ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ವಿರೋಧಶ್ಚ ಮನುಶ್ಚೈವ ವೃಕ್ಷಾಯುಃ ಕುಶಲೀಮುಖಃ। ಬಾಷ್ಕಲಸ್ಯ ಸುತಾ ಹ್ಯೇತೇ ಕಾಲನೇಮಿಸುತಾನ್ ಶ್ರೃಣು ।। ೬.

ವಿರೋಧ, ಮನು, ವೃಕ್ಷಾಯು ಮತ್ತು ಕುಶಲೀಮುಖ—ಇವರು ಬಾಷ್ಕಲನ ಪುತ್ರರು. ಈಗ ಕಾಲನೇಮಿಯ ಪುತ್ರರನ್ನು ಕೇಳಿ.

ಬ್ರಹ್ಮಜಿತ್ ಕ್ಷತ್ರಜಿಚ್ಚೈವ ದೇವಾನ್ತಕನರಾನ್ತಕೌ । ಕಾಲನೇಮಿಸುತಾ ಹ್ಯೇತೇ ಶಮ್ಭೋಸ್ತು ಶ್ರೃಣುತ ಪ್ರಜಾಃ ।। ೬.

ಬ್ರಹ್ಮಜಿತ್, ಕ್ಷತ್ರಜಿತ್, ದೇವಾಂತಕ ಮತ್ತು ನರಾಂತಕ—ಇವರು ಕಾಲನೇಮಿಯ ಪುತ್ರರು. ಈಗ ಶಂಭುವಿನ ಸಂತಾನವನ್ನು ಕೇಳಿ.

ಧನುಕೋ ಹ್ಯಸಿಲೋಮಾ ಚ ನಾಬಲಶ್ಚ ಸಗೋಮುಖಃ। ಗವಾಕ್ಷಶ್ಚೈವ ಗೋಮಾಂಶ್ಚ ಶಮ್ಭೋಃ ಪುತ್ರಾಃ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಿತಾಃ ।। ೬.

ಧನುಕ, ಅಸಿಲೋಮ, ನಾಬಲ ಮತ್ತು ಸಗೋಮುಖ, ಜೊತೆಗೆ ಗವಾಕ್ಷ ಮತ್ತು ಗೊಮಾಂಸ—ಇವರು ಶಂಭುವಿನ ಪುತ್ರರು ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ವಿರೋಚನಸ್ಯ ಪುತ್ರಸ್ತು ಬಲಿರೇಕಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್। ಬಲೇಃ ಪುತ್ರಶತಂ ಜಜ್ಞೇ ರಾಜಾನಃ ಸರ್ವ ಏವ ತೇ ।। ೬.

ವೈರೋಚನನ ಮಗನು ಬಲಿಯು, ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಬಲಿಗೆ ನೂರು ಮಂದಿ ಪುತ್ರರು ಹುಟ್ಟಿದರು; ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ರಾಜರಾಗಿದ್ದರು.

ತೇಷಾಂ ಪ್ರಧಾನಾಶ್ಚತ್ವಾರೋ ವಿಕ್ರಾನ್ತಾಃ ಸುಮಹಾಬಲಾಃ। ಸಹಸ್ರಬಾಹುರ್ಜ್ಯೇಷ್ಠಸ್ತು ಬಾಣೋ ದ್ರವಿಣಸಮ್ಮತಃ। ಕುಮ್ಭನಾಭೋ ಗರ್ದ್ದಭಾಕ್ಷಃ ಕುಶಿರಿತ್ಯೇವಮಾದಯಃ ।। ೬.

ಅವರಲ್ಲಿ ನಾಲ್ವರು ಮುಖ್ಯರು, ಶೂರರು ಮತ್ತು ಅಪಾರ ಬಲಶಾಲಿಗಳು: ಹಿರಿಯನು ಸಹಸ್ರಬಾಹು, ದ್ರಾವಿಡರಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಬಾಣ, ಕುಂಭನಾಭ, ಗರ್ಧಭಾಕ್ಷ ಮತ್ತು ಕುಶಿ—ಇವರು ಪ್ರಮುಖರು.

