പ്രിയനായവനേ, നീ എന്നോടു ചോദിച്ച ആ ഗൗരവവും ഉത്തമത്വവും നിറഞ്ഞ ആഴമുള്ള ചോദ്യത്തിന് ഞാൻ യഥാക്രമം, ആദരവോടെ ഉത്തരം പറയാം. ആകാശം, അന്തരീക്ഷം, ഭൂമി, നക്ഷത്രങ്ങൾ, ദിശകൾ, സൂര്യനും ചന്ദ്രനും, അതുപോലെ പകലും രാത്രിയും—all ഈ സൃഷ്ടികൾക്കുമുമ്പ് ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ആ കാലത്ത് ലോകം മുഴുവൻ ഇരുട്ടിൽ മൂടപ്പെട്ടിരുന്നു. അപ്പോൾ ബ്രഹ്മമാത്രം അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു; അദ്ദേഹം അത്യന്തം കടുപ്പമുള്ള തപസ്സിൽ ലീനനായിരുന്നു. അപ്പോൾ ശാമ്യു, ബ്രഹ്മജ്ഞാനത്തിൽ ഏറ്റവും മുന്നിലുള്ള, എല്ലാ വ്രതങ്ങളിലും ശുദ്ധനായ പിതാവിനോടു വീണ്ടും ചോദിച്ചു: “പ്രജാപതി എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കായി എങ്ങനെയൊരു പരമ തപസ്സാണ് അനുഷ്ഠിച്ചത്?” അങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ മഹാതേജസ്സുള്ള ബൃഹസ്പതി ഉത്തരം പറഞ്ഞു: “എല്ലാ തപസ്സുകളുടെയും പരമമായ ഐക്യമാണ് ഈ തപസ്സിന്റെ ഉത്തമമായ ആചരണം. അപ്പോൾ ആ ഭാഗ്യവാൻ ധ്യാനത്തിൽ ലീനനായി, അതിലൂടെ ലോകങ്ങളെ വീണ്ടും സൃഷ്ടിച്ചു.” അദ്ദേഹം യോഗത്തിലൂടെ ഭूतകാലവും ഭാവിയുമടങ്ങിയ എല്ലാ ജ്ഞാനവും, എല്ലാ ലോകങ്ങളും, വേദങ്ങളെയും സൃഷ്ടിച്ചു. യോഗദർശനത്തിലൂടെ ബ്രഹ്മാവ് അവയെ സൃഷ്ടിച്ചു. സാന്താനികം എന്നു വിളിക്കുന്ന ലോകങ്ങളിൽ ദിവ്യത്വം നിറഞ്ഞവരാണ് വസിക്കുന്നത്; അവരെ വിരാജാസ് എന്നറിയപ്പെടുന്നു; സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദേവതകളിൽ ദൈവികതയുള്ളവർ. അതിനു മുമ്പ്, ആ ദൈവം യോഗത്തിലും തപസ്സിലും ഐക്യമായ് ദേവന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ചു; ശാശ്വതയോഗത്തിൽ സ്ഥിരമായ ബ്രഹ്മാവ് അവരെ വരുത്തി. അവർ ആദിദേവന്മാർ എന്നു അറിയപ്പെടുന്നു; മഹത്തായ ശക്തിയും തേജസ്സുമുള്ളവർ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നൽകുന്നവർ, ദേവന്മാരാലും അസുരന്മാരാലും മനുഷ്യരാലും ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവർ. അവരിൽ ഏഴു വിഭാഗങ്ങൾ വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു; മൂന്നു രൂപരഹിതരും നാലു മനോഹരമായ രൂപമുള്ളവരും. അവരിൽ മുകളിൽ മൂന്നു പ്രകടമായ രൂപങ്ങളുള്ളവരും, താഴെ നാലു സൂക്ഷ്മരൂപരഹിതരുമാണ്. ഈ ദേവന്മാരിൽ നിന്നാണ് ഭൂമി ഉല്പന്നമായത്; ഇതാണ് ലോകങ്ങളുടെ പരമ്പര. അവർ ഈ ലോകത്തിൽ വസിക്കുന്നു; അവരിൽ നിന്നാണ് മഴ ഉല്പന്നമാകുന്നത്. ആ മഴയിലൂടെ ലോകങ്ങൾ വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു. യോഗത്തിലൂടെ അവർ സോമയെയും അന്നത്തെയും പോഷിപ്പിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ലോകങ്ങളുടെ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ പിതൃകൾക്ക് ഉപദേശിച്ചു. ചിന്തയെപ്പോലെ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവർ, സ്വധയെയാണ് ഭക്ഷ്യമായി സ്വീകരിക്കുന്നവർ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളിലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവർ, ലോഭവും മോഹവും ഭയവും ഇല്ലാത്തവർ, ദൃഢനിശ്ചയമുള്ളവർ, ദുഃഖരഹിതർ. യോഗം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ അവർ മനോഹരമായ ലോകങ്ങൾ പ്രാപിക്കുന്നു; ദൈവികരും ധാർമ്മികരും മഹാത്മാക്കളും പാപരഹിതരുമാണ് അവർ. ആയിരം യുഗങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ ജനിക്കുന്നു; അവർ വീണ്ടും യോഗം പ്രാപിച്ചാൽ, രൂപരഹിതർ മോക്ഷം പ്രാപിക്കുന്നു. പ്രകടവും അപ്രകടവും ഉപേക്ഷിച്ച് മഹായോഗശക്തിയാൽ അവർ ആകാശത്തിലെ ഉല്ക്കകളോ മിന്നൽക്കൊടി മങ്ങിപ്പോകുന്നതുപോലെയോ ഇല്ലാതാകുന്നു. രൂപത്തിൽ ജനിച്ച ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് മഹായോഗശക്തിയാൽ അവർ നാമരഹിതമായ അവസ്ഥയിൽ എത്തുന്നു; നദികൾ സമുദ്രത്തിൽ ലയിക്കുന്നതുപോലെ. യേശ്യർ പ്രവർത്തികളും മുതിർന്നവരുടെ ആരാധനയും അനുഷ്ഠിച്ചാൽ, ആ കർമ്മങ്ങളാൽ പിതൃകൾ പോഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു; അവരുടെ യോഗം വർദ്ധിക്കുന്നു. ശ്രാദ്ധത്തിൽ സംതൃപ്തരായാൽ, ഐക്യത്തിൽ സ്ഥിരമായ പിതൃകൾ യോഗത്തിലൂടെ സോമയെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു; അതിലൂടെയാണ് മൂന്നു ലോകങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നത്. അതിനാൽ ശ്രാദ്ധം എപ്പോഴും യോഗികളായവർക്കാണ് ശ്രദ്ധയോടെ നൽകേണ്ടത്; പിതൃകളുടെ ശക്തി യോഗമാണ്, യോഗത്തിൽ നിന്നാണ് സോമ ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. എത്രയോ ആയിരക്കണക്കിന് ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്ഷിപ്പിക്കണമെന്നാണു നിർദ്ദേശം. ആയിരം ക്ഷണിക്കപ്പെട്ട അതിഥികളിലും നൂറു ഉപനയനം ചെയ്ത ശിഷ്യന്മാരിലും യോഗാധ്യായനായ ഗുരു ഭക്ഷിക്കുന്നതിനു വലിയ ഫലം ഉണ്ട്; അതു മഹാപ്രതിബന്ധങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കുന്നു. ആയിരം ഗൃഹസ്ഥന്മാരിലും നൂറു വനവാസികളിലും ആയിരം ബ്രഹ്മചാരികളിലും ഒരു യോഗി തന്നെ ഉത്തമൻ. നാസ്തികൻ, പാപി, മിശ്രവർണ്ണൻ, അഥവാ കള്ളൻ പോലും ആയാലും—യോഗികൾക്ക് നൽകുന്നതിന് മറ്റൊരു കാരണവുമില്ലെന്ന് പ്രജാപതി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. മകനോ പൗത്രനോ യോഗിയിൽ ഭക്ഷണം നൽകുമ്പോൾ, നല്ല മഴ ലഭിച്ചിട്ടുള്ള കർഷകർ സന്തോഷിക്കുന്നതുപോലെ പിതൃകൾ സംതൃപ്തരാകുന്നു. യോഗികൾ അല്ലെങ്കിൽ ഭിക്ഷുക്കൾ കണ്ടെത്താനാവുന്നില്ലെങ്കിൽ ബ്രഹ്മചാരികളെ ഭക്ഷിപ്പിക്കണം; അവർ ഇല്ലെങ്കിൽ, സമവായിയായവനോ ഗൃഹസ്ഥനോ ആകാം. ഒരു കാലിൽ നൂറു വർഷം വായുവിൽ മാത്രം ജീവിച്ചുള്ളവനെക്കാൾ, യോഗത്തിൽ ലീനനായ ധ്യാനി ശ്രേഷ്ഠൻ—ഇതാണ് ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഉപദേശം. സിദ്ധപുരുഷന്മാർ ഈ ഭൂമിയിൽ ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ രൂപത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു; അതിനാൽ വന്നു ചേർന്ന അതിഥിയെ കൈകൂപ്പി സ്വീകരിക്കണം. അവനു വെള്ളം, അതിഥിസത്കാരം, അന്നം എന്നിവയാൽ ആദരിക്കണം; സമുദ്രത്തിൻറെ തീരങ്ങളിൽ നിന്ന് വടക്കേ അറ്റം വരെ, യോഗത്തിലെ ദൈവികനായ പ്രഭുക്കൾ വിവിധ രൂപങ്ങളിൽ ധർമ്മത്തിലൂടെ ജനങ്ങളെ രക്ഷിക്കാനായി സഞ്ചരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും അതിഥികൾക്കും ദാനം നൽകണം; ദാനങ്ങളുടെ വകഭേദങ്ങളും ഫലങ്ങളും ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. യോഗികൾക്ക് വാസസ്ഥലം നൽകുന്നത് ആയിരം അശ്വമെധയാഗത്തേക്കാൾ, നൂറു രാജസൂയയാഗത്തേക്കാൾ, ആയിരം പദ്മാർപ്പണത്തേക്കാൾ ഉത്തമമാണ്. അപരിമിതമായ ഊർജ്ജമുള്ള ഈ ആദ്യത്തെ പിതൃസംഹിതയെ ഞാൻ വിശദീകരിച്ചു; ഏഴു കാലഘട്ടങ്ങൾ sustent ചെയ്യുന്നതാണ് ഈ വിഭാഗം. ഇനി ഞാൻ എല്ലാ പിതൃവിഭാഗങ്ങളും അവരുടെ പരമ്പരയും, സ്ഥാപിതിയും, ധ്യാനവും യഥാക്രമം വിശദീകരിക്കാം. പിതൃകളുടെ ഏഴു വിഭാഗങ്ങൾ, ജ്ഞാനികളിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതരായവർ, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു; നാലു രൂപമുള്ളവരും മൂന്നു രൂപരഹിതരുമാണ്. അവരുടെ ലോകസൃഷ്ടി ഞാൻ വിശദമായി വിവരിക്കാം, കേൾക്കൂ. അവരുടെ പുത്രിമാരും പൗത്രിമാരും സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു; ധർമ്മത്തിന്റെ രൂപം ധരിച്ചിരിക്കുന്നവരാണ് അവരിൽ മൂന്നു പരമോന്നത വിഭാഗങ്ങൾ. അവരുടെ പേരുകളും ലോകസൃഷ്ടിയും ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി പറയുന്നു; വിരാജ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ലോകങ്ങളിൽ പ്രകാശമുള്ളവർ വസിക്കുന്നു. പിതൃകളുടെ സംഘങ്ങൾ രൂപരഹിതരാണ്; അവർ പ്രജാപതി വിരാജാസിന്റെ പുത്രന്മാർ, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ. അവർ വൈരാജാസ് എന്നറിയപ്പെടുന്നു; ഇത് വൈരാജാസുകളുടെ ആദ്യ ചക്രം എന്നാണ് പ്രഖ്യാപനം. അവരിൽ മനസ്സിൽ നിന്ന് ജനിച്ച മകൾ, മഹാപർവതമായ മെനാ, ഹിമവാന്റെ ഭാര്യയായി; അവരിൽ നിന്ന് മൈനാകൻ ജനിച്ചു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്.