ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಜಪೋ ಜಪ್ಯೋ ಮಹಾಯೋಗೀ ಮಹಾದೇವೋ ಮಹೇಶ್ವರಃ। ಪುರೇಶಯೋ ಗುಹಾವಾಸೀ ಖೇಚರೋ ರಜನೀಚರಃ ।। ೨೪.

ಜಪವೂ ನೀನೇ, ಜಪಿಸುವವನು ನೀನೇ, ಮಹಾಯೋಗಿಯೂ ಮಹಾದೇವನೂ ಮಹೇಶ್ವರನೂ ನೀನೇ; ಪುರದಾಧಿಪತಿ, ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವನು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನು, ರಾತ್ರಿ ಸುತ್ತಾಡುವವನು ನೀನೇ.

ತಪೋನಿಧಿರ್ಗುಹಗುರುರ್ನನ್ದನೋ ನನ್ದಿವರ್ದ್ಧನಃ। ಹಯಶೀರ್ಷೋ ಧರಾಧಾತಾ ವಿಧಾತಾ ಭೂತಿವಾಹನಃ ।। ೨೪.

ತಪಸ್ಸಿನ ಭಂಡಾರ, ಗುಪ್ತ ಗುರು, ಆನಂದದಾತ, ಆನಂದವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವವನು; ಕುದುರೆ ತಲೆಯವನು, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಧರಿಸುವವನು, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಹೊರುವವನು.

ಬೋದ್ಧವ್ಯೋ ಬೋಧನೋ ನೇತಾ ಧೂರ್ವಹೋ ದುಷ್ಪ್ರಕಮ್ಪಕಃ। ಬೃಹದ್ರಥೋ ಭೀಮಕರ್ಮಾ ಬೃಹತ್ಕೀರ್ತಿರ್ಧನಞ್ಜಯಃ ।। ೨೪.

ಅರಿಯಬೇಕಾದವನು, ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡುವವನು, ನಾಯಕ, ಧ್ರುವವನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಲ್ಲಿಸುವವನು, ಅಚಲನು; ಮಹಾರಥವಂತ, ಭಯಂಕರ ಕಾರ್ಯಗಳನು ಮಾಡುವವನು, ಮಹಾಪ್ರತಾಪಿ, ಧನವನ್ನು ಜಯಿಸುವವನು.

ಘಣ್ಟಾಪ್ರಿಯೋ ಧ್ವಜೀಛತ್ರೀ ಪತಾಕಾಧ್ವಜಿನೀಪತಿಃ। ಕವಚೀ ಪಟ್ಟಿಶೀ ಶಙ್ಖೀ ಪಾಶಹಸ್ತಃ ಪರಶ್ವಭೃತ್ ।। ೨೪.

ಘಂಟೆಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವನು, ಧ್ವಜವನ್ನು ಮತ್ತು ಛತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದವನು, ಧ್ವಜಗಳ ಸೇನೆಯ ಅಧಿಪತಿ; ಕವಚಧಾರಿ, ಪಟ್ಟಿ ಹಿಡಿದವನು, ಶಂಖವನ್ನು ಹಿಡಿದವನು, ಪಾಶವನ್ನು ಹಿಡಿದವನು, ಪರಶುವನ್ನು ಹೊತ್ತವನು.

ಅಗಮಸ್ತ್ವನಘಃ ಶೂರೋ ದೇವರಾಜಾರಿಮರ್ದನಃ। ತ್ವಾಂ ಪ್ರಸಾದ್ಯ ಪುರಾಽಸ್ಮಾಭಿರ್ದ್ವಿಷನ್ತೋ ನಿಹತಾ ಯುಧಿ ।। ೨೪.

ನೀನು ಅಪ್ರಾಪ್ಯ, ಪಾಪರಹಿತ, ಶೂರವೀರ, ದೇವರಾಜನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು; ಹಿಂದೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾವು ಸೋಲಿಸಿದ್ದೇವೆ.

ಅಗ್ನಿಸ್ತ್ವಂ ಚಾರ್ಣವಾನ್ ಸರ್ವಾನ್ ಪಿಭನ್ನೈವ ನ ತೃಪ್ಯಸೇ। ಕ್ರೋಧಾಗಾರಃ ಪ್ರಸನ್ನಾತ್ಮಾ ಕಾಮಹಾ ಕಾಮದಃ ಪ್ರಿಯಃ ।। ೨೪.

ನೀನು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಎಲ್ಲ ಸಮುದ್ರಗಳನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ಕೂಡ ತೃಪ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನೀನು ಕೋಪದ ಮನೆ, ಆದರೂ ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ಶಾಂತವಾಗಿದೆ. ನೀನು ಕಾಮವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು, ಕಾಮವನ್ನು ಕೊಡುವವನು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರಿಯನಾಗಿರುವವನು.

ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರೀ ಚ ಗೋಘ್ನಸ್ತ್ವಂ ಶಿಷ್ಟಪೂಜಿತಃ। ವೇದಾನಾಮವ್ಯಯಃ ಕೋಶಸ್ತ್ವಯಾ ಯಜ್ಞಃ ಪ್ರಕಲ್ಪಿತಃ ।। ೨೪.

ನೀನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಭಕ್ತನೂ, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯೂ ಹೌದು. ಹಸುವನ್ನು ಕೊಂದರೂ ನೀನು ಸದಾಚಾರಿಗಳಿಗೆ ಪೂಜಿತನು. ನೀನು ವೇದಗಳ ಶಾಶ್ವತ ಭಂಡಾರ, ಯಜ್ಞವೂ ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಹವ್ಯಞ್ಚ ವೇದಂ ವಹತಿ ವೇದೋಕ್ತಂ ಹವ್ಯವಾಹನಃ। ಪ್ರೀತೇ ತ್ವಯಿ ಮಹಾದೇವ ವಯಂ ಪ್ರೀತಾ ಭವಾಮಹೇ ।। ೨೪.

ನೀನು ಹೋಮದ್ರವ್ಯವನ್ನೂ ವೇದವನ್ನೂ, ವೇದದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವವನು. ಮಹಾದೇವಾ, ನೀನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರೆ ನಾವು ಕೂಡ ಸಂತೋಷಪಡುವೆವು.

ಭವಾನೀಶೋ ನಾದಿಮಾನ್ ಧಾಮರಾಶಿರ್ಬ್ರಹ್ಮಮ ಲೋಕಾನಾನ್ತ್ವಂ ಕರ್ತ್ತಾ ತ್ವಾದಿಸರ್ಗಃ। ಸಾಙ್ಖ್ಯಾಃ ಪ್ರಕೃತಿಭ್ಯಃ ಪರಮಂ ತ್ವಾಂ ವಿದಿತ್ವಾ ಕ್ಷೀಣಧ್ಯಾನಾಸ್ತೇ ನ ಮೃತ್ಯುಂ ವಿಶನ್ತಿ ।। ೨೪.

ನೀನು ಭವಾನಿಯ ಒಡೆಯ, ಆದಿಯಿಲ್ಲದವನು, ಪ್ರಕಾಶದ ಗುಡ್ಡ, ಬ್ರಹ್ಮ, ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ. ಸಂಖ್ಯಯೋಗಿಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಮೀರಿದ ಪರಮಾತ್ಮ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಧ್ಯಾನ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಮರಣವನ್ನು ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ.

ಯೋಗೇನ ತ್ವಾನ್ಧ್ಯಾನಿನೋ ನಿತ್ಯಯುಕ್ತಾಃ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಭೋಗಾನ್ ಸನ್ತ್ಯಜನ್ತೇ ಪುನಸ್ತಾನ್ । ಯೇಽನ್ಯೇ ಮರ್ತ್ತ್ಯಾಸ್ತ್ವಾಂ ಪ್ರಪನ್ನಾ ವಿಶುದ್ಧಾಸ್ತೇ ಕರ್ಮಭಿರ್ದಿವ್ಯಭೋಗಾನ್ ಭಜನ್ತೇ ।। ೨೪.

ಯೋಗದಿಂದ ಸದಾ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿರುವವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಅರಿತು, ಪುನಃ ಪುನಃ ಭೋಗಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇತರ ಮನುಷ್ಯರು ನಿನ್ನನ್ನು ಶರಣಾಗಿರುವಾಗ, ತಮ್ಮ ಶುದ್ಧ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ದೈವಿಕ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅಪ್ರಮೇಯಸ್ಯ ತತ್ತ್ವಸ್ಯ ಯಥಾ ವಿಝಃ ಸ್ವಶಕ್ತಿತಃ। ಕೀರ್ತಿತಂ ತವ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಮಪಾರಂ ಪರಮಾತ್ಮನಃ। ಶಿವೋ ನೋ ಭವ ಸರ್ವತ್ರ ಯೋಽಸಿ ಸೋಽಸಿ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ।। ೨೪.

ಅಪಾರವಾದ ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆ ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ, ಪರಮಾತ್ಮನೇ. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಶಿವನೇ, ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ದಯೆ ಇರಲಿ. ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು.

ಸಂಪಿಬನ್ನಿವ ತೌ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಧುಪಿಙ್ಗಾಯತೇಕ್ಷಣಃ । ಪ್ರಹೃಷ್ಟವದನೋಽತ್ಯರ್ಥಮಭವಚ್ಚ ಸ್ವಕೀರ್ತ್ತನಾತ್ ।। ೨೫.

ಅವರು ಇಬ್ಬರನ್ನೂ, ಜೇನು ಮತ್ತು ತಾಮ್ರದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದವರನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಅವನು ಅವರೆಡೆಗೆ ಕುಡಿಯುವಂತೆ ನೋಡಿ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು; ಅವರ ಸ್ತುತಿಯಿಂದ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿತು.

ಉಮಾಪತಿರ್ವಿರೂಪಾಕ್ಷೋ ದಕ್ಷಯಜ್ಞವಿನಾಶನಃ। ಪಿನಾಕೀ ಖಣ್ಡಪರಶುರ್ಭೂತಪ್ರಾನ್ತಸ್ತ್ರಿಲೋಚನಃ ।। ೨೫.

ಉಮಾದೇವಿಯ ಪತಿ, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳವನು, ದಕ್ಷನ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದವನು, ಪಿನಾಕ ಧನುಸ್ಸು ಹಿಡಿದವನು, ಮುರಿದ ಪರಶು ಹಿಡಿದವನು, ಭೂತಗಳ ಒಡೆಯ ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತಿದ್ದನು.

ತತಃ ಸ ಭಗವಾನ್ ದೇವಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಾಕ್ಯಾಮೃತಂ ತಯೋಃ। ಜಾನನ್ನಪಿ ಮಹಾಭಾಗಃ ಪ್ರೀತಪೂರ್ವಮಥಾಬ್ರವೀತ್ ।। ೨೫.

ಆ ಭಗವಂತನು, ಅವರ ಅಮೃತದಂತೆ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಈಗಾಗಲೇ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಮಹಾ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಕೌ ಭವನ್ತೌ ಮಹಾತ್ಮಾನೌ ಪರಸ್ಪರಹಿತೈಷಿಣೌ। ಸಮೇತಾವಮ್ಬುಜಾಭಾಕ್ಷೌ ತಸ್ಮಿನ್ ಘೋರೇ ಜಲಪ್ಲವೇ ।। ೨೫.

ಈ ಭಯಾನಕ ಜಲಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ, ಪರಸ್ಪರ ಹಿತಚಿಂತಕರಾದ, ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಮಹಾತ್ಮರು ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಯಾರು ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ತಾವೂಚತೂರ್ಮಹಾತ್ಮಾನೌ ಸನ್ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ಪರಸ್ಪರಮ್। ಭಗವನ್ ಕಿಞ್ಚ ತಥ್ಯೇನ ವಿಜ್ಞಾತೇನ ತ್ವಯಾ ವಿಭೋ। ಕುತ್ರ ವಾ ಸುಖಮಾನನ್ತ್ಯಮಿಚ್ಛಾಚಾರಮೃತೇ ತ್ವಯಾ ।। ೨೫.

ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಉತ್ತರಿಸಿದರು: 'ಪ್ರಭು, ನಿನ್ನಿಂದ ಸತ್ಯವಾಗಿ ತಿಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸುಖವೂ ಅನಂತತೆಯೂ ಇಲ್ಲ.'

ಉವಾಚ ಭಗವಾನ್ ದೇವೋ ಮಧುರಶ್ಲಕ್ಷ್ಣಯಾ ಗಿರಾ। ಭೋ ಭೋ ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭ ತ್ವಾಂ ತ್ವಾಂ ಚ ಕೃಷ್ಣ ವದಾಮ್ಯಹಮ್ ।। ೨೫.

ಆ ಭಗವಂತನು ಮಧುರವಾದ, ಮೃದು ಮಾತಿನಿಂದ ಹೇಳಿದನು: 'ಓ ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭ, ಓ ಕೃಷ್ಣ, ನಾನು ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.'

ಪ್ರೀತೋಽಹಮನಯಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಶಾಶ್ವತಾಕ್ಷರಯುಕ್ತಯಾ। ಭವನ್ತೌ ಮಾನನೀಯೌ ವೈ ಮಮ ಹ್ಯರ್ಹತರಾವುಭೌ। ಯುವಾಭ್ಯಾಂ ಕಿಂ ದದಾಮ್ಯದ್ಯ ವರಾಣಾಂ ವರಮುತ್ತಮಮ್ ।। ೨೫.

ಈ ಶಾಶ್ವತ ಮತ್ತು ಅಕ್ಷಯ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ನನಗೆ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರು. ಇಂದು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಯಾವ ಮಹಾವರವನ್ನು ನೀಡಲಿ?'

ತೇನೈವಮುಕ್ತೇ ವಚನೇ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ವಿಷ್ಣುರಬ್ರವೀತ್ । ಬ್ರೂಹಿ ಬ್ರೂಹಿ ಮಹಾಭಾಗ ವರೋ ಯಸ್ತೇ ವಿವಕ್ಷಿತಃ ।। ೨೫.

ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ವಿಷ್ಣು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಹೇಳು, ಹೇಳು ಮಹಾಭಾಗ, ನೀನು ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀಯೋ ಅದನ್ನು ಹೇಳು.'

ಪ್ರಜಾಕಾಮೋಽಸ್ಮ್ಯಹಂ ವಿಷ್ಣೋ ಪುತ್ರಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಧೂರ್ವಹಮ್। ತತಃ ಸ ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮಾ ವೇರಪ್ಸುಃ ಪುತ್ರಲಿಪ್ಸಯಾ ।। ೨೫.

ನಾನು ಸಂತಾನವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ವಿಷ್ಣುವೇ, ಸ್ಥಿರವಾದ ಮಗನನ್ನು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಭಗವಂತ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮಗನಿಗಾಗಿ ಹಂಬಲದಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಅಥ ವಿಷ್ಣುರುವಾಚೇದಂ ಪ್ರಜಾಕಾಮಂ ಪ್ರಜಾಪತಿಮ್। ವೀರಮಪ್ರತಿಮಂ ಪುತ್ರಂ ಯತ್ತ್ವಮಿಚ್ಛಸಿ ಧೂರ್ವಹಮ್ ।। ೨೫.

ಮಗನನ್ನು ಬಯಸಿದ ಪ್ರಜಾಪತಿಗೆ ವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದನು: 'ನೀನು ಬಯಸುವ, ಶೌರ್ಯಶಾಲಿಯಾದ, ಅಪೂರ್ವವಾದ, ಸದಾ ಸ್ಥಿರನಾದ ಮಗನು—'

ಪುತ್ರತ್ವೇನಾಭಿಯುಙ್ಕ್ಷ್ವ ತ್ವಂ ದೇವದೇವಂ ಮಹೇಶ್ವರಮ್। ಸತಸ್ಯ ವಾಕ್ಯಂ ಸಂಪೂಜ್ಯ ಕೇಶವಸ್ಯ ಪಿತಾಮಹಃ ।। ೨೫.

ನೀನು ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ನಿನ್ನ ಮಗನಾಗಿ ಬೇಡಿಕೊ. ಕೇಶವನ ಮಾತನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ ಪಿತಾಮಹನು ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದನು.

ಈಶಾನಂ ವರದಂ ರುದ್ರಮಭಿವಾದ್ಯ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ । ಉವಾಚ ಪುತ್ರಕಾಮಸ್ತು ವಾಕ್ಯಾನಿ ಸಹ ವಿಷ್ಣುನಾ ।। ೨೫.

ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಮಗನನ್ನು ಬಯಸಿ, ಇಶಾನನಾದ ವರದಾತ ರುದ್ರನಿಗೆ ವಿಷ್ಣುವಿನೊಡನೆ ಸೇರಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

ಯದಿ ಮೇ ಭಗವಾನ್ ಪ್ರೀತಃ ಪುತ್ರಕಾಮಸ್ಯ ನಿತ್ಯಶಃ। ಪುತ್ರೋ ಮೇ ಭವ ವಿಶ್ವಾತ್ಮನ್ ಸ್ವತುಲ್ಯೋ ವಾಪಿ ಧೂರ್ವ್ವಹಃ। ನಾನ್ಯಂ ವರಮಹಂ ವವ್ರೇ ಪ್ರೀತೇ ತ್ವಯಿ ಮಹೇಶ್ವರ ।। ೨೫.

ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಮಗನಿಗಾಗಿ ಆಶಿಸುವವನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಭಗವಂತನೇ, ನೀವು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದರೆ, ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಧೂರ್ವಾಹನ, ನನ್ನಿಗೆ ನಿಮ್ಮಂತೆಯೇ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಲಿ. ಮಹೇಶ್ವರ, ನೀವು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಾಗ ಬೇರೆ ಯಾವ ವರವನ್ನೂ ನಾನು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ.

ತಸ್ಯ ತಾಂ ಪ್ರಾರ್ಥನಾಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಭಗವಾನ್ ಭಗನೇತ್ರಹಾ। ನಿಷ್ಕಲ್ಮಷಮಮಾಯಞ್ಚ ಬಾಢಮಿತ್ಯಬ್ರವೀದ್ವಚಃ ।। ೨೫.

ಆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಭಗವಂತನು, ಭಗನೇತ್ರನಾಶಕನು, ಪವಿತ್ರವಾದ ಮತ್ತು ಮೋಸವಿಲ್ಲದ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ, 'ಹೌದು, ಹಾಗೆ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಯದಾ ಕಾರ್ಯಸಮಾರಮ್ಭೇ ಕಸ್ಮಿಂಶ್ಚಿತ್ತವ ಸುವ್ರತ। ಅನಿಷ್ಣತ್ತೌ ಚ ಕಾರ್ಯಸ್ಯ ಕ್ರೋಧಸ್ತ್ವಾಂ ಸಮುಪೇಷ್ಯತಿ। ಆತ್ಮೈಕಾದಶ ಯೇ ರುದ್ರಾ ವಿಹಿತಾಃ ಪ್ರಾಣ ಹೇತವಃ ।। ೨೫.

ಓ ಸುಧೃಢವ್ರತ, ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಯಾವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ ಅದು ಪೂರ್ಣವಾಗದೆ ಕೋಪವು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರೆ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣದ ಕಾರಣಗಳಾದ ಹನ್ನೊಂದು ರುದ್ರರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಸೋಽಹಮೇಕಾದಶಾತ್ಮಾ ವೈ ಶೂಲಹಸ್ತಃ ಸಹಾನುಗಃ। ಋಷಿರ್ಮ್ಮಿತ್ರೋ ಮಹಾತ್ಮಾ ವೈ ಲಲಾಟಾದ್ಭವಿತಾ ತದಾ ।। ೨೫.

ನಾನು ಆ ಹನ್ನೊಂದು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ತ್ರಿಶೂಲ ಹಿಡಿದು, ನನ್ನ ಅನುಯಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದೇನೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಮಿತ್ರ ಎಂಬ ಋಷಿ ನನ್ನ ಲಲಾಟದಿಂದ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರಸಾದಮತುಲಂ ಕೃತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ತಾದೃಶಂ ಪುರಾ। ವಿಷ್ಣುಂ ಪುನರುವಾಚೇದಂ ದದಾಮಿ ಚ ವರನ್ತವ ।। ೨೫.

ಹಿಂದೆ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಅಪೂರ್ವ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡಿದ ನಂತರ, ಆ ಭಗವಂತನು ಮತ್ತೆ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಈ ವರವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.'

ಸ ಹೋವಾಚ ಮಹಾಭಾಗೋ ವಿಷ್ಣುರ್ಭವಮಿದಂ ವಚಃ। ಸರ್ವ್ವಮೇತತ್ ಕೃತಂ ದೇವ ಪರಿತುಷ್ಟೋಽಸಿ ಮೇ ಯದಿ। ತ್ವಯಿ ಮೇ ಸುಪ್ರತಿಷ್ಠಾಽಸ್ತು ಭಕ್ತಿರಮ್ಬುದವಾಹನ ।। ೨೫.

ಮಹಾಭಾಗನಾದ ವಿಷ್ಣು ಭವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ದೇವಾ, ಇದು ಎಲ್ಲವೂ ನೆರವೇರಿದೆ. ನೀವು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವವನೇ, ನನ್ನ ಭಕ್ತಿ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸದೃಢವಾಗಿರಲಿ.'