ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಅಹಂ ಜ್ಯೇಷ್ಠಾ ವರಿಷ್ಠಾ ಹಿ ನ ತ್ವಸತ್ ಕರ್ತ್ತುಮರ್ಹಸಿ। ಏವಮುಕ್ತೋಽಬ್ರವೀದೇನಾಂ ದಕ್ಷಃ ಸಂರಕ್ತಲೋಚನಃ ।। ೩೦.

'ನಾನು ಹಿರಿಯಳು, ಶ್ರೇಷ್ಠಳು. ನೀನು ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡಬಾರದು,' ಎಂದು ಅವಳು ಹೇಳಿದಾಗ, ದಕ್ಷನು ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿ ಅವಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ತ್ವನ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ವರಿಷ್ಠಾ ಚ ಪೂಜ್ಯಾ ಬಾಲಾ ಸದಾ ಮಮ। ತಾಸಾಂ ಯೇ ಚೈವ ಭರ್ತ್ತಾರಸ್ತೇ ಮೇ ಬಹುಮತಾಃ ಸದಾ ।। ೩೦.

'ನೀನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಶ್ರೇಷ್ಠಳು, ಪೂಜ್ಯಳು, ನನ್ನ ಮಗಳು. ಇವಳ ಸಹೋದರಿಯರ ಪತಿಗಳೂ ನನಗೆ ಸದಾ ಗೌರವದವರು,' ಎಂದು ದಕ್ಷನು ಹೇಳಿದನು.

ಬ್ರಹ್ನಮಷ್ಠಾಶ್ಚ ತಪಿಷ್ಠಾಶ್ಚ ಮಹಾಯೋಗಾಃ ಸುಧಾರ್ಮಿಕಾಃ। ಗುಣೈಶ್ಚೈವಾಧಿಕಾಃ ಶ್ಲಾಘ್ಯಾಃ ಸರ್ವೇ ತೇ ತ್ರ್ಯಮ್ಬಕಾತ್ಸತಿ ।। ೩೦.

'ಬ್ರಹ್ಮ, ಎಂಟು ಮಂದಿ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಮಹಾಯೋಗಿಗಳು, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮೆಚ್ಚುಗೆಪಡುವವರು—ಇವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸತಿಯಿಂದ ತ್ರ್ಯಂಬಕನ ಮೂಲಕ ನನ್ನ ಜಾಮಾತೃಗಳು,' ಎಂದನು.

ವಸಿಷ್ಠೋಽತ್ರಿಃ ಪುಲಸ್ತ್ಯಶ್ಚ ಅಙ್ಗಿರಾಃ ಪುಲಹಃ ಕ್ರತುಃ। ಭೃಗುರ್ಮರೀಚಿಶ್ಚ ತಥಾ ಶ್ರೇಷ್ಠಾ ಜಾಮಾತರೋ ಮಮ ।। ೩೦.

'ವಸಿಷ್ಠ, ಅತ್ರಿ, ಪುಲಸ್ತ್ಯ, ಅಂಗಿರಾ, ಪುಲಹ, ಕ್ರತು, ಭೃಗು ಮತ್ತು ಮರೀಚಿ—ಇವರು ನನ್ನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಜಾಮಾತೃಗಳು,' ಎಂದು ದಕ್ಷನು ಹೇಳಿದನು.

ತಸ್ಯಾತ್ಮಾ ಸ ಚ ತೇ ಶರ್ವೋ ಭಕ್ತಾ ಚಾಸಿ ಹಿ ತಂ ಸದಾ। ತೇನ ತ್ವಾಂ ನ ಬುಭೂಷಾಮಿ ಪ್ರತಿಕೂಲೋ ಹಿ ಮೇ ಭವಃ ।। ೩೦.

'ಅವನು ಶರ್ವನು ನಿನ್ನ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪ, ನೀನು ಸದಾ ಅವನ ಭಕ್ತೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಭವನು ನನಗೆ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ,' ಎಂದನು.

ಇತ್ಯುವಾಚ ತದಾ ದಕ್ಷಃ ಸಂಪ್ರಮೂಢೇನ ಚೇತಸಾ। ಶಾಪಾರ್ಥಮಾತ್ಮನಶ್ಚೈವ ಯೇ ಚೋಕ್ತಾಃ ಪರಮರ್ಷಯಃ ।। ೩೦.

ಹೀಗೆ ದಕ್ಷನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಾ ಮೋಹಗೊಂಡು, ತನ್ನ ಶಾಪಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಲೆಂದು ಮತ್ತು ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ತಥೋಕ್ತಾ ಪಿತರಂ ಸಾ ವೈ ಕ್ರುದ್ಧಾ ದೇವೀದಮಬ್ರವೀತ್ । ವಾಙ್ಮನಃಕರ್ಮಭಿರ್ಯಸ್ಮಾದದುಷ್ಠಾಂ ಮಾಂ ವಿಗರ್ಹಸೇ। ತಸ್ಮಾತ್ತ್ಯಜಾಮ್ಯಹನ್ದೇಹಮಿದನ್ತಾತ ತವಾತ್ಮಜಮ್ ।। ೩೦.

ಹೀಗೆ ತಂದೆಯ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ದೇವಿಯು ಕೋಪದಿಂದ ಹೇಳಿದಳು: 'ನಾನು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ದೋಷವಿಲ್ಲದವಳಾಗಿದ್ದರೂ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ನಿಂದಿಸಿದ್ದೀಯ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಈ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತೇನೆ, ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ನಿನ್ನ ಮಗಳು ಅಲ್ಲ.'

ತತಸ್ತೇನಾವಮಾನೇನ ಸತೀ ದುಃಖಾದಮರ್ಷಿತಾ। ಅಬ್ರವೀದ್ವಚನಂ ತೇವೀ ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ಮಹೇಶ್ವರಮ್ ।। ೩೦.

ಅವಮಾನದಿಂದ ತುಂಬಿ ದುಃಖದಿಂದ ಮತ್ತು ಕೋಪದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸತೀ, ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.

ಯತ್ರಾಹಮುಪಪತ್ಸ್ಯೇಹಂ ಪುನರ್ದೇಹೇನ ಭಾಸ್ವತಾ। ತತ್ರಾಪ್ಯಹಮಸಂಮೂಢಾ ಸಮ್ಭೂತಾ ಧಾರ್ಮಿಕೀ ಪುನಃ। ಗಚ್ಛೇಯಂ ಧರ್ಮಪತ್ನೀತ್ವಂ ತ್ರ್ಯಮ್ಬಕಸ್ಯೈವ ಧರ್ಮತಃ ।। ೩೦.

ನಾನು ಮತ್ತೆ ಯಾವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದರೂ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಧರ್ಮಪರಳಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಪುನಃ ಧರ್ಮದಂತೆ ತ್ರಯಂಬಕನ ಪತ್ನಿಯಾಗುತ್ತೇನೆ.

ತತ್ರೈವಾಥ ಸಮಾಸೀನಾ ಯುಕ್ತಾತ್ಮಾನಂ ಸಮಾದಧೇ। ಧಾರಯಾಮಾಸ ಚಾಗ್ನೇಯೀಂ ಧಾರಣಾಂ ಮನಸಾತ್ಮನಃ ।। ೩೦.

ಅಲ್ಲೇ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು, ಸತೀ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಅಗ್ನಿಯ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಳು.

ತತ ಆಗ್ನೇಯೀಸಮುತ್ಥೇನ ವಾಯುನಾ ಸಮುದೀರಿತಃ। ಸರ್ವಾಙ್ಗೇಭ್ಯೋ ವಿನಿಃ ಸೃತ್ಯ ವಹ್ನಿರ್ಭಸ್ಮ ಚಕಾರ ತಾಮ್ ।। ೩೦.

ಆ ಅಗ್ನಿಧ್ಯಾನದಿಂದ ಉದಯವಾದ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿ, ಸತೀಯ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಬೆಂಕಿ ಹೊರಬಂದು, ಅವಳನ್ನು ಭಸ್ಮಮಾಡಿತು.

ತದುಪಶ್ರುತ್ಯ ನಿಧನಂ ಸತ್ಯಾ ದೇವೋಽಥ ಶೂಲಧೃಕ್। ಸಂವಾದಞ್ಚ ತಯೋರ್ಬುದ್ಧ್ವಾ ಯಾಥಾತಥ್ಯೇನ ಶಙ್ಕರಃ। ದಕ್ಷಸ್ಯಾಥ ಋಷೀಣಾಞ್ಚ ಚುಕೋಪ ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಭುಃ ।। ೩೦.

ಸತಿಯ ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ಮತ್ತು ಅವರಿಬ್ಬರ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ತಿಳಿದು, ಶೂಲಧಾರಿ ಶಂಕರನು ದಕ್ಷನ ಮೇಲೂ ಋಷಿಗಳ ಮೇಲೂ ಕೋಪಗೊಂಡನು.

ಯಸ್ಮಾದವಮತಾ ದಕ್ಷ ಮತ್ಕೃತೇ ಮಾನ ಸಾ ಸತೀ। ಪ್ರಶಸ್ತಾಶ್ಚೇತರಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಸ್ವಸುತಾ ಭರ್ತೃಭಿಃ ಸಹ ।। ೩೦.

ನನ್ನ ಕಾರಣದಿಂದ ದಕ್ಷನು ಸತಿಯನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದುದರಿಂದ, ಅವನ ಇತರ ಎಲ್ಲಾ ಪುತ್ರಿಯರು ತಮ್ಮ ಗಂಡಸರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಶಂಸಿತರಾದರು.

ತಸ್ಮಾದ್ವೈವಸ್ವತಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಪುನರೇವ ಮಹರ್ಷಯಃ। ಉತ್ಪತ್ಸ್ಯನ್ತೇ ದ್ವಿತೀಯೇ ವೈ ಮಮ ಯಜ್ಞೇ ಹ್ಯಯೋನಿಜಾಃ ।। ೩೦.

ಆದುದರಿಂದ, ವೈವಸ್ವತ ಯುಗವನ್ನು ತಲುಪಿದ ಮೇಲೆ, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ನನ್ನ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಗರ್ಭದಿಂದ ಅಲ್ಲದೆ ಪುನಃ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಹುತೇ ವೈ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಶುಕ್ತೇ ಚಾಕ್ಷುಷಸ್ಯಾನ್ತರೇ ಮನೋಃ। ಅಭಿವ್ಯಾಹೃತ್ಯ ಚ ಋಷೀನ್ ದಕ್ಷಮಭ್ಯಗಮತ್ ಪುನಃ ।। ೩೦.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೋಮ ಮಾಡಿದಾಗ ಮತ್ತು ಚಾಕ್ಷುಷ ಮನುವಿನ ಅವಧಿ ಮುಗಿದಾಗ, ಋಷಿಗಳನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ, ದಕ್ಷನು ಪುನಃ ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಭವಿತಾ ಚಾಕ್ಷುಷೋ ರಾಜಾ ಚಾಶ್ರುಷಸ್ಯ ಸಮನ್ವಯೇ। ಪ್ರಾಚೀನಬರ್ಹಿಷಃ ಪೌತ್ರಃ ಪುತ್ರಶ್ಚೈವ ಪ್ರಚೇತಸಃ ।। ೩೦.

ಚಾಕ್ಷುಷ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಾಚೀನಬರ್ಹಿಯ ಮೊಮ್ಮಗನೂ ಪ್ರಚೇತಸನ ಮಗನೂ ಆದ ಒಬ್ಬ ರಾಜನು ಹುಟ್ಟುವನು.

ದಕ್ಷ ಇತ್ಯೇವ ನಾಮ್ನಾ ತ್ವಂ ಮಾರ್ಷಾಯಾಂ ಜನಯಿಷ್ಯಸಿ। ಕನ್ಯಾಯಾಂ ಶಾಖಿನಾಞ್ಚೈವ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ವೈ ಚಾಕ್ಷುಷೇಽನ್ತರೇ ।। ೩೦.

ನೀನು ಮಾರ್ಷಾದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಅವನನ್ನು ಜನ್ಮಕೊಡುತ್ತೀಯೆ; ಚಾಕ್ಷುಷ ಯುಗ ಬಂದಾಗ ಶಾಖಿನರ ನಡುವೆ ಪುತ್ರಿಯರನ್ನೂ ಜನ್ಮಕೊಡುತ್ತೀಯೆ.

ಅಹಂ ತತ್ರಾಪಿ ತೇ ವಿಘ್ನಮಾಚರಿಷ್ಯಾಮಿ ದುರ್ಮತೇ। ಧರ್ಮಾರ್ಥಕಾಮಯುಕ್ತೇಷು ಕರ್ಮಸ್ವಿಹ ಪುನಃ ಪುನಃ ।। ೩೦.

ಅಲ್ಲಿ ಕೂಡಾ, ಅಜ್ಞಾನಿಯೇ, ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ಕಾಮಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿನಗೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಯಸ್ಮಾತ್ ತ್ವಂ ಮತ್ಕೃತೇ ಕ್ರೂರಮೃಷೀನ್ ವ್ಯಾಹೃತವಾನಸಿ। ತಸ್ಮಾತ್ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಸುರೈರ್ಯಜ್ಞೇ ನ ತ್ವಾಂ ಯಕ್ಷ್ಯನ್ತಿ ವೈ ದ್ವಿಜಾಃ ।। ೩೦.

ನನ್ನ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಕ್ರೂರವಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದುದರಿಂದ, ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜರು ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಹುತ್ವಾಹುತಿಂ ತತಃ ಕ್ರೂರಃ ಅಪಸ್ತ್ಯಕ್ಷ್ಯನ್ತಿ ಕರ್ಮಸು। ಇಹೈವ ವತ್ಸ್ಯಸಿ ತಥಾ ದಿವಂ ಹಿತ್ವಾ ಯುಗಕ್ಷಯಾತ್ ।। ೩೦.

ಕ್ರೂರ ಹೋಮ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಅವರು ನಿನ್ನನ್ನು ವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸುವರು; ನೀನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿ ಯುಗಾಂತದವರೆಗೆ ಉಳಿಯುವೆ.

ಸರ್ವೇಷಾಮೇವ ಲೋಕಾನಾಂ ಭೂರ್ಲೋಕಸ್ತ್ವಾದಿರುಚ್ಯತೇ। ತಮಹಂ ಧಾರಯಿಷ್ಯಾಮಿ ನಿದೇಶಾತ್ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ ।। ೩೦.

ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಭೂಲೋಕವೇ ಮುಖ್ಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ; ಪರಮೇಶ್ವರನ ಆದೇಶದಿಂದ ನಾನು ಅದನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಅಸ್ಯಾಂ ಕ್ಷಿತೌ ವೃತಾ ಲೋಕಾಃ ಸರ್ವೇ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಭಾಸ್ಕರಾಃ। ತಾನಹಂ ಧಾರಯಾಮೀಹ ಸತತಂ ನ ತವಾಜ್ಞಯಾ ।। ೩೦.

ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನರು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ; ನಾನು ಅವನ್ನು ಸದಾ ಇಲ್ಲಿ ಧರಿಸುತ್ತೇನೆ, ನಿನ್ನ ಆದೇಶದಿಂದಲ್ಲ.

ಚಾತುರ್ವರ್ಣ್ಯಂ ಹಿ ದೇವಾನಾಂ ತೇ ಚಾಪ್ಯೇಕತ್ರ ಭುಞ್ಜತೇ। ನಾಹಂ ತೈಃ ಸಹ ಭೋಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ತತೋ ದಾಸ್ಯನ್ತಿ ತೇ ಪೃಥಕ್। ತತೋ ದೇವೈಃ ಸ ತೈಃ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ನೇಜ್ಯತೇ ಪೃಥಗಿಜ್ಯತೇ ।। ೩೦.

ದೇವತೆಗಳ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣಗಳೂ ಒಂದಾಗಿ ಭೋಜನಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ನಾನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ; ಹೀಗಾಗಿ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನೀನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿಯೇ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವೆ.

ತತೋಽಭಿವ್ಯಾಹೃತೋ ದಕ್ಷೋ ರುದ್ರೇಣಾಮಿತತೇಜಸಾ। ಸ್ವಾಯಮ್ಭುವೇಽನ್ತರೇ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಉತ್ಪನ್ನೋ ಮಾನುಷೇಷ್ವಿಹ ।। ೩೦.

ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯ ರುದ್ರನು ದಕ್ಷನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಯುಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅವನು ಇಲ್ಲಿ ಮಾನವರಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಗೃಹಪತಿಂ ದಕ್ಷಂ ಜ್ಞಾನಾನಾಮೀಶ್ವರಂ ಪ್ರಭುಮ್। ದಕ್ಷೋ ನಾಮ ಮಹಾಯಜ್ಞೈಃ ಸೋಽಯಜದ್ದೈವತೈಃ ಸಹ ।। ೩೦.

ದಕ್ಷನನ್ನು ಗೃಹಪತಿ, ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಸ್ವಾಮಿ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ದಕ್ಷ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಅವನು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದನು.

ಅಥ ದೇವೀ ಸತೀ ಯಾ ತು ಪ್ರಾಪ್ತೇ ವೈವಸ್ವತೇಽನ್ತರೇ। ಮೈನಾಯಾಂ ತಾಮುಮಾಂ ದೇವೀಂ ಜನಯಾಮಾಸ ಶೈಲರಾಟ್ ।। ೩೦.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವೈವಸ್ವತ ಮನುವಿನ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ಸತಿಯಾದ ದೇವಿ, ಮೈನಾಕ ಎಂಬ ಪರ್ವತರಾಜನ ಮಗಳಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಸಾ ತು ದೇವೀ ಸತೀ ಪೂರ್ವಂ ತತಃ ಪಶ್ಚಾದುಮಾಽಭವತ್। ಸಹ ವ್ರತಾ ಭವಸ್ಯೈಷಾ ನ ತಯಾ ಮುಚ್ಯತೇ ಭವಃ। ಯಾವದಿಚ್ಛತಿ ಸಂಸ್ಥಾತುಂ ಪ್ರಭುರ್ಮನ್ವನ್ತರೇಷ್ವಿಹ ।। ೩೦.

ಆ ದೇವಿ ಮೊದಲು ಸತಿ ಆಗಿದ್ದಳು, ನಂತರ ಉಮೆಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು. ಈಕೆ ಸದಾ ಭವನೆಂಬ ದೇವರಿಗೆ ವ್ರತಪಾಲನೆಯಿಂದ ನಿಷ್ಠೆಯಿದ್ದಳು. ಭವನು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಪ್ರತಿ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿಯೂ ಅವಳನ್ನು ಬಿಡದೆ ಇದ್ದನು.

ಮಾರೀಚಂ ಕಶ್ಯಪಂ ದೇವೀ ಯಥಾಹಿತಿರನುವ್ರತಾ। ಸಾಧ್ಯಂ ನಾರಾಯಣಂ ಶ್ರೀಸ್ತು ಮಘವನ್ತಂ ಶಚೀ ಯಥಾ ।। ೩೦.

ಹಾಗೆಯೇ ದೇವಿ ಮಾರಿ‍ಚಿ ಮತ್ತು ಕಶ್ಯಪರಿಗೆ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಇದ್ದಂತೆ, ಶ್ರೀ ದೇವಿ ನಾರಾಯಣನಿಗೆ, ಶಚಿ ದೇವಿ ಮಘವಂತನಿಗೆ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಇದ್ದಂತೆ.

ವಿಷ್ಣುಂ ಕೀರ್ತೀ ರುಚಿಃ ಸೂರ್ಯಂ ವಸಿಷ್ಠಞ್ಚಾಪ್ಯರೂನ್ಧತೀ। ನೈತಾಸ್ತು ವಿಜಹತ್ಯೇತಾನ್ ಭರ್ತೄನ್ ದೇವ್ಯಃ ಕಥಂಚನ। ಆವರ್ತ್ತಮಾನಕಲ್ಪೇಷು ಪುನರ್ಜಾಯನ್ತಿ ತೈಃ ಸಹ ।। ೩೦.

ಕೀರ್ತಿ ದೇವಿ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ, ರುಚಿ ದೇವಿ ಸೂರ್ಯನಿಗೆ, ಅರುಂಧತಿ ವಸಿಷ್ಠನಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಇದ್ದರು. ಈ ದೇವಿಯರು ಯಾವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ತಮ್ಮ ಗಂಡರನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿ ಪ್ರಪಂಚ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ.