ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಯಥಾಶೈಲಂ ವರ್ಣಾಶ್ಚ ನ್ಯಾಯತೋಽರ್ಥತಃ। ಅಭ್ಯಾಸಾತ್ಸನ್ಧಯಶ್ಚೈವ ತಸ್ಮಾಜ್ಜ್ಞೇಯಾಃ ಸ್ವರಾ ಇತಿ ।। ೨೬.

ವರ್ಣಗಳು ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಮತ್ತು ಅರ್ಥದಂತೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ. ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಸಂಯೋಗಗಳು ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸ್ವರಗಳನ್ನು ಹೀಗೆ ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಅಸ್ಮಿನ್ ಕಲ್ಪೇ ತ್ವಯಾ ಚೋಕ್ತಃ ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವೋ ಮಹಾತ್ಮನಃ। ಮಹಾದೇವಸ್ಯ ರುದ್ರಸ್ಯ ಸಾಧಕೈರ್ಮುನಿಭಿಃ ಸಹ ।। ೨೭.

ಈ ಯುಗದಲ್ಲಿ ನೀನು ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಮಹಾದೇವನು, ರುದ್ರನು, ಸಾಧಕರಾದ ಮುನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾದುದನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೀಯೆ.

ಉತ್ಪತ್ತಿರಾದಿಸರ್ಗಸ್ಯ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತ ಸಮಾಸತಃ। ವಿಸ್ತರೇಣಾಸ್ಯ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ನಾಮಾನಿ ತನುಭಿಃ ಸಹ ।। ೨೭.

ಆದಿಕಾಲದ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಉದ್ಭವವನ್ನು ನಾನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ಅದರ ವಿವರವನ್ನು, ಹೆಸರುಗಳೊಂದಿಗೆ, ರೂಪಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಪತ್ನೀಷು ಜನಯಾಮಾಸ ಮಹಾದೇವಃ ಸುತಾನ್ ಬಹೂನ್। ಕಲ್ಪೇಽಷ್ಟಮೇ ವ್ಯತೀತೇ ತು ಯಸ್ಮಿನ್ ಕಲ್ಪೇ ತು ತಚ್ಛೃಣು ।। ೨೭.

ಮಹಾದೇವನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಗಳಿಂದ ಅನೇಕ ಪುತ್ರರನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು. ಯಾವ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ಎಂಟನೆಯದು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಇದು ಸಂಭವಿಸಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳು.

ಕಲ್ಪಾದೌ ಚಾತ್ಮಾನಸ್ತುಲ್ಯಂ ಸುತಂ ಪ್ರಧ್ಯಾಯತಃ ಪ್ರಭೋಃ। ಪ್ರಾದುರಾಸೀತ್ತತೋಙ್ಕೇಽಸ್ಯ ಕುಮಾರೋ ನೀಲಲೋಹಿತಃ। ತಂ ದಧೇ ಸುಸ್ವರಂ ಘೋರಂ ನಿರ್ದಹನ್ನಿವ ತೇಜಸಾ ।। ೨೭.

ಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಭುವಾದವನು ತನ್ನ ಸಮಾನವಾದ ಮಗನನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ, ತನ್ನ ದೇಹದಿಂದ ನೀಲಿ-ಕೆಂಪು ವರ್ಣದ ಕುಮಾರನನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನು. ಆ ಮಗನು ಭಯಂಕರವಾಗಿ, ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ದಹಿಸುವಂತೆ, ಗಂಭೀರ ಸ್ವರದಿಂದ ಇದ್ದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರುದನ್ತಂ ಸಹಸಾ ಕುಮಾರಂ ನೀಲಲೋಹಿತಮ್। ವ್ಕ ರೋದಿಷಿ ಕುಮಾರೇತಿ ಬ್ರಹ್ಮಾ ತಂ ಪ್ರತ್ಯಭಾಷತ ।। ೨೭.

ಆ ನೀಲಿ-ಕೆಂಪು ಕುಮಾರನು ಅಚಾನಕ್ ಅಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನನ್ನು ಕೇಳಿದನು: 'ಏಕೆ ಅಳುತ್ತೀಯೆ ಕುಮಾರಾ?' ಎಂದು.

ಸೋಽಬ್ರವೀದ್ದೇಹಿ ಮೇ ನಾಮ ಪ್ರಥಮಂ ವೈ ಪಿತಾಮಹ। ರುದ್ರಸ್ತ್ವಂ ದೇವ ನಾಮ್ನಾಸಿ ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಸೋಽರುದತ್ಪುನಃ ।। ೨೭.

ಅವನು ಹೇಳಿದನು: 'ಪಿತಾಮಹನೇ, ನನಗೆ ಮೊದಲ ಹೆಸರು ಕೊಡು.' ಬ್ರಹ್ಮನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ನೀನು ರುದ್ರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ.' ಆದರೆ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.

ಕಿಂ ರೋದಿಷೀತಿ ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ರುದನ್ತಂ ಪುನರಬ್ರವೀತ್ । ನಾಮ ದೇಹಿ ದ್ವಿತೀಯಂ ಮೇ ಇತ್ಯುವಾಚ ಸ್ವಯಮ್ಭುವಮ್ ।। ೨೭.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದನು: 'ಏಕೆ ಅಳುತ್ತೀಯೆ?' ಆಗ ಅವನು ಸ್ವಯಂಭುವನನ್ನು ನೋಡಿ: 'ನನಗೆ ಎರಡನೇ ಹೆಸರು ಕೊಡು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಭವಸ್ತ್ವಂ ದೇವ ನಾಮ್ನಾಸಿ ಙ್ತ್ಯುಕ್ತಃ ಸೋಽರುದತ್ಪುನಃ। ಕಿಂ ರೋದಿಷೀತಿ ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚಾಥ ಶಙ್ಕರಮ್ ।। ೨೭.

'ನೀನು ಭವ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ' ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು. ಆದರೆ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಶಂಕರನನ್ನು ನೋಡಿ: 'ಏಕೆ ಅಳುತ್ತೀಯೆ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ತೃತೀಯಂ ದೇಹಿ ಮೇ ನಾಮ ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ತಮ್। ಶಿವಸ್ತ್ವಂ ದೇವ ನಾಮ್ನಾಸಿ ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ತಮ್। ಶಿವಸ್ತ್ವಂ ದೇವ ನಾಮ್ನಾಸಿ ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಸೋಽರುದತ್ಪುನಃ ।। ೨೭.

ಅವನು ಹೇಳಿದನು: 'ನನಗೆ ಮೂರನೇ ಹೆಸರು ಕೊಡು.' ಬ್ರಹ್ಮನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ನೀನು ಶಿವ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ.' ಆದರೆ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.

ಕಿಂ ರೋದಿಷೀತಿ ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ರುದನ್ತಂ ಪುನರಬ್ರವೀತ್। ಚತುರ್ಥಂ ದೇಹಿ ಮೇ ನಾಮ ಇತ್ಯುವಾಚ ಸ್ವಯಮ್ಭುವಮ್ ।। ೨೭.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದನು: 'ಏಕೆ ಅಳುತ್ತೀಯೆ?' ಅವನು ಸ್ವಯಂಭುವನನ್ನು ನೋಡಿ: 'ನನಗೆ ನಾಲ್ಕನೇ ಹೆಸರು ಕೊಡು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಪಶೂನಾಂ ತ್ವಂ ಪತಿರ್ದೇವ ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಸೋಽರುದತ್ಪುನಃ। ಕಿಂ ರೋದಿಷೀತಿ ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ರುದನ್ತಂ ಪುನರಬ್ರವೀತ್ ।। ೨೭.

'ನೀನು ಪಶುಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ದೇವರು' ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು. ಆದರೆ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದನು: 'ಏಕೆ ಅಳುತ್ತೀಯೆ?'

ಪಞ್ಚಮಂ ದೇಹಿ ಮೇ ನಾಮ ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ತಮ್। ಈಶಸ್ತ್ವಂ ದೇವ ನಾಮ್ನಾಸಿ ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಸೋಽರುದತ್ಪುನಃ ।। ೨೭.

ಅವನು ಹೇಳಿದನು: 'ನನಗೆ ಐದನೇ ಹೆಸರು ಕೊಡು.' ಬ್ರಹ್ಮನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ನೀನು ಈಶ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ.' ಆದರೆ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.

ಕಿಂ ರೋದಿಷೀತಿ ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ರುದನ್ತಂ ಪುನರಬ್ರವೀತ್। ಷಷ್ಠಂ ಮೇ ನಾಮ ದೇಹೀತಿ ಇತ್ಯುವಾಚಾಥ ತಂ ಪ್ರಭುಮ್ ।। ೨೭.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದನು: 'ಏಕೆ ಅಳುತ್ತೀಯೆ?' ಅವನು ಪ್ರಭುವನ್ನು ನೋಡಿ: 'ನನಗೆ ಆರನೇ ಹೆಸರು ಕೊಡು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಭೀಮಸ್ತ್ವಂ ದೇವ ನಾಮ್ನಾಸಿ ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಸೋಽರುದತ್ಪುನಃ । ಕಿಂ ರೋದಿಷೀತಿ ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ರುದನ್ತಂ ಪುನರಬ್ರವೀತ್ ।। ೨೭.

'ನೀನು ಭೀಮ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ' ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು. ಆದರೆ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದನು: 'ಏಕೆ ಅಳುತ್ತೀಯೆ?'

ಸಪ್ತಮಂ ದೇಹಿ ಮೇ ನಾಮ ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ತಮ್। ಉಗ್ರಸ್ತ್ವಂ ದೇವ ನಾಮ್ನಾಸಿ ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಸೋಽರುದತ್ಪುನಃ ।। ೨೭.

ಅವನು ಹೇಳಿದನು: 'ನನಗೆ ಏಳನೇ ಹೆಸರು ಕೊಡು.' ಬ್ರಹ್ಮನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ನೀನು ಉಗ್ರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ.' ಆದರೆ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.

ಕಿಂ ರೋದಿಷೀತಿ ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ರುದನ್ತಂ ಪುನರಬ್ರವೀತ್। ಅಷ್ಠಮಂ ದೇಹಿ ಮೇ ನಾಮ ತ್ವಂ ವಿಭೋ ಪುನರಬ್ರವೀತ್। ಮಹಾದೇವಸ್ತು ನಾಮ್ನಾಸಿ ಇತ್ಯುಕ್ತೋ ವಿರರಾಮ ಹ ।। ೨೭.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದನು: 'ಏಕೆ ಅಳುತ್ತೀಯೆ?' ಅವನು ಪ್ರಭುವನ್ನು ನೋಡಿ: 'ನನಗೆ ಎಂಟನೇ ಹೆಸರು ಕೊಡು' ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ನೀನು ಮಹಾದೇವ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ.' ಆಗ ಅವನು ಅಳುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು.

ಲಬ್ಧ್ವಾ ನಾಮಾನಿ ಚೈತಾನಿ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ನೀಲಲೋಹಿತಃ। ಪ್ರೋವಾಚ ನಾಮ್ನಾಮೇತೇಷಾಂ ಭೂತಾನಿ ಪ್ರದಿಶೇತಿ ಹ ।। ೨೭.

ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಈ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಪಡೆದ ನೀಲಲೋಹಿತನು ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ಹೆಸರುಗಳಿಂದ ಈ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಕರೆಯಿರಿ' ಎಂದು.

ತತೋಽಭಿಶೃಷ್ಟಾಸ್ತನವ ಏಷಾಂ ನಾಮ್ನಾಂ ಸ್ವಯಮ್ಭುವಾ। ಸೂರ್ಯೋ ಮಹೀ ಜಲಂ ವಹ್ನಿರ್ವಾಯುರಾಕಾಶಮೇವ ಚ ।। ೨೭.

ಆಮೇಲೆ ಸ್ವಯಂಭುವಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಈ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಸೂರ್ಯ, ಭೂಮಿ, ನೀರು, ಅಗ್ನಿ, ವಾಯು ಮತ್ತು ಆಕಾಶ ಎಂಬ ರೂಪಗಳಿಗೆ ನೀಡಿದನು.

ದೀಕ್ಷಿತೋ ಬ್ರಹ್ಮಣಶ್ಚನ್ದ್ರ ಇತ್ಯೇತೇ ಬ್ರಹ್ಮಧಾತವಃ। ತೇಷು ಪೂಜ್ಯಶ್ಚ ವನ್ದ್ಯಃ ಸ್ಯಾದ್ರುದ್ರಸ್ತಾನ್ ಹಿನಸ್ತಿ ವೈ ।। ೨೭.

ಚಂದ್ರನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ದೀಕ್ಷಿತನಾದನು, ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಬ್ರಹ್ಮನ ತತ್ತ್ವಗಳು. ಇವರಲ್ಲಿ ರುದ್ರನು ಪೂಜ್ಯನೂ ವಂದನೀಯನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಅವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ತತೋಽಬ್ರವೀತ್ ಪುನರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ತಂ ದೇವಂ ನೀಲಲೋಹಿತಮ್ । ದ್ವಿತೀಯಂ ನಾಮಧೇಯನ್ತೇ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಭವೇತಿ ಯತ್। ಏತಸ್ಯಾಪೋ ದ್ವಿತೀಯಾ ತೇ ತನುರ್ನಾಮ್ನಾ ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೨೭.

ಆಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮತ್ತೆ ನೀಲಲೋಹಿತ ದೇವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ನಿನಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಎರಡನೇ ಹೆಸರೇ ಭವ. ನೀನಿನ ಎರಡನೇ ರೂಪ ನೀರಾಗಿ ಈ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವುದು.'

ಇತ್ಯುಕ್ತೇ ಯತ್ ಸ್ಥಿರಂ ತಸ್ಯ ಶರೀರಸ್ಥಂ ರಸಾತ್ಮಕಮ್। ತದ್ವಿವೇಶ ತತಸ್ತೋಯಂ ತಸ್ಮಾದಾಪೋ ಭವಃ ಸ್ಮೃತಃ ।। ೨೭.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿದ್ದ ಸ್ಥಿರವಾದ ಮತ್ತು ರಸಸ್ವರೂಪವಾದ ಅಂಶವು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು. ಅದರಿಂದ ಅವನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಭವ ಎಂದು ನೆನಪಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಯಸ್ಮಾದ್ಭವನ್ತಿ ಭೂತಾನಿ ತಾಭ್ಯಸ್ತಾ ಭಾವಯನ್ತಿ ಚ। ಭವನಾದ್ಭಾವನಾಚ್ಚೈವ ಭೂತಾನಾಂ ಸಮ್ಭವಃ ಸ್ಮೃತಃ ।। ೨೭.

ಏಕೆಂದರೆ ಜೀವಿಗಳು ಅವರಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅವುಗಳಿಂದ ಪೋಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಭವ ಮತ್ತು ಭಾವನೆ ಎಂಬುದರಿಂದ ಜೀವಿಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ತಸ್ಮಾನ್ಮೂತ್ರಂ ಪುರೀಷಞ್ಚ ನಾಪ್ಸು ಕುರ್ವೀತ ಸರ್ವದಾ। ನ ಸ್ನಾಯೇದಪ್ಸು ನಗ್ನಶ್ಚ ನ ನಿಷ್ಠೀವೇತ್ ಕದಾಚನ ।। ೨೭.

ಆದ್ದರಿಂದ, ಯಾವಾಗಲೂ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮೂತ್ರ ಅಥವಾ ಮಲವಿಸರ್ಜನೆ ಮಾಡಬಾರದು. ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನಗ್ನವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬಾರದು, ಅಥವಾ ಯಾವಾಗಲೂ ಅದರಲ್ಲಿ ಉಗುಳಬಾರದು.

ಮೈಥುನಂ ನೈವ ಸೇವೇತ ಶಿರಃಸ್ನಾನಞ್ಚ ವರ್ಜಯೇತ್। ನ ಪ್ರೀತಃ ಪರಿಚಕ್ಷೀತ ವಹನ್ನ ಸಂಸ್ಥಿತೋಽಪಿ ವಾ ।। ೨೭.

ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮೈಥುನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು, ತಲೆಯನ್ನೂ ಅಲ್ಲಿ ತೊಳೆಯಬಾರದು. ಅಲ್ಲಿರುವಾಗ ಅಥವಾ ಸಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ ಅಪಮಾನಕರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಬಾರದು.

ಮೇಧ್ಯಾಮೇಧ್ಯಶರೀರತ್ವಾನ್ನೈವ ದುಷ್ಯನ್ತ್ಯಪಃ ಕ್ವಚಿತ್ । ವಿವರ್ಣರಸಗನ್ಧಾಶ್ಚ ಅಲ್ಪಾಶ್ಚ ಪರಿವರ್ಜಯೇತ್ ।। ೨೭.

ಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ಅಶುದ್ಧ ದೇಹಗಳ ಕಾರಣದಿಂದ ನೀರು ಎಂದಿಗೂ ಕಲುಷಿತವಾಗದು. ಆದರೆ ಬಣ್ಣವಿಲ್ಲದ, ರುಚಿಯಿಲ್ಲದ, ದುರ್ಗಂಧಯುಕ್ತ ಅಥವಾ ಕಡಿಮೆ ನೀರನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು.

ಅಪಾಂ ಯೋನಿಃ ಸಮುದ್ರಶ್ಚ ತಸ್ಮಾತ್ತಂ ಕಾಮಯನ್ತಿ ತಾಃ। ಮೇಧ್ಯಾಶ್ಚೈವಾಮೃತಾಶ್ಚೈವ ಭವನ್ತಿ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಸಾಗರಮ್ ।। ೨೭.

ನೀರಿನ ಮೂಲ ಸಮುದ್ರವೇ ಆಗಿದೆ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವು ಅದನ್ನು ತಲುಪಲು ಬಯಸುತ್ತವೆ. ಸಮುದ್ರವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ ಅವು ಶುದ್ಧವಾಗಿಯೂ ಅಮೃತವಾಗಿಯೂ變ುತ್ತವೆ.

ತಸ್ಮಾದಪೋ ನ ರುನ್ಧೀತ ಸಮುದ್ರಂ ಕಾಮಯನ್ತಿ ತಾಃ। ನ ಹಿನಸ್ತಿ ಭವೋ ದೇವಃ ಸದೈವಂ ಯೋಽಪ್ಸು ವರ್ತ್ತತೇ ।। ೨೭.

ಆದ್ದರಿಂದ ನೀರನ್ನು ತಡೆಯಬಾರದು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತವೆ. ಹೀಗೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಇರುವವನಿಗೆ ಭವ ದೇವರು ಎಂದಿಗೂ ಹಾನಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

ತತೋಽಬ್ರವೀತ್ ಪುನರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ತಂ ದೇವಂ ಕೃಷ್ಣಲೋಹಿತಮ್। ಶರ್ವಸ್ತ್ವಮಿತಿ ಯನ್ನಾಮ ತೃತೀಯಂ ಸಮುದಾಹೃತಮ್। ತಸ್ಯ ಭೂಮಿಸ್ತೃತೀಯಾ ತು ತನುರ್ನಾಮ್ನಾ ಭವತ್ವಿಯಮ್ ।। ೨೭.

ಆಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮತ್ತೆ ಕೃಷ್ಣಲೋಹಿತ ದೇವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನಿನಗೆ ನಾನು ಘೋಷಿಸಿದ ಮೂರನೇ ಹೆಸರು ಶರ್ವ. ಈ ಭೂಮಿ ನಿನಗೆ ಮೂರನೇ ರೂಪವಾಗಿ ಈ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಇರಲಿ.'