വായുപുരാണമ്

ശ്രദ്ധയുടെ ആചരണത്തിൽ പാപവും പുണ്യവും എത്രമാത്രം സൂക്ഷ്മമായി ബാധകമാണെന്നു വ്യാസപ്രസാദം വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഒരാൾ ശതജന്മങ്ങൾക്കു ശേഷം പോലും പാപത്തിൽ നിന്നു മോചിതനാകില്ല, അവൻ ബ്രാഹ്മണരെ അയോഗ്യരായവരോടോ, കലർന്നവരോടോ കൂടെ ഭക്ഷണം കൊടുക്കുകയാണെങ്കിൽ. ഭക്ഷണത്തിനായി നിരയൊരുക്കുന്നവൻ, അവൻ നിയമിതനാണോ അല്ലയോ എന്നതല്ലാതെ, പാപം അനുഭവിക്കുന്നു; ദുഷ്പ്രഭാവം അവനെ വേഗത്തിൽ പിടികൂടും, അവന്റെ യാഗങ്ങളും ദാനങ്ങളും മൂല്യവും നശിക്കും. എന്നാൽ എല്ലാ ബ്രാഹ്മണരിലും ഉത്സവത്തിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠൻ, വേദങ്ങളെയും ഇതിഹാസങ്ങളെയും അഞ്ചാമത്തെ വേദമായ പുരാണങ്ങളെയും പാരായണം ചെയ്യുന്നവനാണ്. അവന്റെ പിന്നാലെ, യോഗ്യനായി, മൂന്നു വേദങ്ങൾ അറിയുന്നവനെയാണ് നിയമിക്കേണ്ടത്; പിന്നെ രണ്ടു വേദങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ, അതിനുശേഷം ഒറ്റ വേദം അറിയുന്നവൻ, തർക്കശാസ്ത്രം പഠിച്ചവൻ, പിന്നെ മറ്റു യോഗ്യന്മാർ എന്നിങ്ങനെ ക്രമത്തിൽ ഇരിക്കണം. ഈ ക്രമം ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവരെ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. മുന്‍പ് പറഞ്ഞവരെല്ലാം, ആറു അംഗങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയവൻ, ശാന്തനായവൻ, യോഗി, എല്ലാ കർമങ്ങളിലും നൈപുണ്യമുള്ളവൻ, ഭിക്ഷാടനത്തിൽ കഴിയുന്നവൻ—ഈ അഞ്ചുപേരും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവരാണ്. പതിനെട്ട് വിദ്യാസ്ഥാനങ്ങളിൽ ഒന്നെങ്കിലും പൂർണ്ണമായി കൈവശമാക്കിയവനും ഇതിൽപ്പെടുന്നു. സദാചാരത്തിൽ നിലനില്ക്കുന്നവരും, നചികേതസിന്റെ മൂന്നു അഗ്നികളെയും മൂന്നു വേദങ്ങളെയും അറിയുന്നവരും, ധർമ്മങ്ങൾ പാരായണം ചെയ്യുന്ന ദ്വിജനും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവരാണ്. ബൃഹസ്പതിശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയ ബ്രാഹ്മണനും ഇവരോടൊപ്പം ഉൾപ്പെടുന്നു. ശ്രാദ്ധത്തിന് ക്ഷണിക്കപ്പെട്ട ദ്വിജൻ സ്ത്രീയുമായി സങ്കല്പം ചെയ്താൽ, ആ മാസം അവന്റെ പിതൃദേവതകൾ അവന്റെ ബീജത്തിൽ തന്നെ നിലകൊള്ളുന്നു. ദാനം ചെയ്തശേഷവും ഭക്ഷണമെടുത്തശേഷവും ഈ ദുഷ്പ്രവൃത്തിയിൽ ഏർപ്പെടുന്നവന്റെയും അതേ വിധിയാണ്. അതിനാൽ, അതിഥിക്ക് ദാനം ചെയ്യണം, ബ്രഹ്മചാരിക്ക് ഭക്ഷണം കൊടുക്കണം, ധ്യാനത്തിൽ ലീനനായവനെയും ദയയും ധർമ്മവും പാലിക്കുന്നവനെയും ആദരിക്കണം. തപസ്വികളെയോ വാലഖില്യന്മാരെയോ ശ്രാദ്ധത്തിൽ ആഹ്വാനിക്കാം; വനവാസിയിൽ സാന്നിധ്യം മാത്രം മതിയാകും. ഗൃഹസ്ഥനെ ഭക്ഷിപ്പിക്കുന്നതിലൂടെ വിശ്വദേവന്മാർക്ക് പൂജ നടത്തുന്നതാണ്; വനവാസിയിലൂടെ ഋഷികൾ സംതൃപ്തരാകുന്നു, വാലഖില്യന്മാർ വഴി ഇന്ദ്രനും. തപസ്വികളുടെ ആരാധനയിൽ ബ്രഹ്മാവിനേയും ആരാധിക്കുന്നതായിരിക്കും. അഞ്ചു ആശ്രമങ്ങളും ശുദ്ധികരിക്കുന്നവരാണ്; എന്നാൽ ആശ്രമത്തിന് പുറത്തുള്ളവരും വ്യാജചിഹ്നങ്ങൾ ധരിക്കുന്നവരും ശുദ്ധിയില്ലാത്തവരാണ്. നാലു ആശ്രമങ്ങളെയും ശ്രാദ്ധത്തിലും ദൈവിക കർമ്മങ്ങളിലും ആദരിക്കണം; അവയ്ക്ക് പുറത്തുള്ളവരിൽ നിന്ന് ശ്രാദ്ധം നടത്തിക്കൂടാ. വിശപ്പുള്ളവൻ ആയാലും, ആശ്രമത്തിന് പുറത്തുള്ളവൻ ആയാലും, അശാന്തനോ വ്യാജസന്ന്യാസിയോ ആയാലും, ഇരുവരും ശ്രാദ്ധക്രമം മലിനമാക്കുന്നു. വെറുതെ ശിരഛേദം ചെയ്തവരെയും ജടയുള്ളവരെയും ചീത്ത വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നവരെയും ക്രൂരന്മാരെയും ദുഷ്പ്രവൃത്തിക്കാരെയും ഏത് ഭക്ഷ്യവും കഴിക്കുന്നവരെയും ഒഴിവാക്കണം. ദൈവങ്ങൾക്ക്‌ക്കോ പിതൃകൾക്കോ അർപ്പിക്കുന്നതിൽ ഗായകൻ, നർത്തകൻ, നടൻ, വേദങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ടവർ, ദൈവകഥകൾ പാരായണം ചെയ്യുന്നവർ എന്നിവരെ ഒഴിവാക്കണം. ഇരട്ടജന്മം ലഭിച്ചവരാണെങ്കിലും ഇത്തരം പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നവരെ ശ്രാദ്ധത്തിൽ നിന്ന് എപ്പോഴും ഒഴിവാക്കണം. ഇവർക്ക് അവരുടെ വർണ്ണം നഷ്ടമാകും; ശൂദ്രരോടൊപ്പം ഭക്ഷണം ചെയ്യുന്നവരും ശ്രാദ്ധക്രമം മലിനമാക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണനു കൊലപാതകത്തിലും, ബലപ്രയോഗത്തിലൂടെയുള്ള തടവിലാക്കലിലും, കൃഷിയിലും, വ്യാപാരത്തിലിലും, കാളകളുടെ സംരക്ഷണത്തിലും, അബ്രാഹ്മണ സേവനത്തിലും, രഹസ്യ ജോലികളിലും യോജ്യമായ തൊഴിൽ ഇല്ല. ജ്ഞാനത്തിലും ധ്യാനത്തിലും സ്ഥിരതയുള്ളവരായിട്ടും, വ്യാജനിശ്ചയമുള്ളവരും ദുഷ്പ്രവൃത്തിക്കാരുമായ ബ്രാഹ്മണന്മാർ വീണുപോയവരായിരിക്കും. കപടസിദ്ധാന്തം അറിയുന്നവരും, കപടികളും, വഞ്ചകരുമായവരും, ചെറിയോ വലിയോ പാപങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവരെയും ഒഴിവാക്കണം. വേദപാരായണം വാടകയ്ക്കായി ചെയ്യുന്നവരും, ലാഭത്തിനോ മോഹത്തിനോ വേണ്ടി അതിൽ പങ്കാളികളാവുന്നവരും, വേദം വിൽക്കുന്നവരും ശ്രാദ്ധത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കണം. വേദം വാടകയ്ക്കായി നൽകുന്നത് പാപമാണ്; വേദഫലത്തിൽ ആസ്വദിക്കുന്നവൻ അതിന്റെ ഫലം നഷ്ടപ്പെടും, ദാതാവിന് ദാനഫലവും നഷ്ടമാകും. വാടകയ്ക്കായി പഠിപ്പിക്കുന്നവനും പഠിക്കുന്നവനും ശ്രാദ്ധത്തിന് യോഗ്യരല്ല; അവർ പുണ്യകർമ്മം വ്യാപാരമാക്കുന്നു. വിൽപ്പനയും വാങ്ങലും ഉപജീവനത്തിനായി ചെയ്യുന്നവർ അപവാദാർഹരാണ്; വൈശ്യരുടെ തൊഴിലാണ് ഇത്, ബ്രാഹ്മണൻ ചെയ്യുന്നത് പാപം. വേദം അറിഞ്ഞവർ പറയുന്നു—വേദം ഉപജീവനമാക്കുന്നവരും അപവാദാർഹരാണ്. കാരണമില്ലാതെ മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ സമീപിക്കുന്നവനും, ഉദ്ദേശമില്ലാതെ യാഗം ചെയ്യുന്നവനും, ദ്വിജാതിയായ നാസ്തികനും ശ്രാദ്ധത്തിന് അയോഗ്യരാണ്. സ്വന്തം ഭക്ഷ്യത്തിനായി മാത്രം പാചകം ചെയ്യുന്നവനും, ദൈവങ്ങൾക്കും അതിഥികൾക്കും അർപ്പിക്കാത്തവനും, വീണുപോയവരും ബ്രഹ്മരാക്ഷസനും അയോഗ്യരാണ്. ഭാര്യകൾ രാത്രിയിൽ പുറത്തിറങ്ങുന്നവരും, മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യമാരിൽ ആസ്വാദനം കണ്ടെത്തുന്നവരും, ധനത്തിലും കാമത്തിലും ലയിക്കുന്നവരും ശ്രാദ്ധഭോജനത്തിന് അയോഗ്യരാണ്. തങ്ങളുടെ വർണ്ണം അല്ലെങ്കിൽ ആശ്രമം വിരുദ്ധമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവരും, കള്ളനും, യജ്ഞം വൃത്തിയായി നടത്തുന്നതിൽ മാത്രം അധിഷ്ഠിതനായവനും ശ്രാദ്ധക്രമം മലിനമാക്കുന്നു. പന്നിയെപ്പോലെ ഭക്ഷണം ചെയ്യുന്നവനും, കൈയിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണം ചെയ്യുന്ന ദ്വിജനും, ഇടത്തുകൈ ഉപയോഗിച്ച് ഭക്ഷിക്കുന്നവനും, അത്തരം ഭക്ഷണം പിതൃകൾ സ്വീകരിക്കില്ല. ശ്രാദ്ധഭോജനത്തിന്റെ ശേഷിപ്പുകൾ സ്ത്രീക്കും ശൂദ്രനും ഉപനയനം ചെയ്യാത്തവനും നൽകരുത്; അത്യാവശ്യത്താലോ മോഹത്താലോ നൽകിയാൽ പോലും, അത് പിതൃകൾക്ക് എത്തുകയില്ല. അതിനാൽ, ശ്രാദ്ധഭോജനത്തിന്റെ ശേഷിപ്പുകൾ, തൈരും നെയ്യും ഒഴികെ, ശിഷ്യനും പുത്രനും മാത്രം നൽകണം. ശുദ്ധമായ, ശേഷിപ്പില്ലാത്ത ഭക്ഷ്യവും ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കളും നൽകണം; പൂക്കൾ, കിഴങ്ങുകൾ, പഴങ്ങൾ എന്നിവയിലും സംതൃപ്തിയുണ്ടാകും, പക്ഷേ പ്രധാനമായും ഭക്ഷ്യത്തിൽ. ഭക്ഷണം ശുദ്ധവും ചൂടും നിലനിൽക്കുന്ന സമയത്താണ് പിതൃകൾ അതിൽ സംതൃപ്തരാകുന്നത്; ശുദ്ധവാക്കുള്ളവർ ഭക്ഷിക്കുന്നതും അത്രത്തോളം. ദാനം, സ്വീകരിക്കൽ, ഹോമം, ഭക്ഷണം, അർപ്പണം—ഈ പ്രവർത്തനങ്ങൾ എല്ലാം അഗ്രതലാംഗുലിയാൽ ചെയ്യണം, അങ്ങനെ അല്ലെങ്കിൽ അസുരന്മാരെപ്പോലെയാകും. ഈ പ്രവർത്തനങ്ങൾ എല്ലാം—ദാനം മുതലായവ—വിരൽചേരുവകളിൽ ചേർത്ത് നിർവഹിക്കണം; അതുപോലെ തന്നെ ആചമനം ചെയ്യുമ്പോഴും.