ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಘೋರ ರೂಪೇಣ ದೀಪ್ಯನ್ತಂ ಚನ್ದ್ರಾರ್ಧಕೃತಭೂಷಣಮ್। ವಸಾನಂ ಚರ್ಮ ವೈಯಾಘ್ರಂ ಮಹಾರುಧಿರನಿಃಸ್ರವಮ್ ।। ೩೦.

ಭಯಾನಕವಾದ ರೂಪದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಅರ್ಧಚಂದ್ರವನ್ನು ಆಭರಣವಾಗಿ ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ, ಹುಲಿಯ ಚರ್ಮವನ್ನು ಉಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ, ದೇಹದಿಂದ ತುಂಬಾ ರಕ್ತ ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು.

ದಂಷ್ಟ್ರಾಕರಾಲಂ ವಿಭ್ರಾನ್ತಂ ಮಹಾವಕ್ತ್ರಂ ಮಹೋದರಮ್। ವಿದ್ಯುಜ್ಜಿಹ್ವಂ ಪ್ರಲಮ್ಬೋಷ್ಠಂ ಲಮ್ಬಕರ್ಣಂ ದುರಾಸದಮ್ ।। ೩೦.

ಅವನಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ದವಳಗಳು, ಭಯಂಕರವಾದ ಬಾಯಿ, ವಿಶಾಲವಾದ ಬಾಯಿಯು, ದೊಡ್ಡ ಹೊಟ್ಟೆಯು, ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಜಿಹ್ವೆ, ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದ ತುಟಿಗಳು, ಉದ್ದವಾದ ಕಿವಿಗಳು ಇದ್ದವು, ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಲು ಯಾರಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ.

ಕುಲಿಶೋದ್ಯೋತಿತಕರಮ್ಭಾಭಿರ್ಜ್ವಲಿತಮೂರ್ದ್ಧಜಮ್। ಜ್ವಾಲಾಮಾಲಾಪರಿಕ್ಷಿಪ್ತಂ ಮುಕ್ತಾದಾಮವಿಭೂಷಿತಮ್ ।। ೩೦.

ಅವನ ಕೂದಲು ಮಿಂಚಿನ ಹೊಡೆತದಂತೆ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಿತ್ತು, ಅವನಿಗೆ ಜ್ವಾಲಾಮಾಲೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದಂತೆ, ಮುತ್ತಿನ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿದ್ದನು.

ತೇಜಸಾ ಚೈವ ದೀಪ್ಯನ್ತಂ ಯುಗಾನ್ತಮಿವ ಪಾವಕಮ್। ಆಕರ್ಣದಾರಿತಾಸ್ಯಾನ್ತಞ್ಚತುರ್ದಿಕ್ಷು ಭಯಾನಕಮ್ ।। ೩೦.

ಅವನ ದೇಹ ತನ್ನದೇ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು, ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ, ಅವನ ಬಾಯಿ ಕಿವಿವರೆಗೆ ತೆರೆದಿತ್ತು, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವವನಾಗಿದ್ದನು.

ಮಹಾಬಲಂ ಮಹಾತೇಜಂ ಮಹಾಪುರುಷಮೀಶ್ವರಮ್। ವಿಶ್ವಹರ್ತೃಮಹಾ ಕಾಯಂ ಮಹಾನ್ಯಗ್ರೋಧಮಣ್ಡಲಮ್। ಯುಗಪಚ್ಚನ್ದ್ರಶತವದ್ದೀಪ್ಯನ್ತಂ ಮನ್ಮಥಾಗ್ನಿವತ್ ।। ೩೦.

ಅವನಿಗೆ ಅಪಾರ ಬಲ, ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ಸು, ಮಹಾಪುರುಷ, ಈಶ್ವರನೆಂಬ ಮಹಿಮೆ, ವಿಶ್ವವಿನಾಶಕ, ವಿಶಾಲ ದೇಹ, ದೊಡ್ಡ ಆಲದ ಮರದಂತೆ, ಶತಚಂದ್ರಗಳಂತೆ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು, ಕಾಮಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದನು.

ಚತುರ್ಮಹಾಸ್ಯಂ ಸಿತತೀಕ್ಷ್ಣದಂಷ್ಟ್ರಂ ಮಹೋಗ್ರತೇಜೋಬಲಕೌತುಕಾಢಯಮ್। ಯುಗಾನ್ತಸೂರ್ಯ್ಯಾಗ್ನಿಸಹಸ್ರಭಾಸಂ ಸಹಸ್ರಚನ್ದ್ರಾಮಲಕಾನ್ತಿಕಾನ್ತಮ್। ಪ್ರದೀಪ್ತಸರ್ವೌಷಧಿಮನ್ದರಾಭಂ ಸುಮೇರುಕೈಲಾಸಹಿಮಾದ್ರಿತುಲ್ಯಮ್ ।। ೩೦.

