വ്യാസപുരാണത്തിലെ ഈ ഭാഗങ്ങളിൽ, ശുദ്ധിയുടെ ഉത്തമ നിയമങ്ങൾ വിശദമായി വിവരിക്കുന്നു. വില്ലുപയോഗിക്കുന്നവരും പക്ഷികളെ ഉപയോഗിക്കുന്നവരും ശുദ്ധിക്ക് മണ്ണ് ഉപയോഗിക്കേണ്ടതാണെന്ന് ആദ്യം പറയുന്നു. ഇനി കൂടുതൽ വിശദീകരിക്കാമെന്ന് സൂതൻ പറയുന്നു, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കണമെന്ന് നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. പ്രഭാതത്തിൽ, വീട്ടിൽ നിന്ന് തെക്കുപടിഞ്ഞാറ്, അഞ്ചു വില്ലിന്റെ ദൂരത്തിൽ, തല മറച്ച്, കൈ കൊണ്ട് തല സ്പർശിക്കാതെ, ശൗചം ചെയ്യേണ്ടത് നിർബന്ധമാണ്. അതിനിടെ, ഉണങ്ങിയ പുല്ല്, കട്ട, ഇല, ബാംബു തണ്ടുകൾ, മൺപാത്രങ്ങൾ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് ഭൂമി മൂടേണ്ടതുണ്ട്. വെള്ളം, മണ്ണ് എന്നിവ കൈയിൽ എടുത്ത്, വാക്ക് നിയന്ത്രിച്ച്, പകലിൽ വടക്കോട്ട്, രാത്രിയിൽ തെക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ചു ശുദ്ധിക്രിയ നടത്തണം. വെള്ളപ്പാത്രം വലതുകൈയിൽ പിടിച്ച്, ഇടതുകൈയിൽ മൂന്ന് കഷ്ണം മണ്ണ് ഉപയോഗിച്ച് ശുദ്ധിക്രിയ നടത്തണം. വീണ്ടും, ഇടതുകൈയിൽ പത്ത് കഷ്ണം മണ്ണ് ഉപയോഗിക്കാമെങ്കിലും, ആകെ അഞ്ച് കഷ്ണം മണ്ണ് ഉപയോഗിച്ചാൽ മതിയെന്നും പറയുന്നു. ശുദ്ധിക്രിയ കഴിഞ്ഞ്, കാലുകൾ മണ്ണ് ഉപയോഗിച്ച് കഴുകി, അച്ഛമാന (ശുദ്ധജലപാനം) നിർവഹിച്ച്, വെള്ളത്തിന്, സൂര്യന്, അഗ്നിക്ക്, വായുവിന്, വീണ്ടും വെള്ളത്തിന്, മൂന്ന് തവണ ജലം അർപ്പിക്കണം. ജലപാത്രം എപ്പോഴും പുണ്യസ്ഥലത്തിൽ തയ്യാറായി വേണം; കാലുകൾ ശരിയായി കഴുകണം, അശുദ്ധവും ശുദ്ധവുമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കായി. രണ്ടാം ജലാർപ്പണത്തിൽ ദേവതകൾക്കായി അർപ്പണം നടത്തണം; അതിനുശേഷം കൈ അശുദ്ധമെങ്കിൽ, മൂന്നു രാത്രികൾ ഉപവാസം നിർബന്ധമാണ്. അതീവ അശുദ്ധതയുണ്ടെങ്കിൽ, പ്രായശ്ചിത്തം നിർബന്ധമാണ്; നായയോ ചണ്ഡാലനോ സ്പർശിച്ചാൽ 'തപ്തകൃച്ഛ്ര' എന്ന പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യണം. മനുഷ്യ അസ്ഥി സ്പർശിച്ചാൽ, ശുദ്ധിക്ക് ഉപവാസം നിർബന്ധമാണ്; മൂന്ന് രാത്രി നെയ്യ് ഉപയോഗിച്ച്, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു രാത്രി ഉപവാസം മതിയാകും. കള്ളന്മാർ, പുലിന്ദർ, അന്ധർ, ശബരർ എന്നിവരും, ശൗചസ്ഥലത്ത് വെള്ളം കുടിച്ചാൽ, യുഗന്ധര പർവതങ്ങളിലേക്ക് പോയാൽ, സിന്ദു നദിയുടെ വടക്കൻ അതിരിലും ദിവ്യാന്തര പ്രദേശത്തിലും, ദുഷ്ടന്മാർ താമസിക്കുന്ന പാപസ്ഥലങ്ങളിൽ പോയാൽ, സദാചാരികൾ, വേദപാരായണ ബ്രാഹ്മണർ ഒഴിവാക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ പോയാൽ, അശുദ്ധതയും പാപവും ലഭിക്കും. മനസ്സിന്റെ അശുദ്ധത, അഗ്നി, കാലം, മണ്ണ് പുരട്ടൽ എന്നിവ ശുദ്ധിയുടെ മാർഗ്ഗങ്ങളാണ്; എന്നാൽ ഈ നിയമങ്ങൾ അറിവില്ലായ്മ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. ഈ നിയമങ്ങൾ ലംഘിച്ച് അശുദ്ധത ചെയ്യുന്നവർ, അസുരന്മാരുടെയും ദുഷ്ടഭൂതങ്ങളുടെയും ഫലം ഉറപ്പായും ലഭിക്കും. ശുദ്ധിയും വിശ്വാസവും ഇല്ലാത്തവർ വിദേശ ജനങ്ങളിൽ ജനിക്കും; യാഗം ചെയ്യാത്തവർ, പാപികൾ, മൃഗങ്ങളുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കും. ശുദ്ധിയിലൂടെ മനുഷ്യൻ മോക്ഷം നേടുകയും സ്വർഗത്തിൽ താമസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ദേവതകൾക്ക് ശുദ്ധി വളരെ പ്രിയമാണ്, ദേവതകൾ തന്നെ ഇത് പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. ദേവതകൾ എപ്പോഴും അശുദ്ധതയും ഭ്രാന്തതയും ഒഴിവാക്കുന്നു; ധർമ്മം ചെയ്യുന്നവർ മൂന്നു വിധ ശുദ്ധി നിർവഹിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മനിഷ്ഠനായവനും, അതിഥിക്കും, ശുദ്ധിയും ജ്ഞാനവും ഉള്ളവനും, പിതൃഭക്തനും, സ്വയം നിയന്ത്രിതനും, ദയാലുവായവനും, ഇവർക്ക് ദ്വിജന്മാർ അർപ്പണങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു. ഇങ്ങനെയുള്ളവരിൽ സന്തുഷ്ടരായ പിതൃകൾ യോഗം വർദ്ധിപ്പിച്ച്, മനസ്സിന് ആഗ്രഹിക്കുന്ന വരങ്ങൾ നൽകുന്നു; അവർ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലെയും ആഗ്രഹങ്ങൾ നൽകുന്നു. ഇപ്പോൾ, സൂതനെ പ്രശംസിച്ച്, ശ്രാദ്ധത്തിന്റെ ക്രമം വിശദീകരിച്ചതായി ശൃണListeners പറയുന്നു. അതിന്റെ വിശദാംശങ്ങൾ വിശദമായി കേട്ടുവെന്നും, ഇനി ബാക്കി ഉള്ളത്, സാഗത്തിന്റെ അഭിപ്രായം വിശദീകരിക്കണമെന്നു അപേക്ഷിക്കുന്നു. സൂതൻ ബ്രാഹ്മണന്മാർ സംബന്ധിച്ച ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ വിശദമായി വിശദീകരിക്കുമെന്ന് അറിയിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഈ കാര്യത്തിൽ സംശയിക്കേണ്ടതില്ല; അതി ശുദ്ധമാണ്. ദൈവികവും പിതൃകൃത്യവും സംബന്ധിച്ച് എപ്പോഴും പരിശോധന നിർബന്ധമാണ്. ആരെയെങ്കിലും ദോഷം കാണുകയോ, സദാചാരികൾ അവരെ ഒഴിവാക്കുകയോ, ബന്ധം വഴി അറിയുകയോ ചെയ്താൽ, അവരെ ഒഴിവാക്കണം. ശ്രാദ്ധത്തിൽ അറിയാത്ത ബ്രാഹ്മണനെ എപ്പോഴും പരീക്ഷിക്കണം; സിദ്ധന്മാർ ബ്രാഹ്മണരൂപത്തിൽ ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, അതിഥി വരുമ്പോൾ, കയ്യിൽ കയ്യുയർത്തി, പാദപ്രക്ഷാലനത്തിനും പാദത്തിൽ തൈലം പുരട്ടുന്നതിനും ഭക്ഷണത്തിനും ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിക്കണം. ദേവതകളും യോഗാധിപതികളും വിവിധ രൂപങ്ങളിൽ, സമുദ്രത്തിന്റെ അതിരുവരെ, ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിച്ച്, ജനങ്ങളെ ധർമ്മം കൊണ്ട് പരിരക്ഷിക്കുന്നു. അതിഥിയെ ആദരിച്ച ശേഷം, ബ്രാഹ്മണ അതിഥിക്ക് ഉപ്പും, ഭക്ഷണവും, പഴവും നൽകണം. പാൽ അർപ്പിച്ചാൽ അഗ്നിഷ്ടോമ യാഗഫലവും, നെയ്യ് അർപ്പിച്ചാൽ പതിനാറു ദിവസത്തെ യാഗഫലവും, തേൻ അർപ്പിച്ചാൽ അതിരാത്ര യാഗഫലവും ലഭിക്കും. വിശ്വാസത്തോടെ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം നൽകുന്നവൻ, എല്ലാ ഫലങ്ങളും നേടുന്നു; എല്ലാ യാഗഫലങ്ങളും ലഭിക്കും. ശ്രാദ്ധത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ ദൈവിക കൃത്യത്തിൽ അതിഥി വരുമ്പോൾ അവനെ അവഗണിക്കുന്നവനെ ദേവതകൾ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു; യാഗത്തിൽ അർപ്പണത്തിന് അർഹതയില്ലെങ്കിൽ, ഹോതൃക്കാർ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ. ദേവതകൾ, പിതൃകൾ, അഗ്നി, ദ്വിജന്മാരിൽ പ്രവേശിച്ച്, ലോകത്തിന് അനുഗ്രഹം നൽകാൻ അർപ്പണങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നു. ആദരിക്കപ്പെടാതെ, ഇവർ ദുഷ്ടഫലങ്ങൾ നൽകുന്നു; ആദരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ആഗ്രഹങ്ങൾ നൽകുന്നു. അതിനാൽ, അതിഥികളെ എല്ലാം നൽകിയും ആദരിക്കണം. വനവാസി, ഗൃഹസ്ഥൻ, വീട്ടിൽ വന്നവൻ, കുട്ടികൾ, ക്ഷീണിച്ചവൻ, സന്യാസി—ഇവരെ എപ്പോഴും അതിഥിയായി പരിഗണിക്കണം. ഭിക്ഷ ചോദിക്കുന്നവനും, ചോദിക്കാത്തവനും അതിഥിയാണ്; അതിഥികളിൽ ക്ഷണിക്കപ്പെടാതെ വരുന്നവൻ ഏറ്റവും ഉത്തമ അതിഥിയാണ്. അതിഥി ക്രൂരനല്ല, മിശ്രിതനല്ല, അജ്ഞാനിയല്ല, വ്യത്യാസം അറിയുന്നവനല്ല; സദാചാരിയല്ല, സമ്പന്നനല്ല, ദാസനല്ല, ആചാരപാലകനല്ല. ദാഹം, ക്ഷീണം, വഴിതെറ്റൽ, അതീവ വിശപ്പുള്ളവൻ—യാഗഫലം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഇവരെ ആദരപൂർവ്വം ഭക്ഷണം നൽകണം. ഈ ശുദ്ധിയും അതിഥി സേവയും, ദൈവികവും പിതൃകൃത്യങ്ങളിലും, ജീവിതത്തിലും, ആധ്യാത്മിക ഉന്നതിയിലും, ഉത്തമമായ ഫലങ്ങൾ നൽകുന്നു എന്ന് ഈ ഭാഗങ്ങൾ സ്നേഹപൂർവ്വം പഠിപ്പിക്കുന്നു.