ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಪರ್ವತಾಶ್ಚ ವ್ಯಶೀರ್ಯನ್ತ ಕಮ್ಪತೇ ಚ ವಸುನ್ಧರಾ। ಮೇರುಶ್ಚ ಘೂರ್ಣತೇ ವಿಪ್ರಾಃ ಕ್ಷುಭ್ಯನ್ತೇ ವರುಣಾಲಯಾಃ ।। ೩೦.

ಪರ್ವತಗಳು ಚೂರುಚೂರುವಾಗಿದವು, ಭೂಮಿ ನಡುಗಿತು, ಮೇರು ಪರ್ವತ ತಲಮಾಡಿತು, ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ವರुणನ ನಿವಾಸಗಳು ಕೂಡ ಅಶಾಂತವಾಗಿದವು.

ಅಗ್ನಯೋ ನೈವ ದೀಪ್ಯನ್ತೇ ನ ಚ ದೀಪ್ಯನ್ತಿ ಭಾಸ್ಕರಾಃ। ಗ್ರಹಾ ನೈವ ಪ್ರಕಾಶನ್ತೇ ನಕ್ಷತ್ರಾಣಿ ನ ತಾರಕಾಃ ।। ೩೦.

ಅಗ್ನಿಗಳು ಹೊತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ, ಭಾನುಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸಲಿಲ್ಲ; ಗ್ರಹಗಳು ಬೆಳಕು ನೀಡಲಿಲ್ಲ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ತಾರೆಗಳು ಕೂಡ ಪ್ರಕಾಶಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಋಷಯೋ ನಾಭ್ಯಭಾಷನ್ತ ನ ದೇವಾ ನ ಚ ದಾನವಾಃ। ಏವಂ ಹಿ ತಿಮಿರೀಭೂತಂ ನಿರ್ದ್ದಹನ್ತಿ ವಿಮಾನಿತಾಃ ।। ೩೦.

ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ, ದೇವತೆಗಳು ಕೂಡ, ದಾನವರು ಕೂಡ ಮಾತಾಡಲಿಲ್ಲ; ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಅವಮಾನಗೊಂಡವರ ಕೋಪದಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಸುಟ್ಟಿಹೋಯಿತು.

ಸಿಂಹನಾದಂ ಪ್ರಮುಞ್ಚನ್ತೇ ಘೋರರೂಪಾ ಮಹಾಬಲಾಃ। ಪ್ರಭಞ್ಜನ್ತೇ ಪರೇ ಘೋರಾ ಯೂಪಾನುತ್ಪಾಟಯನ್ತಿ ಚ ।। ೩೦.

ಭಯಾನಕ ರೂಪದ, ಮಹಾ ಬಲಶಾಲಿಗಳು ಸಿಂಹದ ಹೋಳಾಟದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸಿದರು; ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಬಂದು ಯಜ್ಞದ ಕಂಬಗಳನ್ನು ಒಡೆದು ಎಳೆದುಹಾಕಿದರು.

ಪ್ರಮರ್ದ್ದನ್ತಿ ತಥಾ ಚಾನ್ಯೇ ವಿನೃತ್ಯನ್ತಿ ತತಾಽಪರೇ। ಆಧಾವನ್ತಿ ಪ್ರಧಾವನ್ತಿ ವಾಯುವೇಗಾ ಮನೋಜವಾಃ ।। ೩೦.

ಕೆಲವರು ನಾಶಮಾಡಿದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಕುಣಿದರು, ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಗಾಳಿಯ ವೇಗದಂತೆ ಓಡಿದರು, ಮನಸ್ಸಿನ ಚುರುಕಿನಿಂದ ಓಡಾಡಿದರು.

ಚೂರ್ಣನ್ತೇ ಯಜ್ಞಪಾತ್ರಾಣಿ ಯಾಗಸ್ಯಾಯತನಾನಿ ಚ। ಶೀರ್ಯಮಾಣಾನಿ ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ತಾರಾ ಇವ ನಭಸ್ತಲಾತ್ ।। ೩೦.

ಅವರು ಯಜ್ಞದ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪೂಜಾ ಮಂದಿರಗಳನ್ನು ಒಡೆದು ಚೂರುಮಾಡಿದರು; ಅವುಗಳು ಚೂರುಚೂರು ಆಗುತ್ತಾ ಆಕಾಶದಿಂದ ಬಿದ್ದ ತಾರೆಗಳಂತೆ ಕಂಡವು.

ದಿವ್ಯಾನ್ನಪಾನಭಕ್ಷಾಣಾಂ ರಾಶಯಃ ಪರ್ವತೋಪಮಾಃ। ಕ್ಷೀರ ನದ್ಯಸ್ತಥಾ ಚಾನ್ಯಾ ಘೃತಪಾಯಸಕರ್ದಮಾಃ. ಮಧುಮಣ್ಡೋದಕಾ ದಿವ್ಯಾಃ ಖಣ್ಡಶರ್ಕರವಾಲುಕಾಃ ।। ೩೦.

ಪರ್ವತದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾದ ದೈವಿಕ ಅನ್ನಪಾನಗಳ ರಾಶಿಗಳು ಕಂಡವು; ಹಾಲಿನ ನದಿಗಳು, ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಪಾಯಸದಿಂದ ಕೆಸರು ತುಂಬಿದವು, ಮಾದು ಮತ್ತು ನೀರಿನ ದೈವಿಕ ಹರಿಗಳು, ಸಕ್ಕರೆ ಕಲ್ಲಿನ ಮರಳುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವು.

ಷಡ್ರಸಾನ್ನಿವಹನ್ತ್ಯನ್ಯಾ ಗುಡಕುಲ್ಯಾ ಮನೋರಮಾಃ। ಉಚ್ಚಾವಚಾನಿ ಮಾಂಸಾನಿ ಭಕ್ಷ್ಯಾಣಿ ವಿವಿಧಾನಿ ಚ ।। ೩೦.

ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಆಕರ್ಷಕ ಹರಿಗಳು ಆರು ರುಚಿಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ದವು; ಎತ್ತರದ ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆಯ ಮಾಂಸಗಳು, ವಿವಿಧ ವಿಧಗಳ ಭಕ್ಷ್ಯಗಳೂ ಇದ್ದವು.

ಯಾನಿ ಕಾನಿ ಚ ದಿವ್ಯಾನಿ ಲೇಹ್ಯಞ್ಚೋಷ್ಯಂ ತಥಾಪರೇ। ಭುಞ್ಜತೇ ವಿವಿಧೈರ್ವಕ್ತ್ರೈರ್ವಿಲುಣ್ಠನ್ತಿ ಚ ಸರ್ವಸಃ। ಕ್ರೀಡನ್ತಿ ವಿವಿಧಾಕಾರಾಶ್ಚಿಕ್ಷಿಪುಃ ಸುರಯೋಷಿತಃ ।। ೩೦.

ಯಾವೆಲ್ಲ ದೈವಿಕ ಲೇಹ್ಯ, ಚೋಷ್ಯಗಳಿದ್ದವೆಯೋ, ಅವುಗಳನ್ನು ವಿವಿಧ ಬಾಯಿಗಳಿಂದ ತಿನ್ನುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಲೂಟಿ ಮಾಡುತ್ತಾ, ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ, ದೇವಯಾನಿಯರನ್ನು ಎಸೆದುಹಾಕುತ್ತಾ ಸಂಚರಿಸಿದರು.

ರುದ್ರಕೋಪಪ್ರಯುಕ್ತಾಸ್ತು ಸರ್ವದೇವೈಃ ಸುರಕ್ಷಿತಮ್। ತಂ ಯಜ್ಞಮಹನನ್ ಶೀಘ್ರಂ ರುದ್ರಕಲ್ಪಾಃ ಸಮೀಪತಃ ।। ೩೦.

ರುದ್ರನ ಕೋಪದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ರಕ್ಷಣೆ ಇದ್ದರೂ, ಆ ರುದ್ರಸಮಾನರು ಆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಶೀಘ್ರ ನಾಶಮಾಡಿದರು.

ಚಕ್ರುರನ್ಯೇ ತಥಾ ನಾದಾನ್ ಸರ್ವಭೂತಭಯಂಕರಾನ್। ಛಿತ್ತ್ವಾ ಶಿರೋಽನ್ಯೇ ಯಜ್ಞಸ್ಯ ವಿನದನ್ತಿ ಭಯಙ್ಕರಾಃ ।। ೩೦.

ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಭಯಂಕರ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿದರು; ಕೆಲವರು ಯಜ್ಞದ ತಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಕೂಗಿದರು.

ದಕ್ಷೋ ದಕ್ಷಪತಿಶ್ಚೈವ ದೇವೋ ಯಜ್ಞಪತಿಸ್ತಥಾ। ಮೃಗರೂಪೇಣ ಚಾಕಾಶೇ ಪ್ರಪಲಾಯಿತುಮಾರಭತ್ ।। ೩೦.

ದಕ್ಷನು, ಯಜ್ಞದ ಅಧಿಪತಿಯೂ ದೇವರೂ, ಮೃಗ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಓಡಿಹೋಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು.

ವೀರಭದ್ರೋಽಪ್ರಮೇಯಾತ್ಮಾ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ತಸ್ಯ ಬಲನ್ತದಾ। ಅನ್ತರಿಕ್ಷಗತಸ್ಯಾಶು ಚಿಚ್ಛೇದಾಸ್ಯ ಶಿರೋ ಮಹಾನ್ ।। ೩೦.

ಅಪಾರ ಸ್ವರೂಪದ ವೀರಭದ್ರನು, ಅವನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅರಿತು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.

ದಕ್ಷಃ ಪ್ರಜಾಪತಿಶ್ಚೈವ ವಿನಷ್ಟ ಭ್ರಾನ್ತಚೇತನಃ। ಕ್ರುದ್ಧೇನ ವೀರಭದ್ರೇಣ ಶಿರಃ ಪಾದೇನ ಪೀಡಿತಃ। ಜರಾಭಿಭೂತತೀವ್ರಾತ್ಮಾ ನಿಪಪಾತ ಮಹೀತಲೇ ।। ೩೦.

ದಕ್ಷ ಪ್ರಜಾಪತಿ, ಮನಸ್ಸು ಭ್ರಾಂತಿಯಾಗಿ ನಾಶವಾದನು; ಕೋಪಗೊಂಡ ವೀರಭದ್ರನು ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದ ತುಳಿದು, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಿಂದ ಬಳಲಿದ ಅವನು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದನು.

ತ್ರಯಸ್ತ್ರಿಂಶದ್ದೇವತಾನಾಂ ತಾಃ ಕೋಟಯೋ ವಿಮಲಾತ್ಮಕಾಃ। ಪಾಶೇನಾಗ್ನಿಬಲೇನಾಶು ಬದ್ಧಾಃ ಸಿಂಹಬಲೇನ ಚ ।। ೩೦.

ಮೂವತ್ತಮೂರು ದೇವತೆಗಳ ಕೋಟಿಕೋಟಿ ಪವಿತ್ರ ಸ್ವರೂಪಗಳು, ಅಗ್ನಿಯ ಬಲ ಮತ್ತು ಪಾಶದಿಂದ, ಸಿಂಹದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೂಡ ಶೀಘ್ರ ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.

ತತೋ ಜಗ್ಮುರ್ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಸರ್ವೇ ದೇವಾ ಮಹಾಬಲಮ್। ಪ್ರಸೀದ ಭಗವನ್ ರುದ್ರ ಬೃತ್ಯಾನಾಂ ಮಾ ಕುಧಃ ಪ್ರಭೋ ।। ೩೦.

ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಮಹಾತ್ಮನಾದ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ರುದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, "ಪ್ರಭು, ಭಗವಂತ ರುದ್ರ, ದಯಮಾಡಿ; ನಾವು ನಿನ್ನ ಸೇವಕರ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬೇಡ" ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡರು.

ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾದಯೋ ದೇವಾ ದಕ್ಷಶ್ಚೈವ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ। ಊಚುಃ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಯೋ ಭೂತ್ವಾ ಕಥ್ಯತಾಂ ಕೋ ಭವಾನಿತಿ ।। ೩೦.

ಆಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಪತಿ ದಕ್ಷನು ಕೂಡ ಕೈಮುಗಿದು, "ನೀನು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸು" ಎಂದು ವಿನಂತಿಸಿದರು.

ನ ಚ ದೇವೋ ನ ಚಾದಿತ್ಯೋ ನ ಚ ಭೋಕ್ತುಮಿಹಾಗತಃ। ನೈವದ್ರಷ್ಟುಂ ಹಿ ದೇವೇನ್ದ್ರಾನ್ನ ಚ ಕೌತೂಹಲಾನ್ವಿತಃ ।। ೩೦.

ನಾನು ದೇವತೆ ಅಲ್ಲ, ಆದಿತ್ಯನೂ ಅಲ್ಲ, ಇಲ್ಲಿಗೆ ಏನನ್ನಾದರೂ ಸೇವಿಸಲು ಬಂದವನೂ ಅಲ್ಲ, ದೇವೇಂದ್ರರನ್ನು ನೋಡಲು ಅಥವಾ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಬಂದವನೂ ಅಲ್ಲ.

ದಕ್ಷಯಜ್ಞವಿನಾಶಾರ್ಥಂ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಂ ವಿದ್ಧಿ ಮಾಮಿಹ। ವೀರಭದ್ರ ಇತಿ ಖ್ಯಾತಂ ರುದ್ರಕೋಪಾದ್ವಿನಿರ್ಗತಮ್ ।। ೩೦.

ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ದಕ್ಷನ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ. ನನ್ನ ಹೆಸರು ವೀರಭದ್ರ, ರುದ್ರನ ಕೋಪದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನು ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

ಭದ್ರಕಾಲೀ ಚ ವಿಜ್ಞೇಯಾ ದೇವ್ಯಾಃ ಕ್ರೋಧಾದ್ವಿನಿರ್ಗತಾ। ಪ್ರೇಷಿತಾ ದೇವದೇವೇನ ಯಜ್ಞಾನ್ತಿಕಮಿಹಾಗತಾ ।। ೩೦.

ಮತ್ತೆ, ಭದ್ರಕಾಳಿ ದೇವಿಯ ಕೋಪದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದಳು ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ; ದೇವತೆಗಳ ದೇವರು ಅವಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞದ ಕಡೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ಶಾರಣಂ ಗಚ್ಛ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ದೇವಂ ತೇ ತ್ವಮುಮಾಪತಿಮ್। ವರಂ ಕ್ರೋಧೋಽಪಿ ರುದ್ರಸ್ಯ ವರದಾನಂ ನ ದೇವತಃ ।। ೩೦.

ರಾಜಾಧಿರಾಜನೆ, ನೀನು ಪಾರ್ವತಿಯ ಪತಿಯಾದ ದೇವರ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊ. ಏಕೆಂದರೆ ರುದ್ರನ ಕೋಪವೂ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ವರವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ವೀರಭದ್ರವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ದಕ್ಷೋ ಧರ್ಮ್ಮಭೃತಾಂ ವರಃ। ತೋಷಯಾಮಾಸ ದೇವೇಶಂ ಶೂಲಪಾಣಿಂ ಮಹೇಶ್ವರಮ್ ।। ೩೦.

ವೀರಭದ್ರನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ದಕ್ಷನು ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು.

ಪ್ರದುಷ್ಟೇ ಯಜ್ಞವಾದೇ ತು ವಿದ್ರುತೇಷು ದ್ವಿಜಾತಿಷು। ತಾರಾಮೃಗಮಯೇ ದೀಪ್ತೇ ರೌದ್ರೇ ಭೀಮಮಹಾನಲೇ ।। ೩೦.

ಯಜ್ಞದ ವಿಧಿಯು ಭ್ರಷ್ಟವಾಯಿತು, ದ್ವಿಜರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಓಡಿಹೋದರು, ನಕ್ಷತ್ರ ಮತ್ತು ಮೃಗಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಭಯಾನಕವಾದ ಮಹಾ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸುಟ್ಟಿಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಶೂಲನಿರ್ಭಿನ್ನವದನೈಃ ಕೂಜದ್ಭಿಃ ಪರಿಚಾರಕೈಃ। ನಿಖಾತೋತ್ಪಾಟಿತೈರ್ಯೂಪೈರಪವಿದ್ಧೈ ರ್ಯ್ಯತಸ್ತತಃ ।। ೩೦.

ತ್ರಿಶೂಲದಿಂದ ಮುಖಗಳು ಭೇದಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸೇವಕರು ಕೂಗಿ, ಎಡೆಮಡ್ಡೆ ಎಳೆದಾಡಿದ ಶವಗಳ ಗುಡ್ಡೆಲ್ಲೆಡೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದವು.

ಉತ್ಪತ್ದ್ಭಿಃ ಪತದ್ಭಿಶ್ಚ ಗೃಧ್ರೈರಾಮಿಷಗೃಧ್ರುಭಿಃ। ಪಕ್ಷಪಾತವಿನಿರ್ಧೂತೈಃ ಶಿವಾಶತನಿನಾದಿತೈಃ ।। ೩೦.

ಮಾಂಸಕ್ಕಾಗಿ ಹಾರಾಡುತ್ತಿರುವ ಗಿಡುಗಗಳು ಮೇಲೂ ಕೆಳಗೂ ಹಾರುತ್ತಾ, ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಹೊಡೆಯುವಿಕೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾ, ನೂರಾರು ನರಿ ಕೂಗುಗಳಿಂದ ಆ ಸ್ಥಳ ಗಂಭೀರವಾಗಿತ್ತು.

ಪ್ರಾಣಾಪಾನೌ ಸನ್ನಿರುಧ್ಯ ತತಃ ಸ್ಥಾನೇನ ಯತ್ನತಃ। ವಿಚಾರ್ಯ ಸರ್ವತೋ ದೃಷ್ಟಿಂ ಬಹುದೃಷ್ಟಿರಮಿತ್ರಜಿತ್ ।। ೩೦.

ಆಮೇಲೆ ಶ್ವಾಸಪ್ರಶ್ವಾಸವನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿದು, ಬಹಳ ಶ್ರಮದಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಹರಿಸಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು ಆ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿದನು.

ಸಹಸಾ ದೇವದೇವೇಶಃ ಅಗ್ನಿಕುಣ್ಡಾದುಪಾಗತಃ। ಚನ್ದ್ರಸೂರ್ಯ್ಯಸಹಸ್ರಸ್ಯ ತೇಜಃ ಸಂವರ್ತ್ತಕೋಪಮಮ್ ।। ೩೦.

ಅಚಾನಕ್ ದೇವತೆಗಳ ದೇವರು ಅಗ್ನಿಕುಂಡದಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಸಾವಿರ ಚಂದ್ರಸೂರ್ಯರ ಹೊಳಪಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಪ್ರಹಸ್ಯ ಚೈನಂ ಭಗವಾನಿದಂ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್। ನಷ್ಟಸ್ತೇ ಜ್ಞಾನತೋ ದಕ್ಷ ಪ್ರೀತಿಸ್ತೇ ಮಯಿ ಸಾಂಪ್ರತಮ್ ।। ೩೦.

ಅವನು ನಗುತ್ತಾ, "ದಕ್ಷ, ನಿನ್ನ ಜ್ಞಾನವು ಕಳೆದುಹೋಯಿತು, ಆದರೆ ಈಗ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಮರಳಿ ಬಂದಿದೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಸ್ಮಿತಂ ಕೃತ್ವಾಬ್ರವೀದ್ವಾಕ್ಯಂ ಬ್ರೂಹಿ ಕಿಂ ಕರವಾಣಿ ತೇ। ಶ್ರಾವಿತಞ್ಚ ಸಮಾಖ್ಯಾಯ ದೇವಾನಾಂ ಗುರುಭಿಃ ಸಹ ।। ೩೦.

ಅವನು ನಗುತ್ತಾ, "ಏನು ಬೇಕು ಹೇಳು, ನಾನು ನಿನಗಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಲಿ? ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಗುರುಗಳ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಹೇಳು" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.