ನಾಲ್ಕು ದೊಡ್ಡ ಮುಖಗಳು, ಬಿಳಿಯಾದ ತೀಕ್ಷ್ಣ ದವಳಗಳು, ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿ, ಬಲ ಮತ್ತು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದನು, ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಸಾವಿರ ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು, ಸಾವಿರ ಚಂದ್ರರಂತೆ ಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳವನು, ಎಲ್ಲಾ ಔಷಧಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಂದಾರ ಮರಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಸುವರ್ಣಪರ್ವತ, ಕೈಲಾಸ, ಹಿಮಾಲಯಗಳಂತೆ ಮಹತ್ವವುಳ್ಳವನು.

ಯುಗಾರ್ಕಾಭಂ ಮಹಾವೀರ್ಯ್ಯಂ ಚಾರುನಾಸಂ ಮಹಾನನಮ್। ಪ್ರಚಣ್ಡಗಣ್ಡಂ ದೀಪ್ತಾಕ್ಷಮಗ್ನಿಜ್ವಾಲಾವಿಲಾನನಮ್ ।। ೩೦.

ಯುಗಾಂತ್ಯದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು, ಮಹಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ಸುಂದರವಾದ ಮೂಗು, ವಿಶಾಲವಾದ ಮುಖ, ಭೀಕರವಾದ ಗಂಡಗಳು, ಹೊತ್ತಿರುವ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಅಗ್ನಿಜ್ವಾಲೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಬಾಯಿಯು ಅವನಿಗೆ ಇದ್ದವು.

ಮೃಗೇನ್ದ್ರಕೃತ್ತಿವಸನಂ ಮಹಾಭುಜಗವೇಷ್ಟಿತಮ್। ಉಷ್ಣೀಷಿಣಂ ಚನ್ದ್ರಧರಂ ವ್ಕಚಿದುಗ್ರಂ ವ್ಕಚಿತ್ಸಮಮ್ ।। ೩೦.

ಅವನು ಸಿಂಹಚರ್ಮವನ್ನು ಉಟ್ಟಿದ್ದನು, ದೊಡ್ಡ ನಾಗಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದನು, ಮುಡುಪು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ, ಚಂದ್ರನನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದನು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಭಯಂಕರ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಶಾಂತನಾಗಿದ್ದನು.

ನಾನಾಕುಸುಮಮೂರ್ದ್ಧಾನಂ ನಾನಾಗನ್ದಾನುಲೇಪನಮ್ । ನಾನಾರತ್ನವಿಚಿತ್ರಾಙ್ಗಂ ನಾನಾಭರಣಭೂಷಿತಮ್ ।। ೩೦.

ಅವನ ಕೂದಲು ವಿವಿಧ ಹೂಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ವಿವಿಧ ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ ಲೇಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು, ಅವನ ಅಂಗಗಳು ಅನೇಕ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದ್ದವು, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಸಿಂಗರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು.

ಕರ್ಣಿಕಾರಸ್ರಜಂ ದೀಪ್ತಂ ಕ್ರೋಧಾದುದ್ಭ್ರಾನ್ತಲೋಚನಮ್। ವ್ಕಚಿನ್ನೃತ್ಯತಿ ಚಿತ್ರಾಙ್ಗಂ ವ್ಕಚಿದ್ವದತಿ ಸುಸ್ವರಮ್ ।। ೩೦.

ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಕರ್ಣಿಕಾರ ಹೂಗಳ ಹಾರವಿತ್ತು, ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳು ಉರಿಯುತ್ತಿತ್ತು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಲಂಕೃತ ದೇಹದಿಂದ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸೊಗಸಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ವ್ಕಚಿದ್ಧ್ಯಾಯತಿ ಯುಕ್ತಾತ್ಮಾ ವ್ಕಚಿತ್ಸ್ತೂಲಂ ಪ್ರಮಾರ್ಜತಿ। ವ್ಕಚಿದ್ಗಾಯತಿ ವಿಶ್ವಾತ್ಮಾ ವ್ಕಚಿದ್ರೌತಿ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ ।। ೩೦.

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅವನು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮನಾಗಿ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದನು, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಜ್ಞಾನಂ ವೈರಾಗ್ಯಮೈಶ್ವರ್ಯ್ಯಂ ತಪಃ ಸತ್ಯಂ ಕ್ಷಮಾ ಧೃತಿಃ। ಪ್ರಭುತ್ವಮಾತ್ಮಸಂಬೋಧೋ ಹ್ಯಧಿಷ್ಠಾನಗುಣೈರ್ಯುತಃ ।। ೩೦.

ಅವನಿಗೆ ಜ್ಞಾನ, ವೈರಾಗ್ಯ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ತಪಸ್ಸು, ಸತ್ಯ, ಕ್ಷಮೆ, ಸ್ಥೈರ್ಯ, ಪ್ರಭುತ್ವ, ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅಧಿಷ್ಠಾನದ ಗುಣಗಳು ಇದ್ದವು.

ಜಾನುಭ್ಯಾಮವನಿಂ ಗತ್ವಾ ಪ್ರಣತಃ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿಃ ಸ್ಥಿತಃ। ಆಜ್ಞಾಪಯ ತ್ವಂ ದೇವೇಶ ಕಿಂ ಕಾರ್ಯ್ಯಂ ಕರವಾಣಿ ತೇ ।। ೩೦.

ಅವನು ಮಣಿಕಾಲು ಹಾಕಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದನು, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು, 'ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ನೀನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸು, ನಾನು ಯಾವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿನಗಾಗಿ ಮಾಡಲಿ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ತಮುವಾಚಾಕ್ಷಿಪ ಮಖಂ ದಕ್ಷಸ್ಯೇಹ ಮಹೇಶ್ವರಃ। ದೇವಸ್ಯಾನುಮತಿಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ವೀರಭದ್ರೋ ಮಹಾಬಲಃ। ಪ್ರಣಮ್ಯ ಶಿರಸಾ ಪಾದೌ ದೇವೇಶಸ್ಯ ಉಮಾಪತೇಃ ।। ೩೦.

ಆಗ ಮಹಾದೇವನು ಅವನಿಗೆ, 'ಇಲ್ಲಿ ದಕ್ಷನ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಾಶಮಾಡು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ದೇವಿಯ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ವೀರಭದ್ರನು, ಉಮಾಪತಿಯ ದೇವೇಶನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ತಲೆ ಬಾಗಿದನು.

ತತೋ ಬನ್ಧಾತ್ ಪ್ರಮುಕ್ತೇನ ಸಿಂಹೇನೇವೇಹ ಲೀಲಯಾ। ದೇವ್ಯಾ ಮನ್ಯುಕೃತಂ ಮತ್ವಾ ಹತೋ ದಕ್ಷಸ್ಯ ಸ ಕ್ರತುಃ ।। ೩೦.

ಅನಂತರ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಸಿಂಹನು ಆಟವಾಡುವಂತೆ, ದೇವಿಯ ಕೋಪವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ದಕ್ಷನ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದನು.

ಮನ್ಯುನಾ ಚ ಮಹಾಭೀಮಾ ಭದ್ರಕಾಲೀ ಮಹೇಶ್ವರೀ। ಆತ್ಮನಃ ಸರ್ವಸಾಕ್ಷಿತ್ವೇ ತೇನ ಸಾರ್ದ್ಧ ಸಹಾನುಗಾ ।। ೩೦.

ಮಹಾ ಭಯಂಕರವಾದ ಕೋಪದಿಂದ ಭದ್ರಕಾಳಿ ಮಹೇಶ್ವರಿ, ಎಲ್ಲರ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ, ತನ್ನ ಸಹಚರರೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಜೊತೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಳು.

ಸ ಏಷ ಭಗವಾನ್ ಕ್ರುದ್ಧಃ ಪ್ರೇತಾವಾಸಕೃತಾಲಯಃ। ವೀರಭದ್ರ ಇತಿ ಖ್ಯಾತೋ ದೇವ್ಯಾ ಮನ್ಯುಪ್ರಮಾರ್ಜಕಃ ।। ೩೦.

ಈ ರೀತಿ, ಭಗವಂತನು ಕೋಪದಿಂದ ಪ್ರೇತವಾಸದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಅವನು ವೀರಭದ್ರನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ದೇವಿಯ ಕೋಪವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವವನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಸೋಽಸೃಜದ್ರೋಮಕೂಪೇಭ್ಯೋ ರೌದ್ರಾನ್ನಾಮ ಗಣೇಶ್ವರಾನ್। ರುದ್ರಾನುಗಾ ಮಹಾವೀರ್ಯ್ಯಾ ರುದ್ರವೀರ್ಯಪರಾಕ್ರಮಾಃ ।। ೩೦.

ಆತನ ಚರ್ಮದ ರಂಧ್ರಗಳಿಂದ ಭಯಾನಕವಾದ, ರುದ್ರನಿಗೆ ಅನುಯಾಯಿಗಳಾಗಿರುವ, ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ, ರುದ್ರನ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ರುದ್ರಸ್ಯಾನುಚರಾಃ ಸರ್ವೇ ಸರ್ವೇ ರುದ್ರಸಮಪ್ರಭಾಃ। ತೇ ನಿಪೇತುಸ್ತತಸ್ತೂರ್ಣಂ ಶತಶೋಽಥ ಸಹಸ್ರಶಃ ।। ೩೦.

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ರುದ್ರನ ಸೇವಕರಾಗಿದ್ದರು, ರುದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ನೂರಾರು, ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಇಳಿದರು.

ತತಃ ಕಿಲಕಿಲಾಶಬ್ದ ಆಕಾಶಂ ಪೂರಯನ್ನಿವ। ತೇನ ಶಬ್ದೇನ ಮಹತಾ ತ್ರಸ್ತಾಃ ಸರ್ವೇ ದಿವೌಕಸಃ।। ೩೦.

ಆಮೇಲೆ ಆ ಭಾರೀ ಗದ್ದಲವು ಆಕಾಶವನ್ನು ತುಂಬಿದಂತೆ ಕೇಳಿಬಂದಿತು; ಆ ಭಯಾನಕ ಶಬ್ದದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಭಯಭೀತರಾಗಿದರು.

ಪರ್ವತಾಶ್ಚ ವ್ಯಶೀರ್ಯನ್ತ ಕಮ್ಪತೇ ಚ ವಸುನ್ಧರಾ। ಮೇರುಶ್ಚ ಘೂರ್ಣತೇ ವಿಪ್ರಾಃ ಕ್ಷುಭ್ಯನ್ತೇ ವರುಣಾಲಯಾಃ ।। ೩೦.

ಪರ್ವತಗಳು ಚೂರುಚೂರುವಾಗಿದವು, ಭೂಮಿ ನಡುಗಿತು, ಮೇರು ಪರ್ವತ ತಲಮಾಡಿತು, ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ, ವರुणನ ನಿವಾಸಗಳು ಕೂಡ ಅಶಾಂತವಾಗಿದವು.

ಅಗ್ನಯೋ ನೈವ ದೀಪ್ಯನ್ತೇ ನ ಚ ದೀಪ್ಯನ್ತಿ ಭಾಸ್ಕರಾಃ। ಗ್ರಹಾ ನೈವ ಪ್ರಕಾಶನ್ತೇ ನಕ್ಷತ್ರಾಣಿ ನ ತಾರಕಾಃ ।। ೩೦.

ಅಗ್ನಿಗಳು ಹೊತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ, ಭಾನುಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸಲಿಲ್ಲ; ಗ್ರಹಗಳು ಬೆಳಕು ನೀಡಲಿಲ್ಲ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ತಾರೆಗಳು ಕೂಡ ಪ್ರಕಾಶಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಋಷಯೋ ನಾಭ್ಯಭಾಷನ್ತ ನ ದೇವಾ ನ ಚ ದಾನವಾಃ। ಏವಂ ಹಿ ತಿಮಿರೀಭೂತಂ ನಿರ್ದ್ದಹನ್ತಿ ವಿಮಾನಿತಾಃ ।। ೩೦.

ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ, ದೇವತೆಗಳು ಕೂಡ, ದಾನವರು ಕೂಡ ಮಾತಾಡಲಿಲ್ಲ; ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಅವಮಾನಗೊಂಡವರ ಕೋಪದಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಸುಟ್ಟಿಹೋಯಿತು.

ಸಿಂಹನಾದಂ ಪ್ರಮುಞ್ಚನ್ತೇ ಘೋರರೂಪಾ ಮಹಾಬಲಾಃ। ಪ್ರಭಞ್ಜನ್ತೇ ಪರೇ ಘೋರಾ ಯೂಪಾನುತ್ಪಾಟಯನ್ತಿ ಚ ।। ೩೦.

ಭಯಾನಕ ರೂಪದ, ಮಹಾ ಬಲಶಾಲಿಗಳು ಸಿಂಹದ ಹೋಳಾಟದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸಿದರು; ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಬಂದು ಯಜ್ಞದ ಕಂಬಗಳನ್ನು ಒಡೆದು ಎಳೆದುಹಾಕಿದರು.

ಪ್ರಮರ್ದ್ದನ್ತಿ ತಥಾ ಚಾನ್ಯೇ ವಿನೃತ್ಯನ್ತಿ ತತಾಽಪರೇ। ಆಧಾವನ್ತಿ ಪ್ರಧಾವನ್ತಿ ವಾಯುವೇಗಾ ಮನೋಜವಾಃ ।। ೩೦.

ಕೆಲವರು ನಾಶಮಾಡಿದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಕುಣಿದರು, ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಗಾಳಿಯ ವೇಗದಂತೆ ಓಡಿದರು, ಮನಸ್ಸಿನ ಚುರುಕಿನಿಂದ ಓಡಾಡಿದರು.

ಚೂರ್ಣನ್ತೇ ಯಜ್ಞಪಾತ್ರಾಣಿ ಯಾಗಸ್ಯಾಯತನಾನಿ ಚ। ಶೀರ್ಯಮಾಣಾನಿ ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ತಾರಾ ಇವ ನಭಸ್ತಲಾತ್ ।। ೩೦.

ಅವರು ಯಜ್ಞದ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪೂಜಾ ಮಂದಿರಗಳನ್ನು ಒಡೆದು ಚೂರುಮಾಡಿದರು; ಅವುಗಳು ಚೂರುಚೂರು ಆಗುತ್ತಾ ಆಕಾಶದಿಂದ ಬಿದ್ದ ತಾರೆಗಳಂತೆ ಕಂಡವು.

ದಿವ್ಯಾನ್ನಪಾನಭಕ್ಷಾಣಾಂ ರಾಶಯಃ ಪರ್ವತೋಪಮಾಃ। ಕ್ಷೀರ ನದ್ಯಸ್ತಥಾ ಚಾನ್ಯಾ ಘೃತಪಾಯಸಕರ್ದಮಾಃ. ಮಧುಮಣ್ಡೋದಕಾ ದಿವ್ಯಾಃ ಖಣ್ಡಶರ್ಕರವಾಲುಕಾಃ ।। ೩೦.

ಪರ್ವತದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾದ ದೈವಿಕ ಅನ್ನಪಾನಗಳ ರಾಶಿಗಳು ಕಂಡವು; ಹಾಲಿನ ನದಿಗಳು, ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಪಾಯಸದಿಂದ ಕೆಸರು ತುಂಬಿದವು, ಮಾದು ಮತ್ತು ನೀರಿನ ದೈವಿಕ ಹರಿಗಳು, ಸಕ್ಕರೆ ಕಲ್ಲಿನ ಮರಳುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವು.

ಷಡ್ರಸಾನ್ನಿವಹನ್ತ್ಯನ್ಯಾ ಗುಡಕುಲ್ಯಾ ಮನೋರಮಾಃ। ಉಚ್ಚಾವಚಾನಿ ಮಾಂಸಾನಿ ಭಕ್ಷ್ಯಾಣಿ ವಿವಿಧಾನಿ ಚ ।। ೩೦.

ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಆಕರ್ಷಕ ಹರಿಗಳು ಆರು ರುಚಿಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ದವು; ಎತ್ತರದ ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆಯ ಮಾಂಸಗಳು, ವಿವಿಧ ವಿಧಗಳ ಭಕ್ಷ್ಯಗಳೂ ಇದ್ದವು.

ಯಾನಿ ಕಾನಿ ಚ ದಿವ್ಯಾನಿ ಲೇಹ್ಯಞ್ಚೋಷ್ಯಂ ತಥಾಪರೇ। ಭುಞ್ಜತೇ ವಿವಿಧೈರ್ವಕ್ತ್ರೈರ್ವಿಲುಣ್ಠನ್ತಿ ಚ ಸರ್ವಸಃ। ಕ್ರೀಡನ್ತಿ ವಿವಿಧಾಕಾರಾಶ್ಚಿಕ್ಷಿಪುಃ ಸುರಯೋಷಿತಃ ।। ೩೦.

ಯಾವೆಲ್ಲ ದೈವಿಕ ಲೇಹ್ಯ, ಚೋಷ್ಯಗಳಿದ್ದವೆಯೋ, ಅವುಗಳನ್ನು ವಿವಿಧ ಬಾಯಿಗಳಿಂದ ತಿನ್ನುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಲೂಟಿ ಮಾಡುತ್ತಾ, ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ, ದೇವಯಾನಿಯರನ್ನು ಎಸೆದುಹಾಕುತ್ತಾ ಸಂಚರಿಸಿದರು.