ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಏಕವಿಂಶತಿಭಿಶ್ಚೈವ ಯೋಜನೈರಧಿಕೈರ್ಹಿ ತೇ। ಏತತ್ಪ್ರಮಾಣಮಾಖ್ಯಾತಂ ಯೋಜನೈರ್ಮಣ್ಡಲಂ ಹಿ ತತ್ ॥ ೫೦.

ಮತ್ತೆ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಯೋಜನಗಳು ಸೇರಿಸಿ, ಇದನ್ನು ಆ ವಲಯದ ಗಾತ್ರವೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ.

ವಿಷ್ಕಮ್ಭೋ ಮಣ್ಡಲಸ್ಯೈಷ ತಿರ್ಯಕ್ ಸ ತು ವಿಧೀಯತೇ। ಪ್ರತ್ಯಹಞ್ಚರತೇ ತಾನಿ ಸೂರ್ಯೋ ವೈ ಮಣ್ಡಲಕ್ರಮಮ್ ॥ ೫೦.

ಈದು ಆ ವಲಯದ ಅಡ್ಡದ ವ್ಯಾಸವೃತ್ತ, ಸೂರ್ಯನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಈ ವಲಯಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸುತ್ತುತ್ತಾನೆ.

ಕುಲಾಲಚಕ್ರಪರ್ಯನ್ತೋ ಯಥಾ ಶೀಘ್ರಂ ನಿವರ್ತ್ತತೇ। ದಕ್ಷಿಣೇ ಪ್ರಕ್ರಮೇ ಸೂರ್ಯಸ್ತಥಾ ಶೀಘ್ರಂ ನಿವರ್ತ್ತತೇ ॥ ೫೦.

ಮಡಕೆಗಾರನ ಚಕ್ರವು ಎಷ್ಟೋ ಬೇಗ ತಿರುಗಿ ಹಿಂದಿರುಗುವದೋ, ಅದೇ ರೀತಿ ಸೂರ್ಯನು ದಕ್ಷಿಣ ಸಂಕ್ರಮಣ ಬಿಂದುವರೆಗೆ ತಲುಪಿದ ಮೇಲೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾನೆ.

ತಸ್ಮಾತ್ ಪ್ರಕೃಷ್ಟಾಂ ಭೂಮಿಞ್ಚ ಕಾಲೇನಾಲ್ಪೇನ ಗಚ್ಛತಿ। ಸೂರ್ಯೋ ದ್ವಾದಶಭಿಃ ಶೀಘ್ರಂ ಮುಹೂರ್ತ್ತೇರ್ದಕ್ಷಿಣೋತ್ತರೇ ॥ ೫೦.

ಆದ್ದರಿಂದ, ಸೂರ್ಯನು ಅಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ದೊಡ್ಡ ದೂರವನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾನೆ—ದಕ್ಷಿಣ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಸಂಕ್ರಮಣ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ಮುಹೂರ್ತಗಳಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.

ತ್ರಯೋದಶಾರ್ದ್ಧಮೃಕ್ಷಾಣಾಮಹ್ನಾನುಚರತೇ ರವಿಃ। ಮುಹೂರ್ತ್ತೈಸ್ತಾವದೃಕ್ಷಾಣಿ ನಕ್ತಮಷ್ಟಾದಶೈಶ್ಚರನ್ ॥ ೫೦.

ಸೂರ್ಯನು ಹಗಲು ಹದಿಮೂರು ಅರ್ಧ ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನು ಸುತ್ತುತ್ತಾನೆ; ರಾತ್ರಿ ಅವನು ಹದಿನೆಂಟು ಮುಹೂರ್ತಗಳಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟೇ ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾನೆ.

ಕುಲಾಲಚಕ್ರಮಧ್ಯಸ್ತು ಯಥಾ ಮನ್ದಂ ಪ್ರಸರ್ಪತಿ। ತಥೋದಗಯನೇ ಸೂರ್ಯಃ ಸರ್ಪತೇ ಮನ್ದವಿಕ್ರಮಃ ॥ ೫೦.

ಮಡಕೆಗಾರನ ಚಕ್ರದ ಮಧ್ಯಭಾಗವು ಹೇಗೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚಲಿಸುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಸೂರ್ಯನು ಉತ್ತರಯಾನದಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.

ತ್ರಯೋದಶಾರ್ದ್ಧಮರ್ದ್ಧೇನ ಋಕ್ಷಾಣಾಂ ಚರತೇ ರವಿಃ। ತಸ್ಮಾದ್ದೀರ್ಘೇಣ ಕಾಲೇನ ಭೂಮಿಮಿಲ್ಪಾಂ ನಿಗಚ್ಛತಿ ॥ ೫೦.

ಸೂರ್ಯನು ಹದಿಮೂರು ಅರ್ಧ ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನು ಅರ್ಧ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಅವನು ಭೂಮಿಯ ದೂರವನ್ನು ದೀರ್ಘ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದಾಟುತ್ತಾನೆ.

ಅಷ್ಟಾದಶಮುಹೂರ್ತ್ತೈಸ್ತು ಉತ್ತರಾಯಣಪಶ್ಚಿಮಮ್। ಅಹರ್ಭವತಿ ತಚ್ಚಾಪಿ ಚರತೇ ಮನ್ದವಿಕ್ರಮಃ ॥ ೫೦.

ಹದಿನೆಂಟು ಮುಹೂರ್ತಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಯಾನದ ಪಶ್ಚಿಮ ಭಾಗದ ಹಗಲು ಆಗುತ್ತದೆ, ಆಗ ಸೂರ್ಯನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.

ತ್ರಯೋದಶಾರ್ದ್ಧಮರ್ಧೇನ ಋಕ್ಷಾಣಾಞ್ಚರತೇ ರವಿಃ। ಮುಹೂರ್ತ್ತೈಸ್ತಾವದೃಕ್ಷಾಣಿ ನಕ್ತಮಷ್ಟಾದಶೈಶ್ಚರನ್ ॥ ೫೦.

ಸೂರ್ಯನು ಹದಿಮೂರು ಅರ್ಧ ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನು ಅರ್ಧ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುತ್ತಾನೆ; ರಾತ್ರಿ ಅವನು ಹದಿನೆಂಟು ಮುಹೂರ್ತಗಳಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟೇ ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾನೆ.

ತತೋ ಮನ್ದತರಂ ತಾಭ್ಯಾಞ್ಚಕ್ರಂ ಭ್ರಮತಿ ವೈ ಯಥಾ। ಮೃತ್ಪಿಣ್ಡ ಇವ ಮಧ್ಯಸ್ಥೋ ಧ್ರುವೋ ಭ್ರಮತಿ ವೈ ಯಥಾ ॥ ೫೦.

ಆ ಎರಡು ಅಂಚುಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಆ ಚಕ್ರವು ನಿಧಾನವಾಗಿ ತಿರುಗುತ್ತದೆ. ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿರುವ ಮಣ್ಣಿನ ಗುಂಡು ಹೇಗೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆಯೋ, ಹೀಗೆಯೇ ಸ್ಥಿರವಾದ ಧ್ರುವನು ತಿರುಗುತ್ತಾನೆ.

ತ್ರಿಂಶನ್ಮುಹೂರ್ತ್ತಾನೇ ವಾಹುರಹೋರಾತ್ರಂ ಧ್ರುವೋ ಭ್ರಮನ್ । ಉಭಯೋಃ ಕಾಷ್ಠಯೋರ್ಮಧ್ಯೇ ಭ್ರಮತೇ ಮಣ್ಡಲಾನಿ ಸಃ ॥ ೫೦.

ಮೂವತ್ತು ಮುಹೂರ್ತಗಳ ಕಾಲ, ಧ್ರುವನು ತಿರುಗುತ್ತಾ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ಎರಡು ಅಂಚುಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ವಲಯಗಳನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಕುಲಾಲಚಕ್ರನಾಭಿಸ್ತು ಯಥಾ ತತ್ರೈವ ವರ್ತ್ತತೇ। ಧ್ರುವಸ್ತಥಾ ಹಿ ವಿಜ್ಞೇಯಸ್ತತ್ರೈವ ಪರಿವರ್ತ್ತತೇ ॥ ೫೦.

ಮಡಕೆಗಾರನ ಚಕ್ರದ ಹಬ್ಬು ಹೇಗೆ ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆಯೋ, ಹೀಗೆಯೇ ಧ್ರುವನು ಕೂಡ ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಉಭಯೋಃ ಕಾಷ್ಠಯೋರ್ಮಧ್ಯೇ ಭ್ರಮತೋ ಮಣ್ಡಲಾನಿ ತು। ದಿವಾ ನಕ್ತಞ್ಚ ಸೂರ್ಯಸ್ಯ ಮನ್ದಾ ಶೀಘ್ರಾ ಚ ವೈ ಗತಿಃ ॥ ೫೦.

ಆ ಎರಡು ಅಂಚುಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಲಯಗಳು ತಿರುಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಸೂರ್ಯನ ಚಲನೆ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಿಧಾನವಾಗಿಯೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವೇಗವಾಗಿಯೂ ಇರುತ್ತದೆ.

ಉತ್ತರೇ ಪ್ರಕ್ರಮೇ ತ್ವಿನ್ದೋ ರ್ದಿವಾ ಮನ್ದಾ ಗತಿಃ ಸ್ಮೃತಾ। ತಥೈವ ಚ ಪುನರ್ನಕ್ತಂ ಶೀಘ್ರಾ ಸೂರ್ಯಸ್ಯ ವೈ ಗತಿಃ ॥ ೫೦.

ಉತ್ತರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಹಗಲು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ಚಲನೆ ನಿಧಾನವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ಚಲನೆ ವೇಗವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ದಕ್ಷಿಣೇ ಪ್ರಕ್ರಮೇ ಚೈವ ದಿವಾ ಶೀಘ್ರಂ ವಿಧೀಯತೇ । ಗತಿಃ ಸೂರ್ಯಸ್ಯ ನಕ್ತಂ ವೈ ಮನ್ದಾ ಚಾಪಿ ತಥಾ ಸ್ಮೃತಾ ॥ ೫೦.

ದಕ್ಷಿಣಾಯನದಲ್ಲಿ ಹಗಲು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ಚಲನೆ ವೇಗವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನ ಚಲನೆ ನಿಧಾನವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಏವಂ ಗತಿವಿಶೇಷೇಣ ವಿಭಜನ್ ರಾತ್ರ್ಯಹಾನಿ ತು। ತಥಾ ವಿಚರತೇ ಮಾರ್ಗಂ ಸಮೇನ ವಿಷಮೇಣ ಚ ॥ ೫೦.

ಹೀಗೆ ಚಲನೆಯ ಭೇದದಿಂದ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ವಿಭಜನೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಆ ಮಾರ್ಗವು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಮವಾಗಿಯೂ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಸಮವಾಗಿಯೂ ಸಾಗುತ್ತದೆ.

ಲೋಕಾಲೋಕೇ ಸ್ಥಿತಾ ಯೇ ತೇ ಲೋಕಪಾಲಾಶ್ಚತುರ್ದಿಶಮ್। ಅಗಸ್ತ್ಯಶ್ಚರತೇ ತೇಷಾಮುಪರಿಷ್ಟಾಜ್ಜವೇನ ತು । ಭಜನ್ನಸಾವಹೋರಾತ್ರಮೇವಙ್ಗತಿವಿಶೇಷಣೈಃ ॥ ೫೦.

ಲೋಕಾಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿರುವ ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕಿನ ಲೋಕಪಾಲರು ಇದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅಗಸ್ತ್ಯನು ವೇಗವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಹೀಗೆ ಚಲನೆಯ ಭೇದದಿಂದ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ವಿಭಜಿಸುತ್ತಾನೆ.

ದಕ್ಷಿಣೇ ನಾಗವೀಥ್ಯಾಯಾಂ ಲೋಕಾಲೋಕಸ್ಯ ಚೋತ್ತರಮ್। ಲೋಕಸನ್ತಾರಕೋ ಹ್ಯೇಷ ವೈಶ್ವಾನರಪಥಾದ್ಬಹಿಃ ॥ ೫೦.

ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದ ನಾಗಮಾರ್ಗದಲ್ಲೂ, ಲೋಕಾಲೋಕದ ಉತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲೂ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ಉಳಿಸುವವನು ವೈಶ್ವಾನರಪಥದ ಹೊರಗಡೆ ಇರುತ್ತಾನೆ.

ಪೃಷ್ಠೇ ಯಾವತ್ ಪ್ರಭಾ ಸೌಹೀ ಪುರಸ್ತಾತ್ ಸಮ್ಪ್ರಕಾಶತೇ। ಪಾರ್ಶ್ವಯೋಃ ಪೃಷ್ಠತಸ್ತಾವಲ್ಲೋಕಾಲೋಕಸ್ಯ ಸರ್ವತಃ ॥ ೫೦.

ಹಿಂದೆ ಬೆಳಕು ಇದ್ದಾಗ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅದು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆಯೇ ಎರಡೂ ಪಕ್ಕಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಹಿಂದೆ, ಲೋಕಾಲೋಕದ ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಬೆಳಕು ಹರಡುತ್ತದೆ.

ಯೋಜನಾನಾಂ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ದಶೋರ್ದ್ದ್ವನ್ತೂಚ್ಛ್ರಿತೋ ಗಿರಿಃ। ಪ್ರಕಾಶಶ್ಚಾಪ್ರಕಾಶಶ್ಚ ಸರ್ವತಃ ಪರಿಮಣ್ಡಲಃ ॥ ೫೦.

ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಯೋಜನೆ ಎತ್ತರದ ಒಂದು ಪರ್ವತವು ಎತ್ತೆದ್ದು ನಿಂತಿದೆ. ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ಅಂಧಕಾರವು ಅದನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದಿವೆ.

ನಕ್ಷತ್ರಚನ್ದ್ರಸೂರ್ಯಾಶ್ಚ ಗ್ರಹಾಸ್ತಾರಾಗಣೈಃ ಸಹ। ಅಭ್ಯನ್ತರಂ ಪ್ರಕಾಶನ್ತೇ ಲೋಕಾಲೋಕಸ್ಯ ವೈ ಗಿರೇಃ ॥ ೫೦.

ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಚಂದ್ರನು, ಸೂರ್ಯನು, ಗ್ರಹಗಳು ಮತ್ತು ತಾರಾಗಣಗಳು ಲೋಕಾಲೋಕ ಪರ್ವತದ ಒಳಭಾಗವನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ.

ಏತಾವಾನೇವ ಲೋಕಸ್ತು ನಿರಾಲೋಕಸ್ತ್ವತಃ ಪರಮ್। ಲೋಕಾಲೋಕ ಏಕಧಾ ತು ನಿರಾಲೋಕಸ್ತ್ವನೇಕಧಾ ॥ ೫೦.

ಈಷ್ಟೇ ಲೋಕವಾಗಿದೆ; ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೊರಗೆ ಅಂಧಕಾರವಿದೆ. ಲೋಕಾಲೋಕ ಒಂದೇ ಇದ್ದರೂ, ಅಂಧಕಾರ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಇದೆ.

ಲೋಕಾಲೋಕನ್ತು ಸನ್ಧತ್ತೇ ಯಸ್ಮಾತ್ ಸೂರ್ಯಃ ಪರಿಗ್ರಹಮ್। ತಸ್ಮಾತ್ಸನ್ಧ್ಯೇತಿ ತಾಮಾಹುರುಷಾವ್ಯುಷ್ಟ್ಯೋರ್ಯದನ್ತರಮ್ । ಉಷಾ ರಾತ್ರಿಃ ಸ್ಮೃತಾ ವಿಪ್ರೈರ್ವ್ಯುಷ್ಟಿಶ್ಚಾಪಿ ತ್ವಹಃ ಸ್ಮೃತಮ್ ॥ ೫೦.

ಸೂರ್ಯನು ಲೋಕಾಲೋಕವನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿಂದ ಅದು ಗಡಿ ಆಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಉಷಾ ಮತ್ತು ಹಗಲು ಮಧ್ಯದ ಅವಧಿಯನ್ನು ಸಂಧ್ಯೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಉಷಾವನ್ನು ಋಷಿಗಳು ರಾತ್ರಿ ಎಂದು, ವ್ಯುಷ್ಟಿಯನ್ನು ಹಗಲು ಎಂದು ನೆನಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಸೂರ್ಯಂ ಹಿ ಗ್ರಸಮಾನಾನಾಂ ಸನ್ಧ್ಯಾಕಾಲೇ ಹಿ ರಕ್ಷಸಾಮ್। ಪ್ರಜಾಪತಿನಿಯೋಗೇನ ಶಾಪಸ್ತೇಷಾಂ ದುರಾತ್ಮನಾಮ್ । ಅಕ್ಷಯತ್ವಞ್ಚ ದೇಹಸ್ಯ ಪ್ರಾಪಿತಾ ಮರಣಂ ತಥಾ ॥ ೫೦.

ಸಂಧ್ಯೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾಕ್ಷಸರು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನುಂಗಲು ಯತ್ನಿಸುವಾಗ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಆದೇಶದಿಂದ ಆ ದುಷ್ಟರಿಗೆ ಶಾಪವಾಗಿ ದೇಹಕ್ಕೆ ಅಮರತ್ವವೂ, ಸಾವು ಕೂಡ ದೊರೆತಿತು.

ತಿಸ್ರಃ ಕೋಟ್ಯಸ್ತು ವಿಖ್ಯಾತಾ ಮನ್ದೇಹಾ ನಾಮ ರಾಕ್ಷಸಾಃ। ಪ್ರಾರ್ಥಯನ್ತಿ ಸಹಸ್ರಾಂಶುಮುದಯನ್ತಿ ದಿನೇ ದಿನೇ। ತಾಪಯನ್ತೋ ದುರಾತ್ಮಾನಃ ಸೂರ್ಯಮಿಚ್ಛನ್ತಿ ಖಾದಿತುಮ್ ॥ ೫೦.

ಮೂವರು ಕೋಟಿ ಮಂದೇಹ ರಾಕ್ಷಸರು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಸಾವಿರ ಕಿರಣಗಳ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಹುಡುಕಿ, ದುಷ್ಟರನ್ನು ಬಾಧಿಸಿ, ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನುಂಗಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.

ಅಥ ಸೂರ್ಯಸ್ಯ ತೇಷಾಞ್ಚ ಯುದ್ಧಮಾಸೀತ್ ಸುದಾರುಣಮ್। ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಚ ದೇವಾಶ್ಚ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಶ್ಚೈವ ಸತ್ತಮಾಃ। ಸನ್ಧ್ಯೇತಿ ಸಮುಪಾಸನ್ತಃ ಕ್ಷೇಪಯನ್ತಿ ಮಹಾಜಲಮ್ ॥ ೫೦.

ಆಮೇಲೆ ಸೂರ್ಯನೂ ಅವರೂ ನಡುವೆ ಭಯಾನಕ ಯುದ್ಧವಾಯಿತು. ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸಂಧ್ಯೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ಮಹಾ ಜಲವನ್ನು ಎರಚುತ್ತಾರೆ.

ಓಙ್ಕಾರಬ್ರಹ್ಮಸಂಯುಕ್ತಂ ಗಾಯತ್ರ್ಯಾ ಚಾಭಿಮನ್ತ್ರಿತಮ್। ತೇನ ದಹ್ಯನ್ತಿ ತೇ ದೈತ್ಯಾ ವಜ್ರಭೂತೇನ ವಾರಿಣಾ ॥ ೫೦.

ಓಂಕಾರ ಮತ್ತು ಗಾಯತ್ರಿಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಂತ್ರಿತವಾದ ಆ ನೀರು ವಜ್ರದಂತೆ ಬಲವಾಗಿ, ಆ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಸುಡುತ್ತದೆ.

ತತಃ ಪುನರ್ಮಹಾತೇಜಾ ಮಹಾದ್ಯುತಿಪರಾಕ್ರಮಃ. ಯೋಜನಾನಾಂ ಸಹ ಸ್ರಾಣಿ ಊರ್ದ್ಧ್ವಮುತ್ತಿಷ್ಠತೇ ಶತಮ್ ॥ ೫೦.

ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ, ಅಪಾರ ಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳವನು, ಮತ್ತೆ ಶತಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ದೂರ ಕಿರಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತಾನೆ.

ತತಃ ಪ್ರಯಾತಿ ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈಃ ಪರಿವಾರಿತಃ। ವಾಲಖಿಲ್ಯೈಶ್ಚ ಮುನಿಭಿಃ ಕೃತಾರ್ಥೈಃ ಸಮರೀಚಿಭಿಃ ॥ ೫೦.

ಆಗ ಭಗವಂತನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ವಾಲಖಿಲ್ಯರು ಎಂಬ ಸಾಧು ಮುನಿಗಳು ಸುತ್ತುವರಿದು, ಕಿರಣಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.