വായുപുരാണമ്

ശിവനും അഗ്നിയും സംയുക്തമായി ജനിച്ച മഹത്വമുള്ള പുത്രന്റെ ജന്മം ആഘോഷിക്കാൻ ഗന്ധർവന്മാർ എല്ലായിടത്തും ഗാനം ആലപിച്ചു. യക്ഷന്മാർ, വിദ്യാധരന്മാർ, സിദ്ധന്മാർ, കിന്നരന്മാർ തുടങ്ങിയവർ ആ ആഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുത്തു. ആയിരക്കണക്കിന് മഹാനാഗങ്ങളും ഉത്തമപക്ഷികളും അഗ്നിപുത്രന്റെ ചുറ്റും കൂടി. അവന്റെ ദീപ്തിയിൽ അസുരന്മാർ, ദാനവന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ എന്നിവരെല്ലാം കീഴടക്കി പോയി. അഗ്നിയിൽ നിന്നു ജനിച്ച ആ മഹാപുരുഷൻ യജ്ഞത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, അരുന്ധതിയെ ഒഴികെ ഏഴു മഹർഷിമാരുടെ ഭാര്യമാരോടൊപ്പം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്ന ആ ദൈവം, പുതുതായി ഉദിക്കുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശം നിറഞ്ഞവനായി, തന്റെ മാതാക്കളാൽ അത്യന്തം സ്നേഹിക്കപ്പെട്ടു. എല്ലാ ദേവികളെ ഒരേസമയം കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച ആ ജഹ്നുപുത്രൻ, അവരുടെ സന്തോഷത്തിനായി ആറ് മുഖങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുത്തി. ഉദയസൂര്യനെപ്പോലെയുള്ള ദീപ്തിയുള്ള, കമലനയനനായ ആ മഹാന്റെ ജന്മം ലോകങ്ങളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുകയും അവന്റെ പ്രകാശം എല്ലാം മൂടുകയും ചെയ്തു. ദേവന്മാർക്കു പോലും സഹിക്കാനാവാത്ത ആ മഹാജന്മം ദാനവസംഘങ്ങളെ ചിതറിച്ചു. അതുകൊണ്ടാണ് അവൻ ശക്തനായ സ്കന്ദൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്. പ്രാചീനകാലത്ത് കർത്തികകൾ അവനെ പോഷിപ്പിച്ചതിനാൽ, അവൻ കാർത്തികേയൻ എന്ന പേരിലും, അസുരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവനെന്ന നിലയിലും പ്രശസ്തനായി. ദൈത്യശത്രു ആയ സ്കന്ദൻ ഉമിയുമ്പോൾ, അവന്റെ വായിൽനിന്ന് അഗ്നിരശ്മികളുടെ മാലയാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട അവന്റെ അതിജയശക്തി പുറത്തുവന്നു. സ്കന്ദന്റെ ക്രീഡയ്ക്കായി മഹാവിഷ്ണു ഗരുഡനും അതിദിപുത്രനുമെന്ന രണ്ടു ഉത്തമപക്ഷികളെയും സൃഷ്ടിച്ചു. വായുവിൽ നിന്നു തവള, കോഴി, പതാക എന്നിവയും, സരസ്വതിയിൽ നിന്നു മഹാനാദമുള്ള വീണയും, സ്വയഭുവിൽ നിന്നു ആട്ടും, ശംഭുവിൽ നിന്നു ചെമ്മരിയും ലഭിച്ചു. മായാവിഭ്രമത്തിൽ, കൌഞ്ചപർവതം വീണപ്പോൾ, മഹാസുരൻ താറകൻ ഉയർത്തപ്പെട്ട് പിന്നീട് സംഹരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഇന്ദ്രനും ഉപേന്ദ്രനും മഹാദേവന്മാരുമായുള്ള ദേവസഖ്യത്തിൽ അഗ്നിപുത്രനായ ഈ പ്രഭാവശാലി ദൈവം ദൈവസേനാപതിയായി അഭിഷിക്തനായി, ദൈത്യന്മാരുടെ മഹാശത്രുവായി. അവൻ ദൈവസേനാപതി, മനുഷ്യന്മാരുടെ നേതാവ്, സ്കന്ദൻ, ദേവശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, ലോകങ്ങളുടെ നാഥൻ എന്നിങ്ങനെയാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. വ്യത്യസ്ത പ്രമഥന്മാരോടും ദേവന്മാരോടും ഭൂതഗണങ്ങളോടും മാതൃകകളോടും വിനായകസംഘങ്ങളോടും കൂടി അദ്ദേഹം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ഇതിനിടയിൽ, ഒരു യുവതി ആകാശവിമാനങ്ങൾ വീഴുന്നതും, താനെ സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് വീഴുന്നതും, അവിടെ തന്നെ തന്റെ പിതാമഹന്മാരെ പൊടിപടലങ്ങളോളം ചെറുതായി വീണുകിടക്കുന്നവരായി കാണുകയും ചെയ്തു. അത്യന്തം സൂക്ഷ്മരൂപത്തിൽ, ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട്, അവരുടെ ഹവികൾ അഗ്നിശിഖ പോലെ കെടുത്തുപോയ അവസ്ഥയിൽ, അവളവരോട് വിനയപൂർവ്വം, “എനിക്ക് രക്ഷ നൽകൂ” എന്നു അപേക്ഷിച്ചു. അവർ അവളോട് “ഭയപ്പെടേണ്ട” എന്ന് ആശ്വസിപ്പിച്ചു. പിന്നെ അവളുടെ അപേക്ഷകൾ കേട്ട് പിതാമഹന്മാർ മനസ്സലിഞ്ഞു. അവർ അവളോട് പറഞ്ഞു: “നിന്റെ തെറ്റിനാൽ നിനക്ക് ഐശ്വര്യം നഷ്ടപ്പെട്ടു. അതിനാൽ തപസ്സ് ചെയ്യണം, സുന്ദരിയായവളേ.” ദേവന്മാർ ദേഹങ്ങളോടെ ഇവിടെ ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തികൾ അതിന്റെ ഫലം അവിടെയും ലഭിക്കുന്നു. കർമ്മഫലങ്ങൾ ഉടനടി ലഭിക്കും, ദൈവരൂപത്തിലും, മരണാനന്തരത്തിലും, മനുഷ്യരൂപത്തിലും. അതിനാൽ, മരണാനന്തരം നീ അമാവസ്വപതിയായ ഫലം നേടും. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവർ വീണ്ടും സംതൃപ്തരായി, ധ്യാനത്തിൽ ലയിച്ചു, അവളോടു കൃപയോടെ അനുഗ്രഹം നൽകി. ഈ വിധി നിർണയമായതറിഞ്ഞ്, ദേവന്മാർ, സോമപാനികൾ, പിതൃകൾ, അമാവസുവിന്റെ രാജകുമാരി ചേർന്ന് പറഞ്ഞു: “നീ ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യയായി ജനിച്ചാൽ, മഹത്വമുള്ളവളായി, വീണ്ടും നിന്റെ ലോകങ്ങൾ നേടും. ഇരുപത്തിയെട്ടാമത്തെ ദ്വാപരയുഗത്തിൽ, നീ മീനിയുടെ ഗർഭത്തിൽ, അമാവസുവിന്റെ മകൾ ആയി അദ്രികയിൽ ജനിക്കും. നീ മഹാമുനിയായ പരാശരന്റെ വംശാവതാരിയായ പുത്രനെ പ്രസവിക്കും; ആ മഹാത്മാവ് ഏകവേദം നാലായി വിഭജിക്കും. നീ മഹാഭിഷന്റെ രണ്ടു പുത്രന്മാരെ പ്രസവിക്കും; പ്രശസ്തനായ ശാന്തനുവിന്റെ കീർത്തി വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവരായ വികിത്രവീര്യനും ധർമ്മജ്ഞനായവനും. നീ ഊർജ്ജസ്വലനുമായ, ശക്തിയുള്ള, ഗുണസമ്പന്നനായ ചിത്രാംഗദനെയും ജനിപ്പിക്കും. ഈ പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചതിനു ശേഷം, നീ വീണ്ടും നിന്റെ ലോകങ്ങൾ പ്രാപിക്കും. പിതൃങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ചതിന്റെ ദോഷം മൂലം, നീ അപവാദപാത്രമായ ജന്മം പ്രാപിക്കും; അദ്രികയിൽ ആ രാജാവിന്റെ മകളായി വീണ്ടും ജനിക്കും. പുനർജനിച്ച് കന്യയായപ്പോൾ, നീ ഈ ലോകങ്ങൾ വീണ്ടും പ്രാപിക്കും.” ഇങ്ങനെ പിതൃകളുടെ വചനപ്രകാരം ദാശപുത്രിയുടെ മകൾ സത്യവതിയായി. അദ്രികയിൽ ജനിച്ച മത്സ്യയായ അമാവസുവിന്റെ മകൾ, അദ്രികയിൽ നിന്ന് മീനിയായി ജനിച്ചു, ഗംഗയുടെ സംഗമത്തിൽ. ആ രാജാവിന്റെ മകളായി, രാജസാമർത്ഥ്യത്തോടെ അവൾ ജീവിച്ചു. നിന്റെ ലോകങ്ങളെ വിരജ എന്നു വിളിച്ചു, ആ സംഘങ്ങൾ സ്വർഗത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു. അവിടെ അഗ്നിഷ്വാത്തപിതൃകൾ പ്രസിദ്ധരാണ്, ദീപ്തിയും പ്രകാശവും നിറഞ്ഞവരാണ്. ദാനവസംഘങ്ങൾ, യക്ഷന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, കിന്നരന്മാർ, ഭൂതന്മാർ, സർപ്പങ്ങൾ, പിശാചുകൾ ഇവർ അവരെ ആദരിക്കുകയും, ഫലം നേടാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇവർ പുളഹയുടെ പുത്രന്മാർ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; ഈ മൂന്നു വിഭാഗങ്ങളും ധർമ്മം പാലിച്ച്, ഉജ്ജ്വലരൂപത്തോടെ നിലകൊള്ളുന്നു. അവരിൽ, മനസ്സിൽ ജനിച്ച പീവരി എന്ന പുത്രി പ്രശസ്തയാണ്; അവൾ യോഗിനിയും, യോഗപത്നിയും, യോഗമാതാവുമാണ്. ഇരുപത്തിയെട്ടാം ദ്വാപരയുഗത്തിൽ, പരാശരവംശത്തിൽ നിന്ന്, മഹാതപസ്സുകാരനായ ശുക എന്ന മഹാത്മാവ് ജനിക്കും. ആ മഹായോഗി, മഹാതപസ്വി, ദ്വിജന്മാരിൽ പ്രഥമൻ, വനത്തിൽ വ്യാസനിൽ നിന്ന്, പുകരഹിതമായ അഗ്നിപോലെ ജനിച്ചു. ആ പിതൃകളുടെ പുത്രിയിൽ നിന്ന്, പ്രശസ്തനായ യോഗാചാര്യന്മാരായ കൃഷ്ണ, ഗൌര, പ്രഭു, ശംഭു, ഭൂരിശ്രുത എന്നിവരെ ജനിപ്പിച്ചു. അവൻ കീർത്തിമതിയെന്ന യോഗിനിയായ കന്യയെ പിറപ്പിച്ചു; അവൾ ബ്രഹ്മദത്തന്റെ മാതാവായി, വണുഹയുടെ രാജ്ഞിയായി. ഈ പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിച്ചശേഷം, ആ ധാർമ്മികൻ, യോഗവും മഹാതപസ്സും പ്രാപിച്ച്, മടങ്ങിവരാനില്ലാത്ത അവസ്ഥയിലേക്ക് പ്രാപിച്ചു.