ಅಸ್ಯ ಲಿಙ್ಗಸ್ಯ ಯೋಽನ್ತಂ ವೈ ಗಚ್ಛತೇ ಮನ್ತ್ರಕಾರಣಮ್। ಘೋರ ರೂಪಿಣಮತ್ಯರ್ಥಂ ಭಿನ್ದನ್ತಮಿವ ರೋದಸೀ ।। ೫೫.
ಯಾರು ಈ ಗುರುತಿನ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಮಂತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಹುಡುಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ವಿಭಜಿಸುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ತತೋ ಮಾಮಬ್ರವೀದ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಅಧೋ ಗಚ್ಛ ತ್ವತನ್ದ್ರಿತಃ। ಅನ್ತಮಸ್ಯ ವಿಜಾನೀಮೋ ಲಿಙ್ಗಸ್ಯ ತು ಮಹಾತ್ಮನಃ ।। ೫೫.
ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ನನಗೆ, 'ನೀನು ತಡವಿಲ್ಲದೆ ಕೆಳಗೆ ಹೋಗು; ನಾವು ಈ ಮಹಾ ಗುರುತಿನ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯೋಣ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಅಹಮೂರ್ದ್ಧ್ವಂ ಗಮಿಷ್ಯಾಮಿ ಯಾವದನ್ತೋಽಸ್ಯ ದೃಶ್ಯತೇ। ತದಾ ತೌ ಸಮಯಂ ಕೃತ್ವಾ ಗತಾವೂರ್ದ್ಧ್ವಮಧಶ್ಚ ಹ ।। ೫೫.
'ನಾನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ, ಇದರ ಅಂತ್ಯ ಎಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.' ಹೀಗೆ ಇಬ್ಬರೂ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಒಬ್ಬನು ಮೇಲಕ್ಕೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಕೆಳಗೆ ಹೋದೆವು.
ತತೋ ವರ್ಷಸಹಸ್ರನ್ತು ಅಹಂ ಪುನರಧೋ ಗತಃ। ನ ಚ ಪಶ್ಯಾಮಿ ತಸ್ಯಾನ್ತಂ ಭೀತಶ್ಚಾಹಂ ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೫೫.
ನಂತರ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಾನು ಕೆಳಗೆ ಹೋದೆನು; ಆದರೆ ಅದರ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ, ನನಗೆ ಭಯವೂ ಆಯಿತು — ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
ತಥಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಚ ಶ್ರಾನ್ತಶ್ಚ ನ ಚಾನ್ತನ್ತಸ್ಯ ಪಶ್ಯತಿ। ಸಮಾಗತೋ ಮಯಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ತತ್ರೈವ ಚ ಮಹಾಮ್ಭಸಿ ।। ೫೫.
ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ದಣಿದು, ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಕಾಣದೆ, ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಆ ಮಹಾ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡನು.
ತತೋ ವಿಸ್ಮಯಮಾಪನ್ನಾವುಭೌ ತಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ ೫೫.
ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಮಹಿಮೆ ನೋಡಿ ಇಬ್ಬರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡೆವು.
ತತೋ ಧ್ಯಾನಗತನ್ತತ್ರ ಈಶ್ವರಂ ಸರ್ವತೋಮುಖಮ್। ಪ್ರಭವಂ ನಿಧನ಼ಞ್ಚೈವ ಲೋಕಾನಾಂ ಪ್ರಭುಮವ್ಯಯಮ್ ।। ೫೫.
ಆಗ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾಗ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮುಖವಿಟ್ಟಿರುವ, ಲೋಕಗಳ ಆದಿ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯ, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಒಡೆಯನನ್ನು ನಾವು ನೋಡಿದೆವು.
ಬ್ರಹ್ಮಾಞ್ಜಲಿಪುಟೋ ಭೂತ್ವಾ ತಸ್ಮೈ ಶರ್ವಾಯ ಶೂಲಿನೇ। ಮಹಾಭೈರವನಾದಾಯ ಭೀಮರೂಪಾಯ ದಂಷ್ಟ್ರಿಣೇ। ಅವ್ಯಕ್ತಾಯ ಮಹಾನ್ತಾಯ ನಮಸ್ಕಾರಂ ಪ್ರಕುರ್ಮಹೇ ।। ೫೫.
ಬ್ರಹ್ಮನು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಶರ್ವನಿಗೆ, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಯವರಿಗೆ, ಭಯಂಕರ ನಾದವಿರುವ, ಭಯಾನಕ ರೂಪದ, ದೊಡ್ಡ ಹಲ್ಲುಗಳಿರುವ, ಸ್ಪಷ್ಟವಲ್ಲದ, ಮಹಾನ್ ಸ್ವರೂಪದವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿತು.
ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಲೋಕಸುರೇಶ ದೇವ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಭೂತಪತೇ ಮಹಾಂಶ್ಚ। ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಶಾಶ್ವತ ಸಿದ್ಧಯೋನೇ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಸರ್ವಜಗತ್ಪ್ರತಿಷ್ಠ ।। ೫೫.
ನೀನು ದೇವತೆಗಳೂ, ಅಸುರರಿಗೂ ಒಡೆಯನು, ಮಹಾನ್, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಒಡೆಯನು; ಶಾಶ್ವತವಾದ ಸಿದ್ಧಿಯ ಮೂಲ, ಎಲ್ಲಾ ಜಗತ್ತಿನ ಆಧಾರ — ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಪರಮೇಷ್ಠೀ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಅಕ್ಷರಂ ಪರಮಂ ಪದಮ್। ಶ್ರೇಷ್ಠಸ್ತ್ವಂ ವಾಮದೇವಶ್ಚ ರುದ್ರಃ ಸ್ಕನ್ದಃ ಶಿವಃ ಪ್ರಭುಃ ।। ೫೫.
ನೀನು ಪರಮೇಶ್ವರ, ಪರಬ್ರಹ್ಮ, ಅವಿನಾಶಿ, ಪರಮ ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನ; ನೀನು ಶ್ರೇಷ್ಠ, ವಾಮದೇವ, ರುದ್ರ, ಸ್ಕಂದ, ಶಿವ, ಪ್ರಭು.
ತ್ವಂ ಯಜ್ಞಸ್ತ್ವಂ ವಷಟ್ಕಾರಸ್ತ್ವಮೋಙ್ಕಾರಃ ಪರಂ ಪದಮ್। ಸ್ವಾಹಾಕಾರೋ ನಮಸ್ಕಾರಃ ಸಂಸ್ಕಾರಃ ಸರ್ವಕರ್ಮಣಾಮ್ ।। ೫೫.
ನೀನು ಯಜ್ಞ, ವಷಟ್ ಧ್ವನಿ, ಓಂಕಾರ, ಪರಮ ಗಮ್ಯ; ನೀನು ಸ್ವಾಹಾ, ನಮಸ್ಕಾರ, ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳ ಸಂಸ್ಕಾರ.
ಸ್ವಧಾಕಾರಶ್ಚ ಜಾಪ್ಯಶ್ಚ ವ್ರತಾನಿ ನಿಯಮಾಸ್ತಥಾ। ವೇದಾ ಲೋಕಾಶ್ಚ ದೇವಾಶ್ಚ ಭಗವಾನೇವ ಸರ್ವಶಃ ।। ೫೫.
ನೀನು ಸ್ವಧಾ, ಜಪ, ವ್ರತಗಳು, ನಿಯಮಗಳು; ವೇದಗಳು, ಲೋಕಗಳು, ದೇವತೆಗಳು — ಭಗವಂತನೇ, ನೀನೇ ಎಲ್ಲವೂ.
ಆಕಾಶಸ್ಯ ಚ ಶಬ್ದಸ್ತ್ವಂ ಭೂತಾನಾಂ ಪ್ರಭವಾವ್ಯಯಮ್। ಭೂಮೇರ್ಗನ್ಧೋ ರಸಶ್ವಾಪಾಂ ತೇಜೋರೂಪಂ ಮಹೇಶ್ವರ ।। ೫೫.
ನೀನು ಆಕಾಶದ ಶಬ್ದ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೂಲ ಹಾಗೂ ಅವಿನಾಶಿ ತತ್ವ, ಭೂಮಿಯ ಸುಗಂಧ, ನೀರಿನ ರುಚಿ, ಅಗ್ನಿಯ ರೂಪ, ಮಹೇಶ್ವರನೇ.
ವಾಯೋಃ ರುಪರ್ಶಶ್ಚ ದೇವಶ್ಚ ವಪುಶ್ಚನ್ದ್ರಮಸಸ್ತಥಾ । ಬುಧೋ ಜ್ಞಾನಞ್ಚ ದೇವೇಶ ಪ್ರಕೃತೌ ಬೀಜಮೇವ ಚ ।। ೫೫.
ನೀನು ಗಾಳಿಯ ಸ್ಪರ್ಶ ಮತ್ತು ರೂಪ, ಚಂದ್ರನ ಸೌಂದರ್ಯ, ಬುಧನ ಜ್ಞಾನ, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಬೀಜವೂ ನೀನೇ.
ತ್ವಂ ಕರ್ತ್ತಾ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಕಾಲೋ ಮೃತ್ಯುರ್ಯಮೋಽನ್ತಕಃ। ತ್ವಂ ಧಾರಯಸಿ ಲೋಕಾಸ್ತ್ರೀಂಸ್ತ್ವಮೇವ ಸೃಜಸಿ ಪ್ರಭೋ ।। ೫೫.
ನೀನು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಕಾಲ, ಮರಣ, ಯಮನು, ಅಂತ್ಯಕಾರಕನು; ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ನೀನು ಧಾರಣೆ ಮಾಡುತ್ತೀ, ಪ್ರಭುವೇ, ನೀನೇ ಅವುಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೀ.
ಪೂರ್ವೇಣ ವದನೇನ ತ್ವಮಿನ್ದ್ರತ್ವಞ್ಚ ಪ್ರಕಾಶಸೇ। ದಕ್ಷಿಣೇನ ಚ ವಕ್ರೇಣ ಲೋಕಾನ್ ಸಂಕ್ಷೀಯಸೇ ಪ್ರಭೋ ।। ೫೫.
ನಿನ್ನ ಪೂರ್ವಮುಖದಿಂದ ಇಂದ್ರನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತೀಯೆ; ದಕ್ಷಿಣದ ವಕ್ರಮುಖದಿಂದ, ಪ್ರಭುವೇ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ಕ್ಷೀಣಗೊಳಿಸುತ್ತೀಯೆ.
ಪಶ್ಚಿಮೇನ ತು ವಕ್ರೇಣ ವರುಣತ್ವಂ ಕರೋಷಿ ವೈ। ಉತ್ತರೇಣ ತು ವಕ್ರೇಣ ಸೌಮ್ಯತ್ವಞ್ಚ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಮ್ ।। ೫೫.
ನಿನ್ನ ಪಶ್ಚಿಮದ ವಕ್ರಮುಖದಿಂದ ವರుణನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತೀಯೆ; ಉತ್ತರದ ವಕ್ರಮುಖದಿಂದ ಶಾಂತಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ.
ರಾಜಸೇ ಬಹುಧಾ ದೇವ ಲೋಕಾನಾಂ ಪ್ರಭವಾವ್ಯಯಃ। ಆದಿತ್ಯಾ ವಸವೋ ರುದ್ರಾ ಮರುತಶ್ಚಾಶ್ವಿನೀಸುತೌ ।। ೫೫.
ದೇವನೇ, ನೀನು ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಲೋಕಗಳ ಮೂಲ ಹಾಗೂ ಅವಿನಾಶಿ ತತ್ವ; ಆದಿತ್ಯರು, ವಸುಗಳು, ರುದ್ರರು, ಮರುತ್ಗಳು ಹಾಗೂ ಅಶ್ವಿನೀದೇವತೆಗಳು ನೀನಿಂದಲೇ.
ಸಾಧ್ಯಾ ವಿದ್ಯಾಧರಾ ನಾಗಾಶ್ವಾರಣಾಶ್ಚ ತಪೋಧನಾಃ. ವಾಲಖಿಲ್ಯಾ ಮಹಾತ್ಮಾನಸ್ತಪಃ ಸಿದ್ಧಾಶ್ಚ ಸುವ್ರತಾಃ ।। ೫೫.
ಸಾಧ್ಯರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು, ನಾಗರು, ಅಶ್ವರಕ್ಷಕರು, ತಪಸ್ವಿಗಳು, ಮಹಾತ್ಮರಾದ ವಾಲಖಿಲ್ಯರು, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ সিদ্ধರಾದವರು ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವ್ರತಧಾರಿಗಳು.
ತ್ವತ್ತಃ ಪ್ರಸೂತಾ ದೇವೇಶ ಯೇ ಚಾನ್ಯೇ ನಿಯತವ್ರತಾಃ। ಉಮಾ ಸೀತಾ ಸಿನೀ ವಾಲೀ ಕುಹೂರ್ಗಾಯತ್ರಿರೇವ ಚ ।। ೫೫.
ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ನೀನಿಂದ, ಮತ್ತು ಇತರ ನಿಶ್ಚಯವಾದ ವ್ರತಧಾರಿಗಳಾದ ಉಮಾ, ಸೀತಾ, ಸಿನೀ, ವಾಲೀ, ಕುಹು, ಗಾಯತ್ರಿಯರು ಜನಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಲಕ್ಷ್ಮೀಃ ಕೀರ್ತ್ತಿರ್ಧೃತಿರ್ಮೇಧಾ ಲಜ್ಜಾ ಕ್ಷಾನ್ತಿರ್ವಪುಃ ಸ್ವಧಾ। ತುಷ್ಟಿಃ ಪುಷ್ಠಿಃ ಕ್ರಿಯಾ ಚೈವ ವಾಚಾಂ ದೇವೀ ಸರಸ್ವತೀ। ತ್ವತ್ತಃ ಪ್ರಸೂತಾ ದೇವೇಶ ಸನ್ಧ್ಯಾ ರಾತ್ರಿಸ್ತಥೈವ ಚ ।। ೫೫.
ಲಕ್ಷ್ಮೀ, ಕೀರ್ತಿ, ಧೈರ್ಯ, ಬುದ್ಧಿ, ಲಜ್ಜೆ, ಕ್ಷಮೆ, ರೂಪ, ಸ್ವಧಾ, ಸಂತೋಷ, ಪೋಷಣೆ, ಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ವಾಣಿಯ ದೇವಿ ಸರಸ್ವತಿ; ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ನೀನಿಂದ ಸಂಧ್ಯೆ ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿಯೂ ಜನಿಸಿದ್ದವು.
ಸೂರ್ಯಾಯುತಾನಾಮಯುತಪ್ರಭಾ ಚ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಚನ್ದ್ರಸಹಸ್ರಗೋಚರ। ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಪರ್ವತರೂಪಧಾರಿಣೇ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಸರ್ವಗುಣಾಕರಾಯ ।। ೫೫.
ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಸೂರ್ಯರ ಸಮಾನ ಪ್ರಕಾಶವಿರುವವನೇ, ಸಾವಿರ ಚಂದ್ರರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯುಳ್ಳವನೇ, ಪರ್ವತ ರೂಪ ಧರಿಸಿದವನೇ, ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳ ಮೂಲವನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಪಟ್ಟಿಶರೂಪಧಾರಿಣೇ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಚರ್ಮವಿಭೂತಿಧಾರಿಣೇ । ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ರುದ್ರಪಿನಾಕಪಾಣಯೇ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಸಾಯಕಚಕ್ರಧಾರಿಣೇ ।। ೫೫.
ಶಕ್ತಿಯ ರೂಪ ಧರಿಸಿದವನೇ, ಕವಚದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದವನೇ, ಪಿನಾಕ ಧರಿಸಿದ ರುದ್ರನೇ, ಬಾಣ ಮತ್ತು ಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದವನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಭಸ್ಮವಿಭೂಷಿತಾಙ್ಗ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಕಾಮಶರೀರನಾಶನ। ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ದೇವ ಹಿರಣ್ಯವಾಸಸೇ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ದೇವ ಹಿರಣ್ಯಬಾಹವೇ ।। ೫೫.
ಭಸ್ಮದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಅಂಗಗಳವನೇ, ಕಾಮದೇಹವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಿದವನೇ, ಚಿನ್ನದ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ ದೇವನೇ, ಚಿನ್ನದ ಭುಜಗಳ ದೇವನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ದೇವ ಹಿರಣ್ಯರೂಪ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ದೇವ ಹಿರಣ್ಯನಾಭ। ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ನೇತ್ರಸಹಸ್ರಚಿತ್ರ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ದೇವ ಹಿರಣ್ಯರೇತಃ ।। ೫೫.
ಚಿನ್ನದ ರೂಪದ ದೇವನೇ, ಚಿನ್ನದ ನಾಭಿಯ ದೇವನೇ, ಸಾವಿರ ಬಗೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳವನೇ, ಚಿನ್ನದ ಬೀಜದ ದೇವನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ದೇವ ಹಿರಣ್ಯವರ್ಣ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ದೇವ ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭ। ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ದೇವ ಹಿರಣ್ಯಚೀರ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ದೇವ ಹಿರಣ್ಯದಾಯಿನೇ ।। ೫೫.
ಚಿನ್ನದ ವರ್ಣದ ದೇವನೇ, ಚಿನ್ನದ ಗರ್ಭದ ದೇವನೇ, ಚಿನ್ನದ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ ದೇವನೇ, ಚಿನ್ನವನ್ನು ದಾನಮಾಡುವ ದೇವನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ದೇವ ಹಿರಣ್ಯಮಾಲಿನೇ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ದೇವ ಹಿರಣ್ಯವಾಹಿನೇ। ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ದೇವ ಹಿರಣ್ಯಚೀರ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಭೈರವನಾದನಾದಿನೇ ।। ೫೫.
ಚಿನ್ನದ ಹಾರ ಧರಿಸಿದ ದೇವನೇ, ಚಿನ್ನವನ್ನು ಹೊತ್ತ ದೇವನೇ, ಚಿನ್ನದ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ ದೇವನೇ, ಭೈರವನಾದನ ಉದ್ಭವಿಸಿದವನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಭೈರವವೇಗವೇಗ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಶಙ್ಕರ ನೀಲಕಣ್ಠ। ಮನೋಽಸ್ತು ತೇ ದಿವ್ಯಸಹಸ್ರಬಾಹೋ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ನರ್ತ್ತನವಾದನಪ್ರಿಯ ।। ೫೫.
ಭೈರವನ ವೇಗದ ವೇಗವಿರುವವನೇ, ಶಂಕರನೇ, ನೀಲಕಂಠನೇ, ದಿವ್ಯ ಸಾವಿರ ಭುಜಗಳವನೇ, ನೃತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಗೀತವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಏವಂ ಸಂಸ್ತೂಯಮಾನಸ್ತು ವ್ಯಕ್ತೋ ಭೂತ್ವಾ ಮಹಾಮತಿಃ। ಭಾತಿ ದೇವೋ ಮಹಾಯೋಗೀ ಸೂರ್ಯಕೋಟಿಸಮಪ್ರಭಃ ।। ೫೫.
ಹೀಗೆ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹಾಮತಿಯಾದ ದೇವರು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ, ಮಹಾಯೋಗಿಯಾಗಿ, ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಅಭಿಭಾಷ್ಯಸ್ತದಾ ಹೃಷ್ಟೋ ಮಹಾದೇವೋ ಮಹೇಶ್ವರಃ। ವಕ್ರಕೋಟಿಸಹಸ್ರೇಣ ಗ್ರಸಮಾನ ಇವಾಪರಮ್ ।। ೫೫.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮಹಾದೇವ ಮಹೇಶ್ವರನು ಸಾವಿರ ವಕ್ರಮುಖಗಳಿಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬನನ್ನು ಗ್ರಸಿಸುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಿದನು.