ബ്രഹ്മദേവൻ സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി വിവിധ ജാതികൾക്കും ദേവതകൾക്കും അവരുടെ യോഗ്യതയും സ്വഭാവവും അനുസരിച്ച് അദ്ധ്യക്ഷന്മാരെ നിയമിച്ചു. ദാനവരുടെ രാജാവായി വിപ്രചിത്തിയെ, ജലജാതികളുടെ അധിപതിയായി വരുണനെ, ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർക്കും യക്ഷന്മാർക്കും രാക്ഷസന്മാർക്കും ധനസമ്പത്തിനും അദ്ധ്യക്ഷനായി വൈശ്രവണനെ നിയമിച്ചു. പിതൃദേവതകളുടെ രാജാവായി വൈവസ്വത യമനെ, എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കും പിശാചുകൾക്കും അദ്ധ്യക്ഷനായി ത്രിശൂലധാരിയായ ഗിരീശനെ നിയമിച്ചു. പർവ്വതങ്ങളുടെ രാജാവായി ഹിമവാനെയും, നദികളുടെ അധിപതിയായി സമുദ്രത്തെയും, ഗന്ധർവരുടെ രാജാവായി ചിത്രരഥനെയും ബ്രഹ്മദേവൻ നിർണ്ണയിച്ചു. കുതിരകളുടെ രാജാവായി ഉച്ചൈഃശ്രവസിനെ, വന്യമൃഗങ്ങളിൽ കടുവയെ, ചതുഷ്പദികളിൽ കാളയെ രാജാവാക്കി. പക്ഷികളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ ഗരുഡനെ പക്ഷികളുടെ രാജാവായി, സുഗന്ധങ്ങളുടെ അദ്ധ്യക്ഷനായി മാതുലനെ, ശരീരരഹിതജാതികളിൽ അദ്ദേഹത്തെയും നിയമിച്ചു. ശബ്ദവും ആകാശവുമാണ് ശക്തി എന്നുള്ളവർക്കിടയിൽ വായുവിനെ, എല്ലാ പല്ലുള്ളവർക്കിടയിൽ ശേഷനെയും, നാഗങ്ങളിൽ വാസുകിയെയും ഭരണാധികാരികളാക്കി. സർപ്പങ്ങൾക്കും അന്യജാതികൾക്കുമായി തക്ഷകനെ, സമുദ്രങ്ങൾക്കും നദികൾക്കും മേഘങ്ങൾക്കും മഴയ്ക്കും പാർജന്യനെയും നിയമിച്ചു. അപ്സരസുകളുടെ കൂട്ടത്തിനും കാമദേവനുമാണ് അധികാരം, ঋതുക്കൾക്കും മാസങ്ങൾക്കും കാലഘട്ടങ്ങൾക്കും രാജാവായി വർഷം നിയമിക്കപ്പെട്ടു. പകൽ, രാത്രി, ക്ഷണം, ഉത്സവം, സമയമാപനം, കിരണങ്ങൾ, ഗണിതം, യോഗം എന്നിവയ്ക്കും വർഷം തന്നെ അധിപതിയായി. വായുവിൽ കിഴക്കേ ദിശയിൽ പ്രജാപതി തന്റെ പുത്രനായ സുപ്രസിദ്ധനായ സുധാമാനെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്തു. പടിഞ്ഞാറൻ ദിശയിൽ മഹാത്മാവായ മറ്റൊരു പുത്രനായ കേതുമാനെയും രാജാവാക്കി. മനുഷ്യരിൽ മാനുവിനെ ഭരണാധികാരിയായി നിയമിച്ചു. ഇവർക്ക് കീഴിൽ ഭൂമിയുടെ ഏഴു ദ്വീപുകളും നഗരങ്ങളും നിയമാനുസൃതമായി ഭരിക്കപ്പെട്ടു. സ്വായംഭുവമാനുവിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ ഭരണാധികാരികൾ ബ്രഹ്മാവിനാൽ അഭിഷിക്തരായി. ഓരോ മാന്വന്തരത്തിലും പുതുതായി ഭരണാധികാരികൾ നിയമിക്കപ്പെടുന്നു; എല്ലാ പഴയതും പുതിയതുമായ ഭരണാധികാരികളും മാന്വന്തരാധിപന്മാരായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. വേദങ്ങളിൽ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്ന രീതി പ്രകാരം, രാജസൂയയാഗത്തിൽ പ്രധാന പുരുഷന്മാർ അഭിഷേകിച്ച പൃഥു മഹാബലശാലിയായ രാജാവായി. ജനതയുടെ സംതതിക്കായി ഇങ്ങനെ പുത്രന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ച ബ്രഹ്മദേവൻ വീണ്ടും സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെ അധിപതിയായി. കശ്യപൻ വംശപരമ്പര നിലനിൽക്കേണ്ടതിന്റെ ആഗ്രഹത്തോടെ പരമതപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ട്, “എനിക്ക് രണ്ടു പുത്രന്മാർ ജനിക്കണം, അവർ എന്റെ വംശം സ്ഥാപിക്കണം” എന്ന് ആലോചിച്ചു. കശ്യപൻ ധ്യാനത്തിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ ബ്രഹ്മാവിന്റെ അംശങ്ങളായ, മഹാശക്തിയുള്ള രണ്ടു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു. വത്സാരനും അസിതനും ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ ആയിരുന്നു. വത്സാരനിൽ നിന്നു നിധ്രുവയും, റൈഭ്യനിൽ നിന്നു മഹാപ്രസിദ്ധനായ മറ്റൊരു പുത്രനും ജനിച്ചു. റൈഭ്യനിൽ നിന്നു റൈഭ്യവംശം അറിയപ്പെടുന്നു; നിധ്രുവയിൽ നിന്നുള്ള വംശം: ച്യവനനും സുകന്യയും ചേർന്ന് സുമേധയെ ജനിപ്പിച്ചു. നിധ്രുവയുടെ ഭാര്യയാണ് കുഞ്ഞപായിനുകളുടെ മാതാവ്. അസിതനും ഏകപർണയും ചേർന്ന് ഉത്തമബുദ്ധിയുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ ജനിപ്പിച്ചു. ശാണ്ഢില്യരുടെ വചനങ്ങൾ കേട്ടു ദേവലൻ, മഹാപ്രസിദ്ധനായ നിധ്രുവന്മാർ, ശാണ്ഢില്യർ, റൈഭ്യർ, പിന്നീട് കശ്യപന്മാർ എന്നിങ്ങനെ വംശം വ്യാപിച്ചു. ദേവലനിൽ നിന്നാണ് വര തുടങ്ങിയ ദേവതകൾ ജനിച്ചത്. നാലു യുഗങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് പതിനൊന്നാം മാനുവിൽ ഈ സന്തതികൾ നിലനിൽക്കും; ദ്വാപരയുഗത്തിലും ഇവർ തുടരും. മാനസിന്റെ കാലത്ത്, ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, ദമൻ എന്ന പുത്രനാണ് പ്രസിദ്ധൻ; അവന്റെ വംശാവലി തൃണബിന്ദുവാണ്. തൃതീയയുഗാരംഭത്തിൽ, അതായത് ത്രേതായുഗത്തിൽ, ഒരു രാജാവ് ജനിച്ചു; അവന്റെ മകൾ ത്വിഡവിഡാ അപാരസൗന്ദര്യശാലിനിയായിരുന്നു. ആ മഹാരാജാവ് തന്റെ മകളെ പുലസ്ത്യയ്ക്ക് നൽകി. ത്വിഡവിഡായുടെ ഭർത്താവായി വിശ്രവാഃ എന്ന ഋഷി മാറി; അവൻ നാലു ഭാര്യമാരെ പ്രാപിച്ചു, അവർ പൗലസ്ത്യവംശം വർദ്ധിപ്പിച്ചു. ദേവവർണിനി എന്ന കന്യകയെ ദേവഗുരുവായ ബൃഹസ്പതി വിവാഹം ചെയ്തു. മാല്യവാന്റെ രണ്ടു പുത്രന്മാർ പുഷ്പോത്കകടയും വാകയും; മാലിനിയുടെ മകളാണ് കൈകസി. ഇവരുടെ സന്തതിയെ ശ്രവിക്കൂ. ദേവവർണിനി, ധർമ്മാനുസൃതമായും ആചാരാനുസൃതമായും, ദിവ്യസ്വഭാവംപൂണ്ട, രാക്ഷസരൂപിയുമായ, അസുരശക്തിയുള്ള വൈശ്രവണനെ ജനിപ്പിച്ചു. അവൻക്ക് മൂന്നു കാലുകളും, വലിയ ശരീരം, വൻ തല, എട്ടു പല്ലുകൾ, കവിളിൽ തവിട്ടുനിറം, ശംഖാകൃതിയുള്ള ചെവി, ചുവപ്പു നിറം എന്നിവയുണ്ടായിരുന്നു. ചെറിയയും നീളമുള്ളതുമായ കൈകൾ, തവിട്ടു നിറവും ഭയാനകതയും, രൂപഭേദം ചെയ്യാനുള്ള കഴിവും ഉണർന്ന ബുദ്ധിയും സമ്പത്തും അവനിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെയുള്ള സർവ്വവിശ്വരൂപം സമ്പന്നനായ പുത്രനെ കണ്ട അച്ഛൻ അവിടെ പ്രഖ്യാപിച്ചു: “ഇവൻ കുബേരനാണ്.” ‘കുടി’ എന്നത് അപമാനം, ‘ബേര’ എന്നത് ശരീരം എന്നർത്ഥം; അതിനാൽ അവന്റെ ദേഹവൈകല്യത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി കുബേരൻ എന്ന നാമം ലഭിച്ചു. വിശ്രവസിന്റെ പുത്രനായി, വിശ്രവസിനെപ്പോലെ ആയതിനാൽ അവൻ വൈശ്രവണൻ എന്ന പേരിലും ലോകത്തിൽ അറിയപ്പെടും. സമ്പത്തുകൊണ്ടു കുബേരൻ പ്രശസ്തനായ നളകുബേരനെ ജനിപ്പിച്ചു. കൈകസി രാവണനെയും കുംഭകർണ്ണനെയും, മകൾ സൂര്പണഖയെയും, നാലാമനായ വിഭീഷണനെയും ജനിപ്പിച്ചു. പത്ത് തല, ശംഖാകൃതിയുള്ള ചെവി, തവിട്ടു നിറം, ചുവപ്പു മുടി, നാല് കാലുകൾ, ഇരുപത് കൈകൾ, വിസ്മയകരമായ വലിപ്പം, അത്യന്തം ശക്തി—ഇവയൊക്കെ രാവണനിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. കാജലുപോലെയുള്ള കറുത്ത വർണ്ണം, പല്ലുകളും ചുവന്ന കഴുത്തും, രാജശക്തിയും വിജയവും രൂപത്തിലും ശക്തിയിലും സമ്പന്നതയും അവനിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ശരിയായ വിവേകവും ശക്തിയുമുള്ള രാക്ഷസസ്വഭാവിയായ രാവണൻ, ഭയാനകനും ക്രൂരനും ആയിരുന്നു. മുൻജന്മത്തിൽ അവൻ ഹിരണ്യകശിപുവെന്ന രാജാവായിരുന്നു; രാക്ഷസനായി പതിമൂന്ന് ചതുര്യുഗങ്ങൾ ഭരിച്ചു. ആ അമ്പതു കോടി വർഷങ്ങൾ, അറിവുള്ള ദ്വിജന്മാർ എണ്ണി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അർഹരായ ഗണിതജ്ഞർ അറുപത്തൊന്ന് നിയുതം വർഷങ്ങൾ എന്ന് കണക്കാക്കുന്നു.