ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಯೇ ಚಾಪ್ಯುತ್ಪತಿತಾ ಗರ್ಭಾದಧೋಭಾಗಗತಾಶ್ಚ ಯೇ। ತೇಷಾಂ ಸ್ವಾಹಾಃ ಸ್ವಧಾಶ್ಚೈವ ಆಪ್ನುವನ್ತು ಸ್ವದನ್ತು ಚ ।। ೩೦.

ಯಾರು ಗರ್ಭದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ, ಅಥವಾ ಕೆಳಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೋದವರಿದ್ದಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಸ್ವಾಹಾ ಮತ್ತು ಸ್ವಧಾ ಸಿಗಲಿ, ಅವರು ತೃಪ್ತರಾಗಲಿ.

ಯೇ ನ ರೋದನ್ತಿ ದೇಹಸ್ಥಾಃ ಪ್ರಾಣಿನೋ ರೋದಯನ್ತಿ ಚ। ಹರ್ಷಯನ್ತಿ ಚ ಹೃಷ್ಯನ್ತಿ ನಮಸ್ತೇಭ್ಯೋಽಸ್ತು ನಿತ್ಯಶಃ ।। ೩೦.

ಯಾರು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಇದ್ದು ತಾವೇ ಅಳುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಇತರರನ್ನು ಅಳಿಸುತ್ತಾರೆ, ಸಂತೋಷ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತಾವೂ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಸದಾ ನನ್ನ ನಮನಗಳು.

ಯೇ ಸಮುದ್ರೇ ನದೀದುರ್ಗೇ ಪರ್ವತೇಷು ಗುಹಾಸು ಚ। ವೃಕ್ಷಮೂಲೇಷು ಗೋಷ್ಠೇಷು ಕಾನ್ತಾರಗಹನೇಷು ನ ।। ೩೦.

ಯಾರು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ, ನದಿಯ ದುರಗದಲ್ಲಿ, ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ, ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ, ಮರದ ಬೇರುಗಳಲ್ಲಿ, ಗೋಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ, ಕಾಡಿನ ಗಹನದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ,

ಚತುಷ್ಪಥೇಷು ರಥ್ಯಾಸು ಚತ್ವರೇಷು ಸಭಾಸು ಚ। ಚನ್ದ್ರಾರ್ಕಯೋರ್ಮಧ್ಯಗತಾ ಯೇ ಚ ಚನ್ದ್ರಾರ್ಕರಶ್ಮಿಷು ।। ೩೦.

ಚೌರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ, ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ, ಚೌಕಗಳಲ್ಲಿ, ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವವರು, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವವರು,

ರಸಾತಲಗತಾ ಯೇ ಚ ಯೇ ಚ ತಸ್ಮಾತ್ಪರಙ್ಗತಾಃ। ನಮಸ್ತೇಭ್ಯೋ ನಮಸ್ತೇಭ್ಯೋ ನಮಸ್ತೇಭ್ಯಶ್ಚ ನಿತ್ಯಶಃ। ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಃ ಸ್ಥೂಲಾಃ ಕೃಶಾ ಹ್ರಸ್ವಾ ನಮಸ್ತೇಭ್ಯಸ್ತು ನಿತ್ಯಶಃ ।। ೩೦.

ಯಾರು ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ದೂರದಲ್ಲಿರುವವರು, ಅವರಿಗೆ ನಿತ್ಯವೂ ನಮನಗಳು, ನಮನಗಳು, ನಮನಗಳು. ಸೂಕ್ಷ್ಮರಾಗಿರಲಿ, ದಪ್ಪರಾಗಿರಲಿ, ಸಣ್ಣರಾಗಿರಲಿ, ಹಗುರರಾಗಿರಲಿ, ಅವರಿಗೆ ಸದಾ ನಮನಗಳು.

ಸರ್ವಸ್ತ್ವಂ ಸರ್ವಗೋ ದೇವ ಸರ್ವಭೂತಪತಿರ್ಭವಾನ್। ಸರ್ವಭೂತಾನ್ತರಾತ್ಮಾ ಚ ತೇನ ತ್ವಂ ನ ನಿಮನ್ತ್ರಿತಃ ।। ೩೦.

