വായുപുരാണമ്

രുദ്രാണിയുടെ ശാപം മൂലം അഗ്നിദേവൻ അത്യന്തം ഉജ്ജ്വലവും ഭയാനകവുമായ ഒരു വിത്ത് ചുമന്നു. അതിനാൽ, “നീ ഈ ഭയങ്കരവും പ്രകാശമുള്ള വിത്ത് ചുമന്നതുകൊണ്ട്, അതിന്റെ ഗർഭം നീ തന്നെ ധരിക്കണം; ഇതാണ് നിനക്ക് ശിക്ഷ,” എന്നു രുദ്രാണി പ്രഖ്യാപിച്ചു. അങ്ങനെ, അഗ്നി ദീർഘകാലം ആ ഗർഭം വഹിക്കാൻ നിർബന്ധിതനായി. അതിന്റെ ഭാരത്തിൽ കഷ്ടപ്പെടുന്ന അഗ്നി, ഗംഗാദേവിയെ സമീപിച്ചു: “പരമദേവതയായ നദിയേ, ഈ ഗർഭഭാരത്തിൽ ഞാൻ അത്യന്തം പീഡിതനാണ്. ദയവായി, എന്റെ വേണ്ടി ഈ ഗർഭം നീ വഹിക്കണം. എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, നിനക്ക് ഈ കഷ്ടം കുറവാകും,” എന്നു അഗ്നി പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ഗംഗാ സന്തോഷത്തോടെ സമ്മതിച്ചു: “അങ്ങനെയാകട്ടെ,” എന്നു പറഞ്ഞ്, മനസ്സിൽ വേദനയോടെയും ദീർഘകാലം സഹിച്ചുകൊണ്ടും ആ ഗർഭം വഹിച്ചു. ഒടുവിൽ, ഗംഗാ ആ ഗർഭം ഹിമവാന്റെ വിശുദ്ധ ഗർഭത്തിൽ, പുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട മനോഹരമായ ശരവണ എന്ന സ്ഥലത്ത് വച്ച്, അഗ്നിയെപ്പോലെ ഉജ്ജ്വലമായ ഗർഭത്തെ അവിടെ വിട്ടു. അവിടെ, രുദ്രനും അഗ്നിയും ഗംഗയും ചേർന്ന്, പ്രഭാതംപോലും നൂറു സൂര്യന്മാരെപ്പോലും പ്രകാശമുള്ള, മഹാബലവാനായ ഒരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. ജഹ്നുവിന്റെ പുത്രൻ ജനിച്ചപ്പോൾ, ആകാശം ദിവ്യരഥങ്ങൾ കൊണ്ട് പക്ഷികൾ പോലെ നിറഞ്ഞു. ദിവ്യമായ മൃദുലമായ മൃദംഗങ്ങൾ ആകാശത്തിൽ മുഴങ്ങുകയും, സിദ്ധന്മാരും ചരണമാരും പൂക്കൾ ചോർന്നുവിട്ടു. ഗന്ധർവ്വന്മാർ എല്ലായിടത്തും ഗാനമാലകൾ പാടുകയും, യക്ഷന്മാരും വിദ്യാധരന്മാരും സിദ്ധന്മാരും കിന്നരന്മാരും ചേർന്ന് ആഹ്ലാദിച്ചു. ശിവനും അഗ്നിയുടെയും മഹത്വമുള്ള പുത്രനെ ചുറ്റി ആയിരക്കണക്കിന് മഹാസർപ്പങ്ങളും ഉത്തമപക്ഷികളും വന്നു. അവന്റെ തേജസ്സിൽ ദാനവന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും കീഴടങ്ങി. അഗ്നിയിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ആ ദൈവപുത്രൻ, യജ്ഞാരംഭത്തിൽ അരുൺധതിയൊഴികെയുള്ള സപ്തർഷിപത്നിമാരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവരെ ചുറ്റി, അഗ്നിപോലും ഉജ്ജ്വലനും ഭയങ്കരനുമായ ആ ദൈവം തന്റെ മാതാക്കളാൽ അത്യന്തം സ്നേഹത്തോടെ വളർത്തപ്പെട്ടു. അവിടെ ജഹ്നുപുത്രൻ, എല്ലാ ദേവീമാരെയും ഒരുമിച്ച് കാണുവാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ആനന്ദത്തിനായി ആറു മുഖങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുത്തി. ഉദയസൂര്യനെപ്പോലും, കമലനയനനുമായ ആ മഹാതേജസ്വി ജനിച്ചപ്പോൾ, ലോകങ്ങൾ അവന്റെ പ്രകാശത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോയി. ദേവന്മാർക്കു സഹിക്കാനാവാത്ത വിധത്തിൽ ആ മഹോത്സവം നടന്നപ്പോൾ, ദാനവസേനകൾ ചിതറുകയും ചെയ്തു. അതുകൊണ്ട് അവൻ ശക്തൻ, സ്കന്ദൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. പുരാതനകാലത്ത് കർത്തികയായർ അവനെ പോഷിപ്പിച്ചതിനാൽ, അവൻ കാർത്തികേയൻ, അസുരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവൻ എന്നുമാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ദൈത്യശത്രു ആയപ്പോൾ, അവൻ വായ് തുറക്കുമ്പോൾ അഗ്നികിരീടം പോലെ അവന്റെ അജയ്യമായ ശക്തി പുറത്തുവന്നു. സ്കന്ദന്റെ കായികവിളാസത്തിനായി, മഹാവിഷ്ണു ഗരുഡനും ആദിതിയുടെ പുത്രനുമായ രണ്ട് ഉത്തമപക്ഷികൾ സൃഷ്ടിച്ചു. വായു ദേവൻ മയിലിനെയും കോഴിയെയും പതാകയെയും നൽകി; സരസ്വതി ദേവി മഹാശബ്ദമുള്ള വീണയും, സ്വയംഭൂ ഒരു ആട്ടിനെയും, ശംഭു ഒരു ചെമ്മരിയാടിനെയും സമ്മാനിച്ചു. മോഹിനിയായ മായാവിലാസത്തിൽ, കൌഞ്ചപർവതം തകർക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, മഹാസുരനായ താരകൻ ഉയർത്തി പിന്നീട് സംഹരിക്കപ്പെട്ടു. അതിനുശേഷം, ഇന്ദ്രനും ഉപേന്ദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാരും ചേർന്ന്, അഗ്നിപുത്രനായ ആ മഹാബലവാനായ ദൈവം ദൈവസേനാപതിയായി അഭിഷേകിക്കപ്പെട്ടു; ദൈത്യശത്രുവായ സ്കന്ദൻ, ലോകങ്ങളുടെ അധിപതിയായ ദൈവസേനാപതിയായി അറിയപ്പെടുന്നു. വിവിധ പ്രമഥന്മാരോടും ദേവതകളോടും ഭൂതഗണങ്ങളോടും മാതൃകകളോടും വിനായകഗണങ്ങളോടും കൂടി സ്കന്ദൻ സഞ്ചരിച്ചു. അപ്പോൾ, ഒരു യുവതി ആകാശരഥങ്ങൾ വീണുപോകുന്നതും, താനുതന്നെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് താഴെ വീണതും കണ്ടു. അവിടെ, തന്റെ പിതാമഹന്മാരെ, പൊടിപടലങ്ങൾ പോലെ ചെറുതായി, ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവരായി, തീ കത്താത്ത നിലയിൽ കണ്ടു. അവളെ കണ്ടു അവർ പറഞ്ഞു: “ഭയപ്പെടേണ്ട, ഞങ്ങൾ നിന്നെ രക്ഷിക്കും.” അവളും ശിരസുനമിച്ച് സംരക്ഷണം അപേക്ഷിച്ചു. പിതൃങ്ങൾ പറഞ്ഞു: “നിന്റെ കുറ്റം മൂലം, നീ ഐശ്വര്യം നഷ്ടപ്പെട്ടു. അതു തിരികെ നേടാൻ നീ തപസ്സു ചെയ്യണം. ദേഹധാരികൾ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ പ്രവൃത്തികൾക്കും ഫലം ഉടൻ ലഭിക്കും; അതുകൊണ്ടു, മരണാനന്തരം നീ അമാവസ്വപതിയായ ഫലമടയും.” അവൾ പിതൃകളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. അവർ ദയചെയ്ത് അനുഗ്രഹം നൽകി. ദേവന്മാരും സോമപാനികളായ പിതൃകളും അമാവസുവിന്റെ രാജകുമാരിയും ചേർന്ന് പറഞ്ഞു: “നീ ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യരൂപത്തിൽ ജനിക്കും; അവിടെ കന്യയായ് ജനിച്ച് വീണ്ടും നിന്റെ ലോകങ്ങൾ നേടും. ഇരുപത്തിയെട്ടാം ദ്വാപരയുഗത്തിൽ, അമാവസുവിന്റെ രാജ്ഞിയായ അദ്രികയുടെ ഗർഭത്തിൽ, മീനിയായ് ജനിക്കും. അപ്പോൾ, മഹർഷി പരാശരന്റെ വംശാവലിയിൽ ഒരു പുത്രനെ ജനിപ്പിക്കും; ആ മഹർഷി ഏകവേദം നാലായി വിഭജിക്കും.” “നീ മഹാഭിഷുവിന്റെ രണ്ട് പുത്രന്മാരെ ജനിപ്പിക്കും; പ്രശസ്തനായ ശാന്തനു, ധർമ്മജ്ഞനായ വിചിത്രവീര്യൻ. നീ ഉജ്ജ്വലമായ, ബലവും ഗുണങ്ങളും ഉള്ള ചിത്രാംഗദനെ ജനിപ്പിക്കും; ഇവരെ ജനിപ്പിച്ച ശേഷം, നീ വീണ്ടും നിന്റെ ലോകങ്ങൾ പ്രാപിക്കും. പിതൃകളെ വഞ്ചിച്ചതിനാൽ, നീ അപവാദപാത്രമായ ജന്മം പ്രാപിക്കും; അതു തന്നെയാണ്, അദ്രികയിൽ അമാവസുവിന്റെ പുത്രിയായി ജനിക്കുന്നത്. പിന്നെ, കന്യയായ് ജനിച്ച്, ഈ ലോകങ്ങൾ വീണ്ടും നേടും.” ഇങ്ങനെ, ദാശന്റെ പുത്രിയായി അവൾ സത്യവതിയായി.