ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಸನ್ಧಾರಣಾರ್ಥಂ ಭೂತಾನಾಂ ಮಾಯೈಷಾ ವಿಶ್ವನಿರ್ಮಿತಾ। ಅನಯಾ ಮಾಯಯಾ ವ್ಯಾಪ್ತಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಸಚರಾಚರಮ್ ।। ೫೧.

ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಉಳಿವಿಗಾಗಿ ಈ ಮಾಯೆ ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ. ಈ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೂಡಿರುವ ಮೂರು ಲೋಕಗಳು, ಚಲಿಸುವ ಮತ್ತು ಅಚಲವಾದ ಎಲ್ಲವೂ ತುಂಬಿವೆ.

ವಿಶ್ವೇಶೋ ಲೋಕಕೃದ್ದೇವಃ ಸಹಸ್ರಾಂಶುಃ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ। ಧಾತಾ ಕೃತ್ಸ್ನಸ್ಯ ಲೋಕಸ್ಯ ಪ್ರಭು ರ್ವಿಷ್ಣುರ್ದಿವಾಕರಃ ।। ೫೧.

ವಿಶ್ವದ ಒಡೆಯನು, ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ದೇವರು, ಸಾವಿರ ಕಿರಣಗಳಿರುವವನು, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಪ್ರಭು, ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ಲೋಕದ ಪೋಷಕನು, ವಿಷ್ಣು, ಸೂರ್ಯನು.

ಸರ್ವಲೌಕಿಕಮಮ್ಭೋ ವೈ ಯತ್ಸೋಮಾನ್ನಭಸಃ ಸ್ನುತಮ್। ಸೋಮಾಧಾರಂ ಜಗತ್ಸರ್ವಮೇತತ್ತಥ್ಯಂ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಮ್ ।। ೫೧.

ಆಕಾಶದಿಂದ ಬೀಳುವ ಎಲ್ಲಾ ಜಗತ್ತಿನ ನೀರನ್ನು ಸೋಮ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ಜಗತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸೋಮದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಇದೆ ಎಂಬುದು ಸತ್ಯ.

ಸೂರ್ಯಾದುಷ್ಣಂ ನಿಸ್ರವತೇ ಸೋಮಾಚ್ಛೀತಂ ಪ್ರವರ್ತ್ತತೇ। ಶೀತೋಷ್ಣವೀರ್ಯೌ ದ್ವಾವೇತೌ ಯುಕ್ತೌ ಧಾರಯತೋ ಜಗತ್ ।। ೫೧.

ಸೂರ್ಯನಿಂದ ಉಷ್ಣತೆ ಹರಡುತ್ತದೆ, ಚಂದ್ರನಿಂದ ಶೀತಲತೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಈ ಎರಡು ಶಕ್ತಿಗಳು, ಉಷ್ಣ ಮತ್ತು ಶೀತ, ಜಗತ್ತನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿವೆ.

ಸೋಮಾಧಾರಾ ನದೀ ಗಙ್ಗಾ ಪವಿತ್ರಾ ವಿಮಲೋದಕಾ। ಸೋಮಪುತ್ರಪುರೋಗಾಶ್ಚ ಮಹಾನದ್ಯೋ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ ।। ೫೧.

ಗಂಗೆಯ ನದಿ, ಶುದ್ಧವಾದ ಮತ್ತು ಸ್ವಚ್ಛ ನೀರಿನಿಂದ ಕೂಡಿರುವದು, ಸೋಮದ ಆಧಾರವಾಗಿದೆ. ಮಹಾನದಿಗಳು ಕೂಡ ಸೋಮನ ಮಕ್ಕಳ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಹರಿದು ಬರುತ್ತವೆ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಟ.

ಸರ್ವಭೂತಶರೀರೇಷು ಆಪೋ ಹ್ಯನುಗತಾಶ್ಚ ಯಾಃ । ತೇಷು ಸನ್ದಹ್ಯಮಾನೇಷು ಜಙ್ಗಮಸ್ಥಾವರೇಷು ಚ। ಧೂಮಭೂತಾಸ್ತು ತಾ ಆಪೋ ನಿಷ್ಕ್ರಾಮನ್ತೀಹ ಸರ್ವಶಃ ।। ೫೧.

ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ನೀರು, ಚಲಿಸುವ ಮತ್ತು ನಿಶ್ಚಲ ಜೀವಿಗಳು ಸುಟ್ಟುಹೋಗುವಾಗ, ಆ ನೀರು ಧೂಮವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗೂ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತದೆ.

ತೇನ ಚಾಭ್ರಾಣಿ ಜಾಯನ್ತೇ ಸ್ಥಾನಮತ್ರಾಮ್ಭಸಾಂ ಸ್ಮೃತಮ್ । ಆರ್ಕನ್ತೇಜೋ ಹಿ ಭೂತೇಭ್ಯೋ ಹ್ಯಾದತ್ತೇ ರಶ್ಮಿಭಿರ್ಜಲಮ್ ।। ೫೧.

ಅದರಿಂದ ಮೋಡಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ; ಇದನ್ನು ನೀರಿನ ಸ್ಥಾನವೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಭೂತಗಳಿಂದ ನೀರನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಸಮುದ್ರಾದ್ವಾಯುಸಂಯೋಗಾದ್ವಹನ್ತ್ಯಾಪೋ ಗಭಸ್ತಯಃ। ಯತಸ್ತ್ವೃತುವಶಾತ್ ಕಾಲೇ ಪರಿವರ್ತ್ತೋ ದಿವಾಕರಃ। ಯಚ್ಛತ್ಯಪೋ ಹಿ ಮೇಘೇಭ್ಯಃ ಶುಕ್ಲಾಃ ಶುಕ್ಲಗಭಸ್ತಿಭಿಃ ।। ೫೧.

ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಗಾಳಿಯ ಸಹಾಯದಿಂದ ಕಿರಣಗಳು ನೀರನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಕಾಲಾನುಸಾರವಾಗಿ, ಋತುಗಳ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಸೂರ್ಯನು ಬದಲಾವಣೆ ತರುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಹೊಳೆಯುವ ಬಿಳಿ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಮೋಡಗಳಿಗೆ ನೀರನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ.

ಅಭ್ರಸ್ಥಾ ಪ್ರಪತನ್ತ್ಯಾಪೋ ವಾಯುನಾ ಸಮುದೀರಿತಾಃ। ಸರ್ವಭೂತಹಿತಾರ್ಥಾಯ ವಾಯುಭಿಶ್ಚ ಸಮನ್ತತಃ ।। ೫೧.

ಮೋಡಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ನೀರು, ಗಾಳಿಯಿಂದ ಉಲ್ಬಣಗೊಂಡು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಈ ನೀರು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಹರಡುತ್ತದೆ.

ತತೋ ವರ್ಷತಿ ಷಣ್ಮಾಸಾನ್ ಸರ್ವಭೂತವಿವೃದ್ಧಯೇ। ವಾಯವ್ಯಂ ಸ್ತನಿತಞ್ಚೈವ ವೈದ್ಯುತಞ್ಚಾಗ್ನಿಸಂಭವಮ್ ।। ೫೧.

ಆಮೇಲೆ ಆರು ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಬೆಳವಣಿಗಿಗಾಗಿ ಮಳೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಗಾಳಿಯಿಂದ ಬರುವ ಗುಡುಗು ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಮಿಂಚು ಕೂಡ ಇರುತ್ತದೆ.

ಮೇಹನಾಚ್ಚ ಮಿಹೇರ್ದ್ಧಾತೋರ್ಮೇಘತ್ವಂ ವ್ಯಞ್ಜಯನ್ತಿ ಚ। ನ ಭ್ರಶ್ಯನ್ತಿ ಯತಸ್ತ್ವಾಪಸ್ತದಭ್ರಂ ಕವಯೋ ವಿದುಃ ।। ೫೧.

ಮಳೆ ಬೀಳುವುದರಿಂದ ಮೋಡದ ಸ್ವಭಾವ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ; ನೀರು ಬೀಳದೆ ಉಳಿಯುವ ಕಾರಣದಿಂದ ಅದನ್ನು ಮೋಡವೆಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಮೇಘಾನಾಂ ಪುನರುತ್ಪತ್ತಿಸ್ತ್ರಿವಿಧಾ ಯೋನಿರುಚ್ಯತೇ। ಆಗ್ನೇಯಾ ಬ್ರಹ್ಮಜಾಶ್ಚೈವ ಪಕ್ಷಜಾಶ್ಚ ಪೃಥಗ್ವಿಧಾಃ। ತ್ರಿಧಾ ಘನಾಃ ಸಮಾಖ್ಯಾತಾಸ್ತೇಷಾಂ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಸಮ್ಭವಮ್ ।। ೫೧.

ಮೋಡಗಳ ಹುಟ್ಟುವಿಕೆ ಮೂರು ವಿಧವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವು, ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವು, ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವು. ಈ ಮೂರು ವಿಧದ ಮೋಡಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿಯನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಆಗ್ನೇಯಾಸ್ತ್ವರ್ಣಜಾಃ ಪ್ರೋಕ್ತಾಸ್ತೇಷಾಂ ತಸ್ಮಾತ್ ಪ್ರವರ್ತ್ತನಮ್। ಶೀತದುರ್ದಿನವಾತಾ ಯೇ ಸ್ವಗುಣಾಸ್ತೇ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾಃ ।। ೫೧.

ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮೋಡಗಳನ್ನು ಅಗ್ನಿಜಾತ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅವುಗಳ ಚಟುವಟಿಕೆ ಅದರಿಂದಲೇ ಬರುತ್ತದೆ. ಶೀತ, ದುರ್ದಿನ, ಗಾಳಿ ಎಂಬ ಗುಣಗಳಿರುವವುಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿವೆ.

ಮಹಿಷಾಶ್ಚ ವರಾಹಾಶ್ಚ ಮತ್ತಮಾತಙ್ಗಗಾಮಿನಃ। ಭೂತ್ವಾ ಧರಣಿಮಭ್ಯೇತ್ಯ ವಿಚರನ್ತಿ ರಮನ್ತಿ ಚ ।। ೫೧.

ಮಹಿಷಗಳು, ಹಂದಿಗಳು ಮತ್ತು ಮದದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆನೆಗಳು ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದು ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದು ಸಂಚರಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಆನಂದಿಸುತ್ತವೆ.

ಜೀಮೂತಾ ನಾಮ ತೇ ಮೇಘಾ ಏತೇಭ್ಯೋ ಜೀವಸಮ್ಭವಾಃ। ವಿದ್ಯುದ್ಗುಣವಿಹೀನಾಶ್ಚ ಜಲಧಾರಾವಲಮ್ಬಿನಃ ।। ೫೧.

ಆ ಮೋಡಗಳನ್ನು ಜೀಮೂತ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅವುಗಳಿಂದ ಜೀವಿಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿನ ಗುಣವಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಜಲಧಾರೆಯಿಂದ ಅವು ಉಳಿಯುತ್ತವೆ.

ಮೂಕಾ ಘನಾ ಮಹಾಕಾಯಾ ಪ್ರವಾಹಸ್ಯ ವಶಾನುಗಾಃ। ಕ್ರೋಶಮಾತ್ರಾಚ್ಚ ವರ್ಷನ್ತಿ ಕ್ರೋಶಾರ್ದ್ಧಾದಪಿ ವಾ ಪುನಃ ।। ೫೧.

ಮೌನವಾಗಿರುವ, ದೊಡ್ಡ ಗಾತ್ರದ ಮೋಡಗಳು ಗಾಳಿಯ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಅನುಸರಿಸಿ, ಒಂದು ಕ್ರೋಶ ಅಥವಾ ಅರ್ಧ ಕ್ರೋಶ ದೂರದಿಂದ ಮಳೆ ಬೀಳಿಸುತ್ತವೆ.

ಪರ್ವತಾಗ್ರನಿತಮ್ಬೇಷು ವರ್ಷನ್ತಿ ಚ ರಮನ್ತಿ ಚ। ಬಲಾಕಾಗರ್ಭದಾಶ್ಚೈವ ಬಲಾಕಾಗರ್ಭಧಾರಿಣಃ ।। ೫೧.

ಮೋಡಗಳು ಪರ್ವತಗಳ ಎತ್ತರ ಮತ್ತು ತುದಿಗಳ ಮೇಲೆ ಮಳೆ ಬೀಳಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಆನಂದಿಸುತ್ತವೆ. ಬಲಾಕಾ ಎಂಬ ಹಕ್ಕಿಯ ಗರ್ಭವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಮತ್ತು ಧರಿಸುವ ಮೋಡಗಳೂ ಇವೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಜಾನಾಮ ತೇ ಮೇಘಾ ಬ್ರಹ್ಮನಿಃಶ್ವಾಸಸಮ್ಭವಾಃ। ತೇ ಹಿ ವಿದ್ಯುದ್ಗುಣೋಪೇತಾಃ ಸ್ತನಯನ್ತಿ ಸ್ವನಪ್ರಿಯಾಃ ।। ೫೧.

ಮೋಡಗಳೇ, ನಾವು ನಿಮಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಉಸಿರಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದೇವೆ. ನೀವು ಮೆಗ್ಗುಚುಟುಕು ಹೊಂದಿದ್ದೀರಿ, ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಆನಂದ ಪಡುತ್ತಾ ಗುಡುಗುತ್ತೀರಿ.

ತೇಷಾಂ ಶಬ್ದಪ್ರಣಾದೇನ ಭೂಮಿಃ ಸ್ವಾಙ್ಗರುಹೋದ್ಘಮಾ। ರಾಜ್ಞೀ ರಾಜ್ಞಾಭಿಷಿಕ್ತೇವ ಪುನರ್ಯೌವನಮಶ್ರುತೇ। ತೇಷ್ವಿಯಂ ಪ್ರೀತಿಮಾಸಕ್ತಾ ಭೂತಾನಾಂ ಜೀವಿತೋದ್ಭವಾ ।। ೫೧.

ನಿಮ್ಮ ಶಬ್ದದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಯಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಗಿಡಗಳು ಮೊಳಕೆಯಿಡುತ್ತವೆ. ಅದು ರಾಜನಿಂದ ಅಭಿಷೇಕಗೊಂಡ ರಾಣಿಯಂತೆ ಪುನಃ ಯೌವನವನ್ನು ಪಡೆಯುವಂತೆ. ಈ ಮೋಡಗಳಿಗೆ ಭೂಮಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಆಸಕ್ತವಾಗಿದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಜೀವವೂ ಅವುಗಳಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.

ಜೀಮೂತಾ ನಾಮ ತೇ ಮೇಘಾಸ್ತೇಭ್ಯೋ ಜೀವಸ್ಯ ಸಮ್ಭವಃ। ದ್ವಿತೀಯಂ ಪ್ರವಹಂ ವಾಯುಂ ಮೇಘಾಸ್ತೇ ತು ಸಮಾಶ್ರಿತಾಃ ।। ೫೧.

ಈ ಮೋಡಗಳನ್ನು ಜೀಮೂತಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಜೀವಿಗಳ ಹುಟ್ಟುವಿಕೆಗೆ ಅವು ಕಾರಣ. ಅವು ಎರಡನೇ ಪ್ರಭಾಹವಾದ ಗಾಳಿಗೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿವೆ.

ಏತೇ ಯೋಜನಮಾತ್ರಾಚ್ಚ ಸಾರ್ದ್ಧಾರ್ದ್ಧಾನ್ನಿಷ್ಕೃತಾದಪಿ। ವೃಷ್ಟಿಸರ್ಗಸ್ತಥಾ ತೇಷಾಂ ಧಾರಾಸಾರಾಃ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಿತಾಃ। ಪುಷ್ಕರಾವರ್ತ್ತಕಾ ನಾಮ ಯೇ ಮೇಘಾಃ ಪಕ್ಷಸಮ್ಭವಾಃ ।। ೫೧.

ಒಂದು ಯೋಜನದ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ದೂರದಿಂದ, ಇನ್ನೂ ದೂರದಲ್ಲಿಯೂ, ಅವುಗಳಿಂದ ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತದೆ. ಅವುಗಳ ಧಾರೆಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮೋಡಗಳನ್ನು ಪುಷ್ಕರಾವರ್ತಕಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಶಕ್ರೇಣ ಪಕ್ಷಾಶ್ಛಿನ್ನಾ ಯೇ ಪರ್ವತಾನಾಂ ಮಹೋಜಸಾಮ್। ಕಾಮಗಾನಾಂ ಪ್ರವೃದ್ಧಾನಾಂ ಭೂತಾನಾಂ ಶಿವಮಿಚ್ಛತಾ ।। ೫೧.

ಇಂದ್ರನು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಪರ್ವತಗಳ ಪಕ್ಕಗಳನ್ನು ಕಡಿದನು. ಇವು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು, ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ.

ಪುಷ್ಕರಾ ನಾಮ ತೇ ಮೇಘಾ ಬೃಹನ್ತಸ್ತೋಯ ಮತ್ಸರಾಃ। ಪುಷ್ಕರಾವರ್ತ್ತಕಾಸ್ತೇನ ಕಾರಣೇನೇಹ ಶಬ್ದಿತಾಃ ।। ೫೧.

ಆ ಮಹಾ ಮೋಡಗಳನ್ನು ಪುಷ್ಕರಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವು ದೊಡ್ಡದು, ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿವೆ, ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಉಳ್ಳವು. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವು ಪುಷ್ಕರಾವರ್ತಕಗಳು ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

ನಾನಾರೂಪಧರಾಶ್ಚೈವ ಮಹಾಘೋರತರಾಶ್ಚ ತೇ। ಕಲ್ಪಾನ್ತವೃಷ್ಟೇಃ ಸ್ರಷ್ಟಾರಃ ಸಂವರ್ತ್ತಾಗ್ನೇರ್ನಿಯಾಮಕಾಃ ।। ೫೧.

ಅವು色色 ರೂಪಗಳನ್ನು ತಾಳುತ್ತವೆ, ಬಹಳ ಭಯಾನಕವಾಗಿಯೂ ಇರುತ್ತವೆ. ಅವು ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಳೆಯನ್ನು ಸುರಿಸುವವು, ಸಂಹಾರದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವವು.

ವರ್ಷನ್ತ್ಯೇತೇ ಯುಗಾನ್ತೇಷು ತೃತೀಯಾಸ್ತೇ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಿತಾಃ। ಅನೇಕರೂಪಸಂಸ್ಥಾನಾಃ ಪೂರಯನ್ತೋ ಮಹೀತಲಮ್ । ವಾಯುಂ ಪರಂ ವಹನ್ತಃ ಸ್ಯುರಾಶ್ರಿತಾಃ ಕಲ್ಪಸಾಧಕಾಃ ।। ೫೧.

ಈ ಮೂರನೇ ವಿಧದ ಮೋಡಗಳು ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಸುರಿಸುತ್ತವೆ. ಅನೇಕ ರೂಪಗಳನ್ನು ತಾಳುತ್ತಾ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಮೈಯನ್ನು ತುಂಬಿಸುತ್ತವೆ. ಪರಮವಾದ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತು, ಕಲ್ಪಚಕ್ರವನ್ನು ನಡೆಸುವವು ಎಂದು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ.

ಯಾನ್ಯಸ್ಯಾಣ್ಡಕಪಾಲಸ್ಯ ಪ್ರಾಕೃತಸ್ಯಾಭವಂಸ್ತದಾ। ತಸ್ಮಾದ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸಮುತ್ಪನ್ನಶ್ಚತುರ್ವಕ್ತ್ರಃ ಸ್ವಯಮ್ಭುವಃ। ತಾನ್ಯೇವಾಣ್ಡಕಪಾಲಸ್ಯ ಸರ್ವೇ ಮೇಘಾಃ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಿತಾಃ ।। ೫೧.

ಆಂಡದ ಹೊರಚಿಪ್ಪಿನಿಂದ ಮೊದಲಿಗೆ ಏನು ಹುಟ್ಟಿತೋ, ಅದರಿಂದ ಸ್ವಯಂಭುವಾದ ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹುಟ್ಟಿದನು. ಆ ಎಲ್ಲಾ ಮೋಡಗಳೂ ಆಂಡದ ಚಿಪ್ಪಿನವೆಯೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ತೇಷಾಮಾಪ್ಯಾಯನಂ ಧೂಮಃ ಸರ್ವೇಷಾಮವಿಶೇಷತಃ । ತೇಷಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಸ್ತು ಪರ್ಜ್ಜನ್ಯಶ್ಚತ್ವಾರಶ್ಚೈವ ದಿಗ್ಗಜಾಃ ।। ೫೧.

ಅವುಗಳ ಆಹಾರವು ಧೂಮವೇ, ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಸಮಾನವಾಗಿ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪರ್ಜನ್ಯನು ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಜೊತೆಗೆ ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳ ಆನೆಗಳೂ.

ಗಜಾನಾಂ ಪರ್ವತಾನಾಞ್ಚ ಮೇಘಾನಾಂ ಭೋಗಿಭಿಃ ಸಹ। ಕುಲಮೇಕಂ ಪೃಥಗ್ಭೂತಂ ಯೋನಿರೇಕಾ ಜಲಂ ಸ್ಮೃತಮ್ ।। ೫೧.

ಆನೆಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ಮೋಡಗಳು ಮತ್ತು ನಾಗಗಳು—all ಒಂದೇ ಕುಟುಂಬ, ಒಂದೇ ಮೂಲ, ಅದು ನೀರೇ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಪರ್ಜನ್ಯೋ ದಿಗ್ಗಜಾಶ್ಚೈವ ಹೇಮನ್ತೇ ಶೀತಸಮ್ಭವಾಃ। ತುಷಾರವೃಷ್ಟಿಂ ವರ್ಷನ್ತಿ ಸರ್ವಸಸ್ಯವಿವೃದ್ಧಯೇ ।। ೫೧.

ಪರ್ಜನ್ಯ ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳ ಆನೆಗಳು, ಹಿಮಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಚಳಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿ, ಹಿಮಮಳೆಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬೆಳೆಗಳ ಬೆಳವಣಿಗಿಗಾಗಿ ಸುರಿಸುತ್ತವೆ.