ಶಕುನೀ ಪೂತನಾ ಚೈವ ಕನ್ಯೇ ದ್ವೇ ತು ಬಲೇಃ ಸುತೇ। ಬಲೇಃ ಪುತ್ರಾಶ್ಚ ಪೌತ್ರಾಶ್ಚ ಶತಶೋಽಥ ಸಹಸ್ರಶಃ ।। ೬.

ಶಕುನಿ ಮತ್ತು ಪೂತನೆ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಬಾಲಿಯ ಪುತ್ರಿಯರು, ಹಾಗೆಯೇ ಬಾಲಿಯ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ನೂರಾರು, ಸಾವಿರಾರು ಜನರು ಜನಿಸಿದರು.

ಬಲಿರ್ಯೋ ನಾಮವಿಖ್ಯಾತೋ ಗಣೋ ವಿಕ್ರಾನ್ತಪೌರುಷಃ। ಬಾಣಸ್ಯ ಚನ್ದ್ರ ಮನಸೋ ಲೌಹಿತ್ಯಮುಪಪದ್ಯತೇ ।। ೬.

ಬಲಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಆ ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಗುಂಪು, ಬಾಣ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಇವರಿಂದ ಲೌಹಿತ್ಯ ವಂಶವು ಹುಟ್ಟಿತು.

ದಿತಿರ್ವಿನಷ್ಟಪುತ್ರಾ ವೈ ತೋಷಯಾಮಾಸ ಕಶ್ಯಪಮ್। ಸ ಕಶ್ಯಪಃ ಪ್ರಸನ್ನಾತ್ಮಾ ಸಮ್ಯಗಾರಾಧಿತಸ್ತಯಾ । ವರೇಣ ಚ್ಛನ್ದಯಾಮಾಸ ಸಾ ಚ ವವ್ರೇ ವರಂ ತತಃ ।। ೬.

ದಿತಿಯು ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಕಶ್ಯಪನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಳು. ಆಕೆಯು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದಾಗ ಕಶ್ಯಪನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆಕೆಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು. ಆಕೆ ತನ್ನ ಇಷ್ಟದ ವರವನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಳು.

ಸ ತು ತಸ್ಯೈ ವರಂ ಪ್ರಾದಾತ್ ಪ್ರಾರ್ಥಿತಂ ಭಗವನ್ ಪ್ರಭುಃ। ಕಿಮಿಚ್ಛಸಿ ಮಯಿ ಶುಭ್ರೇ ಮಾರೀಚಸ್ತಾಮಭಾಷತ ।। ೬.

ಆ ಭಗವಂತನು, ಪ್ರಭುವಾದ ಮಾರಿೀಚನು, ಆಕೆಯು ಕೇಳಿದ ವರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ, 'ಓ ಶುದ್ಧಾತ್ಮೆ, ನನಗೇನು ಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೀಯೆ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ಮಾರೀಚಂ ಕಶ್ಯಪಂ ತುಷ್ಟಂ ಭರ್ತಾರಂ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿಸ್ತಥಾ। ಹತಪುತ್ರಾಸ್ಮಿ ಭಗವಾನ್ ಆದಿತ್ಯೈಸ್ತವ ಸೂನುಭಿಃ ।। ೬.

ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ದಿತಿಯು ತನ್ನ ಪತಿಯಾದ ಸಂತೃಪ್ತ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಾರಿೀಚ ಕಶ್ಯಪನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ಪ್ರಭುವೇ, ನಿಮ್ಮ ಮಗರಾದ ಆದಿತ್ಯರು ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕೊಂದಿದ್ದಾರೆ.'

ಶಕ್ರಹನ್ತಾರಮಿಚ್ಛೇಯಂ ಪುತ್ರಂ ದೀರ್ಘತಪೋಽನ್ವಿತಮ್। ಅಹಂ ತಪಶ್ಚರಿಷ್ಯಾಮಿ ಗರ್ಭ ಮಾಧಾತುಮರ್ಹಸಿ ।। ೬.

ನಾನು ದೀರ್ಘ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿರುವ, ಇಂದ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಮಗನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ನಾನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ನೀವು ನನಗೆ ಗರ್ಭವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ.'

ತಸ್ಯಾಸ್ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಮಾರೀಚಃ ಕಶ್ಯಪಸ್ತಥಾ। ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ಮಹಾತೇಜಾ ದಿತಿಂ ಪರಮದುಃಖಿತಾಮ್ ।। ೬.

ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಮಾರಿೀಚ ಕಶ್ಯಪನು, ಆ ದುಃಖಿತೆಯಾದ ದಿತಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಏವಂ ಭವತು ಭದ್ರನ್ತೇ ಶುಚಿರ್ಭವ ತಪೋಧನೇ। ಜನಯಿಷ್ಯಸಿ ಸತ್ಪುತ್ರಂ ಶಕ್ರಹನ್ತಾರಮಾಹವೇ ।। ೬.

'ಹೌದು, ಹಾಗೆ ಆಗಲಿ. ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ಓ ತಪಸ್ಸಿನ ಧನವೆ, ನೀನು ಶುದ್ಧವಾಗಿರು. ನೀನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಒಬ್ಬ ಸದ್ಗುಣದ ಮಗನನ್ನು ಹೆರಳುವೆ.'

ಪೂರ್ಣಂ ವರ್ಷಶತಂ ತಾವತ್ ಶುಚಿರ್ಯದಿ ಭವಿಷ್ಯಸಿ । ಪುತ್ರಂ ತ್ರಿಲೋಕಪ್ರಚರಮಥತ್ವಂ ಜನಯಿಷ್ಯಸಿ ।। ೬.

'ನೀನು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದರೆ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗುವ ಮಗನನ್ನು ನೀನು ಹೆರಳುವೆ.'

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಮಹಾತೇಜಾಸ್ತಯಾ ಸಮವಸತ್ ಪ್ರಭುಃ । ತಾಮಾಲಿಙ್ಗ್ಯ ತ್ರಿಭುವನಂ ಜಗಾಮ ಭಗವಾನೃಷಿಃ ।। ೬.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಪ್ರಭು ಆಕೆಯ ಜೊತೆ ಇದ್ದನು. ಆಕೆಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಆ ಮಹರ್ಷಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳತ್ತ ಹೊರಟನು.

ಗತೇ ಭರ್ತ್ತರಿ ಸಾ ದೇವೀ ದಿತಿಃ ಪರಮಹರ್ಷಿತಾ। ಕುಶಲಂ ವನಮಾಸಾದ್ಯ ತಪಸ್ತೇಪೇ ಸುದಾರುಣಮ್ ।। ೬.

ಪತಿ ಹೋದ ಮೇಲೆ, ದೇವಿಯಾದ ದಿತಿ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಬಹಳ ಕಠಿಣವಾದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದಳು.

ತಪಸ್ತಸ್ಯಾನ್ತು ಕುರ್ವನ್ತ್ಯಾಂ ಪರಿಚರ್ಯಾಞ್ಚಕಾರ ಹ। ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷಃ ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠಃ ಪರಯಾ ಗುಣಸಮ್ಪದಾ ।। ೬.

ಅವಳು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ದೇವೇಂದ್ರನು, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಗುಣಗಳಿಂದ ಅವಳ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಅಗ್ನಿಂ ಸಮಿತ್ಕುಶಂ ಕಾಷ್ಠಂ ಫಲಂ ಮೂಲಂ ತಥೈವ ಚ। ನ್ಯವೇದಯತ್ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷೋ ಯಚ್ಚಾನ್ಯದಪಿ ಕಿಞ್ಚನ ।। ೬.

ಅಗ್ನಿ, ಸಮಿತ್ಕುಶ, ಕಟ್ಟಿಗೆ, ಹಣ್ಣು, ಬೇರು ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನು ಅವಳಿಗೆ ಒದಗಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಗಾತ್ರಸಂವಾಹನೈಶ್ಚೈವ ಶ್ರಮಾಪನಯನೈಸ್ತಥಾ। ಶಕ್ರಃ ಸರ್ವೇಷು (ಲೋಕೇಷು) ಕಾಲೇಷು ದಿತಿಂ ಪರಿಚಚಾರ ಹ । ಏವಮಾರಾಧಿತಾ ಶಕ್ರಮುವಾಚಾಥ ದಿತಿಸ್ತಥಾ ।। ೬.

ದೇಹವನ್ನು ಮಸಾಜ್ ಮಾಡಿ, ಅವಳ ದಣಿವನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಶಕ್ರನು ದಿತಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಹೀಗೆ ಗೌರವ ಪಡೆದ ದಿತಿ ನಂತರ ಶಕ್ರನಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದಳು.

ಪ್ರೀತಾ ತೇಽಹಂ ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠ ದಶವರ್ಷಾಣಿ ಪುತ್ರಕ। ಅವಶಿಷ್ಟಾನಿ ಭದ್ರಾನ್ತೇ ಭ್ರಾತರಂ ದ್ರಕ್ಷ್ಯಸೇ ತತಃ ।। ೬.

'ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ಸಂತೋಷವಾಗಿದೆ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ. ಇನ್ನೂ ಹತ್ತು ವರ್ಷ ಉಳಿದಿವೆ, ಮಗನೇ. ಆಮೇಲೆ, ಭಾಗ್ಯವಂತನೆ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಸಹೋದರನನ್ನು ನೋಡುವೆ.'

ಜಯಲಿಪ್ಸಾಂ ಸಮಾಧಾಸ್ಯೇ ಲಬ್ಧ್ವಾಹಂ ತಾದೃಶಂ ಸುತಮ್। ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವಿಜಯಂ ಪೂತ್ರ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯಾಮಿ ಸಹ ತೇನ ವೈ ।। ೬.

'ನಾನು ಜಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಇಂತಹ ಮಗನನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ, ಅವನೊಂದಿಗೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಗೆಲ್ಲುವೆ.'

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ದಿತಿಃ ಶಕ್ರಂ ಮಧ್ಯಂ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ದಿವಾಕರೇ । ನಿದ್ರಯಾಪಹೃತಾ ದೇವೀ ಜಾನ್ವೋಃ ಕೃತ್ವಾ ಶಿರಸ್ತದಾ ।। ೬.

ಹೀಗೆ ಶಕ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸೂರ್ಯನಾಗಿದ್ದಾಗ, ದಿತಿ ನಿದ್ರೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ, ತಲೆಯನ್ನು ಮೊಣಕಾಲುಗಳ ಬಳಿ ಇಟ್ಟು ಮಲಗಿದಳು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಾಮಶುಚಿಂ ಶಕ್ರಃ ಪಾದಯೋರ್ಗತಮೂರ್ದ್ಧಜಾಮ್ । ತಸ್ಯಾಸ್ತದನ್ತರಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಜಹಾಸ ಚ ಮುಮೋದ ಚ ।। ೬.

ಅವಳನ್ನು ಅಶುದ್ಧ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ತಲೆಕೂದಲು ಕಾಲುಗಳ ಬಳಿ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಶಕ್ರನು ಆ ಸಮಯವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡನು. ಅವನು ನಗಿದನು, ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.

ತಸ್ಯಾಃ ಶರೀರಂ ವಿವೃತಂ ವಿವೇಶಾಥ ಪುರನ್ದರಃ। ಪ್ರವಿಶ್ಯ ಚಾಮಿತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಗರ್ಭಮಿನ್ದ್ರೋ ಮಹೌಜಸಮ್। ಅಭಿನತ್ಸ ಪ್ರಧಾನನ್ತು ಕುಲಿಶೇನ ಮಹಾಯಶಾಃ ।। ೬.

ಅವಳ ದೇಹವು ತೆರೆದಿದ್ದಾಗ ಪುರಂದರನು ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಆ ಭಾರಿ ಗರ್ಭವನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ವಜ್ರದಿಂದ ಆ ಮುಖ್ಯ ಭಾಗವನ್ನು ಹೊಡೆದನು.