ನೀನೇ ಎಲ್ಲವೂ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ದೇವರು, ನೀನೇ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಒಡೆಯ, ಎಲ್ಲರೊಳಗಿನ ಆತ್ಮ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

ತ್ವಮೇವ ಚೇಜ್ಯಸೇ ಯಸ್ಮಾದ್ಯಜ್ಞೈರ್ವಿವಿಧದಕ್ಷಿಣೈಃ। ತ್ವಮೇವ ಕರ್ತ್ತಾ ಸರ್ವಸ್ಯ ತೇನ ತ್ವಂ ನ ನಿಮನ್ತ್ರಿತಃ ।। ೩೦.

ನಿನ್ನನ್ನೇ ವಿವಿಧ ಯಜ್ಞಗಳ ಮೂಲಕ ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ನೀನೇ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಕರ್ತೃ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಅಥ ವಾ ಮಾಯಯಾ ದೇವ ಮೋಹಿತಃ ಸೂಕ್ಷ್ಮಯಾ ತ್ವಯಾ। ಏತಸ್ಮಾತ್ ಕಾರಣಾದ್ವಾಪಿ ತೇನ ತ್ವಂ ನ ನಿಮನ್ತ್ರಿತಃ ।। ೩೦.

ಅಥವಾ ದೇವರೇ, ನಿನ್ನ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮಾಯೆಯಿಂದ ನಾನು ಮೋಹಿತನಾಗಿರಬಹುದು, ಅಥವಾ ಇನ್ನಾವುದೇ ಕಾರಣದಿಂದಲೂ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಸೀದ ಮಮ ದೇವೇಶ ತ್ವಮೇವ ಶರಣಂ ಮಮ। ತ್ವಂ ಗತಿಸ್ತ್ವಂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ ಚ ನ ಚಾನ್ಯಾಸ್ತಿ ನ ಮೇ ಗತಿಃ ।। ೩೦.

ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದವನೇ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹವಿರಲಿ. ನೀನೇ ನನ್ನ ಶರಣು, ನೀನೇ ನನ್ನ ಗತಿ, ನೀನೇ ನನ್ನ ಆಧಾರ. ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ, ನನಗೆ ಬೇರೆ ದಾರಿ ಇಲ್ಲ.

ಸ್ತುತ್ವೈವಂ ಸ ಮಹಾದೇವಂ ವಿರರಾಮ ಪ್ರಜಾಪಾತಿಃ। ಭಗವಾನಪಿ ಸುಪ್ರೀತಃ ಪುನರ್ದಕ್ಷಮಭಾಷತ ।। ೩೦.

ಈ ರೀತಿ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಪ್ರಜಾಪತಿ ನಿಂತರು. ಭಗವಂತನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮತ್ತೆ ದಕ್ಷನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.

ಪರಿತುಷ್ಟೋಽಸ್ಮಿ ತೇ ದಕ್ಷ ಸ್ತವೇನಾನೇನ ಸುವ್ರತ। ಬಹುನಾತ್ರ ಕಿಮುಕ್ತೇನ ಮತ್ಸಮೀಪಂ ಗಮಿಷ್ಯಸಿ ।। ೩೦.

ದಕ್ಷನೇ, ನೀನು ಈ ಸ್ತುತಿಯ ಮೂಲಕ ನನ್ನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದ್ದೀಯೆ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನೇ. ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕೆ? ನೀನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವೆ.

ಅಥೈನಮಬ್ರವೀದ್ವಾಕ್ಯಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಾಧಿಪತಿರ್ಭವಃ। ಕೃತ್ವಾಶ್ವಾಸಕರಂ ವಾಕ್ಯಂ ವಾಕ್ಯಜ್ಞೋ ವಾಕ್ಯಮಾಹತಮ್ ।। ೩೦.

ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ಭವನು, ಅವನಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು. ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾಗಿ, ಮಹತ್ತರವಾದ ಮಾತು ಹೇಳಿದನು.

ದಕ್ಷ ದಕ್ಷ ನ ಕರ್ತ್ತವ್ಯೋ ಮನ್ಯುರ್ವಿಘ್ನಮಿಮಂ ಪ್ರತಿ। ಅಹಂ ಯಜ್ಞಹಾ ನ ತ್ವನ್ಯೋ ದೃಶ್ಯತೇ ತತ್ಪುರಾ ತ್ವಯಾ ।। ೩೦.

ದಕ್ಷ, ದಕ್ಷ, ಈ ಅಡ್ಡಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬೇಡ. ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದವನು ನಾನು, ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ, ನೀನು ಇದನ್ನು ಹಿಂದೆ ನೋಡಿದ್ದೆ.

ಭೂಯಶ್ಚ ತಂ ವರಮಿಮಂ ಮತ್ತೋ ಗೃಹ್ಣೀಷ್ವ ಸುವ್ರತ। ಪ್ರಸನ್ನವದನೋ ಭೂತ್ವಾ ತ್ವಮೇಕಾಗ್ರಮನಾಃ ಶ್ರೃಣು ।। ೩೦.

ಧೈರ್ಯವಂತನಾದ ನೀನು, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನನ್ನಿಂದ ಈ ವರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು. ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮುಖಮಾಡಿ, ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೇಳು.

ಅಶ್ವಮೇಧಸಹಸ್ರಸ್ಯ ವಾಜಪೇಯಶತಸ್ಯ ಚ। ಪ್ರಜಾಪತೇ ಮತ್ಪ್ರಸಾದಾತ್ ಫಲಭಾಗೀ ಭವಿಷ್ಯಸಿ ।। ೩೦.

ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಸಾವಿರ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳೂ, ನೂರು ವಾಜಪೇಯಗಳ ಫಲವೂ ನೀನಿಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯಾದ ದಕ್ಷ.

ವೇದಾನ್ ಷಡಙ್ಗಾನುದ್ಧೃತ್ಯ ಸಾಙ್ಖ್ಯಾನ್ಯೋಗಾಂಶ್ಚ ಕೃತ್ಸ್ನಶಃ। ತಪಶ್ಚ ವಿಪುಲಂ ತಪ್ತ್ವಾ ದುಶ್ಚರಂ ದೇವದಾನವೈಃ ।। ೩೦.

ಛಯಂಗಗಳೊಡನೆ ವೇದಗಳನ್ನು, ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಾಂಖ್ಯ ಮತ್ತು ಯೋಗವನ್ನು ಅರಿತು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಕೂಡ ಸಾಧಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ನೀನು ಮಾಡಿದ್ದೆ.

ಅರ್ಥೈರ್ದ್ದಶಾರ್ದ್ಧಸಂಯುಕ್ತೈರ್ಗೂಢಮಪ್ರಾಜ್ಞನಿರ್ಮ್ಮಿತಮ್। ವರ್ಣಾಶ್ರಮಕೃತೈರ್ಧರ್ಮೈಂರ್ವಿಪರೀತಂ ಕ್ವಚಿತ್ಸಮಮ್ ।। ೩೦.

ಹತ್ತು, ಅರ್ಧಗಳಂತೆ ಅರ್ಥಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡು, ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ರಚಿಸಿದ ಧರ್ಮಗಳು, ವರ್ಣಾಶ್ರಮಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿಯೂ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಮವಾಗಿಯೂ ಇವೆ.

ಶ್ರುತ್ಯರ್ಥೈರಧ್ಯವಸಿತಂ ಪಶುಪಾಶವಿಮೋಕ್ಷಣಮ್। ಸರ್ವೇಷಾಮಾಶ್ರಮಾಣಾನ್ತು ಮಯಾ ಪಾಶುಪತಂ ವ್ರತಮ್। ಉತ್ಪಾದಿತಂ ಶುಭಂ ದಕ್ಷ ಸರ್ವಪಾಪವಿಮೋಕ್ಷಣಮ್ ।। ೩೦.

