ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಅಷ್ಟಮಾತ್ತು ಮುಖಾತ್ತಸ್ಯ ೠಕಾರಃ ಶ್ಯಾಮವರ್ಣತಃ। ಶ್ಯಾಮಾಕ್ಷರಸವರ್ಣಶ್ಚ ತತಃ ಸಾವರ್ಣಿರುಚ್ಯತೇ ।। ೨೬.

ಎಂಟನೇ ಮುಖದಿಂದ 'ೠ' ಶಬ್ದವು ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದಾಗಿದೆ. ಆ ಅಕ್ಷರವೂ, ವರ್ಣವೂ ಕಪ್ಪು. ಅವನಿಂದ ಸಾವರ್ಣಿ ಎಂಬ ಮನುವಿಗೆ ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ.

ಮುಖಾತ್ತು ನವಮಾತ್ತಸ್ಯ ಲೃಕಾರೋ ನವಮಃ ಸ್ಮೃತಃ। ಧೂಮ್ರೋ ವೈ ವರ್ಣತಶ್ಚಾಪಿ ಧೂಮ್ರಸ್ವ ಮನುರುಚ್ಯತೇ ।। ೨೬.

ಒಂಬತ್ತನೇ ಮುಖದಿಂದ 'ಌ' ಶಬ್ದವು ಒಂಬತ್ತನೆಯದಾಗಿ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನ ವರ್ಣ ಧೂಮ್ರ, ಆತನನ್ನು ಧೂಮ್ರ ಮನುವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ದಶಮಾತ್ತು ಮುಖಾತ್ತಸ್ಯ ಲೃಕಾರಃ ಪ್ರಭುರುಚ್ಯತೇ। ಸಮಶ್ಚೈವ ಸವರ್ಣಶ್ಚ ಬಭೌ ಸಾವರ್ಣಿಕೋ ಮನುಃ ।। ೨೬.

ಹತ್ತನೇ ಮುಖದಿಂದ 'ೡ' ಶಬ್ದವು ಪ್ರಭುವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಅವನು ಸಮವರ್ಣ, ಸಮನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಆ ಮನುವನ್ನು ಸಾವರ್ಣಿಕನೆಂದು ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ.

ಮುಖಾದೇಕಾದಶಾತ್ತಸ್ಯ ಏಕಾರೋ ಮನುರುಚ್ಯತೇ। ಪಿಶಙ್ಗೋ ವರ್ಣತಶ್ಚೈವ ಪಿಶಙ್ಗೋ ವರ್ಣ ಉಚ್ಯತೇ ।। ೨೬.

ಹನ್ನೊಂದನೇ ಮುಖದಿಂದ 'ಎ' ಶಬ್ದವು ಮನುವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಅವನ ವರ್ಣ ಪಿಶಂಗ, ಅದೇ ಪಿಶಂಗ ವರ್ಣವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ದ್ವಾದಶಾತ್ತು ಮುಖಾತ್ತಸ್ಯ ಐಕಾರೋ ನಾಮ ಉಚ್ಯತೇ। ಪಿಶಙ್ಗೋ ಭಸ್ಮವರ್ಣಾಭಃ ಪಿಶಙ್ಗೋ ಮನುರುಚ್ಯತೇ ।। ೨೬.

ಹನ್ನೆರಡನೇ ಮುಖದಿಂದ 'ಐ' ಶಬ್ದವು ಹೆಸರಾಗಿದೆ. ಅವನು ಪಿಶಂಗ, ಭಸ್ಮದ ಬಣ್ಣದಂತೆ, ಆ ಮನುವನ್ನು ಪಿಶಂಗನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ತ್ರಯೋದಶಾನ್ಮುಖಾತ್ತಸ್ಯ ಓಕಾರೋ ವರ್ಣ ಉಚ್ಯತೇ। ಪಞ್ಚವರ್ಣಸಮಾಯುಕ್ತ ಓಕಾರೋ ವರ್ಣ ಉತ್ತಮಃ ।। ೨೬.

ಹದಿಮೂರನೇ ಮುಖದಿಂದ 'ಒ' ಶಬ್ದವು ವರ್ಣವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಐದು ಬಣ್ಣಗಳ ಮಿಶ್ರಣ ಹೊಂದಿದ್ದು, 'ಒ' ಶಬ್ದವು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವರ್ಣವಾಗಿದೆ.

ಚತುರ್ದ್ದಶಮುಖಾತ್ತಸ್ಯ ಔಕಾರೋ ವರ್ಣ ಉಚ್ಯತೇ। ಕರ್ಬೂರೋ ವರ್ಣತಶ್ಚೈವ ಮನುಃ ಸಾವರ್ಣಿರುಚ್ಯತೇ ।। ೨೬.

ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ಮುಖದಿಂದ 'ಔ' ಶಬ್ದವು ವರ್ಣವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಅವನ ವರ್ಣ ಕರಬೂರ, ಆ ಮನುವನ್ನು ಸಾವರ್ಣಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಇತ್ಯೇತೇ ಮನವಶ್ಚೈವ ಸ್ವರಾ ವರ್ಣಾಶ್ಚ ಕಲ್ಪತಃ। ವಿಜ್ಞೇಯಾ ಹಿ ಯಥಾತತ್ತ್ವಂ ಸ್ವರತೋ ವರ್ಣತಸ್ತಥಾ ।। ೨೬.

ಈ ರೀತಿ, ಈ ಮನುಗಳು, ಸ್ವರಗಳು ಮತ್ತು ಬಣ್ಣಗಳು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ಶುದ್ಧವಾಗಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಅವುಗಳ ಶಬ್ದಕ್ಕೂ, ಬಣ್ಣಕ್ಕೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಅರಿಯಬೇಕು.

ಪರಸ್ಪರಸವರ್ಣಾಶ್ಚ ಸ್ವರಾ ಯಸ್ಮಾದ್ ವೃತಾ ಹಿ ವೈ । ತಸ್ಮಾತ್ತೇಷಾಂ ಸವರ್ಣತ್ವಾದನ್ವಯಸ್ತು ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ ।। ೨೬.

ಸ್ವರಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಒಂದೇ ಬಣ್ಣ ಹೊಂದಿರುವುದರಿಂದ, ಅವುಗಳ ಕ್ರಮವು ಕೂಡ ಒಂದೇ ಬಣ್ಣದಿಂದ ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಸವರ್ಣಾಃ ಸದೃಶಾಶ್ಚೈವ ಯಸ್ಮಾಜ್ಜಾತಾಸ್ತು ಕಲ್ಪಜಾಃ। ತಸ್ಮಾತ್ ಪ್ರಜಾನಾಂ ಲೋಕೇಽಸ್ಮಿನ್ ಸವರ್ಣಾಃ ಸರ್ವಸನ್ಧಯಃ ।। ೨೬.

ಈ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವರು ಒಂದೇ ವರ್ಣದವರಾಗಿದ್ದು, ಪರಸ್ಪರ ಸಮಾನರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ಸಂಯೋಗವೂ ಒಂದೇ ವರ್ಣದವರಲ್ಲೇ ಆಗುತ್ತದೆ.

ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಯಥಾಶೈಲಂ ವರ್ಣಾಶ್ಚ ನ್ಯಾಯತೋಽರ್ಥತಃ। ಅಭ್ಯಾಸಾತ್ಸನ್ಧಯಶ್ಚೈವ ತಸ್ಮಾಜ್ಜ್ಞೇಯಾಃ ಸ್ವರಾ ಇತಿ ।। ೨೬.

ವರ್ಣಗಳು ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಮತ್ತು ಅರ್ಥದಂತೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ. ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಸಂಯೋಗಗಳು ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸ್ವರಗಳನ್ನು ಹೀಗೆ ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಅಸ್ಮಿನ್ ಕಲ್ಪೇ ತ್ವಯಾ ಚೋಕ್ತಃ ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವೋ ಮಹಾತ್ಮನಃ। ಮಹಾದೇವಸ್ಯ ರುದ್ರಸ್ಯ ಸಾಧಕೈರ್ಮುನಿಭಿಃ ಸಹ ।। ೨೭.

ಈ ಯುಗದಲ್ಲಿ ನೀನು ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಮಹಾದೇವನು, ರುದ್ರನು, ಸಾಧಕರಾದ ಮುನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾದುದನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೀಯೆ.

ಉತ್ಪತ್ತಿರಾದಿಸರ್ಗಸ್ಯ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತ ಸಮಾಸತಃ। ವಿಸ್ತರೇಣಾಸ್ಯ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ನಾಮಾನಿ ತನುಭಿಃ ಸಹ ।। ೨೭.

ಆದಿಕಾಲದ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಉದ್ಭವವನ್ನು ನಾನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ಅದರ ವಿವರವನ್ನು, ಹೆಸರುಗಳೊಂದಿಗೆ, ರೂಪಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಪತ್ನೀಷು ಜನಯಾಮಾಸ ಮಹಾದೇವಃ ಸುತಾನ್ ಬಹೂನ್। ಕಲ್ಪೇಽಷ್ಟಮೇ ವ್ಯತೀತೇ ತು ಯಸ್ಮಿನ್ ಕಲ್ಪೇ ತು ತಚ್ಛೃಣು ।। ೨೭.

ಮಹಾದೇವನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿಗಳಿಂದ ಅನೇಕ ಪುತ್ರರನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು. ಯಾವ ಯುಗದಲ್ಲಿ, ಎಂಟನೆಯದು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಇದು ಸಂಭವಿಸಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳು.

ಕಲ್ಪಾದೌ ಚಾತ್ಮಾನಸ್ತುಲ್ಯಂ ಸುತಂ ಪ್ರಧ್ಯಾಯತಃ ಪ್ರಭೋಃ। ಪ್ರಾದುರಾಸೀತ್ತತೋಙ್ಕೇಽಸ್ಯ ಕುಮಾರೋ ನೀಲಲೋಹಿತಃ। ತಂ ದಧೇ ಸುಸ್ವರಂ ಘೋರಂ ನಿರ್ದಹನ್ನಿವ ತೇಜಸಾ ।। ೨೭.

ಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಭುವಾದವನು ತನ್ನ ಸಮಾನವಾದ ಮಗನನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ, ತನ್ನ ದೇಹದಿಂದ ನೀಲಿ-ಕೆಂಪು ವರ್ಣದ ಕುಮಾರನನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನು. ಆ ಮಗನು ಭಯಂಕರವಾಗಿ, ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ದಹಿಸುವಂತೆ, ಗಂಭೀರ ಸ್ವರದಿಂದ ಇದ್ದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರುದನ್ತಂ ಸಹಸಾ ಕುಮಾರಂ ನೀಲಲೋಹಿತಮ್। ವ್ಕ ರೋದಿಷಿ ಕುಮಾರೇತಿ ಬ್ರಹ್ಮಾ ತಂ ಪ್ರತ್ಯಭಾಷತ ।। ೨೭.

ಆ ನೀಲಿ-ಕೆಂಪು ಕುಮಾರನು ಅಚಾನಕ್ ಅಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನನ್ನು ಕೇಳಿದನು: 'ಏಕೆ ಅಳುತ್ತೀಯೆ ಕುಮಾರಾ?' ಎಂದು.

ಸೋಽಬ್ರವೀದ್ದೇಹಿ ಮೇ ನಾಮ ಪ್ರಥಮಂ ವೈ ಪಿತಾಮಹ। ರುದ್ರಸ್ತ್ವಂ ದೇವ ನಾಮ್ನಾಸಿ ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಸೋಽರುದತ್ಪುನಃ ।। ೨೭.

ಅವನು ಹೇಳಿದನು: 'ಪಿತಾಮಹನೇ, ನನಗೆ ಮೊದಲ ಹೆಸರು ಕೊಡು.' ಬ್ರಹ್ಮನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ನೀನು ರುದ್ರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ.' ಆದರೆ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.

ಕಿಂ ರೋದಿಷೀತಿ ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ರುದನ್ತಂ ಪುನರಬ್ರವೀತ್ । ನಾಮ ದೇಹಿ ದ್ವಿತೀಯಂ ಮೇ ಇತ್ಯುವಾಚ ಸ್ವಯಮ್ಭುವಮ್ ।। ೨೭.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದನು: 'ಏಕೆ ಅಳುತ್ತೀಯೆ?' ಆಗ ಅವನು ಸ್ವಯಂಭುವನನ್ನು ನೋಡಿ: 'ನನಗೆ ಎರಡನೇ ಹೆಸರು ಕೊಡು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಭವಸ್ತ್ವಂ ದೇವ ನಾಮ್ನಾಸಿ ಙ್ತ್ಯುಕ್ತಃ ಸೋಽರುದತ್ಪುನಃ। ಕಿಂ ರೋದಿಷೀತಿ ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚಾಥ ಶಙ್ಕರಮ್ ।। ೨೭.

'ನೀನು ಭವ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ' ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು. ಆದರೆ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಶಂಕರನನ್ನು ನೋಡಿ: 'ಏಕೆ ಅಳುತ್ತೀಯೆ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ತೃತೀಯಂ ದೇಹಿ ಮೇ ನಾಮ ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ತಮ್। ಶಿವಸ್ತ್ವಂ ದೇವ ನಾಮ್ನಾಸಿ ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ತಮ್। ಶಿವಸ್ತ್ವಂ ದೇವ ನಾಮ್ನಾಸಿ ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಸೋಽರುದತ್ಪುನಃ ।। ೨೭.

ಅವನು ಹೇಳಿದನು: 'ನನಗೆ ಮೂರನೇ ಹೆಸರು ಕೊಡು.' ಬ್ರಹ್ಮನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ನೀನು ಶಿವ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ.' ಆದರೆ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.

ಕಿಂ ರೋದಿಷೀತಿ ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ರುದನ್ತಂ ಪುನರಬ್ರವೀತ್। ಚತುರ್ಥಂ ದೇಹಿ ಮೇ ನಾಮ ಇತ್ಯುವಾಚ ಸ್ವಯಮ್ಭುವಮ್ ।। ೨೭.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದನು: 'ಏಕೆ ಅಳುತ್ತೀಯೆ?' ಅವನು ಸ್ವಯಂಭುವನನ್ನು ನೋಡಿ: 'ನನಗೆ ನಾಲ್ಕನೇ ಹೆಸರು ಕೊಡು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಪಶೂನಾಂ ತ್ವಂ ಪತಿರ್ದೇವ ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಸೋಽರುದತ್ಪುನಃ। ಕಿಂ ರೋದಿಷೀತಿ ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ರುದನ್ತಂ ಪುನರಬ್ರವೀತ್ ।। ೨೭.

'ನೀನು ಪಶುಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ದೇವರು' ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು. ಆದರೆ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದನು: 'ಏಕೆ ಅಳುತ್ತೀಯೆ?'

ಪಞ್ಚಮಂ ದೇಹಿ ಮೇ ನಾಮ ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ತಮ್। ಈಶಸ್ತ್ವಂ ದೇವ ನಾಮ್ನಾಸಿ ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಸೋಽರುದತ್ಪುನಃ ।। ೨೭.

ಅವನು ಹೇಳಿದನು: 'ನನಗೆ ಐದನೇ ಹೆಸರು ಕೊಡು.' ಬ್ರಹ್ಮನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ನೀನು ಈಶ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ.' ಆದರೆ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.

ಕಿಂ ರೋದಿಷೀತಿ ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ರುದನ್ತಂ ಪುನರಬ್ರವೀತ್। ಷಷ್ಠಂ ಮೇ ನಾಮ ದೇಹೀತಿ ಇತ್ಯುವಾಚಾಥ ತಂ ಪ್ರಭುಮ್ ।। ೨೭.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದನು: 'ಏಕೆ ಅಳುತ್ತೀಯೆ?' ಅವನು ಪ್ರಭುವನ್ನು ನೋಡಿ: 'ನನಗೆ ಆರನೇ ಹೆಸರು ಕೊಡು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಭೀಮಸ್ತ್ವಂ ದೇವ ನಾಮ್ನಾಸಿ ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಸೋಽರುದತ್ಪುನಃ । ಕಿಂ ರೋದಿಷೀತಿ ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ರುದನ್ತಂ ಪುನರಬ್ರವೀತ್ ।। ೨೭.

'ನೀನು ಭೀಮ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ' ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು. ಆದರೆ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದನು: 'ಏಕೆ ಅಳುತ್ತೀಯೆ?'

ಸಪ್ತಮಂ ದೇಹಿ ಮೇ ನಾಮ ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ತಮ್। ಉಗ್ರಸ್ತ್ವಂ ದೇವ ನಾಮ್ನಾಸಿ ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಸೋಽರುದತ್ಪುನಃ ।। ೨೭.

ಅವನು ಹೇಳಿದನು: 'ನನಗೆ ಏಳನೇ ಹೆಸರು ಕೊಡು.' ಬ್ರಹ್ಮನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ನೀನು ಉಗ್ರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ.' ಆದರೆ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.

ಕಿಂ ರೋದಿಷೀತಿ ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ರುದನ್ತಂ ಪುನರಬ್ರವೀತ್। ಅಷ್ಠಮಂ ದೇಹಿ ಮೇ ನಾಮ ತ್ವಂ ವಿಭೋ ಪುನರಬ್ರವೀತ್। ಮಹಾದೇವಸ್ತು ನಾಮ್ನಾಸಿ ಇತ್ಯುಕ್ತೋ ವಿರರಾಮ ಹ ।। ೨೭.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದನು: 'ಏಕೆ ಅಳುತ್ತೀಯೆ?' ಅವನು ಪ್ರಭುವನ್ನು ನೋಡಿ: 'ನನಗೆ ಎಂಟನೇ ಹೆಸರು ಕೊಡು' ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ನೀನು ಮಹಾದೇವ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ.' ಆಗ ಅವನು ಅಳುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು.

ಲಬ್ಧ್ವಾ ನಾಮಾನಿ ಚೈತಾನಿ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ನೀಲಲೋಹಿತಃ। ಪ್ರೋವಾಚ ನಾಮ್ನಾಮೇತೇಷಾಂ ಭೂತಾನಿ ಪ್ರದಿಶೇತಿ ಹ ।। ೨೭.

ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಈ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಪಡೆದ ನೀಲಲೋಹಿತನು ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ಹೆಸರುಗಳಿಂದ ಈ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಕರೆಯಿರಿ' ಎಂದು.

ತತೋಽಭಿಶೃಷ್ಟಾಸ್ತನವ ಏಷಾಂ ನಾಮ್ನಾಂ ಸ್ವಯಮ್ಭುವಾ। ಸೂರ್ಯೋ ಮಹೀ ಜಲಂ ವಹ್ನಿರ್ವಾಯುರಾಕಾಶಮೇವ ಚ ।। ೨೭.

ಆಮೇಲೆ ಸ್ವಯಂಭುವಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಈ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಸೂರ್ಯ, ಭೂಮಿ, ನೀರು, ಅಗ್ನಿ, ವಾಯು ಮತ್ತು ಆಕಾಶ ಎಂಬ ರೂಪಗಳಿಗೆ ನೀಡಿದನು.