ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಐಡವಂಶೇಽಥ ಸಮ್ಭೂತಾ ಯಥಾ ಚೇಕ್ಷ್ವಾಕವೋ ನೃಪಾಃ। ತೇಭ್ಯ ಏವ ಶತಂ ಪೂರ್ಣಂ ಕುಲಾನಾಮಭಿಷೇಚಿತಮ್ ।। ೩೨.

ಐಡವಂಶದಲ್ಲಿ, ಇಕ್ಷ್ವಾಕುವಂಶದ ರಾಜರಂತೆ, ಅವರಿಂದ ನೂರು ಪೂರ್ಣ ಕುಲಗಳು ಅಭಿಷೇಕಗೊಂಡಿವೆ.

ತಾವದೇವ ತು ಭೋಜಾನಾಂ ವಿಸ್ತರೋ ದ್ವಿಗುಣಃ ಸ್ಮೃತಃ । ಭೋಜನ್ತು ತ್ರಿಶತಂ ಕ್ಷತ್ರಂ ಚತುರ್ದ್ಧಾ ತದ್ಯಥಾದಿಶಮ್ ।। ೩೨.

ಭೋಜರ ವಂಶದ ವಿಸ್ತಾರವು ಅದರ ದ್ವಿಗುಣವಾಗಿದೆ ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗಿದೆ; ಭೋಜರು ಮೂರು ನೂರು ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ನಾಲ್ಕು ವಿಭಾಗಗಳಾಗಿ ಹಂಚಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ತೇಷ್ವತೀತಾಸ್ತು ರಾಜಾನೋ ಬ್ರುವತಸ್ತಾನ್ನಿಬೋಧತ। ಶತಂ ವೈ ಪ್ರತಿವಿನ್ಧ್ಯಾನಾಂ ಹೈಹಯಾನಾಂ ತಥಾ ಶತಮ್ ।। ೩೨.

ಅವರಲ್ಲಿ ಹೋದ ರಾಜರು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳು: ಪ್ರತಿವಿಂಧ್ಯರ ನೂರು, ಹೇಹಯರ ನೂರೂ ಇದ್ದರು.

ಧಾರ್ತ್ತರಾಷ್ಟ್ರಾಸ್ತ್ವೇಕಶತಂ ಅಶೀತಿರ್ಜನಮೇಜಯಾಃ। ಶತಂ ವೈ ಬ್ರಹ್ಮದತ್ತಾನಾಂ ಕುಲಾನಾಂ ವೀರ್ಯಿಣಾಂ ಶತಮ್ ।। ೩೨.

ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರರು ನೂರು, ಜನಮೇಜಯರು ಎಂಭತ್ತು, ಬ್ರಹ್ಮದತ್ತರು ನೂರು, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಕುಲಗಳು ನೂರೂ ಇದ್ದವು.

ತತಃ ಶತನ್ತು ಪೌಲಾನಾಂ ಶತಂ ಕಾಶಿಕುಶಾದಯಃ । ತಥಾಪರಂ ಸಹಸ್ರನ್ತು ಯೇಽತೀತಾಃ ಶಶಬಿನ್ದವಃ। ಇಜಾನಾಸ್ತೇಽಶ್ವಮೇಧೈಸ್ತು ಸರ್ವೇ ನಿಯುತದಕ್ಷಿಣೈಃ ।। ೩೨.

ಆಮೇಲೆ ಪೌಲರು ನೂರು, ಕಾಶಿ ಮತ್ತು ಕುಶರು ನೂರು; ಹಾಗೆಯೇ ಸಾವಿರಾರು ಶಶಬಿಂದುಗಳು ಹೋದರು; ಎಲ್ಲ ಇಜನರು ಅಶ್ವಮೇಧಯಾಗಗಳನ್ನು ಅನೇಕ ದಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ನೆರವೇರಿಸಿದರು.

ಏವಂ ಸಂಕ್ಷೇಪತಃ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ನ ಶಕ್ಯಾ ವಿಸ್ತರೇಣ ತು। ವಕ್ತುಂ ರಾಜರ್ಷಯಃ ಕೃತ್ಸ್ನಾ ಯೇಽತೀತಾಸ್ತೈರ್ಯುಕೈಃಸಹ ।। ೩೨.

ಹೀಗೆ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಹಳೆಯ ರಾಜರ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಕಾಲಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಏತೇ ಯಯಾತಿವಂಶಸ್ಯ ಬಭೂವುರ್ವಂಶವರ್ದ್ಧನಾಃ। ಕೀರ್ತಿತಾ ದ್ಯುತಿಮನ್ತಸ್ತೇ ಯೇ ಲೋಕಾನ್ ಧಾರಯನ್ತಿ ವೈ ।। ೩೨.

ಈ ಹೆಸರು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವರು ಯಯಾತಿ ವಂಶವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದ ಮಹಾತ್ಮರು; ಇವರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಉಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಲಭನ್ತೇ ಚ ವರಾನ್ ಪಞ್ಚ ದುರ್ಲಭಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮಲೌಕಿಕಾನ್ । ಆಯುಃ ಪುತ್ರಾ ಧನಂ ಕೀರ್ತಿರೈಶ್ವರ್ಯಂ ಭೂತಿರೇವ ಚ ।। ೩೨.

ಇವರು ಐದು ಅಪರೂಪದ ವರಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ: ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ, ಮಕ್ಕಳ ಸಂತಾನ, ಸಂಪತ್ತು, ಕೀರ್ತಿ, ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿ.

ಧಾರಣಾಚ್ಛ್ರವಣಾಚ್ಚೈವ ಪಞ್ಚವರ್ಗಸ್ಯ ಧೀಮತಾಮ್। ತಥೋಕ್ತಾ ಲೌಕಿಕಾಶ್ಚೈವ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ವ್ರಜನ್ತಿ ವೈ ।। ೩೨.

ಈ ಐದು ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಧಾರಣೆಮಾಡಿ, ಕೇಳುವ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಲೋಕದ ಫಲಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನೂ ತಲುಪುತ್ತಾರೆ.

ಚತ್ವಾರ್ಯಾಹುಃ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ವರ್ಷಾಣಾಂ ಚ ಕೃತಂ ಯುಗಮ್ । ತಸ್ಯ ತಾವಚ್ಛತೀ ಸನ್ಧ್ಯಾ ಸನ್ಧ್ಯಾಂಶಶ್ಚ ತಥಾವಿಧಃ ।। ೩೨.

ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅದರ ಪ್ರಭಾತವೂ ನೂರು ವರ್ಷಗಳು, ಸಾಯಂಕಾಲವೂ ಅದೇ ರೀತಿಯದು.

ಕೃತೇ ವೈ ಪ್ರಕ್ರಿಯಾಪಾದಶ್ಚತುಃಸಾಹಸ್ರ ಉಚ್ಯತೇ। ತಸ್ಮಾಚ್ಚತುಃಶತಂ ಸನ್ಧ್ಯಾ ಸನ್ಧ್ಯಾಂಶಶ್ಚ ಯಥಾವಿಧಃ ।। ೩೨.

ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಮೂಲ ಕಾಲವನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅದರಲ್ಲಿ ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಪ್ರಭಾತ, ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಸಾಯಂಕಾಲ.

ತ್ರೇತಾದೀನಿ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ಸಂಖ್ಯಯಾ ಮುನಿಭಿಃ ಸಹ। ತಸ್ಯಾಪಿ ತ್ರಿಶತೀ ಸನ್ಧ್ಯಾ ಸನ್ಧ್ಯಾಂಶಸ್ತ್ರಿಶತಃ ಸ್ಮೃತಃ ।। ೩೨.

ತ್ರೇತಾ ಮತ್ತು ಇತರ ಯುಗಗಳನ್ನು ಸಹಸ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಗಣನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಅವುಗಳಿಗೂ ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಪ್ರಭಾತ, ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಸಾಯಂಕಾಲ ಎಂದು ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ.

ಅನುಷಙ್ಗಪಾದಸ್ತ್ರೇತಾಯಾಸ್ತ್ರಿಸಾಹಸ್ರಸ್ತು ಸಙ್ಖ್ಯಯಾ। ದ್ವಾಪರೇ ದ್ವೇ ಸಹಸ್ರೇ ತು ವರ್ಷಾಣಾಂ ಸಮ್ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಮ್ ।। ೩೨.

ತ್ರೇತಾಯುಗದ ಕಾಲವನ್ನು ಮೂರು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ; ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಅದು ಎರಡು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ತಸ್ಯಾಪಿ ದ್ವಿಶತೀ ಸನ್ಧ್ಯಾ ಸನ್ಧ್ಯಾಂಶೋ ದ್ವಿಶತಸ್ತಥಾ। ಉಪೋದ್ವಾತಸ್ತೃತೀಯಸ್ತು ದ್ವಾಪರೇ ಪಾದ ಉಚ್ಯತೇ ।। ೩೨.

ಅದರಲ್ಲಿಯೂ ಎರಡು ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಪ್ರಭಾತ, ಎರಡು ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಸಾಯಂಕಾಲ; ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಮೂರನೇ ಭಾಗವನ್ನು ಉಪೋದ್ದಾತ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಕಲಿಂ ವರ್ಷಸಹಸ್ರನ್ತು ಪ್ರಾಹುಃ ಸಙ್ಖ್ಯಾವಿದೋ ಜನಾಃ। ತಸ್ಯಾಪಿ ಶತಿಕಾ ಸನ್ಧ್ಯಾ ಸನ್ಧ್ಯಾಂಶಃ ಶತಮೇವ ಚ ।। ೩೨.

ಸಂಖ್ಯೆ ತಿಳಿದವರು ಕಲಿಯುಗವನ್ನು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅದಕ್ಕೂ ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಪ್ರಭಾತ, ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಸಾಯಂಕಾಲ.

ಸಂಹಾರಪಾದಃ ಸಂಖ್ಯಾತಶ್ವತುರ್ಥೋ ವೈ ಕಲೌ ಯುಗೇ। ಸಸನ್ಧ್ಯಾನಿ ಸಹಾಂಶಾನಿ ಚತ್ವಾರಿ ತು ಯುಗಾನಿ ವೈ ।। ೩೨.

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕನೇ ಭಾಗವನ್ನು ಸಂಹಾರಪಾದ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ; ಹೀಗೆ ಪ್ರಭಾತ ಮತ್ತು ಸಾಯಂಕಾಲಗಳೊಡನೆ ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳಿವೆ.

ಏತದ್ ದ್ವಾದಶಸಾಹಸ್ರಂ ಚತುರ್ಯುಗಮಿತಿ ಸ್ಮೃತಮ್। ಏವಂ ಪಾದೈಃ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ಶ್ಲೋಕಾನಾಂ ಪಞ್ಚ ಪಞ್ಚ ಚ ।। ೩೨.

ಈ ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳನ್ನು ಹನ್ನೆರಡು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಹೀಗೆಯೇ, ಪಾದಗಳೊಡನೆ ಐದು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳಿವೆ.

ಸನ್ಧ್ಯಾಸನ್ಧ್ಯಾಂಶಕೈರೇವ ದ್ವೇ ಸಹಸ್ರೇ ತಥಾಽಪರೇ। ಏವಂ ದ್ವಾದಶಸಾಹಸ್ರಂ ಪುರಾಣಂ ಕವಯೋ ವಿದುಃ ।। ೩೨.

ಪ್ರಭಾತ ಮತ್ತು ಸಾಯಂಕಾಲಗಳೊಡನೆ ಇನ್ನೂ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳಿವೆ; ಹೀಗೆ ಹನ್ನೆರಡು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳ ಪುರಾಣವೆಂದು ಕವಿಗಳು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ.

ಯಥಾ ವೇದಶ್ಚತುಷ್ಪಾದಶ್ಚತುಷ್ಪಾದಂ ತಥಾ ಯುಗಮ್। ಯಥಾ ಯುಗಂ ಚತುಷ್ಪಾದಂ ವಿಧಾತ್ರಾ ವಿಹಿತಂ ಸ್ವಯಮ್। ಛಚತುಷ್ಪಾದಂ ಸುರಾಣಾನ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ವಿಹಿತಂ ಪುರಾ ।। ೩೨.

ವೇದವು ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳಾದಂತೆ, ಯುಗವೂ ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳಾಗಿದೆ; ಈ ನಾಲ್ಕು ಭಾಗದ ಯುಗವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಂತೆ, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನು ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ವಿಧಿಸಿದ್ದನು.

ಮನ್ವನ್ತರೇಷು ಸರ್ವೇಷು ಅತೀತಾನಾಗತೇಷ್ವಿಹ। ತುಲ್ಯಾಭಿಮಾನಿನಃ ಸರ್ವೇ ಜಾಯನ್ತೇ ನಾಮರೂಪತಃ ।। ೩೩.

ಎಲ್ಲಾ ಮನ್ವಂತರಗಳಲ್ಲಿ, ಹಳೆಯದಾಗಲಿ, ಮುಂದಿನದಾಗಲಿ, ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸಮಾನ ಗೌರವದಿಂದ, ಹೆಸರು ಮತ್ತು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾರೆ.

ದೇವಾಶ್ಚ ವಿವಿಧಾ ಯೇ ಚ ತಸ್ಮಿನ್ ಮನ್ವನ್ತರೇಽಧಿಪಾಃ। ಋಷಯೋ ಮಾನವಾಶ್ಚೈವ ಸರ್ವೇ ತುಲ್ಯಾಭಿಮಾನಿನಃ ।। ೩೩.

ಆ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಧಿಪತ್ಯ ಹೊಂದಿದವರು, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮನುವುಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಸಮಾನ ಗೌರವದಿಂದ ಜನಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಮಹರ್ಷಿಸರ್ಗಃ ಪ್ರೋಕ್ತೋ ವೈ ವಂಶಂ ಸ್ವಾಯಮ್ಭುವಸ್ಯ ತು। ವಿಸ್ತರೇಣಾನುಪೂರ್ವ್ಯಾ ಚ ಕೀರ್ತ್ತ್ಯಮಾನಂ ನಿಬೋಧತ ।। ೩೩.

ಮಹರ್ಷಿಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಈಗ ಸ್ವಾಯಂಭುವ ವಂಶದ ವಿವರವಾದ ಕ್ರಮವನ್ನು ಕೇಳಿ.

ಮನೋಃ ಸ್ವಾಯಮ್ಭುವಸ್ಯಾಸನ್ ದಶ ಪೌತ್ರಾಸ್ತು ತತ್ಸಮಾಃ. ಯೈರಿಯಂ ಪೃಥಿವೀ ಸರ್ವಾ ಸಪ್ತದ್ವೀಪಸಮನ್ವಿತಾ ।। ೩೩.

ಮನುವಾದ ಸ್ವಾಯಂಭುವನಿಗೆ ಹತ್ತು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರು, ಅವರು ಅವನಂತೆ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳಾಗಿದ್ದರು; ಅವರಿಂದ ಈ ಏಳು ದ್ವೀಪಗಳಿರುವ ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲಾ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದ ತುಂಬಿತು.

ಸಸಮುದ್ರಾಕರವತೀ ಪ್ರತಿವರ್ಷನ್ನಿವೇಶಿತಾ। ಸ್ವಾಯಮ್ಭುವೇಽನ್ತರೇ ಪೂರ್ವಮಾದ್ಯೇ ತ್ರೇತಾಯುಗೇ ತದಾ ।। ೩೩.

ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನುಂತರದ ಮೊದಲ ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ, ಸಮುದ್ರಗಳೊಡನೆ ಈ ಭೂಮಿ ತನ್ನ ಇಂದಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಯಿತು.

ಪ್ರಿಯವ್ರತಸ್ಯ ಪುತ್ರೈಸ್ತೈಃ ಪೌತ್ರೈಃ ಸ್ವಾಯಮ್ಭುವಸ್ಯ ತು। ಪ್ರಜಾಸರ್ಗತಪೋಯೋಗೈಸ್ತೈರಿಯಂ ವಿನಿವೇಶಿತಾ ।। ೩೩.

ಪ್ರಿಯವ್ರತನ ಮಗರು ಮತ್ತು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ವಾಯಂಭುವನ ಸಂತಾನರು, ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದರು.

ಪ್ರಿಯವ್ರತಾತ್ ಪ್ರಜಾವನ್ತಃ ವೀರಾತ್ ಕನ್ಯಾ ವ್ಯಜಾಯತ। ಕನ್ಯಾ ಸಾ ತು ಮಹಾಭಾಗಾ ಕರ್ದ್ದಮಸ್ಯ ಪ್ರಜಾಪತೇಃ ।। ೩೩.

ಪ್ರಜೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೀಮಂತನಾದ ಪ್ರಿಯವ್ರತನಿಂದ ಕನ್ಯಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಒಬ್ಬ ಮಗಳು ಹುಟ್ಟಿದಳು; ಆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತಿಯಾದ ಕನ್ಯಾ, ಕರ್ಧಮ ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಪತ್ನಿಯಾದಳು.

ಕನ್ಯೇ ದ್ವೇ ಶತಪುತ್ರಾಂಶ್ಚ ಸಮ್ರಾಟ್ ಕುಕ್ಷಿಶ್ಚ ತೇ ಉಭೇ। ತರ್ಯೋರ್ವೈ ಭ್ರಾತರಃ ಶೂರಾಃ ಪ್ರಜಾಪತಿಸಮಾ ದಶ ।। ೩೩.

ಆ ಚಕ್ರವರ್ತಿಗೆ ಎರಡು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ನೂರು ಗಂಡುಮಕ್ಕಳು ಜನಿಸಿದರು; ಅವರಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಮಂದಿ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ಸಹೋದರರು, ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳಿಗೆ ಸಮಾನರಾಗಿದ್ದರು.

ಅಗ್ನೀಧ್ರಶ್ಚವಪುಷ್ಮಾಂಶ್ಚ ಮೇಧಾ ಮೇಧಾತಿಥಿರ್ವಿಭುಃ। ಜ್ಯೋತಿಷ್ಮಾನ್ ದ್ಯುತಿಮಾನ್ ಹವ್ಯಃ ಸವನಃ ಸರ್ವ ಏವ ಚ ।। ೩೩.

ಅಗ್ನೀಧ್ರ, ವಪುಷ್ಮಾನ್, ಮೇಧ, ಮೇಧಾತಿಥಿ, ವಿಭು, ಜ್ಯೋತಿಷ್ಮಾನ್, ದ್ಯುತಿಮಾನ್, ಹವ್ಯ, ಸವನ ಮತ್ತು ಸರ್ವ — ಇವರೇ ಆ ಹತ್ತು ಮಂದಿ.

ಪ್ರಿಯವ್ರತೋಽಭಿಷಿಚ್ಯೈತಾನ್ ಸಪ್ತ ಸಪ್ತಸು ಪಾರ್ಥಿವಾನ್। ದ್ವೀಪೇಷು ತೇಷು ಧರ್ಮೇಣ ದ್ವೀಪಾಂಸ್ತಾಂಶ್ಚ ನಿಬೋಧತ ।। ೩೩.

ಪ್ರಿಯವ್ರತನು ಆ ಏಳು ಮಂದಿಯನ್ನು ಏಳು ದ್ವೀಪಗಳ ರಾಜರಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದನು; ಆ ದ್ವೀಪಗಳ ಹೆಸರುಗಳನ್ನೂ ಅವರ ರಾಜರನ್ನೂ ಈಗ ಕೇಳಿ.