വായുപുരാണമ്

പ്രചീനബർഹിസ് രാജാവും മറ്റു ഭരണാധികാരികളും ലോകത്തിന്റെ നിലനില്പിനായി സംഭവിച്ച മുഴുവൻ ഫലങ്ങൾ ആലോചിച്ച്, തങ്ങളുടെ കോപം ഉപേക്ഷിച്ചു. ഭൂമിയിൽ വീണ്ടും മരങ്ങൾ ജനിക്കും; അതിനാൽ അഗ്‌നി, വായു എന്നിവ ശമിക്കട്ടെ. മരങ്ങളിലിടയിൽ പ്രകാശം പകരുന്ന ഈ യുവതിയാണ് അവയുടെ ഏറ്റവും വിലയേറിയ രത്നം. ഭാവിയിൽ സംഭവിക്കാനുള്ള കാര്യങ്ങൾ അറിയാവുന്ന ഞാൻ, ഇവൾക്ക് പശുക്കളാൽ പോഷണം നൽകി. ഇവളുടെ പേര് മാരിഷാ, മരങ്ങളിൽ നിന്നുതന്നെ രൂപം കൊണ്ടവളാണ്. സോമൻ ഇവളെ വളർത്തിയിരിക്കുന്നു; ഇവൾ നിങ്ങളുടെ ഭാര്യയാകട്ടെ. നിങ്ങളുടെ ശക്തിയുടെ പാതിയും എന്റെ ശക്തിയുടെ പാതിയും ചേർന്നാൽ, ഇവളിൽ നിന്ന് ഒരു ജ്ഞാനിയായ പുത്രൻ ജനിക്കും – അവൻ പ്രജാപതിയായ ദക്ഷൻ ആകും. അവൻ നിങ്ങളുടെ അഗ്നിശക്തിയാൽ സമ്പന്നനായവനായി, അഗ്നിയെപ്പോലെ, ഇപ്പോൾ കൂടുതലും ദഹിച്ചുപോയ ഈ ഭൂമിയിൽ ജീവജാലങ്ങളെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുകയും വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും. അപ്പോൾ സോമന്റെ വചനപ്രകാരം, പ്രചേതസുകൾ മരങ്ങളിലേക്കുള്ള തങ്ങളുടെ ക്രോധം നിയന്ത്രിച്ച്, മാരിഷയെ നിയമാനുസൃതമായി ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചു. മാരിഷയിൽ അവർ മനസ്സുകൊണ്ടു പുത്രനെ ഉരുത്തിരുത്തി; പത്ത് പ്രചേതസുകളും മാരിഷയും ചേർന്ന് പ്രജാപതിയായ ദക്ഷനെ ജനിപ്പിച്ചു. സോമന്റെ അംശം ഉൾക്കൊണ്ട, മഹത്വവും ശക്തിയും ഉള്ള ദക്ഷൻ ജനിച്ചു. ആദ്യം ദക്ഷൻ മനസ്സിലൂടെ ജീവികളെ സൃഷ്ടിച്ചു; പിന്നീട് ദാമ്പത്യമാർഗ്ഗത്തിലൂടെ. ദക്ഷൻ ചലിക്കുന്നതും അചലവുമായ ജീവജാലങ്ങൾ, ഇരുകാലികളും നാലുകാലികളും മനസ്സിലൂടെ സൃഷ്ടിച്ചു; പിന്നീട് സ്ത്രീകളെയും സൃഷ്ടിച്ചു. അവൻ പത്ത് പുത്രിമാരെ ധർമ്മനു നൽകി, പതിമൂന്നെ കശ്യപനു, ഇരുപത്തിയേഴെ ചന്ദ്രനു കാലക്രമം നിയന്ത്രിക്കാൻ നൽകി. ഇവർക്ക് പുറമെ, നാലു പുത്രിമാരെ അരിഷ്ടനേമിക്കു, രണ്ടെ ബാഹുപുത്രനു, രണ്ടെ അംഗിരസ്സിനു, ഒരെ കൃഷ്ണാശ്വനു നൽകി; അവരുടെ സന്തതിയെക്കുറിച്ച് കേൾക്കുക. ചാക്ഷുഷ മാനുവും ആറാമത്തേയും മാനുവും തമ്മിലുള്ള കാലഘട്ടം, വൈവസ്വതൻ ആയ ഏഴാമത്തെ പ്രജാപതി, ഇവരുടെ ഇടയിലുണ്ടായ സംഭവങ്ങൾ ഇവിടെ വിശദീകരിച്ചിട്ടില്ല. അവരിൽ നിന്നു ദേവന്മാർ, പക്ഷികൾ, പശുക്കൾ, സർപ്പങ്ങൾ, ദാനവന്മാർ, ദിതിയുടെ പുത്രന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, അപ്സരസ്സുകൾ, മറ്റ് ജാതികൾ എന്നിവ ജനിച്ചു. അന്ന് മുതൽ ഈ ലോകത്ത് സൃഷ്ടികൾ ദാമ്പത്യത്തിലൂടെയാണ് നടക്കുന്നത്; അതിനു മുമ്പ് സൃഷ്ടി മനസ്സും ദർശനവും സ്പർശവുംകൊണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും ദിവ്യർഷികൾുടെയും മഹാത്മാവായ ദക്ഷന്റെയും ഉത്ഭവം മുമ്പ് വിശദീകരിച്ചിരുന്നു. പ്രജാപതിയുടെ പ്രാണനിൽ നിന്ന് ദക്ഷൻ ജനിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ ആ മഹാതപസ്വി വീണ്ടും പ്രചേതസായി എങ്ങനെ പുനർജനിച്ചു? സൂതനേ, ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ സംശയം – ദക്ഷൻ, സോമന്റെ മകനായവൻ, എങ്ങനെ അവന്റെ മരുമകനായി മാറി? ലോകത്തിലെ ഉത്തമന്മാരും ജ്ഞാനികളായ മനുഷ്യരും ജീവികളുടെ സ്ഥിരമായ സൃഷ്ടിയും ലയവും സംബന്ധിച്ച് ഒരിക്കലും മോഹിതരാകുന്നില്ല. പ്രതിയേ കാലഘട്ടത്തിലും ദക്ഷനും മറ്റു മഹാത്മാക്കളും വീണ്ടും വീണ്ടും ഉത്ഭവിക്കുകയും വീണ്ടും ലയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ഇത് ജ്ഞാനികൾക്ക് ആശ്ചര്യമല്ല. അന്നുതന്നെ അവരിൽ മുതിർന്നവനും ചെറുപ്പവനും ഇല്ലായിരുന്നു; തപസ്സാണ് ഉന്നതതയ്ക്ക് മാനദണ്ഡം, ശക്തിയാണ് കാരണം. ചാക്ഷുഷ മാനുവിന്റെ സൃഷ്ടിയെ – ചലിക്കുന്നതും അചലവുമായവയെ – ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ, അവൻ മൃത്യുലോകത്തിലെ ആയുസ്സിനെ അതിജീവിച്ച് സ്വർഗ്ഗലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. ചാക്ഷുഷ മാനുവിന്റെ സൃഷ്ടി ഇങ്ങനെയാണ്; സ്വായംഭുവനിൽ തുടങ്ങി ചാക്ഷുഷനിൽ അവസാനിക്കുന്ന ആറ് ഉപസൃഷ്ടികൾ ക്രമത്തിൽ വിവരിച്ചു. ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, എന്റെ അറിവനുസരിച്ച് ഈ സൃഷ്ടികൾ വിവരിച്ചു; അവയുടെ മുഴുവൻ വിശദാംശങ്ങൾ വൈവസ്വത സൃഷ്ടിയിൽ അറിയാം. വിവസ്വതിന്റെ എല്ലാ സൃഷ്ടികളും അനേകം, അതിരില്ലാത്തവയാണ്; ആരെങ്കിലും ഈ ഗുണങ്ങൾ അസൂയയില്ലാതെ ജപിച്ചാൽ അവയെ പ്രാപിക്കും. ഇപ്പോൾ, മഹാത്മാവായ വൈവസ്വതന്റെ സൃഷ്ടിയെ സംക്ഷിപ്തമായും വിശദമായും ഞാൻ പറയാം; ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുക. സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഏഴാമത്തെ മാനുവന്തരത്തിൽ, വൈവസ്വതൻ എന്ന മാനുവിന്റെ കാലത്ത്, ദേവന്മാരും പരമർഷികളും മരീചിയിലും കശ്യപനിലും നിന്ന് ജനിച്ചു. ആദിത്യർ, വസുക്കൾ, രുദ്രർ, സാധ്യർ, വിശ്വദേവർ, മരുതുകൾ, ഭൃഗുക്കൾ, അംഗിരസ്സുകൾ – ഈ എട്ട് വിഭാഗം ദേവന്മാരാണ് ഓർക്കപ്പെടുന്നത്. ആദിത്യർ, മരുതുകൾ, രുദ്രർ – ഇവരെയാണ് കശ്യപന്റെ പുത്രന്മാർ എന്ന് അറിയുക; സാധ്യർ, വസുക്കൾ, വിശ്വദേവർ – ഈ മൂന്ന് വിഭാഗങ്ങൾ ധർമ്മന്റെ പുത്രന്മാർ. ഭൃഗുവിൽ നിന്ന് ഭാർഗവദേവൻ ജനിച്ചു; അംഗിരസ്സിൽ നിന്ന് ആംഗിരസനായ പുത്രൻ ജനിച്ചു; വൈവസ്വത കാലാവധിയുടെ അവസാനം, ഈ ദേവന്മാർ എല്ലാം ആഗ്രഹത്താൽ വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ നടക്കുന്നതാണ് മരീചിസൃഷ്ടി എന്ന് അറിയണം; ഇവരിൽ ഇപ്പോഴത്തെ മഹാബലശാലിയായ ഇന്ദ്രൻ പ്രസിദ്ധനാണ്. കഴിഞ്ഞവരും വരാനിരിക്കുന്നവരും ഇപ്പോഴുള്ളവരും – എല്ലാ മാനുവന്തരങ്ങളിലുമുള്ള ഇന്ദ്രന്മാർ ഒരേ സ്വഭാവമുള്ളവരാണ്. ഭൂതകാലം, ഭാവി, വർത്തമാനം – ഇവയുടെ അധിപൻ ആയിരം കണ്ണുള്ള പുരന്ദരനാണ്; മഘവാൻ, ശൃംഗി, വജ്രധാരി എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്ന എല്ലാ ഇന്ദ്രന്മാരും ഓരോരുത്തരും നൂറു യാഗങ്ങൾ ചെയ്തവരാണ്. മൂന്നു ലോകങ്ങളിലുമുള്ള എല്ലാ ജീവികളും, ശക്തരായാലും ദുർബലരായാലും, ധർമ്മാദി കാരണങ്ങളാൽ പോലും കീഴടങ്ങുകയും നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. തേജസ്സും തപസ്സും ബുദ്ധിയും ബലവും വിദ്യയും വീര്യവും കൊണ്ടാണ് ഭൂതഭവ്യവർത്തമാനങ്ങളുടെ അധിപന്മാർ ശക്തരാകുന്നത്; ഇതെല്ലാം ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുക. ഭൂതഭവ്യവർത്തമാനങ്ങൾ – ഈ മൂന്നു ലോകങ്ങളാണ് ദ്വിജന്മാർ അറിയുന്നത്; ഭൂലോകം ഭൂ, അന്തരീക്ഷം ഭുവഃ, ഭാവി സ്വർഗ്ഗം – ഇവയുടെ ഉത്ഭവം ഞാൻ വിശദമാക്കാം. പുത്രപ്രാപ്തിക്കായി ധ്യാനിച്ചപ്പോൾ ബ്രഹ്മാ ആദിയിൽ 'ഭൂഃ' എന്നത് ഉച്ചരിച്ചു; അതിനാൽ ഭൂലോകം ഉത്ഭവിച്ചു. ഈ സത്ത്വത്തിൽ ബ്രഹ്മാ വീണ്ടും 'ഭവത്' എന്ന് ഉച്ചരിച്ചു; സത്ത്വം കാണപ്പെടുന്നതിനാൽ ഈ ലോകം ഭൂലോകം ആയി; അതിനാൽ ഈ ആദ്യ ലോകം ദ്വിജന്മാർ ഭൂഃ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഈ സത്ത്വത്തിൽ ബ്രഹ്മാ വീണ്ടും 'ഭവത്' എന്ന് ഉച്ചരിച്ചു; 'ഭവത്' എന്നത് വരാനിരിക്കുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു, അതാണ് കാലത്തിന്റെ പദം. ഭവനത്തിൽ നിന്നാണ് ഭുവർലോകം എന്ന് വ്യാകരണജ്ഞർ വിശദീകരിക്കുന്നു; അന്തരീക്ഷം ഭുവഃ എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്, അതിനാൽ രണ്ടാമത്തെ ലോകം ഭുവഃ ആയി. ഭുവർലോകം ഉദിച്ചപ്പോൾ ബ്രഹ്മാ മൂന്നാമത്തെ പദം 'ഭവ്യ' ഉച്ചരിച്ചു; അതിനാൽ ഭവ്യ എന്ന ലോകം ഉത്ഭവിച്ചു.