ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಸೂರ್ಯಾಯುತಾನಾಮಯುತಪ್ರಭಾ ಚ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಚನ್ದ್ರಸಹಸ್ರಗೋಚರ। ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಪರ್ವತರೂಪಧಾರಿಣೇ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಸರ್ವಗುಣಾಕರಾಯ ।। ೫೫.

ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಸೂರ್ಯರ ಸಮಾನ ಪ್ರಕಾಶವಿರುವವನೇ, ಸಾವಿರ ಚಂದ್ರರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯುಳ್ಳವನೇ, ಪರ್ವತ ರೂಪ ಧರಿಸಿದವನೇ, ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳ ಮೂಲವನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಪಟ್ಟಿಶರೂಪಧಾರಿಣೇ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಚರ್ಮವಿಭೂತಿಧಾರಿಣೇ । ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ರುದ್ರಪಿನಾಕಪಾಣಯೇ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಸಾಯಕಚಕ್ರಧಾರಿಣೇ ।। ೫೫.

ಶಕ್ತಿಯ ರೂಪ ಧರಿಸಿದವನೇ, ಕವಚದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದವನೇ, ಪಿನಾಕ ಧರಿಸಿದ ರುದ್ರನೇ, ಬಾಣ ಮತ್ತು ಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದವನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಭಸ್ಮವಿಭೂಷಿತಾಙ್ಗ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಕಾಮಶರೀರನಾಶನ। ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ದೇವ ಹಿರಣ್ಯವಾಸಸೇ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ದೇವ ಹಿರಣ್ಯಬಾಹವೇ ।। ೫೫.

ಭಸ್ಮದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಅಂಗಗಳವನೇ, ಕಾಮದೇಹವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಿದವನೇ, ಚಿನ್ನದ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ ದೇವನೇ, ಚಿನ್ನದ ಭುಜಗಳ ದೇವನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ದೇವ ಹಿರಣ್ಯರೂಪ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ದೇವ ಹಿರಣ್ಯನಾಭ। ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ನೇತ್ರಸಹಸ್ರಚಿತ್ರ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ದೇವ ಹಿರಣ್ಯರೇತಃ ।। ೫೫.

ಚಿನ್ನದ ರೂಪದ ದೇವನೇ, ಚಿನ್ನದ ನಾಭಿಯ ದೇವನೇ, ಸಾವಿರ ಬಗೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳವನೇ, ಚಿನ್ನದ ಬೀಜದ ದೇವನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ದೇವ ಹಿರಣ್ಯವರ್ಣ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ದೇವ ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭ। ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ದೇವ ಹಿರಣ್ಯಚೀರ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ದೇವ ಹಿರಣ್ಯದಾಯಿನೇ ।। ೫೫.

ಚಿನ್ನದ ವರ್ಣದ ದೇವನೇ, ಚಿನ್ನದ ಗರ್ಭದ ದೇವನೇ, ಚಿನ್ನದ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ ದೇವನೇ, ಚಿನ್ನವನ್ನು ದಾನಮಾಡುವ ದೇವನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ದೇವ ಹಿರಣ್ಯಮಾಲಿನೇ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ದೇವ ಹಿರಣ್ಯವಾಹಿನೇ। ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ದೇವ ಹಿರಣ್ಯಚೀರ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಭೈರವನಾದನಾದಿನೇ ।। ೫೫.

ಚಿನ್ನದ ಹಾರ ಧರಿಸಿದ ದೇವನೇ, ಚಿನ್ನವನ್ನು ಹೊತ್ತ ದೇವನೇ, ಚಿನ್ನದ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ ದೇವನೇ, ಭೈರವನಾದನ ಉದ್ಭವಿಸಿದವನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಭೈರವವೇಗವೇಗ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಶಙ್ಕರ ನೀಲಕಣ್ಠ। ಮನೋಽಸ್ತು ತೇ ದಿವ್ಯಸಹಸ್ರಬಾಹೋ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ನರ್ತ್ತನವಾದನಪ್ರಿಯ ।। ೫೫.

ಭೈರವನ ವೇಗದ ವೇಗವಿರುವವನೇ, ಶಂಕರನೇ, ನೀಲಕಂಠನೇ, ದಿವ್ಯ ಸಾವಿರ ಭುಜಗಳವನೇ, ನೃತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಗೀತವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಏವಂ ಸಂಸ್ತೂಯಮಾನಸ್ತು ವ್ಯಕ್ತೋ ಭೂತ್ವಾ ಮಹಾಮತಿಃ। ಭಾತಿ ದೇವೋ ಮಹಾಯೋಗೀ ಸೂರ್ಯಕೋಟಿಸಮಪ್ರಭಃ ।। ೫೫.

ಹೀಗೆ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹಾಮತಿಯಾದ ದೇವರು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ, ಮಹಾಯೋಗಿಯಾಗಿ, ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅಭಿಭಾಷ್ಯಸ್ತದಾ ಹೃಷ್ಟೋ ಮಹಾದೇವೋ ಮಹೇಶ್ವರಃ। ವಕ್ರಕೋಟಿಸಹಸ್ರೇಣ ಗ್ರಸಮಾನ ಇವಾಪರಮ್ ।। ೫೫.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮಹಾದೇವ ಮಹೇಶ್ವರನು ಸಾವಿರ ವಕ್ರಮುಖಗಳಿಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬನನ್ನು ಗ್ರಸಿಸುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಏಕಗ್ರೀವಸ್ತ್ವೇಕಜಟೋ ನಾನಾಭೂಷಣ್ಭೂಷಿತಃ। ನಾನಾಚಿತ್ರವಿಚಿತ್ರಾಙ್ಗೋ ನಾನಾಮಾಲ್ಯಾನುಲೇಪನಃ ।। ೫೫.

ಒಂದು ಕುತ್ತಿಗೆಯೂ ಒಂದು ಜಟೆಯೂ ಹೊಂದಿದ್ದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನವಾದ, ಅದ್ಭುತವಾದ ಚಿತ್ರಗಳು ಮೂಡಿದ್ದವು. ಹೂಮಾಲೆಗಳನ್ನೂ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನೂ ಧರಿಸಿದ್ದನು.

ಪಿನಾಕಪಾಣಿರ್ಭಗವಾನ್ ವೃಷಭಾಸನಶೂಲಧೃಕ್ । ದಣ್ಡಕೃಷ್ಣಾಜಿನಧರಃ ಕಪಾಲೀ ಘೋರರೂಪಧೃಕ್ ।। ೫೫.

ಪಿನಾಕ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಭಗವಂತನು, ಎತ್ತು ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದನು. ದಂಡವನ್ನೂ ಕಪ್ಪು ಕರುಹು ಚರ್ಮವನ್ನೂ ಧರಿಸಿದ್ದನು. ಕಪಾಲವನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಭಯಾನಕವಾದ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದ್ದನು.

ವ್ಯಾಲಯಜ್ಞೋಪವೀತೀ ಚ ಸುರಾಣಾಮಭಯಙ್ಕರಃ। ದುನ್ದುಭಿಸ್ವನನಿರ್ಘೋಷಪರ್ಜನ್ಯನಿನದೋಪಮಃ। ಮುಕ್ತೋ ಹಾಸಸ್ತದಾ ತೇನ ನಭಃ ಸರ್ವಮಪೂರಯತ್ ।। ೫೫.

ಅವನು ಹಾವು ಯಜ್ಞೋಪವೀತವಾಗಿ ಧರಿಸಿದ್ದನು. ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ನಿರ್ಭಯತೆಯನ್ನು ನೀಡಿದವನು. ಅವನ ಗರ್ಜನೆ ಡಂಡುಬಿ ಮೃದಂಗಗಳ ಧ್ವನಿಯಂತೂ, ಮೋಡಗಳ ಗುಡುಗಿನಂತೂ ಕೇಳಿಬಂದಿತು. ಅವನು ನಗಿದಾಗ ಆ ನಗು ಆಕಾಶವನ್ನೆಲ್ಲ ತುಂಬಿತು.

ತೇನ ಶಬ್ದೇನ ಮಹತಾ ವಯಂ ಭೀತಾ ಮಹಾತ್ಮನಃ। ತದೋವಾಚ ಮಹಾಯೋಗೀ ಪ್ರೀತೋಽಹಂ ಸುರಸತ್ತಮೌ ।। ೫೫.

ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಭಯಾನಕ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ನಾವು ಭಯಗೊಂಡೆವು. ಆಗ ಆ ಮಹಾಯೋಗಿ ಮಾತನಾಡಿ, 'ನಾನು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮರಾದವರೇ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಪಶ್ಯೇತಾಞ್ಚ ಮಹಾಮಾಯಾಂ ಭಯಂ ಸರ್ವಂ ಪ್ರಮುಚ್ಯತಾಮ್ । ಯುವಾಂ ಪ್ರಸೂತೌ ಗಾತ್ರೇಷು ಮಮ ಪೂರ್ವಸನಾತನೌ ।। ೫೫.

'ಈ ಮಹಾಮಾಯೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲ ಭಯವೂ ದೂರವಾಗಲಿ. ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ನನ್ನ ಪುರಾತನ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರು.' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಅಯಂ ಮೇ ದಕ್ಷಿಣೋ ಬಾಹುರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಲೋಕಪಿತಾಮಹಃ। ವಾಮೋ ಬಾಹುಶ್ಚ ಮೇ ವಿಷ್ಣುರ್ನಿತ್ಯಂ ಯುದ್ಧೇಷು ತಿಷ್ಠತಿ। ಪ್ರೀತೋಽಹಂ ಯುವಯೋಃ ಸಮ್ಯಗ್ವರಂ ದಝಿ ಯಥೇಪ್ಸಿತಮ್ ।। ೫೫.

'ನನ್ನ ಈ ಬಲಭುಜವೇ ಬ್ರಹ್ಮ, ಲೋಕಪಿತಾಮಹನು. ಎಡಭುಜವೇ ವಿಷ್ಣು, ಯಾವಾಗಲೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇರುವವನು. ನಾನು ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮೇಲೂ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ನೀವು ಬಯಸಿದ ವರವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ತತಃ ಪ್ರಹೃಷ್ಟಮನಸೌ ಪ್ರಣತೌ ಪಾದಯೋಃ ಪುನಃ । ಊಚತುಶ್ಚ ಮಹಾತ್ಮಾನೌ ಪುನರೇವ ತದಾನಘೌ ।। ೫೫.

ಆಗ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾತ್ಮರು ಹರ್ಷಭರಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮತ್ತೆ ಅವನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಪುನಃ ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದರು.

ಯದಿ ಪ್ರೀತಿಃ ಸಮುತ್ಪನ್ನಾ ಯದಿ ದೇಯೋ ವರಶ್ಚ ನೌ। ಭಕ್ತಿರ್ಭವತು ನೌ ನಿತ್ಯಂ ತ್ವಯಿ ದೇವ ಸುರೇಶ್ವರ ।। ೫೫.

'ನೀನು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕೃಪೆ ತೋರಿದ್ದರೆ, ನಮಗೆ ವರವನ್ನು ಕೊಡಲು ಸಿದ್ಧನಿದ್ದರೆ, ದೇವರೇ, ದೇವತೆಗಳಾಧಿಪತಿಯಾದ ನೀನಲ್ಲಿಯ ಭಕ್ತಿ ಸದಾ ನಮ್ಮಲ್ಲಿರಲಿ.' ಎಂದು ಬೇಡಿದರು.

ಏವಮಸ್ತು ಮಹಾಭಾಗೌ ಸೃಜತಾಂ ವಿವಿಧಾಃ ಪ್ರಜಾಃ। ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಸ ಭಗವಾಂಸ್ತತ್ರೈವಾನ್ತರಧೀಯತ ।। ೫೫.

'ಹೌದು, ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳೇ, ನೀವು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿರಿ.' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಆ ಭಗವಂತನು ಅಲ್ಲಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾದನು.

ಏವಮೇಷ ಮಯೋಕ್ತೋ ವಃ ಪ್ರಭಾವಸ್ತಸ್ಯ ಯೋಗಿನಃ। ತೇನ ಸರ್ವಮಿದಂ ಸೃಷ್ಟಂ ಹೇತುಮಾತ್ರಾ ವಯನ್ತ್ವಿಹ ।। ೫೫.

'ಆ ಯೋಗಿಯ ಪ್ರಭೆಯನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಿದೆ. ಅವನೇ ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದಾನೆ. ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಕಾರಣ ಮಾತ್ರ.' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಏತದ್ಧಿ ರೂಪಮಜ್ಞಾತಮವ್ಯಕ್ತಂ ಶಿವಸಂಜ್ಞಿತಮ್। ಅಚಿನ್ತ್ಯಂ ತದದೃಶ್ಯಞ್ಚ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಜ್ಞಾನಚಕ್ಷುಷಃ ।। ೫೫.

ಈ ರೂಪವು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದದು, ಅವ್ಯಕ್ತವಾದದು, ಶಿವ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವದು. ಅದನ್ನು ಯಾರು ಜ್ಞಾನಚಕ್ಷು ಹೊಂದಿದವರೋ, ಅವರೇ ನೋಡಬಲ್ಲರು.

ತಸ್ಮೈ ದೇವಾಧಿಪತ್ಯಾಯ ನಮಸ್ಕಾರಂ ಪ್ರಯುಙ್ಕ್ತ ಹ। ಯೇನ ಸೂಕ್ಷ್ಮಮಚಿನ್ತ್ಯಞ್ಚ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಜ್ಞಾನಚಕ್ಷುಷಃ ।। ೫೫.

ದೇವತೆಗಳಾಧಿಪತಿಯಾದ ಅವನಿಗೆ ಅವರು ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಯಾರು ಜ್ಞಾನಚಕ್ಷುವಿನಿಂದ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ, ಅಲೌಕಿಕವಾದುದನ್ನು ನೋಡುವರೋ, ಅವರಿಂದ ಅವನು ಕಾಣಲ್ಪಡುವನು.