ವೇದಗಳ ಅರ್ಥಗಳಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ, ಪಶುಪಾಶಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು, ಎಲ್ಲಾ ಆಶ್ರಮಗಳಿಗೆ ನಾನು ಪಾಶುಪತ ವ್ರತವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೇನೆ, ದಕ್ಷ, ಇದು ಶುಭಕರವೂ, ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗೊಡಿಸುವದು.

ಅಸ್ಯ ಚೀರ್ಣಸ್ಯ ಯತ್ಸಮ್ಯಕ್ ಫಲಂ ಭವತಿ ಪುಷ್ಕಲಮ್। ತದಸ್ತು ತೇ ಮಹಾಭಾಗ ಮಾನಸಸ್ತ್ಯಜ್ಯತಾಂ ಜ್ವರಃ ।। ೩೦.

ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಆಚರಿಸಿದರೆ ಯಾವೆಲ್ಲಾ ಮಹಾ ಫಲಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೋ, ಅವು ನಿನಗೆ ಸಿಗಲಿ, ಧನ್ಯನಾದ ನೀನು ಮನದ ಕಳವಳವನ್ನು ಬಿಡು.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಮಹಾದೇವಃ ಸಪತ್ನೀಕಃ ಸಹಾನುಗಃ। ಅದರ್ಶನಮನುಪ್ರಾಪ್ತೋ ದಕ್ಷಸ್ಯಾಮಿತವಿಕ್ರಮಃ ।। ೩೦.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಮಹಾದೇವನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಮತ್ತು ಸೇವಕರೊಡನೆ, ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ದಕ್ಷನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.

ಅವಾಪ್ಯ ಚ ತದಾ ಭಾಗಂ ಯಥೋಕ್ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಭವಃ। ಜ್ವರಞ್ಚ ಸರ್ವಧರ್ಮಜ್ಞೋ ಬಹುಧಾ ವ್ಯಭಜತ್ತದಾ। ಶಾನ್ತ್ಯರ್ಥಂ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಶ್ರೃಣುಧ್ವಂ ತತ್ರ ವೈ ದ್ವಿಜಾಃ ।। ೩೦.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭವನು ಬ್ರಹ್ಮನಂತೆ ಹೇಳಿದ ಭಾಗವನ್ನು ಪಡೆದು, ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಜ್ವರವನ್ನು ಅನೇಕ ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಹಂಚಿದನು, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಶಾಂತಿಗಾಗಿ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿರಿ, ದ್ವಿಜರೆ.

ಶೀರ್ಷಾಭಿತಾಪೋ ನಾಗಾನಾಂ ಪರ್ವತಾನಾಂ ಶಿಲಾರುಜಃ। ಅಪಾನ್ತು ನಾಲಿಕಾಂ ವಿದ್ಯಾನ್ನಿರ್ಮೋಕಮ್ಭುಜಗೇಷ್ವಪಿ ।। ೩೦.

ಹಾವುಗಳಿಗೆ ತಲೆನೋವು, ಪರ್ವತಗಳಿಗೆ ಕಲ್ಲಿನ ನೋವು, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹಾವುಗಳಿಗೆ ನಾಳಿಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿಯಿರಿ.

ಶೌರಕಃ ಸೌರಭೇಯಾಣಾಮೂಷರಃ ಪೃಥಿವೀತಲೇ । ಇಭಾ ನಾಮಪಿ ಧರ್ಮಜ್ಞ ದೃಷ್ಟಿಪ್ರತ್ಯವರೋಧನಮ್ ।। ೩೦.

ಸೌರಭೇಯ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಶೌರಕ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಊಷರ, ಆನೆಗಳಿಗೆ ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವನೇ, ದೃಷ್ಟಿಯ ಅಡ್ಡಿ.

ರನ್ಧ್ರೋದ್ಭೂತಂ ತಥಾಶ್ವಾನಾಂ ಶಿಖೋದ್ಭೇದಶ್ಚ ಬರ್ಹಿಣಾಮ್। ನೇತ್ರರೋಗಃ ಕೋಕಿಲಾನಾಂ ಜ್ವರಃ ಪ್ರೋಕ್ತೋ ಮಹಾತ್ಮಭಿಃ ।। ೩೦.

ಕುದುರೆಗಳಿಗೆ ರಂಧ್ರಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ನೋವು, ನವಿಲುಗಳಿಗೆ ತಲೆಕೂದಲು ಬಿರುಕು, ಕೋಗಿಲೆಗಳಿಗೆ ಕಣ್ಣು ನೋವು — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಮಹಾತ್ಮರು ಜ್ವರವೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ಅಜಾನಾಂ ಪಿತ್ತಭೇದಶ್ಚ ಸರ್ವೇಷಾಮಿತಿ ನಃ ಶ್ರುತಮ್। ಶುಕಾನಾಮಪಿ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಹಿಮಿಕಾ ಪ್ರೋಚ್ಯತೇ ಜ್ವರಃ। ಶಾರ್ದೂಲೇಷ್ವಪಿ ವೈ ವಿಪ್ರಾಃ ಶ್ರಮೋ ಜ್ವರ ಇಹೋಚ್ಯತೇ ।। ೩೦.

ಮೇಕೆಗಳಿಗೆ ಪಿತ್ತ ಬಿರುಕು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಜ್ವರವೆಂದು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ. ಪಾರಿವಾಳಗಳಿಗೆ ಹಿಮಿಕೆಯನ್ನು ಜ್ವರವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಹುಲಿಗಳಿಗೆ, ಋಷಿಗಳೇ, ದಣಿವು ಜ್ವರವೆಂದು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಮಾನುಷೇಷು ತು ಸರ್ವಜ್ಞ ಜ್ವರೋ ನಾಮೈಷ ಕೀರ್ತಿತಃ। ಮರಣೇ ಜನ್ಮನಿ ತಥಾ ಮಧ್ಯೇ ಚ ವಿಶತೇ ಸದಾ ।। ೩೦.

ಮಾನವರಲ್ಲಿ, ಸರ್ವಜ್ಞನೇ, ಈ ಜ್ವರವೆಂಬ ಹೆಸರು ಇದೆ. ಅದು ಸಾವು, ಹುಟ್ಟು ಮತ್ತು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತದೆ.

ಏತನ್ಮಾಹೇಶ್ವರಂ ತೇಜೌ ಜ್ವರೋ ನಾಮ ಸುದಾರುಣಃ। ನಮಸ್ಯಶ್ಚೈವ ಮಾನ್ಯಶ್ಚ ಸರ್ವಪ್ರಾಣಿಭಿರೀಶ್ವರಃ ।। ೩೦.

ಈ ಮಹೇಶ್ವರನ ತೇಜಸ್ವಿ, ಭಯಾನಕ ಜ್ವರವನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ಗೌರವಿಸಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಒಡೆಯನು.

ಇಮಾಂ ಜ್ವರೋತ್ಪತ್ತಿಮದೀನಮಾನಸಃ ಪಠೇತ್ಸದಾ ಯಃ ಸುಸಮಾಹಿತೋ ನರಃ । ವಿಮುಕ್ತರೋಗಃ ಸ ನರೋ ಮುದಾ ಯುತೋ ಲಭೇತ ಕಾಮಾನ್ ಸ ಯಥಾಮನೀಷಿತಾನ್ ।। ೩೦.

ಯಾರು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ, ವಿನಯದಿಂದ, ಈ ಜ್ವರದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ರೋಗಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಯಸಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ದಕ್ಷಪ್ರೋಕ್ತಂ ಸ್ತವಞ್ಚಾಪಿ ಕೀರ್ತ್ತಯೇದ್ಯಃ ಶ್ರೃಣೋತಿ ವಾ। ನಾಶುಭಂ ಪ್ರಾಪ್ನುಯಾತ್ ಕಿಞ್ಚಿದ್ದೀರ್ಘಞ್ಚಾಯುರವಾಪ್ನುಯಾತ್ ।। ೩೦.

ದಕ್ಷನು ಹೇಳಿದ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಯಾರು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಯಾವ ಅಪಶಕುನು ಕೂಡ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ.