ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಮಧುಪಶ್ಚಾಜ್ಯಪಶ್ಚೈವ ಸರ್ವಪಶ್ಚ ಮಹಾಬಲಃ। ವೃಷಾಶ್ವವಾಹ್ಯೋ ವೃಷಭಸ್ತಥಾ ವೃಷಭಲೋಚನಃ ।। ೩೦.

ಜೇನು ಕುಡಿಯುವವನು, ತುಪ್ಪ ಕುಡಿಯುವವನು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕುಡಿಯುವವನು; ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ, ಎತ್ತು ಮತ್ತು ಕುದುರೆ ಮೇಲೆ ಸವಾರಿ ಮಾಡುವವನು, ಎತ್ತು, ಎತ್ತಿನ ಕಣ್ಣುಳ್ಳವನು.

ವೃಷಭಶ್ಚೈವ ವಿಖ್ಯಾತೋ ಲೋಕಾನಾಂ ಲೋಕಸತ್ಕೃತಃ। ಚನ್ದ್ರಾದಿತ್ಯೌ ಚಕ್ಷುಷೀ ತೇ ಹೃದಯಞ್ಚ ಪಿತಾಮಹಃ। ಅಗ್ನಿರಾಪಸ್ತಥಾ ದೇವೋ ಧರ್ಮಕರ್ಮಪ್ರಸಾಧಿತಃ ।। ೩೦.

ಎತ್ತಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದವನು, ಲೋಕಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುವವನು; ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಹೃದಯ ಪಿತಾಮಹನು; ಅಗ್ನಿ, ನೀರು ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಮೂಲಕ ಸ್ಥಾಪಿತನಾದ ದೇವರು.

ನ ಬ್ರಹ್ಮಾ ನ ಚ ಗೋವಿನ್ದಃ ಪುರಾಣಋಷಯೋ ನ ಚ। ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ವೇದಿತುಂ ಶಕ್ತಾ ಯಾಥಾತಥ್ಯೇನ ತೇ ಶಿವ ।। ೩೦.

ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಅಲ್ಲ, ಗೋವಿಂದನೂ ಅಲ್ಲ, ಪುರಾತನ ಋಷಿಗಳೂ ಅಲ್ಲ – ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ತಿಳಿಯಲು ಯಾರಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಶಿವಾ.

ಯಾ ಮೂರ್ತ್ತಯಃ ಸುಸೂಕ್ಷ್ಮಾಸ್ತೇ ನ ಮಹ್ಯಂ ಯಾನ್ತಿ ದರ್ಶನಮ್। ತಾಭಿರ್ಣಾಂ ಸತತಂ ರಕ್ಷ ಪಿತಾ ಪುತ್ರಮಿವೌರಸಮ್ ।। ೩೦.

ಯಾವ ರೂಪಗಳು ಬಹಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ನನಗೆ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ ನೀನು ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ಹಗುರಾಗಿ ಮಗನನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ತಂದೆಯಂತೆ.

ರಕ್ಷ ಮಾಂ ರಕ್ಷಣೀಯೋಽಹಂ ತವಾನಘ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ೩೦.

ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕಾದವನು. ದೋಷರಹಿತನೇ, ನಿನಗೆ ನಮನಗಳು.

ಯಃ ಸಹಸ್ರಾಣ್ಯನೇಕಾನಿ ಪುಂಸಾಮಾಹೃತ್ಯ ದುರ್ದ್ದಶಃ। ತಿಷ್ಠತ್ಯೇಕಃ ಸಮುದ್ರಾನ್ತೇ ಸ ಮೇ ಗೋಪ್ತಾಸ್ತು ನಿತ್ಯಶಃ ।। ೩೦.

ಯಾರು ಸಾವಿರಾರು ಜನರನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಸಮುದ್ರದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೇ ನಿಂತಿದ್ದಾನೋ, ಅವನು ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಕನಾಗಿರಲಿ.

ಯಂ ವಿನಿದ್ರಾ ಜಿತಶ್ವಾಸಾಃ ಸತ್ತ್ವಸ್ಥಾಃ ಸಮದರ್ಶಿನಃ। ಜ್ಯೋತಿಃ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಯುಞ್ಜಾನಾಸ್ತಸ್ಮೈ ಯೋಗಾತ್ಮನೇ ನಮಃ ।। ೩೦.

ಯಾರು ನಿದ್ರೆಯಿಲ್ಲದೆ, ಉಸಿರನ್ನು ಗೆದ್ದವರು, ಸದಾ ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸಿನವರು, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ನೋಡುವವರು, ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವಾಗ ಆ ಬೆಳಕನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಆ ಯೋಗಸ್ವರೂಪನಿಗೆ ನನ್ನ ನಮನಗಳು.

ಸಮ್ಭಕ್ಷ್ಯ ಸರ್ವ ಭೂತಾನಿ ಯುಗಾನ್ತೇ ಸಮುಪಸ್ಥಿತೇ। ಯಃ ಶೇತೇ ಜಲಮಧ್ಯಸ್ಥಸ್ತಂ ಪ್ರಪದ್ಯೇಽಪ್ಸುಶಾಯಿನಮ್ ।। ೩೦.

ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು, ನೀರಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಹೊಂದುತ್ತಿರುವವನಿಗೆ, ಆ ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿರುವವನಿಗೆ ನಾನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.

ಪ್ರವಿಶ್ಯ ವದನೇ ರಾಹೋರ್ಯಃ ಸೋಮಂ ಗ್ರಸತೇ ನಿಶಿ । ಗ್ರಸತ್ಯರ್ಕಞ್ಚ ಸ್ವರ್ಭಾನುರ್ಭುತ್ವಾ ಸೋಮಾಗ್ನಿರೇವ ಚ ।। ೩೦.

ಯಾರು ರಾಹುವಿನ ಬಾಯಿಗೆ ಹೋಗಿ, ರಾತ್ರಿ ಚಂದ್ರನನ್ನು ನುಂಗುತ್ತಾನೋ, ಸ್ವರ್ಭಾನು ಚಂದ್ರನಾಗಿಯೂ ಅಗ್ನಿಯಾಗಿಯೂ ಆಗಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನೂ ನುಂಗುತ್ತಾನೆ.

ಯೇಽಙ್ಗುಷ್ಠಮಾತ್ರಾಃ ಪುರುಷಾ ದೇಹಸ್ಥಾಃ ಸರ್ವದೇಹಿನಾಮ್। ರಕ್ಷನ್ತು ತೇ ಹಿ ಮಾಂ ನಿತ್ಯಂ ನಿತ್ಯಮಾಪ್ಯಾಯಯನ್ತು ಮಾಮ್ ।। ೩೦.

ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಅಂಗುಷ್ಠದಷ್ಟು ಗಾತ್ರದವರು ಇದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ, ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ಪೋಷಿಸಲಿ.

ಯೇ ಚಾಪ್ಯುತ್ಪತಿತಾ ಗರ್ಭಾದಧೋಭಾಗಗತಾಶ್ಚ ಯೇ। ತೇಷಾಂ ಸ್ವಾಹಾಃ ಸ್ವಧಾಶ್ಚೈವ ಆಪ್ನುವನ್ತು ಸ್ವದನ್ತು ಚ ।। ೩೦.

ಯಾರು ಗರ್ಭದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ, ಅಥವಾ ಕೆಳಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೋದವರಿದ್ದಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಸ್ವಾಹಾ ಮತ್ತು ಸ್ವಧಾ ಸಿಗಲಿ, ಅವರು ತೃಪ್ತರಾಗಲಿ.

ಯೇ ನ ರೋದನ್ತಿ ದೇಹಸ್ಥಾಃ ಪ್ರಾಣಿನೋ ರೋದಯನ್ತಿ ಚ। ಹರ್ಷಯನ್ತಿ ಚ ಹೃಷ್ಯನ್ತಿ ನಮಸ್ತೇಭ್ಯೋಽಸ್ತು ನಿತ್ಯಶಃ ।। ೩೦.

ಯಾರು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಇದ್ದು ತಾವೇ ಅಳುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಇತರರನ್ನು ಅಳಿಸುತ್ತಾರೆ, ಸಂತೋಷ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತಾವೂ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಸದಾ ನನ್ನ ನಮನಗಳು.

ಯೇ ಸಮುದ್ರೇ ನದೀದುರ್ಗೇ ಪರ್ವತೇಷು ಗುಹಾಸು ಚ। ವೃಕ್ಷಮೂಲೇಷು ಗೋಷ್ಠೇಷು ಕಾನ್ತಾರಗಹನೇಷು ನ ।। ೩೦.

ಯಾರು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ, ನದಿಯ ದುರಗದಲ್ಲಿ, ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ, ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ, ಮರದ ಬೇರುಗಳಲ್ಲಿ, ಗೋಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ, ಕಾಡಿನ ಗಹನದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ,

ಚತುಷ್ಪಥೇಷು ರಥ್ಯಾಸು ಚತ್ವರೇಷು ಸಭಾಸು ಚ। ಚನ್ದ್ರಾರ್ಕಯೋರ್ಮಧ್ಯಗತಾ ಯೇ ಚ ಚನ್ದ್ರಾರ್ಕರಶ್ಮಿಷು ।। ೩೦.

ಚೌರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲಿ, ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ, ಚೌಕಗಳಲ್ಲಿ, ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವವರು, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವವರು,

ರಸಾತಲಗತಾ ಯೇ ಚ ಯೇ ಚ ತಸ್ಮಾತ್ಪರಙ್ಗತಾಃ। ನಮಸ್ತೇಭ್ಯೋ ನಮಸ್ತೇಭ್ಯೋ ನಮಸ್ತೇಭ್ಯಶ್ಚ ನಿತ್ಯಶಃ। ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಃ ಸ್ಥೂಲಾಃ ಕೃಶಾ ಹ್ರಸ್ವಾ ನಮಸ್ತೇಭ್ಯಸ್ತು ನಿತ್ಯಶಃ ।। ೩೦.

ಯಾರು ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ದೂರದಲ್ಲಿರುವವರು, ಅವರಿಗೆ ನಿತ್ಯವೂ ನಮನಗಳು, ನಮನಗಳು, ನಮನಗಳು. ಸೂಕ್ಷ್ಮರಾಗಿರಲಿ, ದಪ್ಪರಾಗಿರಲಿ, ಸಣ್ಣರಾಗಿರಲಿ, ಹಗುರರಾಗಿರಲಿ, ಅವರಿಗೆ ಸದಾ ನಮನಗಳು.

ಸರ್ವಸ್ತ್ವಂ ಸರ್ವಗೋ ದೇವ ಸರ್ವಭೂತಪತಿರ್ಭವಾನ್। ಸರ್ವಭೂತಾನ್ತರಾತ್ಮಾ ಚ ತೇನ ತ್ವಂ ನ ನಿಮನ್ತ್ರಿತಃ ।। ೩೦.

ನೀನೇ ಎಲ್ಲವೂ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ದೇವರು, ನೀನೇ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಒಡೆಯ, ಎಲ್ಲರೊಳಗಿನ ಆತ್ಮ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

ತ್ವಮೇವ ಚೇಜ್ಯಸೇ ಯಸ್ಮಾದ್ಯಜ್ಞೈರ್ವಿವಿಧದಕ್ಷಿಣೈಃ। ತ್ವಮೇವ ಕರ್ತ್ತಾ ಸರ್ವಸ್ಯ ತೇನ ತ್ವಂ ನ ನಿಮನ್ತ್ರಿತಃ ।। ೩೦.

ನಿನ್ನನ್ನೇ ವಿವಿಧ ಯಜ್ಞಗಳ ಮೂಲಕ ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ನೀನೇ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಕರ್ತೃ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಅಥ ವಾ ಮಾಯಯಾ ದೇವ ಮೋಹಿತಃ ಸೂಕ್ಷ್ಮಯಾ ತ್ವಯಾ। ಏತಸ್ಮಾತ್ ಕಾರಣಾದ್ವಾಪಿ ತೇನ ತ್ವಂ ನ ನಿಮನ್ತ್ರಿತಃ ।। ೩೦.

ಅಥವಾ ದೇವರೇ, ನಿನ್ನ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮಾಯೆಯಿಂದ ನಾನು ಮೋಹಿತನಾಗಿರಬಹುದು, ಅಥವಾ ಇನ್ನಾವುದೇ ಕಾರಣದಿಂದಲೂ, ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಸೀದ ಮಮ ದೇವೇಶ ತ್ವಮೇವ ಶರಣಂ ಮಮ। ತ್ವಂ ಗತಿಸ್ತ್ವಂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ ಚ ನ ಚಾನ್ಯಾಸ್ತಿ ನ ಮೇ ಗತಿಃ ।। ೩೦.

ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದವನೇ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹವಿರಲಿ. ನೀನೇ ನನ್ನ ಶರಣು, ನೀನೇ ನನ್ನ ಗತಿ, ನೀನೇ ನನ್ನ ಆಧಾರ. ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ, ನನಗೆ ಬೇರೆ ದಾರಿ ಇಲ್ಲ.

ಸ್ತುತ್ವೈವಂ ಸ ಮಹಾದೇವಂ ವಿರರಾಮ ಪ್ರಜಾಪಾತಿಃ। ಭಗವಾನಪಿ ಸುಪ್ರೀತಃ ಪುನರ್ದಕ್ಷಮಭಾಷತ ।। ೩೦.

ಈ ರೀತಿ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಪ್ರಜಾಪತಿ ನಿಂತರು. ಭಗವಂತನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮತ್ತೆ ದಕ್ಷನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.

ಪರಿತುಷ್ಟೋಽಸ್ಮಿ ತೇ ದಕ್ಷ ಸ್ತವೇನಾನೇನ ಸುವ್ರತ। ಬಹುನಾತ್ರ ಕಿಮುಕ್ತೇನ ಮತ್ಸಮೀಪಂ ಗಮಿಷ್ಯಸಿ ।। ೩೦.

ದಕ್ಷನೇ, ನೀನು ಈ ಸ್ತುತಿಯ ಮೂಲಕ ನನ್ನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದ್ದೀಯೆ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನೇ. ಇನ್ನೇನು ಹೇಳಬೇಕೆ? ನೀನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವೆ.

ಅಥೈನಮಬ್ರವೀದ್ವಾಕ್ಯಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಾಧಿಪತಿರ್ಭವಃ। ಕೃತ್ವಾಶ್ವಾಸಕರಂ ವಾಕ್ಯಂ ವಾಕ್ಯಜ್ಞೋ ವಾಕ್ಯಮಾಹತಮ್ ।। ೩೦.

ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ಭವನು, ಅವನಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು. ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾಗಿ, ಮಹತ್ತರವಾದ ಮಾತು ಹೇಳಿದನು.

ದಕ್ಷ ದಕ್ಷ ನ ಕರ್ತ್ತವ್ಯೋ ಮನ್ಯುರ್ವಿಘ್ನಮಿಮಂ ಪ್ರತಿ। ಅಹಂ ಯಜ್ಞಹಾ ನ ತ್ವನ್ಯೋ ದೃಶ್ಯತೇ ತತ್ಪುರಾ ತ್ವಯಾ ।। ೩೦.

ದಕ್ಷ, ದಕ್ಷ, ಈ ಅಡ್ಡಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬೇಡ. ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದವನು ನಾನು, ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ, ನೀನು ಇದನ್ನು ಹಿಂದೆ ನೋಡಿದ್ದೆ.

ಭೂಯಶ್ಚ ತಂ ವರಮಿಮಂ ಮತ್ತೋ ಗೃಹ್ಣೀಷ್ವ ಸುವ್ರತ। ಪ್ರಸನ್ನವದನೋ ಭೂತ್ವಾ ತ್ವಮೇಕಾಗ್ರಮನಾಃ ಶ್ರೃಣು ।। ೩೦.

ಧೈರ್ಯವಂತನಾದ ನೀನು, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನನ್ನಿಂದ ಈ ವರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು. ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮುಖಮಾಡಿ, ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೇಳು.

ಅಶ್ವಮೇಧಸಹಸ್ರಸ್ಯ ವಾಜಪೇಯಶತಸ್ಯ ಚ। ಪ್ರಜಾಪತೇ ಮತ್ಪ್ರಸಾದಾತ್ ಫಲಭಾಗೀ ಭವಿಷ್ಯಸಿ ।। ೩೦.

ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಸಾವಿರ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳೂ, ನೂರು ವಾಜಪೇಯಗಳ ಫಲವೂ ನೀನಿಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯಾದ ದಕ್ಷ.

ವೇದಾನ್ ಷಡಙ್ಗಾನುದ್ಧೃತ್ಯ ಸಾಙ್ಖ್ಯಾನ್ಯೋಗಾಂಶ್ಚ ಕೃತ್ಸ್ನಶಃ। ತಪಶ್ಚ ವಿಪುಲಂ ತಪ್ತ್ವಾ ದುಶ್ಚರಂ ದೇವದಾನವೈಃ ।। ೩೦.

ಛಯಂಗಗಳೊಡನೆ ವೇದಗಳನ್ನು, ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಾಂಖ್ಯ ಮತ್ತು ಯೋಗವನ್ನು ಅರಿತು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಕೂಡ ಸಾಧಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ನೀನು ಮಾಡಿದ್ದೆ.

ಅರ್ಥೈರ್ದ್ದಶಾರ್ದ್ಧಸಂಯುಕ್ತೈರ್ಗೂಢಮಪ್ರಾಜ್ಞನಿರ್ಮ್ಮಿತಮ್। ವರ್ಣಾಶ್ರಮಕೃತೈರ್ಧರ್ಮೈಂರ್ವಿಪರೀತಂ ಕ್ವಚಿತ್ಸಮಮ್ ।। ೩೦.

ಹತ್ತು, ಅರ್ಧಗಳಂತೆ ಅರ್ಥಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡು, ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ರಚಿಸಿದ ಧರ್ಮಗಳು, ವರ್ಣಾಶ್ರಮಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿಯೂ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಮವಾಗಿಯೂ ಇವೆ.

ಶ್ರುತ್ಯರ್ಥೈರಧ್ಯವಸಿತಂ ಪಶುಪಾಶವಿಮೋಕ್ಷಣಮ್। ಸರ್ವೇಷಾಮಾಶ್ರಮಾಣಾನ್ತು ಮಯಾ ಪಾಶುಪತಂ ವ್ರತಮ್। ಉತ್ಪಾದಿತಂ ಶುಭಂ ದಕ್ಷ ಸರ್ವಪಾಪವಿಮೋಕ್ಷಣಮ್ ।। ೩೦.

ವೇದಗಳ ಅರ್ಥಗಳಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ, ಪಶುಪಾಶಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು, ಎಲ್ಲಾ ಆಶ್ರಮಗಳಿಗೆ ನಾನು ಪಾಶುಪತ ವ್ರತವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೇನೆ, ದಕ್ಷ, ಇದು ಶುಭಕರವೂ, ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗೊಡಿಸುವದು.

ಅಸ್ಯ ಚೀರ್ಣಸ್ಯ ಯತ್ಸಮ್ಯಕ್ ಫಲಂ ಭವತಿ ಪುಷ್ಕಲಮ್। ತದಸ್ತು ತೇ ಮಹಾಭಾಗ ಮಾನಸಸ್ತ್ಯಜ್ಯತಾಂ ಜ್ವರಃ ।। ೩೦.

ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಆಚರಿಸಿದರೆ ಯಾವೆಲ್ಲಾ ಮಹಾ ಫಲಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೋ, ಅವು ನಿನಗೆ ಸಿಗಲಿ, ಧನ್ಯನಾದ ನೀನು ಮನದ ಕಳವಳವನ್ನು ಬಿಡು.