ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಯೇ ಪಠನ್ತಿ ನರಾಸ್ತೇಷಾಂ ವಿದ್ಯತೇ ನ ಪರಾಭವಃ। ಅರಣ್ಯೇ ಪ್ರಾನ್ತರೇ ವಾಪಿ ಪುರೇ ವಾಪಿ ಗೃಹೇಽಪಿ ವಾ

ಯಾರು ಈ ಹೆಸರನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಜಯವಾಗುತ್ತದೆ; ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿರಲಿ, ಗಡಿಯಲ್ಲಿರಲಿ, ನಗರದಲ್ಲಿರಲಿ, ಮನೆದಲ್ಲಿರಲಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪರಾಭವವಿಲ್ಲ.

ರಕ್ಷಾಮೇತಾಂ ಪ್ರಯುಞ್ಜೀತ ಜಲೇ ವಾಪಿ ಸ್ಥಲೇಽಪಿ ವಾ। ವ್ಯಾಧ್ರಕುಮ್ಭೀರಚೌರೇಭ್ಯೋ ಭೂತಸ್ಥಾನೇ ವಿಶೇಷತಃ। ಆಧಿಷ್ವಪಿ ಚ ಸರ್ವಾಸು ದೇವ್ಯಾ ನಾಮಾನಿ ಕೀರ್ತ್ತಯೇತ್

ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಹುಲಿಗಳು, ಮೊಸಳೆಗಳು, ಕಳ್ಳರು, ಭೂತಗಳಿರುವ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಬಾಧೆಗಳಲ್ಲಿ ದೇವಿಯ ಹೆಸರನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಅರ್ಭಕಗ್ರಹಭೂತೈಶ್ಚ ಪೂತನಾಮಾತೃಭಿಃ ಸದಾ। ಅಭ್ಯರ್ದಿತಾನಾಂ ಬಾಲಾನಾಂ ರಕ್ಷಾಮೇತಾಂ ಪ್ರಯೋಜಯೇತ್

ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪಿಶಾಚಿಗಳು, ಭೂತಗಳು ಅಥವಾ ಪೂತನಾದಿ ಮಾತೃಗಳು ಕಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಯಾವಾಗಲೂ ಈ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು.

ಮಹಾದೇವೀ ಕುಲೇ ದ್ವೇ ತು ಪ್ರಜ್ಞಾ ಶ್ರೀಶ್ಚ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತ್ಯತೇ। ಆಭ್ಯಾಂ ದೇವೀಸಹಸ್ರಾಣಿ ಯೈರ್ವ್ಯಾಪ್ತಮಖಿಲಂ ಜಗತ್ ॥೧.೯.

ಮಹಾದೇವಿಯ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಹೆಸರಿದೆ: ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಶ್ರೀ. ಇವೆರಡರಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ದೇವತೆಗಳು ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲ ತುಂಬಿವೆ.

ಸಾಽಸೃಜದ್ ವ್ಯವಸಾಯನ್ತು ಧರ್ಮಂ ಭೂತಸುಖಾವಹಮ್। ಸಙ್ಕಲ್ಪಞ್ಚೈವ ಕಲ್ಪಾದೌ ಜಜ್ಞಿರೇಽವ್ಯಕ್ತಯೋನಿತಃ

ಅವಳು ನಿರ್ಧಾರ ಮತ್ತು ಧರ್ಮವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಳು, ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಸುಖವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಕಲ್ಪದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸಂಕಲ್ಪವೂ ಅವ್ಯಕ್ತ ಮೂಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿತು.

ಮಾನಸಶ್ಚ ರುಚಿರ್ನ್ನಾಮ ವಿಜ್ಞೇಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಸುತಃ। ಪ್ರಾಣಾತ್ ಸ್ವಾದಸೃಜದ್ದಕ್ಷಞ್ಚಕ್ಷುರ್ಭ್ಯಾಞ್ಚ ಮರೀಚಿಕಮ್

ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಪುತ್ರನು ರುಚಿ ಎಂದು ಹೆಸರಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗ. ಪ್ರಾಣದಿಂದ ದಕ್ಷನನ್ನು, ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಮರೀಚಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಭೃಗುಸ್ತು ಹೃದಯಾಜ್ಜಜ್ಞೇ ಋಷಿಃ ಸಲಿಲಜನ್ಮನಃ। ಶಿರಸೋಽಙ್ಗಿರಸಞ್ಚೈವ ಶ್ರೋತ್ರಾದತ್ರಿನ್ತಥೈವ ಚ

ಭೃಗು ಎಂಬ ಋಷಿ ಹೃದಯದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದನು, ಅವನು ನೀರಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದವನು. ತಲೆಯಿಂದ ಅಂಗಿರಸನು, ಕಿವಿಯಿಂದ ಅತ್ರಿಯೂ ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಪುಲಸ್ತ್ಯಞ್ಚ ತಥೋದಾನಾದ್ಯ್ವಾನಾಚ್ಚ ಪುಲಹಂ ಪುನಃ। ಸಮಾನಜಂ ವಸಿಷ್ಠನ್ತು ಅಪಾನಾನ್ನಿರ್ಮಮೇ ಕ್ರತುಮ್

ಉದಾನ ವಾಯುವಿನಿಂದ ಪುಲಸ್ತ್ಯನು, ವ್ಯಾನದಿಂದ ಪುಲಹನು, ಸಮಾನದಿಂದ ವಸಿಷ್ಠನು, ಅಪಾನದಿಂದ ಕ್ರತು ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಅಭಿಮಾನಾತ್ಮಕಂ ಭದ್ರಂ ನಿರ್ಮಮೇ ನೀಲಲೋಹಿತಮ್। ಇತ್ಯೇತೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪುತ್ರಾಃ ಪ್ರಾಣಜಾ ದ್ವಾದಶ ಸ್ಮೃತಾಃ

ಅವನು ಅಭಿಮಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಭದ್ರನನ್ನು ಮತ್ತು ನೀಲಲೋಹಿತನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಈ ಹನ್ನೆರಡು ಜನರು ಪ್ರಾಣದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರರೆಂದು ಹೆಸರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಇತ್ಯೇತೇ ಮಾನಸಾಃ ಪುತ್ರಾ ವಿಜ್ಞೇಯಾ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಸುತಾಃ। ಭೃಗ್ವಾದಯಸ್ತು ಯೇ ಸೃಷ್ಟಾ ನಾ ಚೈತೇ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಃ

ಹೀಗೆ ಈ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರು ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಕ್ಕಳು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಆದರೆ ಭೃಗು ಮೊದಲಾದವರು ಸೃಷ್ಟಿಯಾದರೂ, ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ವಾಂಸರಲ್ಲ.

ಗೃಹಮೇಧಿನಃ ಪುರಾಣಾಸ್ತೇ ಧರ್ಮಸ್ತೈಃ ಪ್ರಾಕ್ ಪ್ರವಾರ್ತ್ತಿತಃ। ದ್ವಾದಶೈತೇ ಪ್ರವರ್ತ್ತನ್ತೇ ಸಹ ರುದ್ರೇಣ ವೈಪ್ರಜಾಃ

ಆ ಪುರಾತನ ಗೃಹಸ್ಥರು ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಈ ಹನ್ನೆರಡು ಮಂದಿ ಮತ್ತು ರುದ್ರನು ಸೇರಿ ಪ್ರಜೆಗಳ ಪಿತೃಗಳು.

ಋಭುಃ ಸನತ್ಕುಮಾರಸ್ತು ದ್ವಾವೇತಾವೂರ್ದ್ಧ್ವರೇತಸೌ। ಪೂರ್ವೋತ್ಪನ್ನೌ ಪುರಾ ತೇಭ್ಯಃ ಸರ್ವೇಷಾಮಪಿ ಪೂರ್ವಜೌ

ಋಭು ಮತ್ತು ಸನತ್ಕುಮಾರರು ಇಬ್ಬರೂ ಉರ್ಧ್ವರೇತಸ್ಸು. ಅವರು ಇತರರಿಗಿಂತ ಮೊದಲು ಹುಟ್ಟಿದವರು, ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಹಿರಿಯರು.

ವ್ಯತೀತೇ ಪ್ರಥಮೇ ಕಲ್ಪೇ ಪುರಾಣೇ ಲೋಕಸಾಧಕೌ। ವೈರಾಜೇ ತಾವುಭೌ ಲೋಕೇ ತೇಜಃ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ಯ ಚಾಸ್ಥಿತೌ

ಹೋದ ಮೊದಲ ಪುರಾತನ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದ ಆ ಇಬ್ಬರು, ತಮ್ಮ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯುತ್ತಾ ವೈರಾಜ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಉಳಿದರು.

ತಾವುಭೌ ಯೋಗಧರ್ಮಾಣಾವಾರೋಪ್ಯಾತ್ಮಾನಮಾತ್ಮನಿ। ಪ್ರಜಾಧರ್ಮಞ್ಚ ಕಾಮಞ್ಚ ವರ್ತ್ತಯೇತಾಂ ಮಹೌಜಸಾ ॥೧.೯.

ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಯೋಗ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದು, ಮಹತ್ತರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಂತಾನವನ್ನೂ, ಕಾಮವನ್ನೂ ಪೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಯಥೋತ್ಪನ್ನಸ್ತಥೈವೇಹ ಕುಮಾರ ಇತಿ ಚೋಚ್ಯತೇ। ತಸ್ಮಾತ್ಸನತ್ಕುಮಾರೋಯಮಿತಿ ನಾಮಾಸ್ಯ ಕೀರ್ತಿತಮ್

ಹೇಗೆ ಅವನು ಹುಟ್ಟಿದನೋ ಹಾಗೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಕುಮಾರ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅದರಿಂದ ಅವನ ಹೆಸರು ಸನತ್ಕುಮಾರ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

ತೇಷಾಂ ದ್ವಾದಶ ತೇ ವಂಶಾ ದಿವ್ಯಾ ದೇವಗುಣಾನ್ವಿತಾಃ। ಕ್ರಿಯಾವನ್ತಃ ಪ್ರಜಾವನ್ತೋ ಮಹರ್ಷಿಭಿರಲಂಕೃತಾಃ

ಅವರಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ವಂಶಗಳು ದೈವಿಕವಾಗಿವೆ, ದೇವತೆಗಳ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿವೆ, ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಚುರುಕಾಗಿವೆ, ಸಂತಾನದಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿವೆ, ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

ಇತ್ಯೇಷ ಕರಣೋದ್ಭೂತೋ ಲೋಕಾನ್ ಸ್ರಷ್ಟುಂ ಸ್ವಯಂಭುವಃ। ಮಹದಾದಿವಿಶೇಷಾನ್ತೋ ವಿಕಾರಃ ಪ್ರಕೃತೇಃ ಸ್ವಯಮ್

ಹೀಗೆ, ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಉದ್ಭವವಾದ ಮಹತ್ತಿನಿಂದ ವಿಶೇಷವರೆಗೆ ಇರುವ ಪರಿವರ್ತನೆ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಸ್ವಯಂಭುವಿನ ಪ್ರಕೃತಿಯ ರೂಪಾಂತರವಾಗಿದೆ.

ಚನ್ದ್ರಸೂರ್ಯಪ್ರಭಾಲೋಕೋ ಗ್ರಹನಕ್ಷತ್ರಮಣ್ಡಿತಃ। ನದೀಭಿಶ್ಚ ಸಮುದ್ರೈಶ್ಚ ಪರ್ವತೈಶ್ಚ ಸಮಾವೃತಃ

ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದೆ, ಗ್ರಹ-ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿದೆ, ನದಿಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದೆ.

ಪುರೈಶ್ಚ ವಿವಿಧಾಕಾರೈಃ ಪ್ರೀತೈರ್ಜ್ಜನಪದೈಸ್ತಥಾ। ತಸ್ಮಿನ್ ಬ್ರಹ್ಮವನೇಽವ್ಯಕ್ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಚರತಿ ಶರ್ವರೀಮ್

ವಿವಿಧ ರೂಪದ ನಗರಗಳು ಮತ್ತು ಸಂತೋಷಪಡುವ ಜನಪದಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ; ಆ ಅವ್ಯಕ್ತ ಬ್ರಹ್ಮವನದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾ ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಅವ್ಯಕ್ತಬೀಜಪ್ರಭವಸ್ತಸ್ಯೈವಾನುಗ್ರಹೋತ್ಥಿತಃ। ಬುದ್ಧಿಸ್ಕನ್ಧಮಯಶ್ಚೈವ ಇನ್ದ್ರಿಯಾಙ್ಕುರಕೋಟರಃ

ಅವ್ಯಕ್ತ ಬೀಜದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿ, ಅದರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿ, ಬುದ್ಧಿಯ ಗುಚ್ಛದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದ್ದು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಮೊಗ್ಗಿನ ಕುಹರವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.

ಮಹಾಭೂತಪ್ರಶಾಖಶ್ಚ ವಿಶೇಷೈಃ ಪತ್ರವಾಂಸ್ತಥಾ। ಧರ್ಮಾಧರ್ಮಸುಪುಷ್ಪಸ್ತು ಸುಖದುಃಖಫಲೋದಯಃ

ಮಹಾಭೂತಗಳ ಶಾಖೆಗಳಿರುವದು, ವಿಶೇಷಗಳ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವದು, ಧರ್ಮ-ಅಧರ್ಮಗಳ ಸುಂದರ ಹೂಗಳಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುವದು, ಸುಖ-ದುಃಖಗಳ ಫಲಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಆಜೀವಃ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಮಯಂ ವೃಕ್ಷಃ ಸನಾತನಃ। ಏತದ್ಬ್ರಹ್ಮಬಲಂ ಚೈವ ಬ್ರಹ್ಮವೃಕ್ಷಸ್ಯ ತಸ್ಯ ಹ

ಈ ಶಾಶ್ವತ ವೃಕ್ಷವೇ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಜೀವನಾಧಾರ; ಇದು ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಲ, ಆ ಬ್ರಹ್ಮವೃಕ್ಷದ ಶಕ್ತಿ.

ಅವ್ಯಕ್ತಂ ಕಾರಣಂ ಯತ್ತನ್ನಿತ್ಯಂ ಸದಸದಾತ್ಮಕಮ್। ಇತ್ಯೇಷೋಽನುಗ್ರಹಃ ಸರ್ಗೋ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪ್ರಾಕೃತಸ್ತು ಯಃ

ಅವ್ಯಕ್ತವಾದ ಕಾರಣವು ಶಾಶ್ವತವೂ, ಸತ್ತೂ ಅಸತ್ತೂ ಆಗಿರುವ ಸ್ವರೂಪವೂ ಆಗಿದೆ; ಹೀಗೆ, ಇದು ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಸೃಷ್ಟಿ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದೆ.

ಮುಖ್ಯಾದಯಸ್ತು ಷಟ್‌ಸರ್ಗಾ ವೈಕೃತಾ ಬುದ್ಧಿಪೂರ್ವಕಾಃ। ತ್ರೈಕಾಲೇ ಸಮವರ್ತನ್ತ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ತೇಽಭಿಮಾನಿನಃ ॥೧.೯.

ಮುಖ್ಯ ಮತ್ತು ಇತರ ಆರು ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ಪರಿವರ್ತನೆಗಳು; ಅವು ಮೂರು ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತವೆ, ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ತನ್ನದು ಎಂದು ಭಾವಿಸುವವರಿಗೆ ಸೇರಿವೆ.

ಸರ್ಗಾಃ ಪರಸ್ಪರಸ್ಯಾಥ ಕಾರಣಂ ತೇ ಬುಧೈಃ ಸ್ಮೃತಾಃ। ದಿವ್ಯೌ ಸುಪರ್ಣೌ ಸಯುಜೌ ಸಶಾಖೌ ಪಟವಿದ್ರುಮೌ

ಸೃಷ್ಟಿಗಳು ಪರಸ್ಪರಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳಾಗಿವೆ ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ದೈವಿಕವಾದ ಎರಡು ಹಕ್ಕಿಗಳು ಒಂದಾಗಿ, ಶಾಖೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಪಟವೃಕ್ಷ ಮತ್ತು ಪದುಮರಗಳಾಗಿವೆ.

ದ್ಯೌರ್ಮೂರ್ದ್ಧಾನಂ ಯಸ್ಯ ವಿಪ್ರಾಸ್ತುವನ್ತಿ ಖನ್ನಾಭಿಂ ವೈ ಚನ್ದ್ರಸೂರ್ಯೌ ಚ ನೇತ್ರೇ। ದಿಶಃ ಶ್ರೋತ್ರೇ ಚರಣೌ ಚಾಸ್ಯ ಭೂಮಿಃ ಸೋಽಚಿನ್ತ್ಯಾತ್ಮಾ ಸರ್ವಭೂತ ಪ್ರಸೂತಿಃ

ಆತನ ತಲೆ ಆಕಾಶ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು whomನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವನ ನಾಭಿ ಆಕಾಶ, ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ, ಕಿವಿಗಳು ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಕಾಲುಗಳು ಭೂಮಿ; ಅವನು ಅಕಲ್ಪನೀಯ ಆತ್ಮ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಮೂಲ.

ವಕ್ರಾದ್ಯಸ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಃ ಸಂಪ್ರಸೂತಾ ಯದ್ವಕ್ಷಸ್ತಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾಃ ಪೂರ್ವಭಾಗೇ। ವೈಶ್ಯಾಶ್ವೋರೋರ್ಯಸ್ಯ ಪದ್ಭಯಾಂ ಚ ಶೂದ್ರಾಃ ಸರ್ವೇ ವರ್ಣಾ ಗಾತ್ರತಃ ಸಂಪ್ರಸೂತಾಃ

ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹುಟ್ಟಿದರು, ಅವನ ಎದೆಯ ಪೂರ್ವಭಾಗದಿಂದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ಅವನ ತೊಡೆಯಿಂದ ವೈಶ್ಯರು, ಕಾಲಿನಿಂದ ಶೂದ್ರರು; ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಣಗಳು ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿವೆ.

ಮಹೇಶ್ವರಃ ಪರೋಽವ್ಯಕ್ತಾದಣ್ಡಮವ್ಯಕ್ತಸಂಭವಮ್। ಅಣ್ಡಾಜ್ಜಜ್ಞೇ ಪುನರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಯೇನ ಲೋಕಾಃ ಕೃತಾಸ್ತ್ವಿಮೇ

ಮಹೇಶ್ವರನು ಅವ್ಯಕ್ತಕ್ಕಿಂತಲೂ ಪರಮನು, ಅವ್ಯಕ್ತದಿಂದ ಅಂಡವು ಹುಟ್ಟಿತು; ಆ ಅಂಡದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಹುಟ್ಟಿದನು, ಅವನೇ ಈ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಏವಂಭೂತೇಷು ಲೋಕೇಷು ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಲೋಕಕರ್ತೃಣಾ। ಯದಾ ತಾ ನ ಪ್ರವರ್ತ್ತನ್ತೇ ಪ್ರಜಾಃ ಕೇನಾಪಿ ಹೇತುನಾ ।। ೧೦.

ಹೀಗೆ ಇರುವ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾದರೂ, ಯಾವುದೋ ಕಾರಣದಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳ ಚಲನೆ ನಡೆಯದಿದ್ದಾಗ—