വായുപുരാണമ്

മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും ആദരിക്കപ്പെടുന്ന പിതൃവൃന്ദങ്ങളിൽ ഏഴു വിഭാഗങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നു. അവയിൽ മൂന്നു രൂപരഹിതങ്ങളാണ്, നാലു വിഭാഗങ്ങൾ മനോഹരമായ രൂപം ഉള്ളവരാണ്. ഈ വിഭാഗങ്ങളിൽ, മുകളിൽ മൂന്ന് രൂപവാന്മാരായ ജീവികൾ ഉണ്ട്; താഴെ നാലു സൂക്ഷ്മമായ, അവ്യക്തരൂപികളാണ്. ആ ദേവന്മാരിൽ നിന്ന് ഭൂമി ഉദ്ഭവിക്കുന്നു; ഇതാണ് ലോകങ്ങളുടെ പരമ്പര. അവർ ഈ ലോകത്തിൽ വസിക്കുന്നു; അവരിൽ നിന്നാണ് മഴ ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. ആ മഴയിലൂടെ ലോകങ്ങൾ വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു. യോഗശക്തിയാൽ അവർ സോമയെയും അന്നത്തെയും പോഷിപ്പിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ലോകങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതരായവർ പിതൃവൃന്ദങ്ങളോട് സംസാരിച്ചു. അവർ വിചാരശക്തിപോലെയുള്ള വേഗതയുള്ളവർ, സ്വധയോടു പോഷണം ചെയ്യുന്നവർ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും അണിഞ്ഞവർ, ലോഭവും മോഹവും ഭയവും ഇല്ലാത്തവർ, ദൃഢനിശ്ചയമുള്ളവർ, ദുഃഖരഹിതരാണ്. യോഗം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, അവർ മനോഹരമായ ലോകങ്ങൾ പ്രാപിക്കുന്നു; ദൈവീകവും ധാർമ്മികവും മഹാത്മാക്കളും പാപരഹിതരുമാണ് അവർ. ആയിരം യുഗങ്ങളുടെ അവസാനം, ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ ജനിക്കുന്നു; അവർ വീണ്ടും യോഗം പ്രാപിച്ചപ്പോൾ, രൂപരഹിതർ മോക്ഷം പ്രാപിക്കുന്നു. വ്യക്തമായതും അവ്യക്തമായതും ഉപേക്ഷിച്ച്, മഹായോഗശക്തിയാൽ അവർ ആകാശത്തിലെ ഉല്കപതനം പോലെയോ, മിന്നലിന്റെ തെളിച്ചം മങ്ങുന്നതുപോലെയോ ലയിക്കുന്നു. രൂപത്തിൽ നിന്നുള്ള ശരീരങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, മഹായോഗശക്തിയാൽ അവർ നാമരഹിതമായ അവസ്ഥ പ്രാപിക്കുന്നു; നദികൾ സമുദ്രത്തിൽ ലയിക്കുന്നതുപോലെ. സദാ കര്‍മങ്ങളും മൂപ്പന്മാരുടെ ആരാധനയും ചെയ്യുന്നവരുടെ ആചരണങ്ങൾകൊണ്ട് പിതൃവൃന്ദങ്ങൾ പോഷിതരാകുന്നു, അവരുടെ യോഗം വർദ്ധിക്കുന്നു. ശ്രാദ്ധത്തോടെ സന്തുഷ്ടരായ പിതൃവൃന്ദങ്ങൾ യോഗശക്തിയാൽ സോമയെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു; അതിനാൽ മൂന്നു ലോകങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, ശ്രാദ്ധം യോജകരായവർക്കു ശ്രദ്ധയോടെ അർപ്പിക്കണം; പിതൃവൃന്ദങ്ങളുടെ ശക്തി യോഗമാണ്, യോഗത്തിൽ നിന്നാണ് സോമ ഉദ്ഭവിക്കുന്നത്. ആയിരക്കണക്കിന് ബ്രാഹ്മണന്മാരെ, വന്നതത്രയേറെ, അഹാരമടയ്ക്കണം. ആയിരം ക്ഷണിക്കപ്പെട്ട അതിഥികൾക്കും നൂറ് ദീക്ഷിത ശിഷ്യന്മാർക്കുമിടയിൽ യോഗാധ്യായകൻ അഹരിച്ചാൽ, അതു മഹാവിപത്തുകളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുത്തുന്നു. ആയിരം ഗൃഹസ്ഥന്മാരിലും, നൂറ് വാനപ്രസ്ഥന്മാരിലും, ആയിരം ബ്രഹ്മചാരികളിലും ഒരൊറ്റ യോഗി തന്നെ ഉത്തമനാണ്. നാസ്തികൻ, പാപി, സംകരജാതി, അഥവാ ചോരൻ പോലും ആയിരിക്കട്ടെ—പലതും വിട്ട്, യോജികൾക്ക് മാത്രമേ ദാനം നൽകാനുള്ള യുക്തിയുണ്ടാകൂ എന്ന് പ്രജാപതി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ഒരു പുത്രൻ അല്ലെങ്കിൽ പുത്രപൗത്രൻ ധ്യാനസ്ഥനായവരെ അഹരിച്ചാൽ, കർഷകർ നല്ല മഴയിൽ സന്തുഷ്ടരാവുന്നതുപോലെ പിതൃവൃന്ദങ്ങൾ തൃപ്തരാകുന്നു. ധ്യാനികൾ അല്ലെങ്കിൽ ഭിക്ഷുക്കൾ ലഭ്യമല്ലെങ്കിൽ, ബ്രഹ്മചാരികളെ അഹരിക്കണം; അവർ ഇല്ലെങ്കിൽ, സമനിലയുള്ളവരെയോ ഗൃഹസ്ഥരെയോ അഹരിക്കാം. ഒരാൾ ഒരു കാലിൽ നിൽക്കുകയും നൂറു വർഷം വായു ഭക്ഷിച്ച് ജീവിച്ചാലും, യോഗത്തിൽ ലീനനായ ധ്യാനിക്ക് അതിലും മേൽ സ്ഥാനം ലഭിക്കുന്നു—ഇതാണു ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഉപദേശം. സിദ്ധപുരുഷന്മാർ ഈ ഭൂമിയിൽ ബ്രാഹ്മണരൂപത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു; അതിനാൽ, വന്ന അതിഥിയെ കൈകൂപ്പി അഭിവാദ്യം ചെയ്ത് സ്വീകരിക്കണം. ജലപാത്രം, അതിഥിസത്കാരം, അന്നം എന്നിവയാൽ ആദരിക്കണം; സമുദ്രതീരങ്ങളിൽ നിന്ന് വടക്കേ വരെ, ദൈവീക യോഗേശ്വരന്മാർ ധർമ്മപാലനത്തിനായി വിവിധ രൂപങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും അതിഥികളെയും ദാനം നൽകി ആദരിക്കണം; ദാനങ്ങളുടെ വിവിധത്വവും ഫലങ്ങളും ഞാൻ വിശദീകരിക്കും. യോഗികൾക്ക് വാസസ്ഥലം നൽകുന്നത് ആയിരം അശ്വമേധയാഗങ്ങൾക്കും നൂറു രാജസൂയയാഗങ്ങൾക്കും ആയിരം പദ്മാർപ്പണങ്ങൾക്കുമുപരി ശ്രേഷ്ഠമാണ്. അനന്തശക്തിയുള്ള ഈ പ്രഥമ പിതൃവൃന്ദം ഞാൻ വിവരിച്ചു; ഏഴു കാലഘട്ടങ്ങൾ പോഷിപ്പിച്ച് ഈ സംഘം നിലനിൽക്കുന്നു. ഇനി ഞാൻ എല്ലാ പിതൃവൃന്ദങ്ങളെയും അവരുടെ പരമ്പരയും, സ്ഥാപിതിയും, ധ്യാനവും ക്രമമായി വിശദീകരിക്കും. സ്വർഗത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠരായ ഏഴു പിതൃവൃന്ദങ്ങൾ സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു; നാലു രൂപമുള്ളവരും മൂന്നു രൂപരഹിതന്മാരുമാണ്. അവരുടെ ലോകസൃഷ്ടി ഞാൻ വിശദീകരിക്കും. അവരുടെ പുത്രിമാരെയും പുത്രിപൗത്രിമാരെയും ഓർക്കപ്പെടുന്നു; ധർമ്മത്തിന്റെ രൂപം ധരിച്ചിരിക്കുന്ന മൂന്നു വിഭാഗങ്ങൾ അവരിൽ ശ്രേഷ്ഠം. അവരുടെ പേരുകളും ലോകസൃഷ്ടിയും ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി പറയും. 