വായുപുരാണമ്

സമ്ബൂതൻ എന്ന മഹാവീരന്റെ പുത്രൻ അനരണ്യൻ ആയിരുന്നു. അനരണ്യൻ അതിക്രമമായ വീര്യശാലിയായിരുന്നെങ്കിലും, രാവണൻ മൂലമൂഴി ലോകങ്ങൾ കീഴടക്കുന്നതിനിടെ അനരണ്യനെ കൊല്ലപ്പെട്ടു. അനരണ്യന്റെ പുത്രൻ ത്രസദശ്വയും, പിന്നീട് ഹര്യശ്വയും ജനിച്ചു. ഹര്യശ്വയുടെ പുത്രൻ, ദൃഷദ്വതീ നദിയുടെ തീരത്ത് ജനിച്ച വസുമത് എന്ന രാജാവായിരുന്നു. വസുമതിന്റെ പുത്രൻ ത്രിധൻവൻ, ധർമ്മനിഷ്ഠനായ രാജാവായിരുന്നു. ത്രൈധൻവനൻ, മൂന്നു വേദങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയ, യുദ്ധത്തിൽ പ്രഭാവമുള്ളവനായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രൻ സത്യവ്രതൻ എന്ന മഹാവീര്യശാലിയായിരുന്നു. സത്യവ്രതൻ, ദേവതകളെ വധിച്ച ശേഷം, വിദ്യാർഭയുടെ ഭാര്യയെ അപഹരിച്ചു. ഈ അധർമ്മം മൂലം, വിവാഹകർമ്മങ്ങളിൽ നിന്ന് സത്യവ്രതനെ ഒഴിവാക്കി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രൻ വിഷ്ണുവൃദ്ധൻ ആയിരുന്നു; വിഷ്ണുവിന്റെ അനുഗ്രഹം മൂലം അദ്ദേഹത്തിന് ആ പേര് ലഭിച്ചു. ഇവർ അംഗിരസിന്റെ പുത്രന്മാർ, ബ്രാഹ്മണരായിട്ടാണ് ക്ഷത്രിയ മാർഗ്ഗം സ്വീകരിച്ചത്. സത്യവ്രതൻ, ആ ദുഷ്കൃത്യം ചെയ്യാൻ താൽപ്പര്യവും, ശക്തിയും, മോഹവും, സങ്കർഷണന്റെ ശക്തിയും, വിധിയുടെ പ്രഭാവവും ഉപയോഗിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ്, മൂന്നു വേദഗുണങ്ങൾ ഉള്ളവൻ, സത്യവ്രതൻ അധർമ്മത്തിൽ ചേരുന്നതിനെക്കൊണ്ട്, കോപത്തോടെ പുന:പുന: "പോക്!" എന്ന് പറഞ്ഞു, അവനെ ഉപേക്ഷിച്ചു. സത്യവ്രതൻ പിതാവിനോട് "ഞാൻ എവിടേക്ക് പോകണം?" എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ, പിതാവ് "നീ ചണ്ഡാലരുടെ ഇടയിൽ വാസം ചെയ്യൂ" എന്ന് ഉത്തരവിട്ടു. "ഞാൻ എന്റെ പുത്രനിലൂടെ പുത്രനുണ്ടാക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ അല്ല, വംശത്തിൽ കറയായവനേ," എന്ന് പറഞ്ഞ്, സത്യവ്രതൻ നഗരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് പോയി. മഹർഷി വസിഷ്ഠൻ, അദ്ദേഹത്തെ തടഞ്ഞില്ല; സത്യവ്രതൻ, ജ്ഞാനിയും ദൃഢനിഷ്ഠയുമായവൻ, പിതാവിന്റെ മോചനത്തോടെ ചണ്ഡാലരുടെ ഇടയിൽ വാസം ചെയ്തു, പിതാവ് കാടിലേക്ക് പോയി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ രാജ്യത്ത്, ഇന്ദ്രൻ മഴ withheld ചെയ്തു; പൂർണ്ണമായ പതിനൊന്ന് വർഷം, അധർമ്മം മൂലം ദുഷ്കാലം ഉണ്ടായി. മഹാതപസ്വിയായ വിശ്വാമിത്രൻ, ഭാര്യയെ ഉപേക്ഷിച്ച്, ആ ദേശത്ത് കടൽത്തീരത്ത് ഉഗ്രതപസ്സ് ചെയ്തു. വിശ്വാമിത്രന്റെ ഭാര്യ, അവരുടെ മധ്യജന്യ സ്വാഭാവിക പുത്രനെ കഴുത്തിൽ കെട്ടി, ജീവിക്കാൻ വിറ്റു. അവനെ കഴുത്തിൽ കെട്ടി വിറ്റതും കണ്ടു, മഹർഷിയുടെ പുത്രൻ, ധർമ്മനിഷ്ഠനായ, സത്യവ്രതൻ, അവനെ മോചിപ്പിച്ചു. സത്യവ്രതൻ, മഹാബുദ്ധിയും, വിശ്വാമിത്രനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ, കരുണയോടെ, അവന്റെ ഉപജീവനത്തിന് സഹായം നൽകി. കഴുത്തിൽ കെട്ടപ്പെട്ട ആ മഹാതപസ്വി ഗാലവൻ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായി; കൌശികൻ എന്ന വിശ്വാമിത്രൻ, പുത്രന്റെ വീര്യപ്രഭാവം കൊണ്ട് മോചിതനായി. സത്യവ്രതൻ, വ്രതവും, ഭക്തിയും, കരുണയും, വാഗ്ദാനവും പാലിച്ച്, വിശ്വാമിത്രന്റെ ഭാര്യയെ സംരക്ഷിച്ചു. വിശ്വാമിത്രന്റെ ആശ്രമത്തിന് സമീപം, കാട്ടിൽ കഴിയുന്ന മൃഗങ്ങളെ (മാൻ, കാട്ടുപന്നി, കാട്ടുപോത്ത് തുടങ്ങിയവ) വധിച്ച്, അവയുടെ മാംസം പാചകം ചെയ്തു. ഉപാംശുവ്രതം പാലിച്ച്, പതിനൊന്ന് വർഷം ദീക്ഷയെടുത്ത്, പിതാവിന്റെ നിർദേശമനുസരിച്ച് സേവനം ചെയ്തു, രാജാവ് കാടിൽ താമസിക്കുമ്പോൾ. വസിഷ്ഠൻ, പുരോഹിതരും ഗുരുക്കന്മാരും ചേർന്ന്, അയോധ്യയും രാജ്യം, രാജഗൃഹവും സംരക്ഷിച്ചു. സത്യവ്രതൻ, ബാല്യത്തിൽ നിന്ന് തന്നെ, ഭാവിയിൽ സംഭവിക്കാനിരുന്ന കാര്യങ്ങളുടെ പ്രഭാവം കൊണ്ടു, വസിഷ്ഠനോടു വസിഷ്ഠൻ തന്നേക്കാൾ കൂടുതൽ കോപം പുലർത്തി. പിതാവ്, കരുണയോടെ, രാജ്യം ഉപേക്ഷിച്ച്, പുത്രനെ ഉപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, വസിഷ്ഠൻ അതിനെ തടഞ്ഞില്ല; അതിന് ഒരു കാരണമായിരുന്നു. വിവാഹമന്ത്രങ്ങളുടെ സമാപനം ഏഴാം പടിയിലാണ്; സത്യവ്രതൻ അതിൽ ഏഴാം പടിയിൽ മന്ത്രങ്ങൾ ചൊന്നു. ധർമ്മങ്ങൾ അറിയാവുന്ന വസിഷ്ഠൻ, മന്ത്രങ്ങൾ ചൊന്നില്ല; അതുകൊണ്ട്, വസിഷ്ഠൻ മനസ്സിൽ സത്യവ്രതനോടു കോപം പുലർത്തി. ആ സമയത്ത്, venerable വസിഷ്ഠൻ, ഗുരു, ജ്ഞാനപൂർവ്വം പ്രവർത്തിച്ചു; പക്ഷേ, സത്യവ്രതൻ ഉപാംശുവ്രതം ജ്ഞാനപൂർവ്വം പാലിച്ചില്ല. അദ്ദേഹം രാജ്യം ഉപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, പിതാവിന്റെ സ്ഥാനത്ത് whoever was of great mind, പതിനൊന്ന് വർഷം ഇന്ദ്രൻ മഴ withheld ചെയ്തു. അതുകൊണ്ട്, ഇപ്പോൾ, ദീക്ഷാ—ഭൂമിയിൽ ദുർബലവും, അനേകത്വവും പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നതും—കുടുംബത്തിനും, സ്വയം അകൃത്യങ്ങൾക്കുമുള്ള പ്രായശ്ചിത്തമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. അപ്പോൾ, venerable വസിഷ്ഠൻ, പിതാവിന്റെ ഉപേക്ഷിതനായ സത്യവ്രതനെ തടഞ്ഞു, "ഞാൻ പിന്നീട് അവനെ രാജ്യത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യും" എന്ന് പറഞ്ഞു. പക്ഷേ, ദൃഢനിശ്ചയമുള്ള സത്യവ്രതൻ, പതിനൊന്ന് വർഷം ദീക്ഷയേടെ സഹിച്ചു; meanwhile, മഹാത്മാവായ വസിഷ്ഠന് മാംസം ലഭിച്ചില്ല. സത്യവ്രതൻ, ആകാശത്തിൽ വാണുപോവുന്ന കാമധേനുവിനെ കണ്ടു; കോപം, മോഹം, ക്ഷീണം, വിശപ്പ് എന്നിവ കൊണ്ട്, ആ പശുവിനെ വധിച്ചു. സത്യവ്രതൻ, കള്ളന്മാരുടെ ആചാരത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞതായി കണ്ടു, ശക്തരിൽ ഏറ്റവും മികച്ചവൻ, കാമധേനുവിനെ വധിച്ചു; വിശ്വാമിത്രന്റെ പുത്രന്മാരോടൊപ്പം, അവൻ മാംസം ഭക്ഷിച്ചു. വസിഷ്ഠൻ ഇത് കേട്ടപ്പോൾ, സത്യവ്രതനെ ഉപേക്ഷിച്ചു; venerable വസിഷ്ഠൻ, സത്യവ്രതനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു: "ക്രൂരനായവനേ, ക്രൂരനായവനേ, നിന്റെ ശരീരം മൂന്നു ഇരുമ്പ് കുത്തുകളാൽ കുത്തപ്പെടട്ടെ, അല്ലെങ്കിൽ നീ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവനല്ല." "നിന്റെ പിതാവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാത്തത്, ഗുരുവിന്റെ പശുവിനെ വധിച്ചത്, വനംവാസത്തിൽ നിരോധിതം ഭക്ഷിച്ചത്—നിന്റെ പാപം മൂന്നു നിലകളിലാണ്." അതുകൊണ്ട്, ആ മൂന്നു കുത്തുകൾ കണ്ടു, മഹാതപസ്വി സത്യവ്രതനെ 'തൃശങ്കു' എന്ന് വിളിച്ചു; അതിനുശേഷം, സത്യവ്രതൻ 'തൃശങ്കു' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു. വിശ്വാമിത്രൻ, കുടുംബം സംരക്ഷിക്കാൻ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ, തൃശങ്കുവിന് ഒരു vara നൽകാൻ സന്തോഷത്തോടെ സമ്മതിച്ചു. vara തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, രാജകുമാരൻ, അപ്പോൾ പതിനൊന്ന് വർഷം ദുഷ്കാലവും ക്ഷാമഭീതിയും ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നു, ഗുരുവിനോട് vara ചോദിച്ചു. അദ്ദേഹത്തെ വംശപരമ്പരയിൽ അഭിഷേകം ചെയ്ത്, മഹർഷി വിശ്വാമിത്രൻ, തൃശങ്കുവിനെ യാഗങ്ങൾ നടത്താൻ നിർദേശിച്ചു; ദേവതകളും വസിഷ്ഠനും കാണുന്നിടത്ത്, കൌശികൻ, തൃശങ്കുവിനെ ശരീരത്തോടുകൂടി സ്വർഗത്തിലേക്ക് ഉയർത്തി. വസിഷ്ഠൻ കാണുമ്പോൾ, അതൊരു അത്ഭുതമായി തോന്നി; പുരാണത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവർ ഈ രണ്ടു ശ്ലോകങ്ങൾ ഇവിടെ ചൊന്നുവരുന്നു. വിശ്വാമിത്രന്റെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ട്, തൃശങ്കു ദേവതകളോടൊപ്പം സ്വർഗത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു, ആ ജ്ഞാനശാലിയും മഹാവീരനും നൽകിയ അനുഗ്രഹം മൂലം.