വായുപുരാണമ്

ആദിയിൽ, മഹാത്മാവായ ബ്രഹ്മാ ഭൂമിയെ പാൽപോലെ പിഴിഞ്ഞു. വायुയെ കാളകുട്ടിയാക്കി, ഭൂമിയിലെ വിത്തുകൾ പാൽപോലെ എടുത്തു. അതിനുശേഷം, പ്രാചീനമായ സ്വായംഭുവ മന്വന്തരത്തിൽ, ഭൂമിയെ വീണ്ടും പിഴിഞ്ഞു; ഈ സമയത്ത് സ്വായംഭുവ മനുവിനെ കാളകുട്ടിയാക്കി, ഗ്രീഷ്മൻ പിഴിഞ്ഞു. സ്വാരോചിഷ മന്വന്തരത്തിൽ, ജ്ഞാനിയായ മനു സ്വാരോചിഷ തന്നെ കാളകുട്ടിയാക്കി, ഭൂമിയിൽ നിന്നുള്ള വിളകൾ പാൽപോലെ പിഴിഞ്ഞു. ഉത്തമ മന്വന്തരത്തിൽ, ദേവഭുജ ദേവൻ ഉത്തമ മനുവിനെ കാളകുട്ടിയാക്കി, അനുത്തമൻ പിഴിഞ്ഞു, എല്ലാ വിളകളും ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ലഭിച്ചു. അഞ്ചാമത്തെ താമസ മന്വന്തരത്തിൽ, ബാലബന്ധു താമസ മനുവിനെ കാളകുട്ടിയാക്കി, ഭൂമിയെ പിഴിഞ്ഞു. ചാരിഷ്ണവ ദേവന്റെ മന്വന്തരത്തിൽ, ആ പുരാതനൻ ചാരിഷ്ണവയെ കാളകുട്ടിയാക്കി, ഭൂമിയെ പിഴിഞ്ഞു. അതുപോലെ, ചാക്ഷുഷ മനുവിന്റെ കാലത്തും, ആ പുരാതനൻ ചാക്ഷുഷയെ കാളകുട്ടിയാക്കി, ഭൂമിയെ പിഴിഞ്ഞു. ചാക്ഷുഷ മന്വന്തരത്തിന് ശേഷം, വൈവസ്വത മനുവിന്റെ വരവോടൊപ്പം, വെന്യൻ ഭൂമിയെ പിഴിഞ്ഞു, ഞാൻ ഇതിന്റെ വിവരങ്ങൾ നിങ്ങൾക്ക് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ, ഭൂമിയെ ദേവന്മാരും മറ്റുള്ളവരും, മനുഷ്യരും, വിവിധ ജീവികളും, വിവിധ കാലഘട്ടങ്ങളിൽ പിഴിഞ്ഞു. ഇതുപോലെ, എല്ലാ പഴയതും ഭാവിയുമായ മന്വന്തരങ്ങളിൽ ദേവന്മാർ സാന്നിധ്യമുണ്ട്; ഇപ്പോൾ, പൃഥുവിന്റെ സന്തതിയെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ. പൃഥുവിന് രണ്ടുപേരായ ശക്തിയുള്ള പുത്രന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു: അന്തർദ്ധാനനും പാലിനും. അന്തർദ്ധാനനിൽ നിന്ന് ശിഖണ്ഡിനിയും ഹവിർദ്ധാനനും ജനിച്ചു. ഹവിർദ്ധാനനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ ധിഷണയും ചേർന്ന് ആറു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു: പ്രാചീനബർഹിസ്, ശുക്ര, ഗയ, കൃഷ്ണ, വ്രജ, അജിന. പ്രാചീനബർഹിസ്, ഭാഗ്യശാലിയും മഹാശക്തനും, ഭൂമിയിലെ ജീവികളുടെ മഹാപ്രഭുവും, തപസ്സും ജ്ഞാനവും കൊണ്ട് പ്രശസ്തനായിരുന്നു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദർഭം എപ്പോഴും കിഴക്കോട്ട് കാണും, അതുകൊണ്ടാണ് 'പ്രാചീനബർഹിസ്' എന്ന പേർ. അദ്ദേഹം സമുദ്രത്തിന്റെ പുത്രിയായ സവർണയെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചു; സവർണയിൽ നിന്ന് പ്രാചീനബർഹിസിന് പത്ത് പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു, അവർ 'പ്രചേതസ്സ്' എന്നറിയപ്പെട്ടു. അവർ എല്ലാവരും വില്ലിന്റെ ശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരും, ധർമത്തിൽ ഐക്യമായവരും, മഹാ തപസ്സുകൾ അനുഷ്ഠിച്ചു; പതിനായിരം വർഷം സമുദ്രത്തിലെ വെള്ളത്തിൽ കിടന്നു. പ്രചേതസ്സ് തപസ്സിൽ ആഴമായിരിക്കുമ്പോൾ, ഭൂമിയിൽ മരങ്ങൾ നിയന്ത്രണമില്ലാതെ വളർന്നു, അതിന്റെ ഫലമായി ജീവികൾക്ക് കുറവ് സംഭവിച്ചു. അതിനിടെ, ചാക്ഷുഷ മനുവും അടുത്ത മനുവും തമ്മിലുള്ള ഇടവേളയിൽ, മരങ്ങൾ ആകാശം തടഞ്ഞു, കാറ്റ് വീശാൻ കഴിയാതെ പോയി; പതിനായിരം വർഷം ജീവികൾക്ക് ചലനം സാധ്യമായില്ല. ഇതറിഞ്ഞ്, പ്രചേതസ്സ്, തപസ്സിൽ സ്ഥിരത പുലർത്തി, ക്രോധം നിറഞ്ഞ്, അവരുടെ വായിൽ നിന്ന് കാറ്റും അഗ്നിയും പുറത്തുവിട്ടു. കാറ്റ് മരങ്ങൾ വേരോടെ പറിച്ചെടുത്തു, ഉണക്കി; അഗ്നി അവയെ ദഹിപ്പിച്ചു; ഇങ്ങനെ മരങ്ങൾ നശിച്ചു. മരങ്ങളുടെ നാശം അറിഞ്ഞപ്പോൾ, കുറച്ച് ശാഖകൾ മാത്രം ശേഷിച്ചപ്പോൾ, സോമ രാജാവ് പ്രചേതസ്സ് അടുത്തു വന്നു, അവരോട് സംസാരിച്ചു. ലോകത്തിന്റെ നിലനില്പിനായി സംഭവിച്ച എല്ലാ ഫലങ്ങളും കണ്ടു, പ്രാചീനബർഹിസ് രാജാവും മറ്റു രാജാക്കന്മാരും ക്രോധം ഉപേക്ഷിച്ചു. സോമൻ പറഞ്ഞു: "മരങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ വീണ്ടും ജനിക്കും; അഗ്നിയും കാറ്റും ശമിപ്പിക്കൂ. ഈ യുവതിയാണ് മരങ്ങൾക്കിടയിൽ തിളങ്ങുന്ന രത്നം. ഭാവിയെ ഞാൻ അറിയുന്നു; ഞാൻ അവളെ പശുക്കളാൽ പോഷിപ്പിച്ചു. അവളുടെ പേര് മാരിഷാ; അവൾ മരങ്ങളിൽ നിന്നാണ് രൂപം വന്നത്. അവളെ, സോമൻ പോഷിപ്പിച്ചവളെ, നിങ്ങളുടെ ഭാര്യയാക്കുക." "നിങ്ങളുടെ ശക്തിയുടെ പകുതിയും എന്റെ ശക്തിയുടെ പകുതിയും ചേർന്ന്, അവളിൽ നിന്ന് ഒരു ജ്ഞാനിയുള്ള പുത്രൻ ജനിക്കും—ജീവികളുടെ പ്രഭു, ദക്ഷൻ." "നിങ്ങളുടെ തീപോലുള്ള ശക്തിയാൽ, ദക്ഷൻ ഭൂമിയിലെ ജീവികൾ, ഇപ്പോൾ വളരെയധികം ദഹിച്ചുപോയവർ, വീണ്ടും സൃഷ്ടിക്കും, വർദ്ധിപ്പിക്കും." സോമന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, പ്രചേതസ്സ് മരങ്ങളോട് ഉള്ള ക്രോധം വിട്ടു, മാരിഷയെ നിയമാനുസൃതമായി ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചു. മാരിഷയിൽ, അവർ മനസ്സാൽ ചേർന്ന്, ഒരു പുത്രനെ സൃഷ്ടിച്ചു; പത്ത് പ്രചേതസ്സ്‌യും മാരിഷയും ചേർന്ന് ജീവികളുടെ പ്രഭുവായ ദക്ഷൻ ജനിച്ചു. ദക്ഷൻ, മഹത്വവും ഉജ്ജ്വലതയും നിറഞ്ഞവൻ, സോമന്റെ ഭാഗം കൊണ്ടു ജനിച്ചു. ആദ്യം ദക്ഷൻ മനസ്സിൽ നിന്ന് ജീവികളെ സൃഷ്ടിച്ചു; പിന്നീട് ചേർന്നുകൊണ്ട്. ദക്ഷൻ നിലയില്ലാത്തവരും നിലയുള്ളവരും, രണ്ടുകാലികളും നാലുകാലികളുമാണ് ആദ്യം മനസ്സിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിച്ചത്; അതിനുശേഷം സ്ത്രീകളെയും സൃഷ്ടിച്ചു. ദക്ഷൻ, പത്ത് പുത്രികളെ ധർമ്മനു നൽകി, പതിമൂന്ന് കശ്യപനു നൽകി, ഇരുപത്തിയേഴു പുത്രികളെ ചന്ദ്രനു നൽകി, കാലത്തിന്റെ ക്രമീകരണത്തിനായി. അതിനുശേഷം, നാലു പുത്രികളെ അരിഷ്ടനേമിക്ക്, രണ്ട് ബാഹുപുത്രനു, രണ്ട് അങ്കിരസ്സിന്, ഒരു പുത്രിയെ കൃഷ്ണാശ്വയ്ക്ക് നൽകി; അവരുടെ സന്തതിയെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ. ഇവിടെ, ചാക്ഷുഷ മനുവും ആറാമൻ മനുവും തമ്മിലുള്ള ഇടവേളയും, ഏഴാമൻ വൈവസ്വത മനുവും ജീവികളുടെ പ്രഭുവും തമ്മിലുള്ള ഇടവേളയും ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. അവരിൽ നിന്ന് ദേവന്മാർ, പക്ഷികൾ, പശുക്കൾ, സർപ്പങ്ങൾ, ദാനവന്മാർ, ദിതിയുടെ പുത്രന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, അപ്പ്സരസ്സുകൾ, മറ്റ് ജാതികൾ എന്നിവ ജനിച്ചു. അന്ന് മുതൽ ഈ ലോകത്തിൽ, ജീവികൾ ചേർന്നുകൊണ്ടാണ് ജനിക്കുന്നത്; മുൻകാല സൃഷ്ടി മനസ്സും ദർശനവും സ്പർശനവും കൊണ്ടാണ് ഉണ്ടായതെന്നു പറയുന്നു. ദേവന്മാർ, അസുരന്മാർ, ദിവ്യരിഷികൾ, മഹാത്മാവായ ദക്ഷൻ എന്നിവയുടെ ഉദ്ഭവം മുൻപ് വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. പ്രജാപതിയുടെ പ്രാണിൽ നിന്ന് ദക്ഷൻ ജനിച്ചതും, ദക്ഷൻ വീണ്ടും പ്രചേതസ് രൂപം എങ്ങനെ എടുത്തതും നിങ്ങൾ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. സൂത, ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ സംശയം: ദക്ഷൻ, സോമന്റെ കൊച്ചുമകൻ, എങ്ങനെ സോമന്റെ അച്ഛൻ ആയി? മഹാനായ ദക്ഷൻ എങ്ങനെ സോമന്റെ ശ്വശുരൻ ആയി? സൃഷ്ടിയും ലയവും എന്നെപ്പോഴും സംഭവിക്കുന്നതിൽ, ജ്ഞാനമുള്ള സന്യാസികളും, മനുഷ്യരും, ഏറ്റവും നല്ലവരും, ഒരിക്കലും ഭ്രമിക്കാറില്ല. ഓരോ യുഗത്തിലും, ദക്ഷനും മറ്റുള്ളവരും വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിച്ച്, വീണ്ടും വീണ്ടും ലയിക്കുന്നു; ജ്ഞാനികൾ ഇതിൽ ആശയക്കുഴപ്പമില്ല. മുമ്പ്, അവരിൽ മുതിർന്നവനും ചെറുപ്പവനും ഇല്ലായിരുന്നു; തപസ്സാണ് ഏറ്റവും ഉന്നതമായി കണക്കാക്കിയിരുന്നത്, ശക്തിയാണ് കാരണമായിരുന്നത്.