ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಯಕ್ಷಾಣಾಮೀಶ್ವರಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ ಕೈಲಾಸನಿಲಯಃ ಪ್ರಭುಃ। ಉಪಾಸತೇ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಉಶನಾ ಚ ಮಹಾಮುನಿಃ. ಸನತ್ಕುಮಾರಪ್ರಮುಖಾಸ್ತೇ ಚೈವ ಪರಮರ್ಷಯಃ ।। ೩೦.

ಯಕ್ಷರ ರಾಜನು, ಶ್ರೀಮಂತನು, ಕೈಲಾಸದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಪ್ರಭು, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಉಶನ ಮತ್ತು ಸನತ್ಕುಮಾರ ಮುಂತಾದ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಆ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅಙ್ಗಿರಃಪ್ರಮುಖಾಶ್ಚೈವ ತಥಾ ದೇವರ್ಷಯೋಽಪರೇ। ವಿಶ್ವಾವಸುಶ್ಚ ಗನ್ಧರ್ವಸ್ತಥಾ ನಾರದಪರ್ವತೌ ।। ೩೦.

ಅಂಗಿರಸನು ಮುಂತಾದ ದೇವರ್ಷಿಗಳು, ವಿಶ್ವಾವಸು ಎಂಬ ಗಂಧರ್ವನು, ಹಾಗೂ ನಾರದ ಮತ್ತು ಪರ್ವತರು ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿದ್ದರು.

ಅಪ್ಸರೋಗಣಸಙ್ಘಾಶ್ಚ ಸಮಾಜಗ್ಮುರನೇಕಶಃ। ವವೌ ಶಿವಃ ಸುಖೋ ವಾಯುರ್ನಾನಾಗನ್ಧವಹಃ ಶುಚಿಃ ।। ೩೦.

ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗುಂಪುಗಳು ಅನೇಕವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದವು. ಶಿವನ ಸುಗಂಧಮಯ, ಶುಭ್ರವಾದ ಮೃದುವಾದ ಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಸರ್ವರ್ತುಕುಸುಮೋಪೇತಾಃ ಪುಷ್ಪವನ್ತೋ ದ್ರುಮಾ ಸ್ತಥಾ। ತಥಾ ವಿದ್ಯಾಧರಾಶ್ಚೈವ ಸಿದ್ಧಾಶ್ಚೈವ ತಪೋಧನಾಃ ।। ೩೦.

ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಋತುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹೂವಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಮರಗಳು ಸದಾ ಹೂಗಳಿಂದ ತುಂಬಿವೆ. ಅಲ್ಲದೆ ವಿದ್ಯಾಧರರು, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಶ್ರೀಮಂತರಾದವರು ಕೂಡ ಇದ್ದಾರೆ.

ಮಹಾದೇವಂ ಪಶುಪತಿಂ ಪರ್ಯುಪಾಸನ್ತಿ ತತ್ರ ವೈ। ಭೂತಾನಿ ಚ ತಥಾನ್ಯಾನಿ ನಾನಾರೂಪಧರಾಣ್ಯಥ ।। ೩೦.

ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವನಾದ ಪಶುಪತಿಯನ್ನು ಅವರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಹಲವಾರು ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಜೀವಿಗಳು ಕೂಡ ಇದ್ದಾರೆ.

ರಾಕ್ಷಸಾಶ್ಚ ಮಹಾರೌದ್ರಾಃ ಪಿಶಾಚಾಶ್ಚ ಮಹಾಬಲಾಃ। ಬಹುರೂಪಧರಾ ಹೃಷ್ಟಾ ನಾನಾಪ್ರಹರಣೋದ್ಯತಾಃ ।। ೩೦.

ಅಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರವಾದ ರಾಕ್ಷಸರು, ಭೀಕರ ರೂಪದ ಪಿಶಾಚರು, ಬಹುಬಲಶಾಲಿಗಳು, ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ವಿವಿಧ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಇದ್ದಾರೆ.

ದೇವಸ್ಯಾನುಚರಾಸ್ತತ್ರ ತಸ್ಥುರ್ವೈಶ್ವಾನರೋಪಮಾಃ। ನನ್ದೀಶ್ವರಶ್ಚ ಭಗವಾನ್ ದೇವಸ್ಯಾನುಮ ತೇ ಸ್ಥಿತಃ ।। ೩೦.

ಅಲ್ಲಿ ದೇವರ ಸೇವಕರು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದರು. ದೇವರ ಆದೇಶದಿಂದ ಭಗವಾನ್ ನಂದೀಶ್ವರನು ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿದ್ದನು.

ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಜ್ವಲಿತಂ ಶೂಲಂ ದೀಪ್ಯಮಾನಂ ಸ್ವತೇಜಸಾ। ಗಙ್ಗಾ ಚ ಸರಿತಾಂ ಶ್ವೇಷ್ಠಾ ಸರ್ವತೀರ್ಥಜಲೋದ್ಭವಾ। ಪರ್ಯುಪಾಸತ ತನ್ದೇವರೂಪಿಣೀ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾಃ ।। ೩೦.

ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿರುವ ಜ್ವಲಂತ ತ್ರಿಶೂಲ ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳ ನೀರಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಗಂಗೆಯೂ ದೇವೀ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು, ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ.

ಏವಂ ಸ ಭಗವಾಂಸ್ತತ್ರ ದೀಪ್ಯಮಾನಃ ಸುರರ್ಷಿಭಿಃ। ದೇವೈಶ್ಚ ಸುಮಹಾಬಾಗೈರ್ಮಹಾದೇವೋ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ ।। ೩೦.

ಅಂತೆಯೇ ಭಗವಂತನು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ, ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ದೇವತೆಗಳ ನಡುವೆ ಮಹಾದೇವನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದನು.

ಪುರಾ ಹಿಮವತಃ ಪೃಷ್ಠೇ ದಕ್ಷೋ ವೈ ಯಜ್ಞಮಾರಭತ್। ಗಙ್ಗಾದ್ವಾರೇ ಶುಭೇ ದೇಶೇ ಋಷಿಸಿದ್ಧನಿಷೇವಿತೇ ।। ೩೦.

ಹಿಮವಂತ ಪರ್ವತದ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ, ಗಂಗಾದ್ವಾರ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಋಷಿ ಸಿದ್ಧರು ನೆಲೆಸಿದ ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ, ದಕ್ಷನು ಒಂದು ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ತತಸ್ತಸ್ಯ ಮಖೇ ದೇವಾಃ ಶತಕ್ರತುಪುರೋಗಮಾಃ। ಗಮನಾಯ ಸಮಾಗಮ್ಯ ಬುದ್ಧಿಮಾಪೇದಿರೇ ತದಾ ।। ೩೦.

ಆ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಸೇರಿ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದರು.

ಸ್ವೈರ್ವಿಮಾನೈರ್ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ಜ್ವಲದ್ಭಿರ್ಜ್ವಲನಪ್ರಭಾಃ। ದೇವಸ್ಯಾನುಮನೇಽಗಚ್ಛನ್ ಗಙ್ಗಾದ್ವಾರ ಇತಿ ಶ್ರುತಿಃ ।। ೩೦.

ತಮಗೆ ಸ್ವಂತವಾದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ, ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಮಹಾತ್ಮರಾದ ದೇವತೆಗಳು ದೇವರ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಗಂಗಾದ್ವಾರಕ್ಕೆ ಹೋದರು ಎಂಬುದು ಶ್ರುತಿ.

ಗನ್ಧರ್ವಾಪ್ಸರಸಾಕೀರ್ಣಂ ನಾನಾದ್ರುಮಲತಾವೃತಮ್। ಋಷಿಸಙ್ಘೈಃ ಪರಿವೃತಂ ದಕ್ಷಂ ಧರ್ಮಭೃತಾಂ ವರಮ್ ।। ೩೦.

ಅಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ದಕ್ಷನು ಋಷಿಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದನು. ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಗಂಧರ್ವರು, ಅಪ್ಸರಸರು ಇದ್ದರು, ವಿವಿಧ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಬೆಲ್ಲಗಳು ತುಂಬಿದ್ದವು.

ಪೃಥಿವ್ಯಾಮನ್ತರಿಕ್ಷೇ ವಾ ಯೇ ಚ ಸ್ವರ್ಲೋಕವಾಸಿನಃ। ಸರ್ವೇ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಯೋ ಭೂತ್ವಾ ಉಪತಸ್ಥುಃ ಪ್ರಜಾಪತಿಮ್ ।। ೩೦.

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಎಲ್ಲರೂ ಕೈಮುಗಿದು ಪ್ರಜಾಪತಿಯನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಭೇಟಿಯಾದರು.

ಆದಿತ್ಯಾ ವಸವೋ ರುದ್ರಾಃ ಸಾಧ್ಯಾಃ ಸಹ ಮರುದ್ಗಣೈಃ। ಜಿಷ್ಣುನಾ ಸಹಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ಆಗತಾ ಯಜ್ಞಭಾಗಿನಃ ।। ೩೦.

ಆದಿತ್ಯರು, ವಸುಗಳು, ರುದ್ರರು, ಸಾಧ್ಯರು, ಮರುದ್ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಜಿಷ್ಣುವಿನ ಜೊತೆ, ಎಲ್ಲರೂ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಲು ಬಂದರು.

ಊಷ್ಮಪಾಃ ಸೋಮಪಾಶ್ಚೈವ ಆಜ್ಯಪಾ ಧೂಮಪಾಸ್ತಥಾ। ಅಶ್ವಿನೌ ಪಿತರಶ್ಚೈವ ಆಗತಾ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಸಹ ।। ೩೦.

ಊಷ್ಮಪರು, ಸೋಮಪರು, ಆಜ್ಯಪರು, ಧೂಮಪರು, ಅಶ್ವಿನೀದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು.

ಏತೇ ಚಾನ್ಯೇ ಚ ಬಹವೋ ಭೂತಗ್ರಾಮಾಸ್ತಥೈವ ಚ। ಜರಾಯುಜಾಣ್ಡಜಾಶ್ಚೈವ ಸ್ವೇದಜೋದ್ಭಿಜ್ಜಕಾಸ್ತಥಾ ।। ೩೦.

ಇವರೆಲ್ಲರ ಜೊತೆಗೆ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು, ಗರ್ಭದಿಂದ, ಮೊಟ್ಟೆಯಿಂದ, ಬೆವರಿನಿಂದ ಅಥವಾ ಮೊಳಕೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದರು.

ಆಹೂತಾ ಮನ್ತ್ರತಃ ಸರ್ವೇ ದೇವಾಶ್ಚ ಸಹ ಪತ್ನಿಭಿಃ। ವಿರಾಜನ್ತೇ ವಿಮಾನಸ್ಥಾ ದೀಪ್ಯಮಾನಾ ಇವಾಗ್ನಯಃ ।। ೩೦.

ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಆಹ್ವಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ತಾನ್ ದಷ್ಟ್ವಾ ಮನ್ಯುಮಾವಿಷ್ಟೋ ದಧೀಚೋ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್। ಅಪೂಜ್ಯಪೂಜನೇ ಚೈವ ಪೂಜ್ಯಾನಾಂ ಚಾಪ್ಯಪೂಜನೇ। ನರಃ ಪಾಪಮವಾಪ್ನೋತಿ ಮಹದ್ವೈ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ ।। ೩೦.

ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ದಧೀಚಿ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ಯಾರು ಅರ್ಹರಲ್ಲದವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೋ ಅಥವಾ ಅರ್ಹರನ್ನು ಪೂಜಿಸದೆ ಬಿಡುತ್ತಾನೋ ಅವನು ಮಹಾ ಪಾಪವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತು ವಿಪ್ರರ್ಷಿಃ ಪುನರ್ದಕ್ಷಮಭಾಷತ। ಪೂಜ್ಯನ್ತು ಪಶುಭರ್ತ್ತಾರಂ ಕಸ್ಮಾನ್ನಾಹ್ವಯಸೇ ಪ್ರಭುಮ್ ।। ೩೦.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ಮಹರ್ಷಿಯು ಮತ್ತೆ ದಕ್ಷನನ್ನು ಕೇಳಿದನು: ಪಶುಗಳ ಪಾಲಕನಾದ ಪ್ರಭುವನ್ನು ನೀನು ಏಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸುವುದಿಲ್ಲ? ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕಲ್ಲವೇ?

ಸನ್ತಿ ಮೇ ಬಹವೋ ರುದ್ರಾಃ ಶೂಲಹಸ್ತಾಃ ಕಪರ್ದ್ದಿನಃ। ಏಕಾದಶಾವಸ್ಥಗತಾ ನಾನ್ಯಂ ವೇಝಿ ಮಹೇಶ್ವರಮ್ ।। ೩೦.

ನನ್ನ ಬಳಿ ಅನೇಕ ರುದ್ರರು ಇದ್ದಾರೆ, ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದವರು, ಜಟಾಧಾರಿಗಳು, ಹನ್ನೊಂದು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವವರು; ನಾನು ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ ಮಹೇಶ್ವರನೆಂದು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.

ಸರ್ವೇ ನಿಮನ್ತ್ರಿತಾ ದೇವಾ ಯೇನ ಈಶೋ ನಿಮನ್ತ್ರಿತಃ। ಯಥಾಹಂ ಶಙ್ಕರಾದೂರ್ದ್ಧ್ವಂ ನಾನ್ಯಂ ಪಶ್ಯಾಮಿ ದೈವತಮ್। ತಥಾ ದಕ್ಷಸ್ಯ ವಿಪುಲೋ ಯಜ್ಞೋಽಯಂ ನ ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೩೦.

ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಸ್ವಾಮಿ ಕೂಡ ಆಹ್ವಾನಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ನಾನು ಶಂಕರನಿಗಿಂತ ಮೇಲೊಂದು ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ, ದಕ್ಷನ ಈ ಮಹಾ ಯಜ್ಞವೂ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗದು.

ಏತನ್ಮಖೇ ಶೂರ ಸುವರ್ಣಪಾತ್ರೇ ಹವಿಃ ಸಮಸ್ತಂ ವಿಧಿಮನ್ತ್ರಪೂತಮ್। ವಿಷ್ಣೋರ್ನಯಾಮ್ಯಪ್ರತಿಮಸ್ಯ ಸರ್ವಂ ಪ್ರಭೋರ್ವಿಭೋ ಹ್ಯಾಹವನೀಯನಿತ್ಯಮ್ ।। ೩೦.

ಈ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ, ವೀರನೇ, ನಾನು ಎಲ್ಲಾ ವಿಧಿ-ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧವಾಗಿಸಿದ ಹವಿಯನ್ನು ಬಂಗಾರದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ, ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಅಪೂರ್ವನಾದ ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆ ಮಹಾಪ್ರಭುವು ಯಾವಾಗಲೂ ಆಹವನೀಯಾಗ್ನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯನು.

ಗತಾಸ್ತು ದೇವತಾ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಶೈಲರಾಜಸುತಾ ತದಾ। ಉವಾಚ ವಚನಂ ಸಾಧ್ವೀ ದೇವಂ ಪಶುಪತಿಂ ತದಾ ।। ೩೦.

ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಹೋದ ನಂತರ, ಪರ್ವತರಾಜನ ಮಗಳು ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಪಶುಪತಿಯನ್ನು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಳು.

ಭಗವನ್ ವ್ಕ ಗತಾ ಹ್ಯೇತೇ ದೇವಾ- ಶಕ್ರಪುರೋಗಮಾಃ । ಬೂಹಿ ತತ್ತ್ವೇನ ತತ್ತ್ವಜ್ಞ ಸಂಶಯೋ ಮೇ ಮಹಾನಯಮ್ ।। ೩೦.

ಪ್ರಭು, ಇಂದ್ರನನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಯುವವನೇ, ನನಗೆ ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಸಂಶಯವಿದೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳು.

ದಕ್ಷೋ ನಾಮ ಮಹಾಭಾಗೋ ಪ್ರಜಾನಾಂ ಪತಿರೂತ್ತಮಃ। ಹಯಮೇಧೇನ ಯಜತೇ ತತ್ರ ಯಾನ್ತಿ ದಿವೌಕಸಃ ।। ೩೦.

ದಕ್ಷನು ಎಂಬ ಮಹಾಭಾಗನು, ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ದೇವತೆಗಳು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಯಜ್ಞಮೇತಂ ಮಹಾಭಾಗ ಕಿಮರ್ಥಂ ನ ಗತೋಽಸಿ ವೈ। ಕೇನ ವಾ ಪ್ರತಿಷೇಧೇನ ಗಮನಂ ಪ್ರತಿಷಿಧ್ಯತೇ ।। ೩೦.

ಮಹಾಭಾಗನೆ, ಈ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ನೀನು ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ಹೋಗಿಲ್ಲಿ? ಯಾವ ನಿರ್ಬಂಧದಿಂದ ನಿನ್ನ ಹೋದನ್ನು ತಡೆಯಲಾಗಿದೆ?

ಸುರೈರೇವ ಮಹಾಭಾಗೇ ಸರ್ವಮೇತದನುಷ್ಠಿತಮ್। ಯಜ್ಞೇಷು ಮಮ ಸರ್ವೇಷು ನ ಭಾಗ ಉಪಕಲ್ಪಿತಃ ।। ೩೦.

ಮಹಾಭಾಗೆ, ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ. ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಯಾವ ಭಾಗವೂ ನೀಡಲಾಗಿಲ್ಲ.

ಪೂರ್ವೋಪಾಯೋಪಪನ್ನೇನ ಮಾರ್ಗೇಣ ವರವರ್ಣಿನಿ। ನ ಮೇ ಸುರಾಃ ಪ್ರಯಚ್ಛನ್ತಿ ಭಾಗಂ ಯಜ್ಞಸ್ಯ ಧೀಮತಃ ।। ೩೦.

ಸುಂದರಿಯೇ, ಹಳೆಯ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಪ್ರಕಾರ ದೇವತೆಗಳು ನನಗೆ ಯಜ್ಞದ ಭಾಗವನ್ನು ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ, ನಾನು ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದರೂ ಸಹ.