ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಓಮಿತ್ಯೇಕಾಕ್ಷರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಗುಹಾಯಾಂ ನಿಹಿತಂ ಪದಮ್। ಓಮಿತ್ಯೇತತ್ರಯೋ ವೇದಾಸ್ತ್ರಯೋ ಲೋಕಾಸ್ತ್ರಯೋಽಗ್ನಯಃ। ವಿಷ್ಣುಕ್ರಮಾಸ್ತ್ರಯಸ್ತ್ವೇತೇ ಋಕ್ಸಾಮಾನಿ ಯಜೂಂಷಿ ಚ ।। ೨೦.

ಓಂ ಎಂಬ ಏಕಾಕ್ಷರ ಬ್ರಹ್ಮನು ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಪರಮಪದ; ಓಂ ಎಂಬುದು ಮೂರು ವೇದಗಳು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳು, ಮೂರು ಅಗ್ನಿಗಳು, ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಹಾಕಿದ ವಿಷ್ಣು, ಮತ್ತು ಋಕ್, ಸಾಮ, ಯಜುಸ್ಸುಗಳೂ ಆಗಿವೆ.

ಮಾತ್ರಾಶ್ಚಾತ್ರ ಚತಸ್ರಸ್ತು ವಿಜ್ಞೇಯಾಃ ಪರಮಾರ್ಥತಃ। ತತ್ರ ಯುಕ್ತಶ್ಚ ಯೋ ಯೋಗೀ ತಸ್ಯ ಸಾಲೋಕ್ಯತಾಂ ವ್ರಜೇತ್ ।। ೨೦.

ಇಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಮಾಪನಗಳನ್ನು ಪರಮಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವ ಯೋಗಿಗೆ ಆ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಭಾಗ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಅಕಾರಸ್ತ್ವಕ್ಷರೋ ಜ್ಞೇಯ ಉಕಾರಃ ಸ್ವರಿತಃ ಸ್ಮೃತಃ। ಮಕಾರಸ್ತು ಪ್ಲುತೋ ಜ್ಞೇಯಸ್ತ್ರಿಮಾತ್ರ ಇತಿ ಸಂಜ್ಞಿತಃ ।। ೨೦.

ಅಕ್ಷರ 'ಅ'ಯನ್ನು ಚಿಕ್ಕದು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು, 'ಉ'ಯನ್ನು ಮಧ್ಯಮ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, 'ಮ'ಯನ್ನು ದೀರ್ಘ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಮೂರು ಮಾಪನಗಳೆಂದು ಇದರ ಹೆಸರು.

ಅಕಾರಸ್ತ್ವಥ ಭೂರ್ಲೋಕ ಉಕಾರೋ ಭುವರುಚ್ಯತೇ। ಸವ್ಯಞ್ಜನೋ ಮಕಾರಶ್ಚ ಸ್ವರ್ಲ್ಲೋಕಶ್ಚ ವಿಧೀಯತೇ ।। ೨೦.

'ಅ' ಅಕ್ಷರವು ಭೂಲೋಕ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, 'ಉ' ಅಕ್ಷರವು ಭುವರ್ಲೋಕ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ, 'ಮ' ಅಕ್ಷರವು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕ ಎಂದು ನಿಗದಿಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಓಙ್ಕಾರಸ್ತು ತ್ರಯೋ ಲೋಕಾಃ ಶಿರಸ್ತಸ್ಯ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪಮ್। ಭುವನಾನ್ತಞ್ಚ ತತ್ಸರ್ವಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಂ ತತ್ಪದಮುಚ್ಯತೇ ।। ೨೦.

ಓಂ ಎಂಬ ಅಕ್ಷರವೇ ಮೂರು ಲೋಕಗಳು; ಅದರ ತಲೆ ಸ್ವರ್ಗವಾಗಿದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಅದು ಬ್ರಹ್ಮಪದ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಮಾತ್ರಾಪದಂ ರುದ್ರಲೋಕೋ ಹ್ಯಮಾತ್ರಸ್ತು ಶಿವಂ ಪದಮ್। ಏವನ್ಧ್ಯಾನವಿಶೇಷೇಣ ತತ್ಪದಂ ಸಮುಪಾಸತೇ ।। ೨೦.

ಮಾಪಿತ ಸ್ಥಿತಿ ರುದ್ರನ ಲೋಕ, ಮಾಪನವಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿ ಶಿವನ ಪದ. ಹೀಗೆ ವಿಶೇಷ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಆ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಆರಾಧನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ತಸ್ಮಾದ್ಧಯಾನರತಿರ್ನಿತ್ಯಮಮಾತ್ರಂ ಹಿ ತದಕ್ಷರಮ್। ಉಪಾಸ್ಯಂ ಹಿ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಶಾಶ್ವತಂ ಪದಮಿಚ್ಛತಾ ।। ೨೦.

ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾವನು ಸದಾ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವನೋ ಅವನು ಶಾಶ್ವತ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾ ಆ ಮಾಪನವಿಲ್ಲದ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

ಹೃಸ್ವಾ ತು ಪ್ರಥಮಾ ಮಾತ್ರಾ ತತೋ ದೀರ್ಘಾ ತ್ವನನ್ತರಮ್। ತತಃ ಪ್ಲುತವತೀ ಚೈವ ತೃತೀಯಾ ಉಪದಿಶ್ಯತೇ ।। ೨೦.

ಮೊದಲ ಮಾಪನ ಚಿಕ್ಕದು, ನಂತರದದು ದೀರ್ಘ, ಮೂರನೆಯದು ದೀರ್ಘವಾದಂತೆ ಎಂದು ಉಪದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಏತಾಸ್ತು ಮಾತ್ರಾ ವಿಜ್ಞೇಯಾ ಯಥಾವದನುಪೂರ್ವಶಃ । ಯಾವಚ್ಚೈವ ತು ಶಕ್ಯನ್ತೇ ಧಾರ್ಯನ್ತೇ ತಾವದೇವ ಹಿ ।। ೨೦.

ಈ ಮಾಪನಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವೋ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿಯೇ ಅವು ಇರಬೇಕು.

ಇನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಮನೋ ಬುದ್ಧಿಂ ಧ್ಯಾಯನ್ನಾತ್ಮನಿ ಯಃ ಸದಾ । ಅತ್ರಾಷ್ಟಮಾತ್ರಮಪಿಚೇಚ್ಛೃಣುಯಾತ್ಫಲಮಾಪ್ನುಯಾತ್ ।। ೨೦.

ಯಾರು ಸದಾ ತನ್ನೊಳಗೆ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೋ ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿ ಎಂಟನೇ ಮಾಪನವನ್ನು ಕೇಳಿದರೂ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಮಾಸೇ ಮಾಸೇಽಶ್ವಮೇಧೇನ ಯೋ ಯಜೇತ ಶತಂ ಸಮಾಃ । ನ ಸ ತತ್ ಪ್ರಾಪ್ನುಯಾತ್ ಪುಣ್ಯಂ ಮಾತ್ರಯಾ ಯದವಾಪ್ನುಯಾತ್ ।। ೨೦.

ಯಾರು ಪ್ರತಿಮಾಸವೂ ಶತ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡಿದರು ಎಂತಲೂ, ಒಂದು ಮಾಪನದಿಂದ ಸಿಗುವ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಅವರು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಅಬ್ಬಿನ್ದುಂ ಯಃ ಕುಶಾಗ್ರೇಣ ಮಾಸೇ ಮಾಸೇ ಪಿಬೇನ್ನರಃ। ಸಂವತ್ಸರಶತಂ ಪೂರ್ಣಂ ಮಾತ್ರಯಾ ತದವಾಪ್ನುಯಾತ್ ।। ೨೦.

ಯಾರು ಪ್ರತಿಮಾಸವೂ ಹುಲ್ಲಿನ ತುದಿಯಿಂದ ಒಂದು ಹನಿ ನೀರನ್ನೂ ಕುಡಿಯದೆ ಶತ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಆ ಮಾಪನದಿಂದ ಅದೇ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಇಷ್ಟಾಪೂರ್ತ್ತಸ್ಯ ಯಜ್ಞಸ್ಯ ಸತ್ಯವಾಕ್ಯೇ ಚ ಯತ್ ಫಲಮ್। ಅಭಕ್ಷಣೇ ಚ ಮಾಂಸಸ್ಯ ಮಾತ್ರಯಾ ತದವಾಪ್ನುಯಾತ್ ।। ೨೦.

ಯಜ್ಞ, ದಾನ, ಸತ್ಯವಚನ, ಮಾಂಸದ ತ್ಯಾಗದಿಂದ ಸಿಗುವ ಫಲವನ್ನು ಒಂದು ಮಾಪನದಿಂದ ಪಡೆಯಬಹುದು.

ಸ್ವಾಮ್ಯರ್ಥೇ ಯುಧ್ಯಮಾನಾನಾಂ ಶೂರಾಣಾಮನಿವರ್ತ್ತಿನಾಮ್। ಯದ್ಭವೇತ್ತತ್ ಫಲಂ ದೃಷ್ಟಂ ಮಾತ್ರಯಾ ತದವಾಪ್ನುಯಾತ್ ।। ೨೦.

ಸ್ವಾಮಿಯಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಿ ಹಿಂದಿರುಗದೆ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಸಿಗುವ ಫಲವನ್ನು ಒಂದು ಮಾಪನದಿಂದ ಪಡೆಯಬಹುದು.

ನ ತಥಾ ತಪಸೋಗ್ರೇಣ ನ ಯಜ್ಞೈರ್ಭೂರಿದಕ್ಷಿಣೈಃ। ಯತ್ ಫಲಂ ಪ್ರಾಪ್ನುಯಾತ್ ಸಮ್ಯಗ್ ಮಾತ್ರಯಾ ತದವಾಪ್ನುಯಾತ್ ।। ೨೦.

ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ, ಹೆಚ್ಚಿನ ದಾನವಿರುವ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದಲೂ ಸಿಗದ ಫಲವನ್ನು ಒಂದು ಮಾಪನದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಡೆಯಬಹುದು.

ತತ್ರ ವೈ ಯೋಽರ್ದ್ಧಮಾತ್ರೋ ಯಃ ಪ್ಲುತೋ ನಾಮೋಪದಿಶ್ಯತೇ। ಏಷಾ ಏವ ಭವೇತ್ ಕಾರ್ಯಾ ಗೃಹಸ್ಥಾನಾನ್ತು ಯೋಗಿನಾಮ್ ।। ೨೦.

ಅಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಮಾಪನವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ದೀರ್ಘ ಮಾಪನವನ್ನು ಗೃಹಸ್ಥರು ಮತ್ತು ಯೋಗಿಗಳು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ಏಷಾ ಚೈವ ವಿಶೇಷೇಣ ಐಶ್ವರ್ಯಸಮಲಕ್ಷಣಾ। ಯೋಗಿನಾನ್ತು ವಿಶೇಷೇಣ ಐಶ್ವರ್ಯೇ ಹ್ಯಷ್ಟಲಕ್ಷಣೇ। ಅಣಿಮಾದ್ಯೇತಿ ವಿಜ್ಞೇಯಾ ತಸ್ಮಾದ್ಯುಞ್ಜೀತ ತಾಂ ದ್ವಿಜಃ ।। ೨೦.

ಇದು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಐಶ್ವರ್ಯ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ; ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಇದು ಅಣಿಮಾದಿ ಎಂಟು ವಿಧದ ಶಕ್ತಿಗಳಾಗಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಆದ್ದರಿಂದ ದ್ವಿಜನು ಇದನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

ಏವಂ ಹಿ ಯೋಗೀ ಸಂಯುಕ್ತಃ ಶುಚಿರ್ದ್ದಾನ್ತೋ ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಃ। ಆತ್ಮಾನಂ ವಿನ್ದತೇ ಯಸ್ತು ಸ ಸರ್ವಂ ವಿನ್ದತೇ ದ್ವಿಜಃ ।। ೨೦.

ಹೀಗೆ ಶುದ್ಧ, ದಮನಶೀಲ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಯೋಗಿ ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಆತ್ಮವನ್ನು ಕಂಡವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಂಡಂತಾಗುತ್ತಾನೆ, ದ್ವಿಜನೆ.

ಋಚೋ ಯಜೂಂಷಿ ಸಾಮಾನಿ ವೇದೋಪನಿಷದಸ್ತಥಾ। ಯೋಗಜ್ಞಾನಾದವಾಪ್ನೋತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಧ್ಯಾನಚಿನ್ತಕಃ ।। ೨೦.

ಯಾರು ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಯೋಗಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾರೋ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಋಗ್ವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದ, ಸಾಮವೇದ ಮತ್ತು ಉಪನಿಷತ್ತನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಸರ್ವಭೂತಲಯೋ ಭೂತ್ವಾ ಅಭೂತಃ ಸ ತು ಜಾಯತೇ। ಯೋಗೀ ಸಙ್ಕ್ರಮಣಂ ಕೃತ್ವಾ ಯಾತಿ ವೈ ಶಾಶ್ವತಂ ಪದಮ್ ।। ೨೦.

ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲೂ ನೆಲೆಸಿರುವ, ಜನನವಿಲ್ಲದವನು, ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಯೋಗಿ, ಸಂಕ್ರಮಣೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ, ಶಾಶ್ವತವಾದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತಾನೆ.

ಅಪಿ ಚಾತ್ರ ಚತುರ್ಹಸ್ತಾಂ ಧ್ಯಾಯಮಾನಶ್ಚತುರ್ಮುಖೀಮ್। ಪ್ರಕೃತಿಂ ವಿಶ್ವರೂಪಾಖ್ಯಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದಿವ್ಯೇನ ಚಕ್ಷುಷಾ ।। ೨೦.

ಇಲ್ಲಿಯೂ, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳನ್ನೂ ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿದ ರೂಪವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತ, ದೈವಿಕ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ 'ವಿಶ್ವರೂಪ' ಎಂಬ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ನೋಡುವನು.

ಇತ್ಯೇತದಕ್ಷರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಪರಮೋಙ್ಕಾರಸಂಜ್ಞಿತಮ್। ಯಸ್ತು ವೇದಯತೇ ಸಮ್ಯಕ್ ತಥಾ ಧ್ಯಾಯತಿ ವಾ ಪುನಃ ।। ೨೦.

ಈ ಅಕ್ಷಯ ಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮವಾದ ಓಂಕಾರ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವುದು; ಇದನ್ನು ಯಾರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಪುನಃ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೆ—

ಸಂಸಾರಚಕ್ರಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ಮುಕ್ತಬನ್ಧನಬನ್ಧನಃ। ಅಚಲಂ ನಿರ್ಗುಣಂ ಸ್ಥಾನಂ ಶಿವಂ ಪ್ರಾಪ್ನೋತ್ಯಸಂಶಯಃ। ಇತ್ಯೇತದ್ವೈ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಮೋಙ್ಕಾರಪ್ರಾಪ್ತಿಲಕ್ಷಣಮ್ ।। ೨೦.

ಸಂಸಾರದ ಚಕ್ರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಬಂಧನ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಅಚಲ, ಗುಣರಹಿತ, ಶುಭವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಓಂಕಾರದ ಮೂಲಕ ಪಡೆಯುವ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ಯಥಾ ರುದ್ರನಮಸ್ಕಾರಃ ಸರ್ವಧರ್ಮಫಲೋ ಧ್ರುವಃ। ಅನ್ಯದೇವನಮಸ್ಕಾರೋ ನ ತತ್ ಫಲಮವಾಪ್ನುಯಾತ್ ।। ೨೦.

ಹೆಗಲು ರುದ್ರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳ ಫಲವನ್ನು ಖಚಿತವಾಗಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಇತರ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದರೆ ಆ ಫಲ ಸಿಗದು.

ತಸ್ಮಾತ್ ತ್ರಿಷವಣಂ ಯೋಗೀ ಉಪಾಸೀತ ಮಹೇಶ್ವರಮ್। ದಶಾವಿಸ್ತಾರಕಂ ಬ್ರಹ್ಮ ತಥಾ ಚ ಬ್ರಹ್ಮ ವಿಸ್ತರಮ್ ।। ೨೦.

ಆದುದರಿಂದ ಯೋಗಿಯು ದಿನದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬಾರಿ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಹತ್ತು ಭಾಗವಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿದ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಮತ್ತು ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮನ ವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.

ಓಙ್ಕಾರಂ ಸರ್ವತಃ ಕಾಲೇ ಸರ್ವಂ ವಿಹಿತವಾನ್ ಪ್ರಭುಃ। ತೇನ ತೇನ ತು ವಿಷ್ಣುತ್ವಂ ನಮಸ್ಕಾರಂ ಮಹಾಯಶಾಃ ।। ೨೦.

ಪ್ರಭು ಎಲ್ಲ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಓಂಕಾರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಅದರಿಂದ ಮಹಾತ್ಮನು ವಿಷ್ಣುತ್ವವನ್ನು ಮತ್ತು ನಮಸ್ಕಾರವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ನಮಸ್ಕಾರಸ್ತಥಾ ಚೈವ ಪ್ರಣವಸ್ತುವತೇ ಪ್ರಭುಮ್ । ಪ್ರಣವಂ ಸ್ತುವತೇ ಯಜ್ಞೋ ಯಜ್ಞಂ ಸಂಸ್ತುವತೇ ನಮಃ। ನಮಸ್ತುವತಿ ವೈ ರುದ್ರಸ್ತಸ್ಮಾದ್ರುದ್ರಪದಂ ಶಿವಮ್ ।। ೨೦.

ನಮಸ್ಕಾರವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಣವವೂ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತವೆ; ಪ್ರಣವವು ಯಜ್ಞವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ, ಯಜ್ಞವು ನಮಸ್ಕಾರವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ; ನಮಸ್ಕಾರವು ರುದ್ರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ರುದ್ರನ ಶುಭಪದವು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.