വായുപുരാണമ്

ഒരു കാലത്ത്, ധർമത്തിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള നിയമങ്ങൾ വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ഒരു മനുഷ്യൻ തന്റെ പല്ലുകൾ തൊടുമ്പോൾ, അതിൽ എന്തെങ്കിലും ഒട്ടിയിരിക്കുമ്പോൾ, വിരലുകൾ കൊണ്ട് ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കുമ്പോൾ, തലകുനിഞ്ഞ് മുകളിലേക്ക് നോക്കുന്നപോൾ, അവൻ അതിനനുസരിച്ച് പെരുമാറണം. ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ അശുദ്ധിതയിൽ തുടരുന്നവൻ ശുദ്ധമായ സ്ഥലത്ത് കിഴക്കോ വടക്കോ നോക്കി, വിനയത്തോടെ ഇരിക്കണം. അവൻ തന്റെ കൈകളും കാലുകളും കഴുകിയ ശേഷം, കൈകളാൽ മുട്ടുകൾ തൊടണം; മനസ്സിൽ ശുദ്ധിയോടെ, ശ്രദ്ധയോടെ, വെള്ളം മൂന്നു പ്രാവശ്യം കുടിക്കണം. രണ്ടുതവണ കഴുകി, ഒരുതവണ വെള്ളം ചിതറണം; അതിനുശേഷം ദ്വാരങ്ങൾ, തല, ശരീരം, കൈകൾ, കാലുകൾ എന്നിവയും ശുദ്ധീകരിക്കണം. വെള്ളം ചിതറൽ സംബന്ധിച്ച് സംശയമുണ്ടെങ്കിൽ, വീണ്ടും ചെയ്യണം; അങ്ങനെ വെള്ളം കുടിക്കൽ, വേദപഠനം, യാഗങ്ങൾ, തപസ്സുകൾ ഫലപ്രാപ്തിയാകും. ദാനവും ബ്രഹ്മചര്യവും അങ്ങനെ ഫലപ്രദമാകും; എന്നാൽ ആരെങ്കിലും ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ വിശ്വാസരഹിതമായി വെള്ളം കുടിക്കാതെ യജ്ഞം ചെയ്താൽ, അതിന് ഫലമില്ല. അങ്ങനെ ചെയ്തവന്റെ പ്രവൃത്തികൾ ഫലശൂന്യമാണ്; ഇതിൽ സംശയമില്ല. ശുദ്ധമായ വാക്കും മനസ്സും കൊണ്ടുള്ള, കുറ്റമില്ലാത്ത പ്രവർത്തനങ്ങൾ മാത്രമാണ് ഫലപ്രദം. ഇവയാണ് ശുദ്ധമായ പ്രവൃത്തികൾ; ഇതിന്റെ വിരുദ്ധം അശുദ്ധമാണ്. ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ ഒരിക്കലും "എനിക്ക് വിശപ്പാണ്, എനിക്ക് ഒന്നുമില്ല" എന്ന് പറയരുത്. അവനു ആരെങ്കിലും മാന്യമായി എന്തെങ്കിലും കൊടുത്താൽ, അതാണ് യജ്ഞം; വെള്ളം ചിതറാതെ കൊടുക്കുന്ന ഭക്ഷണവും, ദുഷ്പ്രവർത്തനക്കാരൻ ഭിക്ഷയെടുത്ത ഭക്ഷണവും യജ്ഞമല്ല. ശ്രാദ്ധത്തിൽ സ്ഥിരമായ സ്വഭാവവും ലജ്ജയും ഉള്ളവരെ എപ്പോഴും ഭക്ഷിപ്പിക്കണം; അയോഗ്യരായവരെ അവസാനം ഭക്ഷിപ്പിക്കുന്നവൻ ബ്രഹ്മഹത്യാ പാപം വരുത്തുന്ന ദുഷ്ടനാണ്. നൂറു ജന്മങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാലും, അയോഗ്യ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ തെറ്റായ വരിയിൽ അല്ലെങ്കിൽ കലർന്ന സംഘത്തിൽ ഭക്ഷിപ്പിക്കുന്നവൻ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകില്ല. നിശ്ചയിച്ചോ ഇല്ലാതെയോ, ഭക്ഷണവരി ക്രമീകരിക്കുന്നവൻ പാപം വരുത്തുന്നു; ദോഷം വേഗത്തിൽ പിടിച്ചെടുക്കും, യജ്ഞവും ദാനവും മൂല്യം നഷ്ടപ്പെടും. എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ഉത്സവത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനി വേദവും ഇതിഹാസങ്ങളും അഞ്ചാം വേദവും പാരായണം ചെയ്യുന്നവനാണ്. അവനു പിന്നാലെ, മൂന്നു വേദങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ, പിന്നെ രണ്ടു വേദങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ, പിന്നെ ഒരു വേദം അറിയുന്നവൻ, തർക്കശാസ്ത്രം പഠിക്കുന്നവൻ, അങ്ങനെ മറ്റുള്ളവരും അങ്ങനെയുള്ള ക്രമത്തിൽ വരണം. ഞാൻ ഇനി വരി ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവരെ വിശദീകരിക്കും. മുന്‍പ് പറഞ്ഞവരെ ക്രമത്തിൽ, ഷഡംഗങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം ഉള്ളവൻ, ശാസനപാലകൻ, യോഗി, എല്ലാ ക്രതുവിലും പ്രാവീണ്യം ഉള്ളവൻ, ഭിക്ഷാടനമാർഗത്തിൽ നടക്കുന്നവൻ—ഇവരാണ് വരി ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന അഞ്ചു പേർ; അത്തരം അറിവുകൾ ഉള്ളവൻ, പതിനെട്ട് വിദ്യകളിൽ ഒന്ന് എങ്കിലും കൈവശം വെക്കുന്നവൻ, ശുദ്ധമായ പെരുമാറ്റമുള്ളവൻ, നചികേതാഗ്നി അറിയുന്നവൻ, മൂന്നു വേദങ്ങൾ അറിയുന്നവൻ, ധർമ്മങ്ങൾ പാരായണം ചെയ്യുന്ന ദ്വിജൻ—ഇവരും വരി ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവരാണ്. ബൃഹസ്പതിശാസ്ത്രം കൈവശം വെക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ, ഇവരൊക്കെ വരി ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവരായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഒരു ദ്വിജൻ ശ്രാദ്ധത്തിൽ ക്ഷണിക്കപ്പെട്ട് സ്ത്രീയുമായി സംയോജനം ചെയ്താൽ, ആ മാസം അവന്റെ ശുക്ലത്തിൽ പിതൃകൾ നിലനിൽക്കുന്നു. ദാനം നൽകി, ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, സ്ത്രീയുമായി സംയോജനം ചെയ്താൽ, പിതൃകൾ ശുക്ലത്തിൽ ആ മാസം നിലനിൽക്കുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല. അതിനാൽ, അതിഥിക്കു ദാനം നൽകണം, ബ്രഹ്മചാരിയെ ഭക്ഷിപ്പിക്കണം, ധ്യാനത്തിൽ ലഗ്നനായവനും, കരുണയും ധർമ്മവും ഉള്ളവനും ഭക്ഷണം നൽകണം. ശ്രാദ്ധത്തിൽ സന്യാസിയെ അല്ലെങ്കിൽ വാലഖില്യരെയും ഭക്ഷിപ്പിക്കാം; വനവാസി സന്നിധിയിൽ, ആദരമാത്രം മതിയാകും. ഗൃഹസ്ഥനെ ഭക്ഷിപ്പിക്കുന്നവൻ വിശ്വദേവങ്ങളെ ആരാധിക്കുന്നു; വനവാസിയിലൂടെ, ഋഷികൾ തൃപ്തരാകും; വാലഖില്യരിലൂടെ, ഇന്ദ്രൻ തൃപ്തനാകും. സന്യാസികളുടെ ആരാധനയിൽ, ബ്രഹ്മാവ് തന്നെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു; അഞ്ചു ആശ്രമങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവയാണ്, എന്നാൽ അതിൽ പുറത്തുള്ളവരും കപട ചിഹ്നങ്ങൾ ഉള്ളവരും അല്ല. നാലു ആശ്രമങ്ങൾ ശ്രാദ്ധത്തിലും ദൈവിക യജ്ഞത്തിലും ആദരിക്കേണ്ടതാണ്; അതിൽ പുറത്തുള്ളവരിൽ നിന്ന് ശ്രാദ്ധം നടത്തരുത്. വിശപ്പുള്ളവൻ ആയിരുന്നാലും, നാല് ആശ്രമങ്ങൾ പുറത്തുള്ളവൻ, അല്ലെങ്കിൽ അശാസനപാലകനോ കപടസന്യാസിയോ, ഇരുവരും വരി ദോഷകരരാണ്. നിരുദ്ദേശമായി തലമുടി മുറിച്ചവരെയും, ജടയും ഉള്ളവരെയും, ചീര ധരിക്കുന്നവരെയും, ക്രൂരരെയും, ദുഷ്പ്രവൃത്തിയുള്ളവരെയും, എന്തും ഭക്ഷിക്കുന്നവരെയും ഒഴിവാക്കണം. ദേവതകൾക്കും പിതൃകൾക്കും അർപ്പണങ്ങളിൽ, ഗായകർ, നർത്തകർ, നടന്മാർ, എല്ലാ വേദങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കിയവരെയും, ദൈവകഥകൾ പാരായണം ചെയ്യുന്നവരെയും ഒഴിവാക്കണം. അവർ ദ്വിജന്മാരായാലും, അത്തരം പ്രവർത്തനങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരെ ശ്രാദ്ധത്തിൽ എപ്പോഴും ഒഴിവാക്കണം. അത്തരം പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുന്നവൻ തന്റെ മുഴുവൻ വർഗ്ഗം നഷ്ടപ്പെടുന്നു; ശൂദ്രനുമായി ഒരുമിച്ച് ഭക്ഷിക്കുന്നവരും ശ്രാദ്ധത്തിൽ വരി ദോഷകരാണ്. ബ്രാഹ്മണനു, കൊല, ബലപ്രയോഗം, കർഷികം, വ്യാപാരം, പശുപാലനം, അന്യബ്രാഹ്മണനെ സേവിക്കൽ, രഹസ്യ പ്രവർത്തനം എന്നിവയിലൊന്നും യോജ്യമായ തൊഴിൽ ഇല്ല. ജ്ഞാനത്തിലും ധ്യാനത്തിലും സ്ഥിരതയുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാർ, എന്നാൽ കപടപ്രവൃത്തിയുള്ളവരോ ദുഷ്പ്രവൃത്തിയുള്ളവരോ, അവരെ വീണ ദ്വിജന്മാരായി പരിഗണിക്കണം. കപടദർശനങ്ങൾ അറിവുള്ളവരും, കപടികളും, വഞ്ചകരും, ചെറിയോ വലിയോ പാപങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവരും ഒഴിവാക്കണം. വേദപാരായണം വാടകയ്ക്ക് നൽകുന്നവരും, ലാഭത്തിനോ മോഹത്തിനോ വേണ്ടി വേദം വിൽക്കുന്നവരും, ശ്രാദ്ധത്തിൽ ഒഴിവാക്കപ്പെടണം. വേദം വാടകയ്ക്ക് നൽകാൻ പാടില്ല; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവൻ പാപം വരുത്തുന്നു. വേദഫലത്തെ ആസ്വദിക്കുന്നവൻ അതിന്റെ ഫലം നഷ്ടപ്പെടുന്നു; ദാനദാതാവും തന്റെ ഫലവും നഷ്ടപ്പെടുന്നു. വാടകയ്ക്ക് പഠിപ്പിക്കുന്നവനും, വാടകയ്ക്ക് പഠിക്കുന്നവനും, ശ്രാദ്ധത്തിൽ അയോഗ്യരാണ്; അവർ പുണ്യകർമങ്ങൾ വ്യാപാരമാക്കുന്നു. വിൽപ്പനയോ വാങ്ങലോ ഉപജീവനത്തിനായി ചെയ്യുമ്പോൾ, ഇരുവരും അപവാദം വരുത്തുന്നു; ഇത് വൈശ്യരുടെ തൊഴിൽ, ബ്രാഹ്മണനു പാപമാണ്. വേദങ്ങൾ അറിയുന്നവർ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: വേദം ഉപജീവനമായി ഉപയോഗിക്കുന്നവൻ അപവാദം വരുത്തുന്നു. അന്യസ്ത്രീയോട് അനാവശ്യമായി സമീപിക്കുന്നവനും, ഉദ്ദേശമില്ലാതെ യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവനും, അഥീവാസി ദ്വിജനും, ശ്രാദ്ധത്തിൽ അയോഗ്യരാണ്. ഇങ്ങനെ, ധർമ്മത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണതയും, ശ്രാദ്ധത്തിനുള്ള യോഗ്യതയും, ശുദ്ധതയും, അശുദ്ധതയും, വ്യക്തമായി വിശദീകരിക്കപ്പെട്ടു.