'വിരാജ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ലോകങ്ങളിൽ ദീപ്തിമാന്മാർ വസിക്കുന്നു. പിതൃസംഹിതകൾ രൂപരഹിതരാണ്; അവർ പ്രജാപതി വിരാജാസിന്റെ പുത്രന്മാരാണ്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ. അവർ 'വൈരാജാസ്സ്' എന്നറിയപ്പെടുന്നു; ഇതാണ് വൈരാജാസുകളുടെ ആദ്യചക്രം. അവരിൽ, മനസ്സിൽ ജനിച്ച മകൾ മേനാ, മഹാപർവതത്തിന്റെ പുത്രി, ഹിമവാന്റെ ഭാര്യയായി. അവരിൽ നിന്നാണ് മൈനാകൻ ജനിച്ചതെന്നു പറയുന്നു. അവൻ എല്ലാ പർവതങ്ങളുടെയും അധിപനായ് ജനിച്ചു; അവനിൽ എല്ലാ രത്നങ്ങളും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു; അതിമനോഹരവും പുണ്യവുമാണ് ആ പർവതം. ക്രൗഞ്ചൻ അവന്റെ പുത്രനായി ജനിച്ചു. പർവതാധിപൻ മേനയിൽ നിന്ന് മൂന്ന് പുത്രിമാരെ ജനിപ്പിച്ചു: അപർണ, ഏകപർണ, മൂന്നാമത്തേത് ഏകപാടല. ഇവരിൽ അപർണ വനംചാരിണിയായി, വാസമില്ലാതെ കഠിനതപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു; ഏകപർണ വടവൃക്ഷത്തിനടിയിൽ വസിച്ചു, ഏകപാടല പാടലവൃക്ഷത്തിനടിയിൽ. ലക്ഷക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്കാലം അവർ ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും ദുർലഭമായ കഠിനതപസ്സുകൾ ചെയ്തു. ഏകപർണ ഓരോ ഇലയാൽ മാത്രം ഭക്ഷ്യമായി ജീവിച്ചു; ഏകപാടല ഓരോ പാടലപുഷ്പം മാത്രം ഭക്ഷിച്ചു. ഓരോ രണ്ടായിരം വർഷം കഴിയുമ്പോൾ മാത്രമാണ് അവർ ഭക്ഷണം കഴിച്ചത്; എന്നാൽ അവരിൽ ഒരാൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കാതിരുന്നപ്പോൾ അമ്മ അവളോട് പറഞ്ഞു. അമ്മ, സ്നേഹത്താലും ദുഃഖത്താലും, 'ഉ' എന്നു പറഞ്ഞ് അവളെ നിരോധിച്ചു. അങ്ങനെ അമ്മ പറഞ്ഞതുപോലെ, ആ ദുർലഭതപസ്സുള്ള ദേവി, ത്രിലോകങ്ങളിൽ 'ഉമാ' എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയായി. അതിനാലാണ് അവൾക്ക് ആ നാമവും, മംഗളകരമായ കർമങ്ങളുമുള്ളത്. ഈ മൂന്നു കന്യകളും ലോകത്തിൽ എപ്പോഴും നിലനിൽക്കും; അവരുടെ തപസ്സുകൊണ്ട് ഭൂമി നിലനിൽക്കും. തപസ്സിൽ രൂപം പ്രാപിച്ച, യോഗശക്തിയുള്ള ഈ ദേവിമാർ മഹാഭാഗ്യവതികളാണ്, നിത്യയൗവനവതികളും. അവരൊക്കെയും ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ, ശുദ്ധബ്രഹ്മചാരിണികൾ; അവരിൽ ഉമാ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠയും, മുഖ്യവുമാണ്, പരമസൗന്ദര്യവതിയുമാണ്.