ಮಹಾದೇವ ನಮಸ್ತೇಽಸ್ತು ಮಹೇಶ್ವರ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ। ಸುರಾಸುರವರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮನೋಹಂಸ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ।। ೫೫.

ಮಹಾದೇವ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರವಾಗಲಿ. ಮಹೇಶ್ವರ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಅಸುರರಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಮನಸ್ಸಿನ ಹಂಸ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಏತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಗತಾಃ ಸರ್ವೇ ಸುರಾಃ ಸ್ವಂ ಸ್ವಂ ನಿವೇಶನಮ್। ನಮಸ್ಕಾರಂ ಪ್ರಯುಞ್ಜಾನಾಃ ಶಙ್ಕರಾಯ ಮಹಾತ್ಮನೇ ।। ೫೫.

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹೋದರು. ಅವರು ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಶಂಕರನಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾ ಹೋದರು.

ಇಮಂ ಸ್ತವಂ ಪಠೇದ್ಯಸ್ತು ಈಶ್ವರಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ। ಕಾಮಾಂಶ್ಚ ಲಭತೇ ಸರ್ವಾನ್ ಪಾಪೇಭ್ಯಸ್ತು ವಿಮುಚ್ಯತೇ ।। ೫೫.

ಯಾರು ಈ ಇಶ್ವರನ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ಕುರಿತು ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಓದುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಏತತ್ಸರ್ವಂ ಸದಾ ತೇನ ವಿಷ್ಣುನಾ ಪ್ರಭವಿಷ್ಣುನಾ। ಮಹಾದೇವಪ್ರಸಾದೇನ ಉಕ್ತಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಸನಾತನಮ್। ಏತದ್ವಃ ಸರ್ವಮಾಖ್ಯಾತಂ ಮಯಾ ಮಾಹೇಶ್ವರಂ ಬಲಮ್ ।। ೫೫.

ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸದಾ ವಿಷ್ಣುವೇ, ಮಹಾದೇವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಶಾಶ್ವತ ಬ್ರಹ್ಮನಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಮಹೇಶ್ವರನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಅಗಾತ್ಕಥಮಮಾವಾಸ್ಯಾಂ ಮಾಸಿ ಮಾಸಿ ದಿವಂ ನೃಪಃ। ಐಲಃ ಪುರೂರವಾಃ ಸೂತ ಕಥಂ ವಾಽತರ್ಪಯತ್ ಪಿತೄನ್ ।। ೫೬.

ಏಲನು, ಪುರೂರವನು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಾಸ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಂದು ಹೇಗೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು? ಸೂತ, ಅವನು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಹೇಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿದನು?

ತಸ್ಯ ಚಾಹಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಪ್ರಭಾವಂ ಶಾಂಶಪಾಯನ। ಐಲಸ್ಯಾದಿತ್ಯಸಂಯೋಗಂ ಸೋಮಸ್ಯ ಚ ಮಹಾತ್ಮನಃ ।। ೫೬.

ಆ ಪುರೂರವನ ಮಹಿಮೆ, ಆತನಿಗೆ ಸೂರ್ಯನೊಡನೆ ನಡೆದ ಸಂಗಮ, ಮತ್ತು ಸೋಮನ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಶಾಂಶಪಾಯನ.

ಅಪಾಂಸಾರಮಯಸ್ಯೇನ್ದೋಃ ಪಕ್ಷಯೋಃ ಶುಕ್ಲಕೃಷ್ಣಯೋಃ। ಹ್ರಾಸವೃದ್ಧೀ ಪಿತೃಮತಃ ಪಕ್ಷಸ್ಯ ಚ ವಿನಿರ್ಣಯಃ ।। ೫೬.

ನೀರು ಮತ್ತು ಅದರ ಸತ್ವದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಚಂದ್ರನ ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ಕತ್ತಲೆ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ, ಚಂದ್ರನ ಕುಗ್ಗುವುದು ಮತ್ತು ಬೆಳೆಯುವುದು ಪಿತೃಗಳ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಿರ್ಧಾರವಾಗುತ್ತದೆ.

ಸೋಮಾಚ್ಚೈವಾಮೃತಪ್ರಾಪ್ತಿಃ ಪಿತೄಣಾಂ ತರ್ಪಣಂ ತಥಾ। ಕವ್ಯಾಗ್ನೇಶ್ಚಾತ್ತಸೋಮಾನಾಂ ಪಿತೄಣಾಞ್ಚೈವ ದರ್ಶನಮ್ ।। ೫೬.

ಚಂದ್ರನಿಂದ ಅಮೃತ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಹವನದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸೋಮವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಕಾಣಬಹುದು.