ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಚತುರ್ವಕ್ರಂ ಮಹಾ ಯೋಗಂ ಪುರುಷಂ ಕಾಞ್ಚನಪ್ರಭಮ್। ಕೃಷ್ಣಾಜಿನಧರಂ ದೇವಂ ಕಮಣ್ಡಲುವಿಭೂಷಿತಮ್। ನಿಮೇಷಾನ್ತರಮಾತ್ರೇಣ ಪ್ರಾಪ್ತೋಽಸೌ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ ।। ೫೫.

ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳಿರುವ ಮಹಾಯೋಗಿಯನ್ನು, ಬಂಗಾರದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಪುರುಷನನ್ನು, ಕಪ್ಪು ಕೃಷ್ಣಾಜಿನ ಧರಿಸಿರುವ ದೇವರನ್ನು, ಕಮಂಡಲುವಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದವನನ್ನು, ಕಣ್ಮುಚ್ಚುವಷ್ಟು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಪುರುಷೋತ್ತಮನನ್ನು ನೋಡಿದೆನು.

ತತೋ ಮಾಮಬ್ರವೀದ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸರ್ವಲೋಕ ನಮಸ್ಕೃತಃ। ಕಸ್ತ್ವಂ ಕುತೋ ವಾ ಕಿಞ್ಚೇಹ ತಿಷ್ಠಸೇ ವದ ಮೇ ವಿಭೋ ।। ೫೫.

ಆಮೇಲೆ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ಬ್ರಹ್ಮನು ನನಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ನೀನು ಯಾರು? ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆ? ಇಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಇದ್ದೀಯೆ? ಹೇಳು ಪ್ರಭುವೇ.'

ಅಹಂ ಕರ್ತ್ತಾಽಸ್ಮಿ ಲೋಕಾನಾಂ ಸ್ವಯಮ್ಬೂರ್ವಿಶ್ವತೋಮುಖಃ। ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದಾ ದೇನ ಬ್ರಹ್ಮಣಾಹಮುವಾಚ ತಮ್ ।। ೫೫.

'ನಾನು ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು, ಸ್ವಯಂಭುವು, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳತ್ತ ಮುಖವಿರುವವನಾಗಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳಿದಾಗ, ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದೆನು.

ಅಹಂ ಕರ್ತ್ತಾ ಚ ಲೋಕಾನಾಂ ಸಂಹರ್ತ್ತಾ ಚ ಪುನಃ ಪುನಃ। ಏವಂ ಸಮ್ಭಾಷಮಾಣಾಭ್ಯಾಂ ಪರಸ್ಪರಜಯೈಷಿಣಾಮ್। ಉತ್ತರಾಂ ದಿಶಮಾಸ್ಥಾಯ ಜ್ವಾಲಾ ದೃಷ್ಟಾಪ್ಯಧಿಷ್ಠಿತಾ ।। ೫೫.

ನಾನು ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೂ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಅವುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ. ಹೀಗೆ ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಜಯವನ್ನು ಬಯಸಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಒಂದು ಜ್ವಾಲೆ ಕಾಣಿಸಿತು.

ಜ್ವಾಲಾನ್ತತಸ್ತಾಮಾಲೋಕ್ಯ ವಿಸ್ಮಿತ್ತೌ ಚ ತದಾನಯೋಃ । ತೇಜಸಾ ಚೈವ ತೇನಾಥ ಸರ್ವಂ ಜ್ಯೋತಿಃಕೃತಂ ಜಲಮ್ ।। ೫೫.

ಆ ಜ್ವಾಲೆಯೊಳಗಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ ಇಬ್ಬರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾದರು; ಆ ಜ್ವಾಲೆಯ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಎಲ್ಲ ನೀರಿಗೂ ಬೆಳಕು ತುಂಬಿತು.

ವರ್ದ್ಧಮಾನೇ ತದಾ ವಹ್ನಾವತ್ಯನ್ತಪರಮಾದ್ಭುತೇ। ಅತಿದುದ್ರಾವ ತಾಂ ಜ್ವಾಲಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಚಾಹಞ್ಚ ಸತ್ವರಃ ।। ೫೫.

ಆಗ ಆ ಬೆಂಕಿ ಬೇರೆಲ್ಲದರಿಗಿಂತ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ, ಅಪೂರ್ವವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋದಾಗ, ಬ್ರಹ್ಮನೂ ನಾನು ಕೂಡಾ ಆ ಜ್ವಾಲೆಯ ಕಡೆಗೆ ತಕ್ಷಣ ಓಡಿಕೊಂಡೆವು.

ದಿವಂ ಭೂಮಿಞ್ಚ ವಿಷ್ಟಭ್ಯ ತಿಷ್ಠನ್ತಂ ಜ್ವಾಲಮಣ್ಡಲಮ್। ತಸ್ಯ ಜ್ವಾಲಸ್ಯ ಮಧ್ಯೇ ತು ಪಶ್ಯಾವೋ ವಿಪುಲಪ್ರಭಮ್ ।। ೫೫.

ಆ ಜ್ವಾಲೆಯ ವಲಯವು ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿತ್ತು; ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ಭಾರಿ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ನೋಡಿದೆವು.

ಪ್ರಾದೇಶಮಾತ್ರಮವ್ಯಕ್ತಂ ಲಿಙ್ಗಂ ಪರಮದೀಪಿತಮ್। ನ ಚ ತತ್ಕಾಞ್ಚನಂ ಮಧ್ಯೇ ನ ಶೈಲಂ ನ ಚ ರಾಜತಮ್ ।। ೫೫.

ಅದರಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಮುಟ್ಟಿನಷ್ಟು ಗಾತ್ರದ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣದ, ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಒಂದು ಗುರುತು ಇದ್ದಿತು; ಅದು ಚಿನ್ನವೂ ಅಲ್ಲ, ಬೆಟ್ಟವೂ ಅಲ್ಲ, ಬೆಳ್ಳಿಯೂ ಅಲ್ಲ.

ಅನಿರ್ದ್ದೇಶ್ಯಮಚಿನ್ತ್ಯಞ್ಚ ಲಕ್ಷ್ಯಾಲಕ್ಷ್ಯಂ ಪುನಃ ಪುನಃ। ಮಹೌಜಸಂ ಮಹಾಘೋರಂ ವರ್ದ್ಧಮಾನಂ ಭೃಶಂ ತದಾ। ಜ್ವಾಲಾಮಾಲಾಯತಂ ನ್ಯಸ್ತಂ ಸರ್ವಭೂತಭಯಙ್ಕರಮ್ ।। ೫೫.

ಅದು ವರ್ಣನೆಗೆ ಅಸಾಧ್ಯ, ಕಲ್ಪನೆಗೂ ಮೀರಿ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ; ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳದು, ಭಯಂಕರವಾದದು, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ, ಜ್ವಾಲೆಗಳ ಹಾರದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಿತ್ತು.

ಅಸ್ಯ ಲಿಙ್ಗಸ್ಯ ಯೋಽನ್ತಂ ವೈ ಗಚ್ಛತೇ ಮನ್ತ್ರಕಾರಣಮ್। ಘೋರ ರೂಪಿಣಮತ್ಯರ್ಥಂ ಭಿನ್ದನ್ತಮಿವ ರೋದಸೀ ।। ೫೫.

ಯಾರು ಈ ಗುರುತಿನ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಮಂತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಹುಡುಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ವಿಭಜಿಸುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ತತೋ ಮಾಮಬ್ರವೀದ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಅಧೋ ಗಚ್ಛ ತ್ವತನ್ದ್ರಿತಃ। ಅನ್ತಮಸ್ಯ ವಿಜಾನೀಮೋ ಲಿಙ್ಗಸ್ಯ ತು ಮಹಾತ್ಮನಃ ।। ೫೫.

ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ನನಗೆ, 'ನೀನು ತಡವಿಲ್ಲದೆ ಕೆಳಗೆ ಹೋಗು; ನಾವು ಈ ಮಹಾ ಗುರುತಿನ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯೋಣ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಅಹಮೂರ್ದ್ಧ್ವಂ ಗಮಿಷ್ಯಾಮಿ ಯಾವದನ್ತೋಽಸ್ಯ ದೃಶ್ಯತೇ। ತದಾ ತೌ ಸಮಯಂ ಕೃತ್ವಾ ಗತಾವೂರ್ದ್ಧ್ವಮಧಶ್ಚ ಹ ।। ೫೫.

'ನಾನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ, ಇದರ ಅಂತ್ಯ ಎಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.' ಹೀಗೆ ಇಬ್ಬರೂ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಒಬ್ಬನು ಮೇಲಕ್ಕೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಕೆಳಗೆ ಹೋದೆವು.

ತತೋ ವರ್ಷಸಹಸ್ರನ್ತು ಅಹಂ ಪುನರಧೋ ಗತಃ। ನ ಚ ಪಶ್ಯಾಮಿ ತಸ್ಯಾನ್ತಂ ಭೀತಶ್ಚಾಹಂ ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೫೫.

ನಂತರ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಾನು ಕೆಳಗೆ ಹೋದೆನು; ಆದರೆ ಅದರ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ, ನನಗೆ ಭಯವೂ ಆಯಿತು — ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ತಥಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಚ ಶ್ರಾನ್ತಶ್ಚ ನ ಚಾನ್ತನ್ತಸ್ಯ ಪಶ್ಯತಿ। ಸಮಾಗತೋ ಮಯಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ತತ್ರೈವ ಚ ಮಹಾಮ್ಭಸಿ ।। ೫೫.

ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ದಣಿದು, ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಕಾಣದೆ, ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಆ ಮಹಾ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡನು.

ತತೋ ವಿಸ್ಮಯಮಾಪನ್ನಾವುಭೌ ತಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ ೫೫.

ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಮಹಿಮೆ ನೋಡಿ ಇಬ್ಬರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡೆವು.

ತತೋ ಧ್ಯಾನಗತನ್ತತ್ರ ಈಶ್ವರಂ ಸರ್ವತೋಮುಖಮ್। ಪ್ರಭವಂ ನಿಧನ಼ಞ್ಚೈವ ಲೋಕಾನಾಂ ಪ್ರಭುಮವ್ಯಯಮ್ ।। ೫೫.

ಆಗ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾಗ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮುಖವಿಟ್ಟಿರುವ, ಲೋಕಗಳ ಆದಿ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯ, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಒಡೆಯನನ್ನು ನಾವು ನೋಡಿದೆವು.

ಬ್ರಹ್ಮಾಞ್ಜಲಿಪುಟೋ ಭೂತ್ವಾ ತಸ್ಮೈ ಶರ್ವಾಯ ಶೂಲಿನೇ। ಮಹಾಭೈರವನಾದಾಯ ಭೀಮರೂಪಾಯ ದಂಷ್ಟ್ರಿಣೇ। ಅವ್ಯಕ್ತಾಯ ಮಹಾನ್ತಾಯ ನಮಸ್ಕಾರಂ ಪ್ರಕುರ್ಮಹೇ ।। ೫೫.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಶರ್ವನಿಗೆ, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಯವರಿಗೆ, ಭಯಂಕರ ನಾದವಿರುವ, ಭಯಾನಕ ರೂಪದ, ದೊಡ್ಡ ಹಲ್ಲುಗಳಿರುವ, ಸ್ಪಷ್ಟವಲ್ಲದ, ಮಹಾನ್ ಸ್ವರೂಪದವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿತು.

ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಲೋಕಸುರೇಶ ದೇವ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಭೂತಪತೇ ಮಹಾಂಶ್ಚ। ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಶಾಶ್ವತ ಸಿದ್ಧಯೋನೇ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ಸರ್ವಜಗತ್ಪ್ರತಿಷ್ಠ ।। ೫೫.

ನೀನು ದೇವತೆಗಳೂ, ಅಸುರರಿಗೂ ಒಡೆಯನು, ಮಹಾನ್, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಒಡೆಯನು; ಶಾಶ್ವತವಾದ ಸಿದ್ಧಿಯ ಮೂಲ, ಎಲ್ಲಾ ಜಗತ್ತಿನ ಆಧಾರ — ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಪರಮೇಷ್ಠೀ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಅಕ್ಷರಂ ಪರಮಂ ಪದಮ್। ಶ್ರೇಷ್ಠಸ್ತ್ವಂ ವಾಮದೇವಶ್ಚ ರುದ್ರಃ ಸ್ಕನ್ದಃ ಶಿವಃ ಪ್ರಭುಃ ।। ೫೫.

ನೀನು ಪರಮೇಶ್ವರ, ಪರಬ್ರಹ್ಮ, ಅವಿನಾಶಿ, ಪರಮ ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನ; ನೀನು ಶ್ರೇಷ್ಠ, ವಾಮದೇವ, ರುದ್ರ, ಸ್ಕಂದ, ಶಿವ, ಪ್ರಭು.

ತ್ವಂ ಯಜ್ಞಸ್ತ್ವಂ ವಷಟ್‌ಕಾರಸ್ತ್ವಮೋಙ್ಕಾರಃ ಪರಂ ಪದಮ್। ಸ್ವಾಹಾಕಾರೋ ನಮಸ್ಕಾರಃ ಸಂಸ್ಕಾರಃ ಸರ್ವಕರ್ಮಣಾಮ್ ।। ೫೫.

ನೀನು ಯಜ್ಞ, ವಷಟ್ ಧ್ವನಿ, ಓಂಕಾರ, ಪರಮ ಗಮ್ಯ; ನೀನು ಸ್ವಾಹಾ, ನಮಸ್ಕಾರ, ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳ ಸಂಸ್ಕಾರ.

ಸ್ವಧಾಕಾರಶ್ಚ ಜಾಪ್ಯಶ್ಚ ವ್ರತಾನಿ ನಿಯಮಾಸ್ತಥಾ। ವೇದಾ ಲೋಕಾಶ್ಚ ದೇವಾಶ್ಚ ಭಗವಾನೇವ ಸರ್ವಶಃ ।। ೫೫.

ನೀನು ಸ್ವಧಾ, ಜಪ, ವ್ರತಗಳು, ನಿಯಮಗಳು; ವೇದಗಳು, ಲೋಕಗಳು, ದೇವತೆಗಳು — ಭಗವಂತನೇ, ನೀನೇ ಎಲ್ಲವೂ.

ಆಕಾಶಸ್ಯ ಚ ಶಬ್ದಸ್ತ್ವಂ ಭೂತಾನಾಂ ಪ್ರಭವಾವ್ಯಯಮ್। ಭೂಮೇರ್ಗನ್ಧೋ ರಸಶ್ವಾಪಾಂ ತೇಜೋರೂಪಂ ಮಹೇಶ್ವರ ।। ೫೫.

ನೀನು ಆಕಾಶದ ಶಬ್ದ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೂಲ ಹಾಗೂ ಅವಿನಾಶಿ ತತ್ವ, ಭೂಮಿಯ ಸುಗಂಧ, ನೀರಿನ ರುಚಿ, ಅಗ್ನಿಯ ರೂಪ, ಮಹೇಶ್ವರನೇ.

ವಾಯೋಃ ರುಪರ್ಶಶ್ಚ ದೇವಶ್ಚ ವಪುಶ್ಚನ್ದ್ರಮಸಸ್ತಥಾ । ಬುಧೋ ಜ್ಞಾನಞ್ಚ ದೇವೇಶ ಪ್ರಕೃತೌ ಬೀಜಮೇವ ಚ ।। ೫೫.

ನೀನು ಗಾಳಿಯ ಸ್ಪರ್ಶ ಮತ್ತು ರೂಪ, ಚಂದ್ರನ ಸೌಂದರ್ಯ, ಬುಧನ ಜ್ಞಾನ, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಬೀಜವೂ ನೀನೇ.

ತ್ವಂ ಕರ್ತ್ತಾ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಕಾಲೋ ಮೃತ್ಯುರ್ಯಮೋಽನ್ತಕಃ। ತ್ವಂ ಧಾರಯಸಿ ಲೋಕಾಸ್ತ್ರೀಂಸ್ತ್ವಮೇವ ಸೃಜಸಿ ಪ್ರಭೋ ।। ೫೫.

ನೀನು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಕಾಲ, ಮರಣ, ಯಮನು, ಅಂತ್ಯಕಾರಕನು; ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ನೀನು ಧಾರಣೆ ಮಾಡುತ್ತೀ, ಪ್ರಭುವೇ, ನೀನೇ ಅವುಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೀ.

ಪೂರ್ವೇಣ ವದನೇನ ತ್ವಮಿನ್ದ್ರತ್ವಞ್ಚ ಪ್ರಕಾಶಸೇ। ದಕ್ಷಿಣೇನ ಚ ವಕ್ರೇಣ ಲೋಕಾನ್ ಸಂಕ್ಷೀಯಸೇ ಪ್ರಭೋ ।। ೫೫.

ನಿನ್ನ ಪೂರ್ವಮುಖದಿಂದ ಇಂದ್ರನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತೀಯೆ; ದಕ್ಷಿಣದ ವಕ್ರಮುಖದಿಂದ, ಪ್ರಭುವೇ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ಕ್ಷೀಣಗೊಳಿಸುತ್ತೀಯೆ.

ಪಶ್ಚಿಮೇನ ತು ವಕ್ರೇಣ ವರುಣತ್ವಂ ಕರೋಷಿ ವೈ। ಉತ್ತರೇಣ ತು ವಕ್ರೇಣ ಸೌಮ್ಯತ್ವಞ್ಚ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಮ್ ।। ೫೫.

ನಿನ್ನ ಪಶ್ಚಿಮದ ವಕ್ರಮುಖದಿಂದ ವರుణನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತೀಯೆ; ಉತ್ತರದ ವಕ್ರಮುಖದಿಂದ ಶಾಂತಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ.

ರಾಜಸೇ ಬಹುಧಾ ದೇವ ಲೋಕಾನಾಂ ಪ್ರಭವಾವ್ಯಯಃ। ಆದಿತ್ಯಾ ವಸವೋ ರುದ್ರಾ ಮರುತಶ್ಚಾಶ್ವಿನೀಸುತೌ ।। ೫೫.

ದೇವನೇ, ನೀನು ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಲೋಕಗಳ ಮೂಲ ಹಾಗೂ ಅವಿನಾಶಿ ತತ್ವ; ಆದಿತ್ಯರು, ವಸುಗಳು, ರುದ್ರರು, ಮರುತ್ಗಳು ಹಾಗೂ ಅಶ್ವಿನೀದೇವತೆಗಳು ನೀನಿಂದಲೇ.

ಸಾಧ್ಯಾ ವಿದ್ಯಾಧರಾ ನಾಗಾಶ್ವಾರಣಾಶ್ಚ ತಪೋಧನಾಃ. ವಾಲಖಿಲ್ಯಾ ಮಹಾತ್ಮಾನಸ್ತಪಃ ಸಿದ್ಧಾಶ್ಚ ಸುವ್ರತಾಃ ।। ೫೫.

ಸಾಧ್ಯರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು, ನಾಗರು, ಅಶ್ವರಕ್ಷಕರು, ತಪಸ್ವಿಗಳು, ಮಹಾತ್ಮರಾದ ವಾಲಖಿಲ್ಯರು, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ সিদ্ধರಾದವರು ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವ್ರತಧಾರಿಗಳು.

ತ್ವತ್ತಃ ಪ್ರಸೂತಾ ದೇವೇಶ ಯೇ ಚಾನ್ಯೇ ನಿಯತವ್ರತಾಃ। ಉಮಾ ಸೀತಾ ಸಿನೀ ವಾಲೀ ಕುಹೂರ್ಗಾಯತ್ರಿರೇವ ಚ ।। ೫೫.

ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ನೀನಿಂದ, ಮತ್ತು ಇತರ ನಿಶ್ಚಯವಾದ ವ್ರತಧಾರಿಗಳಾದ ಉಮಾ, ಸೀತಾ, ಸಿನೀ, ವಾಲೀ, ಕುಹು, ಗಾಯತ್ರಿಯರು ಜನಿಸಿದ್ದಾರೆ.