സത്യവ്രതൻ, ബാല്യകാലം മുതൽ ഭാവിയിൽ സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളുടെ സ്വാധീനത്തിൽ, വസിഷ്ഠമുനിയേക്കാൾ കൂടുതൽ കോപം വസിഷ്ഠയോടും അവനോടും ഉള്ളിൽ വളർത്തിയിരുന്നു. അപ്പോൾ, സത്യവ്രതന്റെ പിതാവ്, ദുഃഖത്തിൽ കരഞ്ഞുകൊണ്ട്, തന്റെ മകനെ രാജ്യം വിട്ട് ഉപേക്ഷിച്ചു. അതിനിടയിൽ വസിഷ്ഠമുനി, ഒരു കാരണത്താൽ, അതിനെ തടയാൻ ശ്രമിച്ചില്ല. വിവാഹമന്ത്രങ്ങൾ ഏഴാമത്തെ പടിയിലാണ് സമാപിക്കുന്നത്; അതുകൊണ്ട് സത്യവ്രതൻ ഏഴാമത്തെ പടിയിൽ അവയെ അനുഷ്ഠിച്ചു. ധർമ്മങ്ങളെ അറിയുന്ന വസിഷ്ഠൻ, മന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലാൻ ഇച്ഛിച്ചില്ല; അതിനാൽ, വസിഷ്ഠൻ സത്യവ്രതനോട് മനസ്സിൽ കോപം വച്ചിരുന്നു. ആ സമയത്ത്, venerable വസിഷ്ഠമുനി, ഗുരുവായി, ബുദ്ധിമുട്ടോടെ പ്രവർത്തിച്ചു; എന്നാൽ സത്യവ്രതൻ, upāṃśu വ്രതം ബുദ്ധിപൂർവ്വം പാലിച്ചില്ല. സത്യവ്രതൻ രാജ്യം വിട്ടപ്പോൾ, പിതാവിന്റെ സ്ഥാനത്ത് വലിയ മനസ്സുള്ളവൻ ആയിരുന്നപ്പോൾ, ബാരവർഷങ്ങൾക്കായി ഇന്ദ്രൻ മഴ withheld ചെയ്തു. അതിനാൽ, initiation ഭൂമിയിൽ ക്ഷീണിച്ചും വിവിധരൂപമായും മാറി; അത് കുടുംബത്തിനും, സ്വയം അപ്രായശ്ചിത്തമായി സേവിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം, venerable വസിഷ്ഠൻ, പിതാവിൽ നിന്ന് നിരസിക്കപ്പെട്ട സത്യവ്രതനെ തടഞ്ഞു, "അവനെ പിന്നീട് രാജ്യം consecrate ചെയ്യും" എന്ന് പറഞ്ഞു. എന്നാൽ, സത്യവ്രതൻ, ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ, initiation കാലം പന്ത്രണ്ടു വർഷം സഹിച്ചു; അതിനിടെ, മഹാത്മാവായ വസിഷ്ഠന് മാംസം ലഭിച്ചില്ല. പ്രിൻസ്, ആഗ്രഹങ്ങൾ നൽകുന്ന പശുവിനെ കണ്ടു; കോപം, മായ, ക്ഷീണം, വിശപ്പ് എന്നിവ കൊണ്ട് പ്രേരിതനായി, അവൻ അങ്ങനെയാണ് പ്രവർത്തിച്ചത്. അവൻ കള്ളന്മാരുടെ രീതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് കണ്ടു, ശക്തന്മാരിൽ ഏറ്റവും നല്ലവൻ, ആ പശുവിനെ കൊല്ലുകയും, സ്വയം വിശ്വാമിത്രന്റെ പുത്രന്മാരോടൊപ്പം മാംസം ഭക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇത് വസിഷ്ഠമുനി കേട്ടപ്പോൾ, അവൻ സത്യവ്രതനെ ഉപേക്ഷിച്ചു; venerable വസിഷ്ഠൻ ആ പ്രിൻസിനോട് പറഞ്ഞു: "ക്രൂരൻ, ക്രൂരൻ, unless you are not the lowest of men, നിങ്ങളുടെ ശരീരം മൂന്ന് ഇരുമ്പ് കുരുക്കുകൾ കൊണ്ട് തുളച്ചു പോകട്ടെ." പിതാവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ പരാജയപ്പെട്ടത്, ഗുരുവിന്റെ പശുവിനെ കൊന്നത്, വ്യവസ്ഥയിൽ നിരോധിതം ഭക്ഷിച്ചത്—ഈ മൂന്ന് പാപങ്ങൾ അവന്റെ മേൽ ചുമത്തപ്പെട്ടു. ആ മൂന്ന് കുരുക്കുകൾ കണ്ടു, മഹാതപസ്സുകാരൻ അവനെ "തൃശങ്കു" എന്ന് വിളിച്ചു; അതിനുശേഷം അവൻ "തൃശങ്കു" എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു. വിശ്വാമിത്രൻ, കുടുംബം പോഷിപ്പിക്കാൻ തിരികെ വന്നപ്പോൾ, തൃശങ്കുവിന് ഒരുപ്രാർത്ഥന നൽകി. ബൂൺ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, പ്രിൻസ് തന്റെ ഗുരുവിനോട് ചോദിച്ചു; ആ സമയത്ത് പന്ത്രണ്ടു വർഷം വരണ്ടയും, ക്ഷാമഭയവും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവനെ പിതൃരാജ്യത്തിൽ consecrate ചെയ്ത്, സപ്തമുനി അവനെ യാഗങ്ങൾ നടത്താൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു; ദേവന്മാരും വസിഷ്ഠനും കാണുന്ന മുൻപിൽ, കൗശികൻ അവനെ ശരീരത്തോടുകൂടി സ്വർഗത്തിലേക്ക് ഉയർത്തി. വസിഷ്ഠൻ അതു കാണുമ്പോൾ അത്ഭുതം പോലെ തോന്നി; പുരാണത്തിൽ പ്രാവീണ്യം ഉള്ളവർ ഈ രണ്ട് ശ്ലോകങ്ങൾ ഇവിടെ ഉദ്ധരിക്കുന്നു. വിശ്വാമിത്രന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, തൃശങ്കു ദേവന്മാരോടൊപ്പം സ്വർഗത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു; ആ ജ്ഞാനിയും ശക്തനും നൽകിയ അനുഗ്രഹത്തിൽ. ഹിമകാലത്ത് ചന്ദ്രനാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, മൂന്ന് രൂപങ്ങളാൽ കണികമുണ്ടാക്കിയ, തൃശങ്കു നക്ഷത്രം കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട powerless and lovely one, പതിയ്ക്കുന്നു. തൃശങ്കുവിന്റെ ഭാര്യ സത്യരതാ, കെകയ വംശത്തിൽ പിറന്നവൾ, ഹരിശ്ചന്ദ്രനെ പിറന്നുനൽകി; പാപരഹിതനായ ആ മകനാണ് ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ. ആ രാജാവായ ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ, തൃശങ്കുവിന്റെ മകനായി, രാജസൂയ യാഗം നിർവഹിച്ചും സർവഭൗമനായും പ്രശസ്തനാണ്. ഹരിശ്ചന്ദ്രന്റെ മകനാണ് ശക്തനായ രോഹിതൻ; രോഹിതന്റെ മകനാണ് ഹരിതൻ; ഹാരിതൻ, ചംചു ഹാരിതൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ചംചുവിന് വിജയയും സുദേവയും മക്കളായി; വിജയൻ, എല്ലായുദ്ധവംശങ്ങളെയും ജയിച്ചവൻ, അതിനാൽ ആ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. അവിടെ, രുരുക എന്ന മകൻ, ധർമ്മത്തിലും സമ്പത്തിലും നൈപുണ്യമുള്ള രാജാവായിരുന്നു; രുരുകിൽ നിന്ന് ഹൃതകൻ മകനായി, അവനിൽ നിന്ന് ബാഹു ജനിച്ചു. ബാഹു രാജാവ്, കഷ്ടതയിൽ, ഹൈഹയന്മാരും താലജംഘരും, ശാകന്മാരും യവനന്മാരും കാംബോജന്മാരും പാർദന്മാരും പഹ്ലവന്മാരും ചേർന്ന്, അവനെ രാജ്യം നിന്ന് തളളി. സത്യയുഗത്തിൽ പോലും, അവൻ അത്രയധികം ധർമ്മപരനായിരുന്നില്ല; ബാഹുവിന്റെ മകനായ സഗരൻ വിഷംകൂടെ ജനിച്ചു, ഭൃഗുവിന്റെ ആശ്രമത്തിലെത്തിയപ്പോൾ, ടുര്വൻ അവനെ സംരക്ഷിച്ചു. ഭാർഗവൻ നിന്നു അഗ്നിയായുധം ലഭിച്ച സഗര രാജാവ്, ഭൂമി കീഴടക്കി, ഹൈഹയന്മാരെയും താലജംഘരെയും കൊല്ലുകയും ചെയ്തു. ആ rajavu, ശാകന്മാരെയും പഹ്ലവന്മാരെയും ധർമ്മപഥത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി; അങ്ങനെ തന്നെ, ധർമ്മം അറിയുന്നവൻ, ക്ഷത്രിയന്മാരെയും പാർദന്മാരെയും അവരുടെ യഥാർത്ഥ കർത്തവ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി. മുനികൾ ചോദിച്ചു: "സഗരൻ എങ്ങനെ വിഷംകൂടെ ജനിച്ചു? എന്തുകൊണ്ട് രാജാവ്, കോപത്തിൽ, ശാകന്മാരെയും മറ്റു ശക്തിയുള്ള ക്ഷത്രിയന്മാരെയും അവരുടെ യഥാർത്ഥ കുടുംബധർമ്മങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി?" സൂതൻ പറഞ്ഞു: "കഷ്ടതയിൽ ആയിരുന്ന ബാഹുവിന്റെ രാജ്യം, ഒരിക്കൽ ഹൈഹയന്മാരും താലജംഘരും ശാകന്മാരും ചേർന്ന് കൈക്കലാക്കി. യവനന്മാരും പാർദന്മാരും കാംബോജന്മാരും പഹ്ലവന്മാരും, ഈ അഞ്ചു വിഭാഗങ്ങളും ഹൈഹയന്മാരെ സഹായിക്കാൻ മുന്നേറി. ക്ഷത്രിയന്മാരിൽ ശക്തമായ ഈ നേതാക്കൾ രാജ്യം പിടിച്ചെടുത്തു; ബാഹു രാജാവ്, രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടതോടെ, രാജ്യം ഉപേക്ഷിച്ച് ഭാര്യയോടൊപ്പം കാടിൽ austerity നിർവഹിച്ചു. കുറേ കാലം കഴിഞ്ഞ്, രാജാവ് വെള്ളം എടുക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു; പ്രായവും ക്ഷീണവും കാരണം, വഴിയിൽ മരിച്ചുപോയി. അവന്റെ ഭാര്യ, യാദവ വംശത്തിൽപ്പെട്ട ഗർഭിണിയായ സ്ത്രീ, അവനെ പിന്തുടർന്നു; അവളുടെ സഹധർമ്മിണി, ഗർഭസ്ഥ ശിശുവിനെ നശിപ്പിക്കാൻ, വിഷം കൊടുത്തു. അവൾ ഭർത്താവിന്റെ ശ്മശാനത്തിൻറെ ചിത ഒരുക്കി, അവനെ അഗ്നിയിൽ വെച്ചു; ഭൃഗുവിന്റെ വംശജനായ ഔർവൻ അവളെ കണ്ടു, ദയയിൽ നിന്ന് അവളെ തടഞ്ഞു. അവൻ്റെ ആശ്രമത്തിൽ, അവൾ വിഷംകൂടെ കുട്ടിയെ പ്രസവിച്ചു; ശക്തമായ ഭുജങ്ങളുള്ള, ധർമ്മപരനായ സഗരൻ എന്ന മകൻ ജനിച്ചു. ഔർവൻ ആ മഹാത്മാവിന് ജനനശാന്തികൾ നിർവഹിച്ചു, വേദങ്ങളും ശാസ്ത്രങ്ങളും പഠിപ്പിച്ചു, പിന്നെ ആയുധം നൽകി. ജാമദഗ്ന്യനിൽ നിന്ന് അഗ്നിയായുധം ലഭിച്ചു; അതിന് അസുരന്മാരും എതിർക്കാൻ കഴിയില്ല. ആ ആയുധം, സ്വാഭാവിക ശക്തി എന്നിവ കൊണ്ട്, സഗരൻ കോപത്തിൽ, ഹൈഹയന്മാരെ, രുദ്രൻ മൃഗസംഘങ്ങളെ കൊല്ലുന്നതുപോലെ, കൊല്ലുകയും ചെയ്തു.