ಭಿದ್ಯಮಾನಸ್ತದಾ ಗರ್ಭೋ ವಜ್ರೇಣ ಶತಪರ್ವಣಾ। ರುರೋದ ಸಸ್ವರಂ ಭೀಮಂ ವೇಪಮಾನಃ ಪುನಃ ಪುನಃ । ಮಾರೋದೀರಿತಿ ತಂ ಗರ್ಭಂ ಶಕ್ರಃ ಪುನರಭಾಷತ ।। ೬.

ಅಂದು ಆ ಗರ್ಭವನ್ನು ನೂರಾರು ಮುಳ್ಳುಗಳಿರುವ ವಜ್ರದಿಂದ ಒಡೆದಾಗ, ಅದು ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಕೂಗಿ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕಂಪಿಸಿ ಅಳಿತು. ಆಗ ಶಕ್ರನು ಆ ಗರ್ಭಕ್ಕೆ, "ಅಳಬೇಡ" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ತಂ ಗರ್ಭಂ ಸಪ್ತಧಾಭೂತಂ ಹ್ಯೇಕೈಕಂ ಸಪ್ತಧಾ ಪುನಃ। ಕುಲಿಶೇನ ಬಿಭೇದೇನ್ದ್ರಸ್ತತೋ ದಿತಿರಬುಧ್ಯತ ।। ೬.

ಆ ಗರ್ಭವು ಏಳಾಗಿ ವಿಭಜನೆಯಾದ ಮೇಲೆ, ಇಂದ್ರನು ಮತ್ತೆ ಅದನ್ನು ಏಳು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಜ್ರದಿಂದ ಒಡೆದನು. ಆಗ ದಿತಿಯು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡಳು.

ನ ಹನ್ತವ್ಯೋ ನ ಹನ್ತವ್ಯ ಇತ್ಯೇವಂ ದಿತಿರಬ್ರವೀತ್ । ನಿಷ್ಪಪಾತೋದರಾದ್ವಜ್ರೀ ಮಾತುರ್ವಚನಗೌರವಾತ್। ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿರ್ವಜ್ರಸಹಿತೋ ದಿತಿಂ ಶಕ್ರೋಽಭ್ಯಭಾಷತ ।। ೬.

ದಿತಿ, "ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಬೇಡ, ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಬೇಡ" ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು. ತಾಯಿಯ ಮಾತಿಗೆ ಗೌರವದಿಂದ ವಜ್ರಧಾರಿ ಅವಳ ಗರ್ಭದಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ವಜ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದು ದಿತಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಅಶುಚಿರ್ದೇವಿ ಸುಪ್ತಾಸಿ ಪಾದಯೋರ್ಗತಮೂರ್ದ್ಧಜಾ। ತದನ್ತರಮಹಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಶಕ್ರಹನ್ತಾರಮಾಹವೇ। ಭಿನ್ನವಾನ್ ಗರ್ಭಮೇತನ್ತೇ ಬಹುಧಾ ಕ್ಷನ್ತುಮರ್ಹಸಿ ।। ೬.

ದೇವಿಯೆ, ನೀನು ಅಶುದ್ಧವಾಗಿಯೂ ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದೆ, ನಿನ್ನ ಕೂದಲು ಕಾಲುಗಳ ಬಳಿ ಇತ್ತು. ಆ ಸಮಯವನ್ನು ನಾನು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಂಹರಿಸುವ ಶಕ್ರನು, ಉಪಯೋಗಿಸಿ ನಿನ್ನ ಗರ್ಭವನ್ನು ಹಲವಾರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಒಡೆದಿದ್ದೇನೆ—ಇದು ಕ್ಷಮಿಸು.

ತಸ್ಮಿಸ್ತು ವಿಫಲೇ ಗರ್ಭೇ ದಿತಿಃ ಪರಮದುಃಖಿತಾ। ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷಂ ತತೋ ವಾಕ್ಯಂ ಮಾತುರ್ನಯನಮಬ್ರವೀತ್ ।। ೬.

ಆ ಗರ್ಭ ಫಲವಿಲ್ಲದಂತೆ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ದಿತಿಗೆ ತುಂಬಾ ದುಃಖವಾಯಿತು. ಆಗ ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ತಾಯಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.