ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ತಸ್ಮಾಚ್ಚತುರ್ಯುಗಾವಸ್ಥಂ ಜಗದ್ವೈ ಸಚರಾಚರಮ್। ಚತುರ್ದ್ಧಾಽವಸ್ಥಿತಂ ಚೈವ ಚತುಷ್ಪಾದಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೨೩.

ಆದ್ದರಿಂದ, ಜಗತ್ತು ಚರಾಚರಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದೆ; ಅದು ನಾಲ್ಕು ಪಾದಗಳಿರುವಂತಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಭೂರ್ಲೋಕೋಽಥ ಭುವರ್ಲೋಕಃ ಸ್ವರ್ಲೋಕೋಽಥ ಮಹಸ್ತಥಾ। ಜನಸ್ತಪಶ್ಚ ಶಾಂತಶ್ಚ ರುದ್ರಲೋಕಸ್ತತಃ ಪರಮ್ ।। ೨೩.

ಭೂಲೋಕ, ಭುವರ್ಲೋಕ, ಸ್ವರ್ಲೋಕ ಮತ್ತು ಮಹಲೋಕ; ಜನಲೋಕ, ತಪೋಲೋಕ, ಶಾಂತಲೋಕ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೇಲಿರುವ ರುದ್ರಲೋಕ.

ಸ್ವರ್ಲೋಕೋ ಹಿ ತೃತೀಯಸ್ತು ಚತುರ್ಥಸ್ತು ಮಹಃ ಸ್ಮೃತಃ। ತತ್ರ ಲೋಕಃ ಪರಂ ಸ್ಥಾನಂ ಪರನ್ತದ್ಯೋಗಿನಾಂ ಸ್ಮೃತಮ್ ।। ೨೩.

ಸ್ವರ್ಲೋಕವು ಮೂರನೆಯದು, ಮಹಲೋಕವು ನಾಲ್ಕನೆಯದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಲೋಕವು ಪರಮಸ್ಥಾನ, ಯೋಗಿಗಳು ಅದನ್ನು ಅತ್ಯುತ್ತಮವೆಂದು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ನಿರ್ಮಮಾ ನಿರಹಂಕಾರಾಃ ಕಾಮಕ್ರೋಧವಿವರ್ಜ್ಜಿತಾಃ। ದ್ರಕ್ಷ್ಯನ್ತೇ ತದ್ವಿದೋ ಯುಕ್ತಾ ಧ್ಯಾನತತ್ಪರಯುಞ್ಜಕಾಃ ।। ೨೩.

ಯಾರು ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದೆ, ಸ್ವಾರ್ಥವಿಲ್ಲದೆ, ಕಾಮಕ್ರೋಧಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿರುವರೋ, ಆ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಯೋಗಿಗಳು ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ.

ಯಸ್ಮಾಚ್ಚತುಷ್ಪದಾ ಹ್ಯೇಷಾ ತ್ವಯಾ ದೃಷ್ಟಾ ಸರಸ್ವತೀ। ತಸ್ಮಾಚ್ಚ ಪಶವಃ ಸರ್ವೇ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಚತುಷ್ಪದಾಃ। ತಸ್ಮಾಚ್ಚೈಷಾಂ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಚತ್ವಾರೋ ವೈ ಪಯೋಧರಾಃ ।। ೨೩.

ನೀನು ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಪಾದಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಂಡಿದ್ದರಿಂದ, ಎಲ್ಲ ಪಶುಗಳು ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳಿರುವಂತಾಗುತ್ತವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಅವುಗಳಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಉಬ್ಬುಗಳು ಇರುತ್ತವೆ.

ಸೋಮಶ್ಚ ಮನ್ತ್ರಸಂಯುಕ್ತೋ ಯಸ್ಮಾನ್ಮಮ ಮುಖಾಚ್ಚ್ಯುತಃ। ಜೀವಃ ಪ್ರಾಣಭೃತಾಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಸರ್ವಃ ಪೀತ್ವಾ ಸ್ತನೈರ್ಘೃತಮ್ ।। ೨೩.

ಸೋಮವು ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಬಾಯಿಂದ ಹರಿದು ಬಂದಿರುವುದರಿಂದ, ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ತಮ್ಮ ಉಬ್ಬುಗಳಿಂದ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾರೆ.

ತಸ್ಮಾತ್ ಸೋಮಮಯಂ ಚೈತದಮೃತಂ ಚೈವ ಸಂಜ್ಞಿತಮ್। ಚತುಷ್ಪಾದಾ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ಶ್ವೇತತ್ವಂ ಚಾಸ್ಯ ತೇನ ತತ್ ।। ೨೩.

ಆದ್ದರಿಂದ, ಇದನ್ನು ಸೋಮಮಯ ಅಮೃತವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ; ಅವು ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳಿರುವವುಗಳಾಗುತ್ತವೆ, ಅದರ ಬಿಳುಪೂ ಅದರಿಂದಲೇ ಆಗಿದೆ.

ಯಸ್ಮಾಚ್ಚೈವಂ ಕ್ರಿಯಾಭೂತ್ವಾ ದ್ವಿಪಾದಾ ವೈ ಮಹೇಶ್ವರೀ। ದೃಷ್ಟಾ ಪುನಸ್ತ್ವಯಾ ಚೈಷಾ ಸಾವಿತ್ರೀ ಲೋಕಭಾವಿನೀ। ತಸ್ಮಾದ್ವೈ ದ್ವಿಪದಾಃ ಸರ್ವೇ ದ್ವಿಸ್ತನಾಶ್ಚ ನರಾಃ ಸ್ಮೃತಾಃ ।। ೨೩.

ಮಹಾದೇವಿ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲಳಾಗಿ ಎರಡು ಕಾಲುಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು. ನೀನು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಸಾವಿತ್ರಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೀಯೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಎರಡು ಕಾಲುಗಳ ಜೀವಿಗಳು, ಎಲ್ಲಾ ಪುರುಷರು, ಎರಡು স্তನಗಳಿರುವವರಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಯಸ್ಮಾಚ್ಚೈವಮಜಾ ಭೂತ್ವಾ ಸರ್ವವರ್ಣಾ ಮಹೇಶ್ವರೀ। ದೃಷ್ಟಾ ತ್ವಯಾ ಮಹಾಸತ್ತ್ವಾ ಸರ್ವಭೂತಧರಾ ಪರಾ। ತಸ್ಮಾತ್ತು ವಿಶ್ವರೂಪತ್ವಮಜಾನಾಂ ವೈ ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೨೩.

ಮಹಾದೇವಿ ಜನನವಿಲ್ಲದವಳಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಣಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು. ನೀನು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವ, ಮಹಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೀಯೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಜನನವಿಲ್ಲದವರು ವಿಶ್ವರೂಪಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಅಜಶ್ಚೈವ ಮಹಾತೇಜಾ ವಿಶ್ವರೂಪೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ। ಅಮೋಘರೇತಾಃ ಸರ್ವತ್ರ ಮುಖೇ ಚಾಸ್ಯ ಹುತಾಶನಃ। ತಸ್ಮಾತ್ ಸರ್ವಗತೋ ಮೇಧ್ಯಃ ಪಶುರೂಪೀ ಹುತಾಶನಃ ।। ೨೩.

ಜನನವಿಲ್ಲದ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯು ವಿಶ್ವರೂಪಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಬೀಜ ಎಲ್ಲೆಡೆ ವಿಫಲವಾಗದು, ಅವನ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಪಶುರೂಪದ ಅಗ್ನಿಯು ಪವಿತ್ರವೂ ವ್ಯಾಪಕವೂ ಆಗಿದೆ.

ತಪಸಾ ಭಾವಿತಾತ್ಮಾನೋ ಯೇ ವೈ ದ್ರಕ್ಷ್ಯನ್ತಿ ವೈ ದ್ವಿಜಾಃ। ಈಶಿತ್ವೇ ಚ ಶಿವತ್ವೇ ಚ ಸರ್ವಗಂ ಸರ್ವತಃ ಸ್ಥಿರಮ್ ।। ೨೩.

ಯಾರು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ತಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿರುವರೋ, ಆ ದ್ವಿಜರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ, ಸ್ಥಿರನಾದ, ಐಶ್ವರ್ಯವೂ, ಶುಭವೂ ಇರುವ ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.

ರಜಸ್ತಮೋವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಾಸ್ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಮಾನುಷ್ಯಕಮ್ಬುವಿ। ಮತ್ಸಮೀಪಂ ಗಮಿಷ್ಯನ್ತಿ ಪುನರಾವೃತ್ತಿದುರ್ಲಭಮ್ ।। ೨೩.

ರಾಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ತಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಮಾನವ ಶರೀರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಪುನರ್ಜನ್ಮವು ದುರ್ಲಭವಾದ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವರು.

ಇತ್ಯೇವಮುಕ್ತೋ ಭಗವಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮಾ ರುದ್ರೇಣ ವೈ ದ್ವಿಜಾಃ। ಪ್ರಣಮ್ಯ ಪ್ರಯತೋ ಭೂತ್ವಾ ಪುನರಾಹ ಪಿತಾಮಹಃ ।। ೨೩.

ಈ ರೀತಿ ರುದ್ರನು ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಭಗವಂತನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಂದಿಸಿ, ಪುನಃ ಪಿತಾಮಹನು ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಭಗವನ್ದೇವದೇವೇಶ ವಿಶ್ವರೂಪೀ ಮಹೇಶ್ವರಃ। ಇಮಾಸ್ತವ ಮಹಾದೇವ ತನವೋ ಲೋಕವನ್ದಿತಾಃ ।। ೨೩.

ದೇವತೆಗಳ ದೇವರೇ, ವಿಶ್ವರೂಪಿಯಾದ ಮಹೇಶ್ವರನೇ, ಮಹಾದೇವಾ, ನಿನ್ನ ಈ ರೂಪಗಳನ್ನು ಲೋಕಗಳು ಗೌರವಿಸುತ್ತವೆ.

ವಿಶ್ವರೂಪ ಮಹಾಸತ್ತ್ವ ಕಸ್ಮಿನ್ ಕಾಲೇ ಮಹಾಭುಜ। ಕಸ್ಯಾಂ ವಾ ಯುಗಸಮ್ಭೂತ್ಯಾಂ ದ್ರಕ್ಷ್ಯನ್ತಿ ತ್ವಾಂ ದ್ವಿಜಾತಯಃ ।। ೨೩.

ವಿಶ್ವರೂಪ, ಮಹಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ, ಬಲಶಾಲಿ ಭುಜಗಳಿರುವವನೇ, ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಯಾವ ಯುಗದ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜರು ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ?

ಕೇನ ವಾ ತತ್ತ್ವಯೋಗೇನ ಧ್ಯಾನಯೋಗೇನ ಕೇನ ವಾ । ತನವಸ್ತೇ ಮಹಾದೇವ ಶಕ್ಯಾ ದ್ರಷ್ಟುಂ ದ್ವಿಜಾತಿಭಿಃ ।। ೨೩.

ಯಾವ ಸತ್ಯಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರದಿಂದ, ಅಥವಾ ಯಾವ ಧ್ಯಾನದಿಂದ, ಮಹಾದೇವಾ, ನಿನ್ನ ರೂಪಗಳನ್ನು ದ್ವಿಜರು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯ?

ತಪಸಾ ನೈವ ಯೋಗೇನ ದಾನಧರ್ಮಫಲೇನ ವಾ। ನ ತೀರ್ಥಫಲಯೋಗೇನ ಕ್ರತುಭಿರ್ವಾ ಸದಕ್ಷಿಣೈಃ ।। ೨೩.

ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ಯೋಗದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ದಾನ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಫಲದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ಫಲದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ಯಜ್ಞಗಳ ಫಲದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ.

ನ ವೇದಾಧ್ಯಾಪನೈರ್ವಾಪಿ ನ ಚಿತ್ತೇನ ವಿವೇದನೈಃ । ಶಕ್ಯೋಽಹಂ ಮಾನುರ್ಷೈದ್ರಷ್ಟುಮೃತೇ ಧ್ಯಾನಾತ್ಪರಂ ನ ಹಿ ।। ೨೩.

ವೇದಪಾಠದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ಮನಸ್ಸಿನ ವಿಚಾರದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ; ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಹೊರತು ನಾನು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಸಾಧ್ಯೋ ನಾರಾಯಣಶ್ಚೈವ ವಿಷ್ಣುಸ್ತ್ರಿಭುವನೇಶ್ವರಃ । ಭವಿಷ್ಯತೀಹ ನಾಮ್ನಾ ತು ವಾರಾಹೋ ನಾಮ ವಿಶ್ರುತಃ ।। ೨೩.

ಸಾಧ್ಯ, ನಾರಾಯಣ ಮತ್ತು ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ವಿಷ್ಣು, ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ವರಾಹ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಚತುರ್ಬಾಹುಶ್ಚತುಷ್ಪಾದಶ್ಚತುರ್ನೇತ್ರಶ್ಚತುರ್ಮುಖಃ। ತದಾ ಸಂವತ್ಸರೋ ಭೂತ್ವಾ ಯಜ್ಞರೂಪೀ ಭವಿಷ್ಯತಿ। ಷಡಙ್ಗಶ್ಚ ತ್ರಿಶೀರ್ಷಶ್ಚ ತ್ರಿಸ್ಥಾನೇ ತ್ರಿಶರೀರವಾನ್ ।। ೨೩.

ನಾಲ್ಕು ಕೈ, ನಾಲ್ಕು ಕಾಲು, ನಾಲ್ಕು ಕಣ್ಣು, ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳೊಂದಿಗೆ, ಆಗ ಅವನು ಒಂದು ವರ್ಷವಾಗಿ, ಯಜ್ಞರೂಪಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆರು ಅಂಗಗಳು, ಮೂರು ತಲೆಗಳು, ಮೂರು ಸ್ಥಳಗಳು, ಮೂರು ದೇಹಗಳಿರುವವನು.

ಕೃತಂ ತ್ರೇತಾ ದ್ವಾಪರಂ ಚ ಕಲಿಶ್ಚೈವ ಚತುರ್ಯುಗಮ್। ಏತಸ್ಯ ಪಾದಾಶ್ಚತ್ವಾರಃ ಅಙ್ಗಾನಿ ಕ್ರತವಸ್ತಥಾ ।। ೨೩.

ಕೃತ, ತ್ರೇತಾ, ದ್ವಾಪರ ಮತ್ತು ಕಲಿ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳು ಅವನ ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳು; ಯಜ್ಞಗಳು ಅವನ ಅಂಗಗಳು.

ಭುಜಾಶ್ಚ ವೇದಾಶ್ಚತ್ವಾರೋ ಋತುಃ ಸನ್ಧಿಮುಖಾನಿ ಚ। ದ್ವೇ ಮುಖೇ ದ್ವೇ ಚ ಅಯನೇ ನೇತ್ರಾಶ್ಚ ಚತುರಸ್ತಥಾ ।। ೨೩.

ನಾಲ್ಕು ಭುಜಗಳು ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳು; ಋತುಗಳು ಸಂಧಿಗಳು; ಎರಡು ಬಾಯಿಗಳು, ಎರಡು ಅಯನಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ನಾಲ್ಕು ಕಣ್ಣುಗಳು.

ಶಿರಾಂಸಿ ತ್ರೀಣಿ ಪರ್ವಾಣಿ ಫಾಲ್ಗುನ್ಯಾಷಾಢಕೃತ್ತಿಕಾಃ। ದಿವ್ಯಾನ್ತರಿಕ್ಷಭೌಮಾನಿ ತ್ರೀಣಿ ಸ್ಥಾನಾನಿ ಯಾನಿ ತು। ಸಮ್ಭವಃ ಪ್ರಲಯಶ್ಚೈವ ಆಶ್ರಮೌ ದ್ವೌ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಿತೌ ।। ೨೩.

ಮೂರು ತಲೆಗಳು, ಸಂಧಿಗಳು, ಫಾಲ್ಗುಣಿ, ಆಶಾಢ, ಕೃತ್ತಿಕಾ; ದಿವ್ಯ, ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯೆಂಬ ಮೂರು ಸ್ಥಳಗಳು; ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಲಯ, ಎರಡು ಆಶ್ರಮಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

ಸ ಯದಾ ಕಾಲರೂಪಾಭೋ ವರಾಹತ್ವೇ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ। ಭವಿಷ್ಯತಿ ಯದಾ ಸಾಧ್ಯೋ ವಿಷ್ಣುರ್ನಾರಾಯಣಃ ಪ್ರಭುಃ ।। ೨೩.

ಅವನು ಕಾಲರೂಪದಂತೆ ವರಾಹನಾಗಿ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿರುವಾಗ, ಸಾಧ್ಯ, ವಿಷ್ಣು, ನಾರಾಯಣ ಎಂಬ ಪ್ರಭು ಇದ್ದಾನೆ.

ತದಾ ತ್ವಮಪಿ ದೇವೇಶ ಚತುರ್ವ್ವಕ್ತ್ರೋ ಭವಿಷ್ಯಸಿ। ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕನಮಸ್ಕಾರ್ಯೋ ವಿಷ್ಣುರ್ನಾರಾಯಣಃ ಪ್ರಭುಃ ।। ೨೩.

ಆಗ ನೀನು ಕೂಡ ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳವನು ಆಗುತ್ತೀ. ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ನಾರಾಯಣ ಎಂಬ ಪ್ರಭು.

ಏಕಾರ್ಣವೇ ಪ್ಲವೇ ಚೈವ ಶಯಾನಂ ಪುರುಷಂ ಹರಿಮ್। ಯದಾ ದ್ರಕ್ಷ್ಯಸಿ ದೇವೇಶಂ ಧ್ಯಾನಯುಕ್ತಂ ಮಹಾಮುನಿಮ್ ।। ೨೩.

ಒಂದೇ ಮಹಾಸಾಗರದ ಮೇಲೆ, ಹಡಗಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುವ ಮಹಾಮುನಿಯಾದ ಹರಿಯನ್ನು, ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ದೇವತೆಗಳಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ನೀನು ನೋಡುತ್ತೀಯೆ.

ತದಾವಾಂ ಮಮ ಯೋಗೇನ ಮೋಹಿತೌ ನಷ್ಟಚೇತಸೌ। ಅನ್ಯೋನ್ಯಸ್ಪರ್ದ್ಧಿನೌ ರಾತ್ರಾವವಿಜ್ಞಾಯ ಪರಸ್ಪರಮ್ ।। ೨೩.

ಆಗ ನನ್ನ ಯೋಗಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಮೋಹಗೊಂಡು, ಮನಸ್ಸು ತಪ್ಪಿ, ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ರಾತ್ರಿ ಪೂರ್ತಿ ಒಬ್ಬರನ್ನು ಒಬ್ಬರು ಗುರುತಿಸದೆ ಇರುತ್ತೀರಿ.

ಏಕೈಕಸ್ಯೋದರಸ್ಥಾಂಸ್ತು ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಲೋಕಾಂಶ್ಚರಾಚರಾನ್। ವಿಸ್ಮಯಂ ಪರಮಂ ಗತ್ವಾ ಧ್ಯಾನಾದ್‌ಬುದ್ಧ್ವಾ ತು ಮಾನುಷೌ ।। ೨೩.

ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರರ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಾರಿ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಮಾನವರಾಗಿದ್ದೀವೆ ಎಂದು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ.

ತತಸ್ತ್ವಂ ಪಝಸಂಭೂತಃ ಪಝನಾಭಃ ಸನಾತನಃ। ಪದ್ಮಾಙ್ಕಿತಸ್ತದಾ ಕಲ್ಪೇ ಖ್ಯಾತಿಂ ಯಾಸ್ಯಸಿ ಪುಷ್ಕಲಾಮ್ ।। ೨೩.

ಆಮೇಲೆ ನೀನು ಕಮಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನಾಗಿ, ಕಮಲನಾಭನಾಗಿ, ಸದಾಕಾಲ ಇರುವವನಾಗಿ, ಕಮಲಚಿಹ್ನೆಯುಳ್ಳವನಾಗಿ, ಆ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.