വായുപുരാണമ്

അരിഷ്ടനേമിക്ക് നാലു പെൺമക്കളെയും, ബാഹുപുത്രനും അങ്കിരസ്സിനും രണ്ടെACHEachും, കൃഷ്ണാശ്വനു ഒരു മകളെയും നൽകി; ഇവരുടെ സന്തതികളെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ. ചാക്ഷുഷ മനുവും ആറാമത്തെ മനുവും തമ്മിലുള്ള ഇടവേളയും, ഏഴാമനായ വൈവസ്വത മനുവിന്റെ ഇടവേളയും ഇവിടെ വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഇവരിൽ നിന്നാണ് ദേവന്മാർ, പക്ഷികൾ, പശുക്കൾ, സർപ്പങ്ങൾ, ദാനവന്മാർ, ദിതിയുടെ പുത്രന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, അപ്സരസുകൾ, മറ്റു ജാതികൾ എന്നിവ ജനിച്ചത്. അന്ന് മുതൽ ഈ ലോകത്ത് സ്രഷ്ടികൾ ലൈംഗിക സംയോജനത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കുന്നു; അതിനുമുമ്പത്തെ സൃഷ്ടി മനസ്സിന്റെ ആഗ്രഹം, ദർശനം, സ്പർശനം എന്നിവയിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചതെന്ന് പറയുന്നു. ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും ദൈവമുനിമാരുടെയും മഹാത്മാവായ ദക്ഷന്റെ ഉത്ഭവം ഇതിനുമുമ്പ് വിശദീകരിച്ചിരുന്നു. പ്രജാപതിയുടെ പ്രാണനിൽ നിന്ന് ദക്ഷൻ ജനിച്ചതും, ആ മഹാതപസ്വി പ്രചേതസെന്ന രൂപം വീണ്ടും എങ്ങനെ പ്രാപിച്ചുവെന്നും നിങ്ങൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. സൂതാ, ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ സംശയം—സോമന്റെ മകനായ ദക്ഷൻ എങ്ങനെ അവന്റെ അപ്പനായിത്തീർന്നു? ഭാവികളായ സൃഷ്ടിയും ലയവും സംബന്ധിച്ച് ദേവന്മാരും മुनിമാരും ജ്ഞാനികൾക്കും യാതൊരു സംശയവുമില്ല. ഓരോ യുഗത്തിലും ദക്ഷനും മറ്റു സൃഷ്ടികളും വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിച്ച് വീണ്ടും ലയിക്കുന്നു; ഇതിൽ ജ്ഞാനികൾക്ക് ആശയക്കുഴപ്പമില്ല. അവരിൽ അന്നോളം മുതിർന്നവനും ഇളയവനും ഇല്ലായിരുന്നു; തപസ്സാണ് പ്രധാനമായിരുന്നു, ശക്തിയാണ് കാരണമായിരുന്നു. ചാക്ഷുഷ മന്വന്തരത്തിലെ ഈ സൃഷ്ടിയെ അറിയുന്നവൻ മരണശേഷം ദൈവലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. ചാക്ഷുഷ മനുവിന്റെ സൃഷ്ടി ഇതുവരെ വിവരിച്ചു; സ്വായംഭുവൻ മുതൽ ചാക്ഷുഷൻ വരെ ആറ് ഉപസൃഷ്ടികൾ ഇതോടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. എന്റെ അറിവനുസരിച്ച് ഈ സൃഷ്ടികൾ വിശദീകരിച്ചു; അതിന്റെ മുഴുവൻ വിശദാംശങ്ങൾ വൈവസ്വതന്റെ സൃഷ്ടിയിൽ അറിയാവുന്നതാണ്. വിവസ്വാന്റെ സൃഷ്ടികൾ അനവധി ആണ്, അതിനാൽ അതിലൊന്നും അധികമല്ല; ആരും അസൂയ കൂടാതെ ആയുസ്സും, ധർമ്മവും, ഇച്ഛയും, ഐശ്വര്യവും ഈ ഗുണങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചാൽ അവൻ അവയെ പ്രാപിക്കും. ഇപ്പോൾ ഞാൻ മഹാത്മാവായ വൈവസ്വതന്റെ സൃഷ്ടിയെ സംക്ഷിപ്തവും വിശദവുമായും പറയാം; ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ. സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഏഴാമത്തെ മന്വന്തരത്തിൽ, വൈവസ്വത മനുവിന്റെ കാലത്ത്, ദേവന്മാരും പരമമുനിമാരും മരീചിയിലും കശ്യപനിലും നിന്ന് ജനിച്ചു. ആദിത്യന്മാർ, വസുക്കൾ, രുദ്രന്മാർ, സാദ്ധ്യന്മാർ, വിശ്വേദേവന്മാർ, മരുതുകൾ, ഭൃഗുവുകൾ, അങ്കിരസ്സുകൾ—ഈ എട്ട് വിഭാഗം ദേവന്മാരാണ് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്. ആദിത്യന്മാർ, മരുതുകൾ, രുദ്രന്മാർ—ഇവരാണ് കശ്യപന്റെ പുത്രന്മാർ; സാദ്ധ്യന്മാർ, വസുക്കൾ, വിശ്വേദേവന്മാർ—ഈ മൂന്ന് വിഭാഗങ്ങൾ ധർമ്മന്റെ പുത്രന്മാരാണ്. ഭൃഗുവിൽ നിന്ന് ഭാർഗവദേവനും അങ്കിരസ്സിൽ നിന്ന് ആംഗിരസപുത്രനും ജനിച്ചു; വൈവസ്വത മന്വന്തരത്തിന് അവസാനം, ഈ ദേവന്മാർ എല്ലാം ആഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു. ഇപ്പോഴുള്ള സൃഷ്ടിയെ മരീചിസൃഷ്ടി എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; ഇവരിൽ ഇപ്പോഴത്തെ ശക്തനായ ഇന്ദ്രൻ പ്രശസ്തനാണ്. കഴിഞ്ഞവർ, വരാനിരിക്കുന്നവർ, ഇപ്പോൾ ഉള്ളവർ—എല്ലാ മന്വന്തരങ്ങളിലേയും ഇന്ദ്രന്മാർ സമാന ഗുണങ്ങളുള്ളവരാണ്. ഭूतകാലം, ഭാവി, വർത്തമാനം—ഇതിന്റെ അധിപതിയായ ആയിരം കണ്ണുള്ള പുരന്ദരൻ, മഘവാൻ, വജ്രധാരികൾ, ഓരോരുത്തരും നൂറുകണക്കിന് യാഗങ്ങൾ നിർവഹിച്ചു. മൂന്നു ലോകങ്ങളിലെയും സകല ജന്തുക്കളെയും ശക്തരായാലും ദുർബലരായാലും, ധർമ്മം മുതലായ കാരണങ്ങൾകൊണ്ട് കീഴടക്കി നിയന്ത്രിക്കുന്നു. തേജസ്സും, തപസ്സും, ബുദ്ധിയും, ശക്തിയും, വിദ്യയും, വീര്യവും കൊണ്ടാണ് ഭൂത, ഭാവി, വർത്തമാനകാലങ്ങളിലെ അധിപതികൾ ശക്തരാകുന്നത്; ഇതെല്ലാം ഞാൻ വിശദീകരിക്കും—ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ. ഭൂതം, ഭവിഷ്യത്ത്, വർത്തമാനം—ഈ മൂന്ന് ലോകങ്ങളാണ് ദ്വിജന്മാർ അറിയുന്നത്; ഭൂലോകം ഭൂമി, ഭുവഃ അന്തരീക്ഷം, ഭവ്യ സ്വർഗ്ഗം—ഇവയ്ക്ക് ഉപായങ്ങൾ ഞാൻ പറയാം. പുത്രാഗ്രഹാർത്ഥം ധ്യാനിച്ചപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവ് ആദ്യം “ഭൂഃ” എന്നത് ഉച്ചരിച്ചു; അപ്പോൾ ഭൂലോകം ഉണ്ടായി. ഈ സത്ത്വത്തിൽ വീണ്ടും “ഭവത്” എന്നു ബ്രഹ്മാവ് ഉച്ചരിച്ചു; സത്ത്വം കാണപ്പെടുന്നതിനാൽ ഭൂലോകം എന്നാണു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്; അതിനാൽ ഈ ആദ്യ ലോകം “ഭൂഃ” എന്നാണ് ദ്വിജന്മാർ വിളിക്കുന്നത്. ഈ സത്ത്വത്തിൽ വീണ്ടും “ഭവത്” എന്ന ബ്രഹ്മാവ് ഉച്ചരിച്ചു; “ഭവത്” എന്നത് ഉണ്ടായുവരുന്നതിനെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്; അതാണ് കാലത്തിന്റെ പദം. “ഭവന” എന്നതിൽ നിന്ന് ഭൂവര്ലോകം എന്നത് വ്യാകരണപണ്ഡിതർ വിശദീകരിക്കുന്നു; അന്തരീക്ഷം “ഭുവഃ” എന്നാണു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്; അങ്ങനെ രണ്ടാമത്തെ ലോകത്തിന് പേരായി. ഭൂവര്ലോകം ഉണ്ടായപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവ് മൂന്നാമത്തെ പദം “ഭവ്യ” ഉച്ചരിച്ചു; അപ്പോൾ “ഭവ്യ” എന്ന ലോകം ഉണ്ടായി. “ഭവ്യ” എന്നത് വരാനിരിക്കുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അതിനാൽ ആ ലോകം ഭവ്യ എന്നാണു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്, എന്നാൽ പേര് സ്വർഗ്ഗം എന്നാണ്. മൂന്നാമത്തെ ലോകം “സ്വർ” എന്നാണ് വിളിക്കപ്പെട്ടത്; അങ്ങനെ ഭവ്യലോകം ഉണ്ടായി; “ഭൂ” എന്ന മൂലപദം ഭാവിയിൽ ഉണ്ടാകേണ്ടതിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഭൂമി “ഭൂഃ”, അന്തരീക്ഷം “ഭുവഃ”, സ്വർഗ്ഗം “ഭവ്യ”—ഇതാണ് മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ സംക്ഷിപ്തം. ഈ മൂന്നു ലോകങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് മൂന്നു വ്യാഹൃതികൾ ഉത്ഭവിച്ചു; “നാഥ” എന്നത് സംരക്ഷിക്കുന്നവൻ എന്നാണ് പദം അറിയപ്പെടുന്നത്. ഭൂതം, ഭാവി, വർത്തമാനം—ഈ ലോകങ്ങളുടെ അധിപതികൾക്ക് “ഇന്ദ്രൻ” എന്ന പേരാണ് ദ്വിജന്മാർ നൽകുന്നത്. ദേവന്മാരിൽ പ്രധാനം ഇന്ദ്രന്മാരാണ്, ഗുണങ്ങൾ ഉള്ളവരും ഉണ്ട്; ഓരോ മന്വന്തരത്തിലും യാഗഫലം ലഭിക്കുന്ന ദേവന്മാർ ഇവരാണു. യക്ഷന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, പിശാചുകൾ, സർപ്പങ്ങൾ, ദാനവന്മാർ—ഇവയെല്ലാം ദേവേന്ദ്രന്മാരുടെ ശക്തികളാണ്. ദേവേന്ദ്രന്മാർ ഗുരുക്കന്മാരും, അധിപന്മാരും, രാജാക്കന്മാരും, പിതാക്കന്മാരുമാണ്; ഈ മഹാദേവന്മാർ സകലഭൂതങ്ങളെയും ധർമ്മം വഴി സംരക്ഷിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ദേവേന്ദ്രന്മാരുടെ സ്വഭാവങ്ങൾ സംക്ഷിപ്തമായി പറഞ്ഞു; ഇപ്പോൾ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ വസിക്കുന്ന ഏഴുമഹർഷിമാരെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയുന്നു. ജ്ഞാനിയായ ഗാധിജൻ, കൗശികൻ, മഹാതപസ്സുകാരനായ വിശ്വാമിത്രൻ, ഭാർഗവൻ ജമദഗ്നി, ഊരുപുത്രൻ—ഈ മഹാവീരന്മാരാണ്.