വായുപുരാണമ്

ആരാധ്യരായ ദേവന്മാരെയും മഹർഷിമാരെയും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഭയാനകമായ ജാഗ്രതയോടെ, റാവണൻ അറുപതിനായിരം വർഷങ്ങൾ ദീർഘമായ തപസ്സിൽ മുഴുകി നിന്നു. എന്നാൽ ഇരുപത്തിയൊന്നാം ത്രേതായുഗത്തിൽ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ തപസ്സിന്റെ ഫലം ക്ഷയിച്ചപ്പോൾ, ദശരഥപുത്രനായ രാമന്റെ കരങ്ങളിൽ റാവണനും അവന്റെ അനുയായികളും നശിച്ചു. റാവണന്റെ സഹോദരന്മാരിൽ മഹോദയൻ, പ്രഹസ്തൻ, മഹാപാംശുഖരൻ, പുഷ്പോത്കടയുടെ പുത്രന്മാർ, കുമ്ഭീനസി എന്ന പുത്രി, ത്രിശിര, ദൂഷണൻ, വിദ്യുജ്ജിഹ്വൻ, വാകയുടെ പുത്രി അസലികാ എന്നിങ്ങനെയുള്ളവരെയും ഉൾപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെ പോളസ്ത്യവംശത്തിൽ ജനിച്ച ഈ പത്ത് രാക്ഷസന്മാർ ദുഷ്കരമായ വംശത്തിൽ പിറന്നവരായി, ദേവന്മാർക്കു പോലും നേരിടാൻ പ്രയാസമുള്ളവരായിരുന്നു. അവരിൽ ഒരുവൻ മഹത്തായ വരങ്ങളാൽ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവനും പുത്രന്മാരോടും പൗത്രന്മാരോടുമൊപ്പമുള്ളവരും ആയിരുന്നു. പോളസ്ത്യവംശത്തിൽ നിന്നുള്ള എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരും യക്ഷന്മാരിൽപെട്ടവരായും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അതിൽ അഗസ്ത്യനും വിശ്വാമിത്രനും പറ്റിയ ബ്രഹ്മരാക്ഷസന്മാർ വേദപഠനത്തിലും തപസ്സിലും പ്രതിജ്ഞകളിലും അർപ്പിതരായി നിലകൊണ്ടു. പോളസ്ത്യവംശത്തിൽ ഇഡവിഡ എന്ന രാജാവും, സവ്യാപിങലൻ, യജ്ഞമുഖൻ എന്നിവരും ഉൾപ്പെടുന്നു; ഇങ്ങനെ മൂന്ന് വിഭാഗങ്ങളായി രാക്ഷസന്മാർ നിലകൊള്ളുന്നു. യാതുധാനന്മാർ, ബ്രഹ്മധാനന്മാർ, വാർത്തന്മാർ, പകലിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരും, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന നാലു വിഭാഗങ്ങളുമാണ് മഹർഷിമാർ ഓർമ്മിക്കുന്നത്. പോളസ്ത്യർ, നൈരൃതർ, അഗസ്ത്യവംശജർ, കൗശികർ—ഇങ്ങനെ ഏഴു രാക്ഷസവംശങ്ങൾ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. ഇവരുടെ സ്വഭാവത്തിൽനിന്ന് രൂപം എങ്ങനെയാണെന്നു ഞാൻ വിവരിക്കാം: അവർ വൃത്താകൃതിയിലുള്ള കണ്ണുകളുള്ളവരും, മഞ്ഞുപോലെയുള്ളവരും, വലിയ ശരീരവും വലിയ വയറും ഉള്ളവരും ആകുന്നു. എട്ടു പല്ലുകൾ, ശംഖാകൃതിയിലുള്ള ചെവികൾ, നട്ടെല്ല് കത്തുന്ന രോമം, ചെവികളിലേക്ക് പിളർന്ന വായ്, മുന്ജ പുല്ല് പോലെയും പുകപോലെയും ഉയർന്ന രോമക്കൂമ്പാരങ്ങൾ എന്നിവയുമുണ്ട്. വലിയ തല, മങ്ങിയ നിറം, ചെറിയ ഉയരം, നീണ്ട കൈകൾ, താമ്രവർണ്ണമുള്ള വായ്, തൂങ്ങുന്ന നാവും അധരവും, തൂങ്ങുന്ന കവിളുകൾ, കട്ടിയുള്ള മൂക്കുകൾ—ഇവയാണ് അവരുടേതായ പ്രത്യേകതകൾ. ഇരുണ്ട അവയവങ്ങൾ, ചുവപ്പു കഴുത്ത്, ഉള്ളിലോട്ടു കയറിയ കണ്ണുകൾ, ഭയാനകമായ രൂപം, അത്യന്തം ഭയാനകമായ ശബ്ദം, വിചിത്രമായ ആകൃതികൾ, തമ്മിൽ ചേർന്ന തൊണ്ടകൾ ഇവരിൽ കാണാം. വലിയ ശരീരവും ഉന്നതമായ മൂക്കും പാറപോലെയുള്ള ശക്തിയും ഈ ദുഷ്ടവംശത്തിൽ പെട്ടവരിൽ കാണാം; അവർ ക്രൂരരും ഭയാനകമായ പ്രവർത്തികളിലും ഏർപ്പെട്ടവരുമാണ്. ഇവർ കാതിലങ്കി, കൈമണി, മുടിയിലങ്കാരം, തലയില്പട്ട, ഭിന്നഭിന്നമായ വസ്ത്രങ്ങളും അലങ്കാരങ്ങളും ധരിച്ച് വിവിധപുഷ്പമാലകളും ഉണക്കളും പുരട്ടുന്നു. ഭക്ഷ്യവും മാംസവും മനുഷ്യനും ഭക്ഷിക്കുന്നവരായി ഇവർ അറിയപ്പെടുന്നു; ഇങ്ങനെയാണ് രാക്ഷസന്മാരുടെ രൂപവും സ്വഭാവവും ജ്ഞാനികൾ ഓർക്കുന്നത്. എന്നാൽ അവരുടെ യഥാർത്ഥ ശക്തി മായയാൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പുലഹന്റെ പുത്രന്മാർ എല്ലാം കാട്ടുമൃഗങ്ങളും ദന്തവായ്ക്കളും, ഭൂതങ്ങൾ, പിശാചുകൾ, പാമ്പുകൾ, തേൻചീറ്റികൾ, ആനകൾ എന്നിവയും ആകുന്നു. വാനരന്മാർ, കിന്നരന്മാർ, യമകിംപുരുഷന്മാർ, മറ്റ് സഞ്ചാരികളും—all ഇവർ മായയുടെയും കോപത്തിന്റെയും അധീനരായി ജീവിക്കുന്നു. വൈവസ്വതാന്തരത്തിൽ ക്രതു സന്താനരഹിതനായി; അദ്ദേഹത്തിന് പുത്രനും പൗത്രനും ഇല്ല, ശക്തിയും ക്ഷയിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇനി ഞാൻ മൂന്നാമത്തെ പ്രജാപതിയായ അത്രിയുടെ വംശം പറയാം. അദ്ദേഹത്തിന് ഭർത്താവിനെ ഭക്തിയോടെ സേവിച്ച പത്തു മനോഹരമായ ഭാര്യമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഘൃതാചി എന്ന അപ്സരസിൽ നിന്ന് ഭദ്രശ്വൻ പത്തു പുത്രന്മാരെക്കണ്ടു: ഭദ്രൻ, ശൂദ്രൻ, മദ്രൻ, ശലദൻ, മലദൻ, വേല, ഖല, ഗോചാപാലൻ, മനരസൻ, രത്നകൃതൻ—ഇവരാണ് ആ പത്ത് പുത്രന്മാർ. അവരുടെ ഭർത്താവ് പ്രഭാകരനായിരുന്നു; അത്രേയവംശത്തിന്റെ സ്ഥാപകനായ അദ്ദേഹം ഭദ്രയിൽ നിന്ന് പ്രശസ്തനായ സോമനെ ജനിപ്പിച്ചു. ഒരു കാലത്ത് സ്വർഭാനു സൂര്യനെ തട്ടിയപ്പോൾ, സൂര്യൻ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിലേക്ക് വീഴാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, ലോകം ഇരുണ്ടപ്പോൾ, സോമൻ പ്രകാശം സഞ്ചരിപ്പിച്ചു. വീഴുമ്പോൾ ബ്രഹ്മർഷിയുടെ വചനത്തിൽ സൂര്യൻ ഭൂമിയിലേക്ക് വീഴാതെ രക്ഷപ്പെട്ടു. ആ മഹാതപസ്സുകാരനായ അത്രി പ്രധാന വംശങ്ങളെ സ്ഥാപിച്ചു; യാഗങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം അത്രിഘനൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുകയും ദേവന്മാർ അദ്ദേഹത്തെ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ പേരിൽ തുല്യശക്തിയുള്ള പത്തു പുത്രന്മാരെ അത്രി ജനിപ്പിച്ചു; അവർ തപസ്സിലും തേജസ്സിലും സമാനരായിരുന്നു. സ്വസ്ത്യത്രേയർ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ മഹർഷിമാർ വേദവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരായിരുന്നു. അവരിൽ രണ്ടുപേർ മഹത്വത്തിൽ പ്രശസ്തരായി, ബ്രഹ്മനിഷ്ഠരും അതുല്യശക്തിയുമുള്ളവരുമായിരുന്നു. ഇവരിൽ മുതിർന്നവൻ ദത്താത്രേയനും, ഇളയവൻ ദുർവാസനും, ഏറ്റവും ഇളയവളായ പുത്രി അംബലയും ബ്രഹ്മവിദ്യാപരമായിരുന്നവളും ആകുന്നു. ഇതു സംബന്ധിച്ച് പുരാതനവർ ഒരു ശ്ലോകം പറയുന്നു. ദത്താത്രേയൻ, അത്രിയുടെ മഹാത്മാവും ശാന്തനും പാപരഹിതനുമായ പുത്രൻ, വിഷ്ണുവിന്റെ അവതാരമായിരുന്നുവെന്ന് പുരാതന ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വംശത്തിൽ ഭൂമിയിൽ പ്രശസ്തരായ നാല് ശാഖകൾ ജനിച്ചു: ശ്യാമന്മാർ, മുദ്ഗലന്മാർ, ബാലരകർ, ഗവിഷ്ഠിരർ—ഇവരാണ് മനുഷ്യരിൽ ശക്തിയുള്ളവരായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്. കശ്യപൻ, നാരദൻ, പർവതൻ, അരുന്ധതി എന്നിവരിൽ നിന്നാണ് ജനനം നടന്നത്. അരുന്ധതിയിൽ നിന്നുള്ള സന്തതിയെ ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറയുന്നു. നാരദൻ അരുന്ധതിയെ വസിഷ്ഠനു നൽകി; വലിയ ശക്തിയുള്ള നാരദൻ, ഒരു വൃക്ഷത്തിന്റെ ശാപം മൂലം, ഉർദ്ധ്വരേതസായിത്തായി. ദേവാസുരയുദ്ധമായ താരകാമയയുദ്ധത്തിൽ, ലോകം വരൾച്ചയിൽ പെട്ടപ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ ദേവന്മാരോടൊപ്പം തിരക്കിലായിരുന്നപ്പോൾ, വസിഷ്ഠൻ തപസ്സിലൂടെ സകല ജീവജാലങ്ങളെയും സംരക്ഷിച്ചു. അദ്ദേഹം ഔഷധികൾ, മൂലങ്ങൾ, ഫലങ്ങൾ എന്നിവ വളർത്തി, ദയയാൽ അവയെ ഉപയോഗിച്ച് ജീവജാലങ്ങളെ പുനരുദ്ദീപിപ്പിച്ചു. വസിഷ്ഠൻ അരുന്ധതിയിൽ ശക്തിയെ ജനിപ്പിച്ചു; ശക്തിയിൽ സഗരാഞ്ജനയയിൽ പരാശരനെ ജനിപ്പിച്ചു. കാളിയിലും പരാശരനിലും നിന്ന് കൃഷ്ണ ദ്വൈപായനൻ ജനിച്ചു; ദ്വൈപായനനും അരണിയിലും നിന്ന് ഗുണസമ്പന്നനായ ശുകൻ ജനിച്ചു. പീവരിയിൽ ശുകന് ആറു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു: ഭൂരിശ്രവ, പ്രഭു, ശംഭു, കൃഷ്ണ, ഗൗരൻ എന്നിവരും, ആറാമൻ. കീർത്തിമതി എന്ന ഒരു പുത്രിയും ഉണ്ട്; യോഗമാതാവായ അവൾ വ്രതനിഷ്ഠയുള്ളവളായിരുന്നു. അവൾ ബ്രഹ്മദത്തന്റെ മാതാവും സത്വഗുഹയുടെ ഭാര്യയുമാണ്.