വായുപുരാണമ്

യോഗത്തെ വിരോധിക്കുന്നവൻ മണ്ണിന്റെ കട്ടകളെപ്പോലെ ആഗാധമായ സമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങി, ഭൂമി നിലനിൽക്കുന്ന കാലം മുഴുവൻ അവിടെ തന്നെ തുടരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് വിശ്വസ്തനായ മനുഷ്യൻ എപ്പോഴും ഈ ശ്രാദ്ധധർമ്മം നിർവഹിക്കേണ്ടത്. ആരും, പ്രത്യേകിച്ച് യോഗികളെ, അപവാദം ചെയ്യരുത്; അപവാദം ചെയ്യുന്നവൻ കീടമായി അവിടെയേത് തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്നു. ധ്യാനത്തിൽ ലയിക്കുന്നവർക്കുള്ള മോക്ഷത്തിന്റെ കാരണമാകുന്ന യോഗത്തെ അപവാദം ചെയ്യുന്നവൻ ഭയാനകമായ നരകത്തിൽ പോകുന്നു; അതു കേട്ടവനും അതുപോലെ തന്നെ. ഇതിൽ സംശയമില്ല. യോഗത്തിന്റെ അധിപന്മാരെ അപവാദം ചെയ്യുന്നവൻ ഉറപ്പായും ആ ഭയാനകമായ, ഇരുണ്ട നരകത്തിൽ എത്തുന്നു. യോഗാധിപന്മാരെ അപവാദം കേൾക്കുന്നവൻ, സ്വയം നിയന്ത്രണമുള്ളവരെ അപവാദം കേൾക്കുന്നവൻ, ദീർഘകാലം കുമ്ഭീപാക നരകത്തിൽ മുങ്ങുന്നു; ഇതിലും സംശയമില്ല. മനസ്സിൽ, പ്രവർത്തിയിൽ, വാക്കിൽ യോഗികളെ ദ്വേഷിക്കരുത്; മരണത്തിന് ശേഷം, അതിന്റെ ഫലം മറ്റിടത്തും ഇവിടെത്തും അനുഭവിക്കേണ്ടി വരും—ഇതിലും സംശയമില്ല. യോജനയുടെ അറ്റം താണ്ടാത്തവൻ പരമാത്മാവിനെ കൈവരിക്കില്ല; അവൻ തനിക്കിഷ്ടം പോലെ മൂന്ന് ലോകങ്ങളിൽ തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്നു. ഋഗ്, യജുര്, സാമവേദങ്ങൾ മുഴുവനും പഠിച്ചാലും, മാറ്റം കൈവരിക്കാതെ, അവൻ അവിടെയേത് കുടുങ്ങിയിരിക്കും. മാറ്റത്തിന്റെ അറ്റം താണ്ടിയവൻ, പ്രകൃതിയുടെ അതി താണ്ടിയവൻ, മൂന്ന് ഗുണങ്ങളും അതിന്റെ പരിധികളും താണ്ടിയവൻ, ഇരുപത്തിയൊന്ന് തത്ത്വങ്ങൾ താണ്ടിയവൻ—അവനാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ അറ്റം താണ്ടിയവൻ, യാത്രയുടെ അന്ത്യത്തിൽ എത്തിച്ചവൻ. എലമെൻറുകൾ മുഴുവൻ ആത്മാവിലേക്ക് പിൻവലിക്കുന്നതുപോലെ, യോഗം അറിയുന്നവൻ, യോഗത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, ലയകാലത്ത് എല്ലാം സത്യാത്മാവിലേക്ക് പിൻവലിക്കുന്നു; അവൻ സർവവ്യാപിയായ ശക്തിയുടെ വഴിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു, മറ്റുള്ളവർക്ക് അതു എത്തില്ല. യോജന അറിയുന്നവൻ, വേദം യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയുന്നവൻ, അറിവ് കൈവരിച്ചവൻ—വേദം അറിയുന്നവർ അവനെ യഥാർത്ഥ വേദജ്ഞനെന്ന് വിളിക്കുന്നു; വേദത്തിന്റെ അറ്റം താണ്ടിയവൻ എന്നതും അവനാണ്. അറിയേണ്ടതും മനസ്സിലാക്കേണ്ടതും ശരിയായ രീതിയിൽ അറിഞ്ഞവനെ, വേദം ധ്യാനിക്കുന്നവർ വേദജ്ഞനെന്നു വിളിക്കുന്നു. അവൻ യാഗങ്ങൾ, വേദങ്ങൾ, ഇച്ഛകൾ, വിവിധ ജ്ഞാനങ്ങൾ, ദീർഘായുസ്, സന്തതി, പിതൃഭക്തി, ധനം എന്നിവയും കൈവരിക്കുന്നു. ശ്രാദ്ധത്തിലെ അവസാന നിർദേശിച്ച ഭാഗം ശാസ്ത്രാനുസരണം പാരായണം ചെയ്യുന്നവൻ ഈ ഫലങ്ങൾ എല്ലാം, പുണ്യസ്ഥലങ്ങളിൽ ദാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലവും, കൈവരിക്കുന്നു. അവൻ വംശത്തെ ശുദ്ധിയുള്ളവനും, ദ്വിജന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായ സ്വീകരകനുമാകുന്നു; എല്ലാ ദ്വിജന്മാരെയും പഠിപ്പിച്ചാൽ, എല്ലാ ഇച്ഛകളും കൈവരിക്കും. ഈ അനന്തമായ കഥ എപ്പോഴും കേൾക്കുന്നവൻ, ഈർഷ്യയില്ലാതെ, കോപത്തെ ജയിച്ച്, ലോഭവും മായയും ഇല്ലാതെ സ്വർഗ്ഗം കൈവരിക്കും. അവൻ തീർത്ഥയാത്രകളും, ദാനങ്ങളും, അതുപോലുള്ളവയുടെ പൂർണ്ണ ഫലവും നേടുന്നു; മോക്ഷത്തിനും സ്വർഗ്ഗത്തിനും ഏറ്റവും ഉന്നത മാർഗ്ഗം ഇതാണ്. ഇവിടെതും പരലോകത്തും ഏറ്റവും വലിയ തൃപ്തി ലഭിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട്, ഒരാൾ ഉത്സാഹത്തോടെ പരിശ്രമിക്കണം. ഈ ക്രമം ശ്രദ്ധയോടെ, ഏകാഗ്രതയോടെ, സഭകളിലും പുണ്യ ദിനങ്ങളുടെ സംയുക്തങ്ങളിലും പാരായണം ചെയ്യുന്നവൻ സന്തതിയും, ഉന്നത പ്രഭയും, ദേവന്മാരുടെ ലോകം കൈവരിക്കും. ഈ കർമ്മം പ്രഖ്യാപിച്ച സ്വയംഭുവനെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു; മഹായോഗാധിപന്മാരെയും എപ്പോഴും നമസ്കരിക്കുന്നു. പ്രിയവേ, ഈ പിതാക്കന്മാർ ദേവന്മാരുടെ ദേവതകളാണ്; ഇവർ ഏഴുപേരും, എപ്പോഴും അശാന്തരായി, തങ്ങളുടേതായ സ്ഥാനങ്ങളിൽ നിലനിൽക്കുന്നു. ഇവർ പ്രജാപതിയുടെ പുത്രന്മാരാണ്, എല്ലാ മഹാത്മാക്കളും; ആദ്യത്തെ സംഘം യോഗികളാണ്, ശാശ്വതവും യോഗത്തിൽ എപ്പോഴും വളരുന്നവരും. രണ്ടാമത്തെ സംഘം ദേവന്മാരാണ്, മൂന്നാമത്തെ ദേവന്മാരുടെ ശത്രുക്കൾ; ശേഷിക്കുന്നവർ മനുഷ്യവർഗ്ഗങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നവരാണ്—ഇതുപോലെയാണ് എല്ലാം വിവരണം. ദേവന്മാർ ഇവരെ ആരാധിക്കുന്നു, എല്ലാവരും ഇവരിൽ സ്ഥാപിതരാണ്; ജീവിതത്തിലെ നാല് ആശ്രമങ്ങൾ ഇവരെ തങ്ങളുടേതായ രീതിയിൽ ആരാധിക്കുന്നു. നാലു വർഗ്ഗങ്ങളും ഇവരെ യഥാനിയമം ആരാധിക്കുന്നു; മിശ്ര വർഗ്ഗത്തിൽ പിറന്നവരും വിദേശികളും ഇവരെ ആരാധിക്കുന്നു. ഭക്തിയോടെ പിതൃകർമ്മം ചെയ്യുന്നവനെ പിതാക്കന്മാർ ആദരിക്കുന്നു; ഐശ്വര്യവും സന്തതിയും ആഗ്രഹിക്കുന്നവനു പിതാക്കന്മാർ ഐശ്വര്യവും സന്തതിയും സ്വർഗ്ഗവും നൽകുന്നു. പിതാവിനോടുള്ള പുത്രന്റെ കടമ ദേവന്മാരോടുള്ള കടമയിലും വലിയതാണ്; കാരണം, പിതാക്കന്മാർ തന്നെയാണ് ദേവന്മാർക്ക് ആദി പോഷകരായവർ. യോജനയുടെ സൂക്ഷ്മമായ പാതയും, പിതാക്കന്മാരുടെ പരമമായ പാതയും, ദൃശ്യകണ്ണുകൊണ്ടോ, ശക്തമായ തപസ്സുകൊണ്ടോ, കാണാൻ കഴിയില്ല. മുഴുവൻ വെള്ളിയിലുണ്ടാക്കിയ, അല്ലെങ്കിൽ വെള്ളിയാൽ അലങ്കരിച്ച പാത്രം, ദേവന്മാരെയും പിതാക്കന്മാരെയും അർപ്പണത്തിന് ഏറ്റവും ശുദ്ധിയും ഉത്തമവുമാണ്. ബന്ധുക്കൾ, പേരും വംശവും പറഞ്ഞ്, ഭൂമിയിൽ വിശ്വസ്തമായി, ദർഭയിൽ, നിർദേശിച്ച രീതിയിൽ, മൂന്ന് പിണ്ടങ്ങൾ അർപ്പിക്കുന്നവർ, പിതാക്കന്മാർക്ക് ഗുണം നൽകുന്നു. പിണ്ടങ്ങൾ എവിടെയുണ്ടോ, അവ പിതാക്കന്മാരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു; ജീവികൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന പോഷണം അവയുടെ ആഹാരമാകുന്നു. കാളവാടയിൽ കിടക്കുന്ന അമ്മയെ കன்றുകുട്ടി കണ്ടെത്തുന്നതുപോലെ, മന്ത്രം ജീവിയെ അതിന്റെ വാസസ്ഥലത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു. ആദരവും, വംശവും, മന്ത്രവും, അർപ്പിച്ച അന്നവും, തൃപ്തിക്ക് കാരണമാകുന്നു; നൂറു ജന്മങ്ങൾ ലഭിച്ചാലും, ആ തൃപ്തി അവനെ പിന്തുടരുന്നു. ഈ ക്രമം ബ്രഹ്മാ, പരമാധിപൻ, സ്ഥാപിച്ചു; പിതാക്കന്മാരുടെ ആദി സൃഷ്ടി, അവിടുത്തെ ലോകങ്ങൾ അനാശ്വരത തേടുന്നവർക്കായി. പിതാക്കന്മാർ ദേവന്മാരാണ്, ദേവന്മാർ വീണ്ടും പിതാക്കന്മാരാണ്; യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവരും അവരുടെ സന്തതികളും ഞാൻ വിവരണ ചെയ്തിരിക്കുന്നു, പാപരഹിതരേ. ലോകങ്ങൾ, പുത്രിമാർ, പുത്രന്മാർ, കൊച്ചുപുത്രന്മാർ, ദാനങ്ങൾ, ശുദ്ധി, പുണ്യസ്ഥലങ്ങൾ, അവയുടെ ഫലങ്ങൾ—എല്ലാം വിശദീകരിച്ചു. അനാശ്വരത, ദ്വിജന്മാർ, വനവാസി ആശ്രമം—ഇതെല്ലാം ബ്രഹ്മാ പറഞ്ഞ ക്രമത്തിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ബൃഹസ്പതി പറഞ്ഞു: അങ്ങിരസ് ശാസ്ത്രജ്ഞരായ സപ്തമാർക്ക് ഇത് പറഞ്ഞു; സംശയങ്ങൾ ചോദിച്ചപ്പോൾ, പിതാക്കന്മാരെക്കുറിച്ചുള്ള എല്ലാ സംശയങ്ങളും സഭയിൽ വിശദീകരിച്ചു. ആദികാലത്തെ ആയിരം വർഷം നീണ്ട യജ്ഞത്തിൽ, ഗൃഹസ്ഥൻ പങ്കെടുത്തപ്പോൾ, ദേവന്മാരുടൊധിപൻ ബ്രഹ്മാ മുഖ്യമായി അർപ്പിച്ചു. അതിൽ നൂറു വർഷങ്ങൾ ചെലവഴിച്ചതായി കേൾക്കുന്നു; ബ്രഹ്മം പറ്റി സംസാരിക്കുന്ന സപ്തർ, ആ സ്ഥലത്ത് ശ്ലോകങ്ങൾ പാടിയിരുന്നു. ആ യജ്ഞത്തിൽ, പരമാത്മാവായ ബ്രഹ്മാ ദീക്ഷയേറ്റു; അപ്പോൾ, ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, പിതാക്കന്മാർക്ക് അനാശ്വരതയുടെ ഉഗ്രമായ ആഗ്രഹം ബ്രഹ്മാ, പരമാധിപൻ, ഉണർത്തി. സൂതൻ പറഞ്ഞു: ബൃഹസ്പതി, തന്റെ ജ്ഞാനിയായ പുത്രൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ, പിതാക്കന്മാരുടെ വംശം പറഞ്ഞത് പോലെ വിശദീകരിച്ചു; ഇനി ഞാൻ വരുൺന്റെ കഥ പറയാം—ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.