ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಕರ್ಮಸ್ಥಾನ್ ವಿಷಯಾನ್ ಬ್ರೂಯುಃ ಸತ್ತ್ವಸ್ಥಾಃ ಸಮದರ್ಶಿನಃ। ನಾಮರೂಪಞ್ಚ ಭೂತಾನಾಂ ಕೃತಾನಾಞ್ಚ ಪ್ರಪಞ್ಚನಮ್। ವೇದಶಬ್ಧೇಭ್ಯ ಏವಾದೌ ನಿರ್ಮಮೇ ಸ ಮಹೇಶ್ವರಃ

ಸಮದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳ ಸತ್ಪುರುಷರು ಕರ್ಮಸ್ಥಾನ ಮತ್ತು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಜೀವಿಗಳ ಹೆಸರುಗಳು, ರೂಪಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರನು ವೇದಗಳ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

ಋಷೀಣಾಂ ನಾಮಧೇಯಾನಿ ಯಾಶ್ಚ ದೇವೇಷು ದೃಷ್ಟಯಃ। ಶರ್ವರ್ಯನ್ತೇ ಪ್ರಸೂತಾನಾಂ ತಾನ್ಯೇವಾಸ್ಯ ದಧಾತಿ ಸಃ

ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಅವರ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅವರ ದರ್ಶನಗಳನ್ನು, ರಾತ್ರಿ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದಂತೆ, ಅವನು ಹಂಚಿಕೊಡುತ್ತಾನೆ.

ಯಥರ್ತ್ತಾವೃತುಲಿಙ್ಗಾನಿ ನಾನಾರೂಪಾಣಿ ಪರ್ಯಯೇ। ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ತಾನಿ ತಾನ್ಯೇವ ತಥಾ ಭಾವಾ ಯುಗಾದಿಷು

ಋತುಗಳ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ, ಯುಗಗಳ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೂ ಭಾವಗಳು ಹೀಗೆಯೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.

ಏವಂವಿಧಾಸು ಸೃಷ್ಟಾಸು ಬ್ರಹ್ಮಣಾಽವ್ಯಕ್ತಜನ್ಮನಾ। ಶರ್ವರ್ಯನ್ತೇ ಪ್ರದೃಶ್ಯನ್ತೇ ಸಿದ್ಧಿಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಮಾನಸೀಮ್ ॥೧.೯.

ಅದ್ಭುತವಾದ ಈ ಸೃಷ್ಟಿಗಳನ್ನು ಅವ್ಯಕ್ತದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮಾಡಿದಾಗ, ರಾತ್ರಿ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಜನನ ಹೊಂದಿದ ಜೀವಿಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.

ಏವಂಭೂತಾನಿ ಸೃಷ್ಟಾನಿ ಚರಾಣಿ ಸ್ಥಾವರಾಣಿ ಚ। ಯದಾಸ್ಯ ತಾಃ ಪ್ರಜಾಃ ಸೃಷ್ಟಾ ನ ವ್ಯವರ್ಧನ್ತ ಧೀಮತಃ

ಈ ಜಂಗಮ ಮತ್ತು ಸ್ಥಾವರ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಾಗ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಜ್ಞಾನ ಇದ್ದರೂ ಆ ಪ್ರಜೆಗಳು ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಅಥಾನ್ಯಾನ್ಮಾನಸಾನ್ ಪುತ್ರಾನ್ ಸದೃಶಾನಾತ್ಮನೋಽಸೃಜತ್। ಭೃಗುಂ ಪುಲಸ್ತ್ಯಂ ಪುಲಹಂ ಕ್ರತುಮಾಙ್ಗಿರಸನ್ತಥಾ

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ತನ್ನಂತೆಯೇ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಭೃಗು, ಪುಲಸ್ತ್ಯ, ಪುಲಹ, ಕ್ರತು ಮತ್ತು ಅಂಗಿರಸ ಎಂಬ ಪುತ್ರರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಮರೀಚಿಂ ದಕ್ಷಮತ್ರಿಂ ಚ ವಸಿಷ್ಠಂ ಚೈವ ಮಾನಸಮ್। ನವ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ ಇತ್ಯೇತೇ ಪುರಾಣೇ ನಿಶ್ಚಯಂ ಗತಾಃ । ತೇಷಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಾತ್ಮಕಾನಾಂ ವೈ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಾಮ್

ಮರೀಚಿ, ದಕ್ಷ, ಅತ್ರಿ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ವಸಿಷ್ಠನನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಈ ಒಂಬತ್ತು ಜನರನ್ನು ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮರು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಇವರು ಎಲ್ಲರೂ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಿಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳು.

ತತೋಽಸೃಜತ್ಪುನರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ರುದ್ರಂ ರೋಷಾತ್ಮಸಂಭವಮ್। ಸಂಕಲ್ಪಂ ಚೈವ ಧರ್ಮಂ ಚ ಪೂರ್ವೇಷಾಮಪಿ ಪೂರ್ವಜಃ

ಆಮೇಲೆ, ಪುರಾತನರಲ್ಲಿ ಪುರಾತನನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ತನ್ನ ಕೋಪದಿಂದ ಮತ್ತೆ ತನ್ನಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿದ ರುದ್ರನನ್ನು, ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಧರ್ಮವನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಅಗ್ರೇ ಸಸರ್ಜ್ಜ ವೈ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಮಾನಸಾನಾತ್ಮನಃ ಸಮಾನ್। ಸನನ್ದನಂ ಸಸನಕಂ ವಿದ್ವಾಂಸಂ ಚ ಸನಾತನಮ್

ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂನಂದನ, ಸಂನಕ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಸಂನಾತನ ಎಂಬ ಮಾನಸ ಪುತ್ರರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಸನತ್ಕುಮಾರಂ ಚ ವಿಭುಂ ಸನಕಂ ಚ ಸನನ್ದನಮ್। ನ ತೇ ಲೋಕೇಷು ಸರ್ಜ್ಜನ್ತೇ ನಿರಪೇಕ್ಷಾಃ ಸನಾತನಾಃ

ಅದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಸಂನತ್ಕುಮಾರ, ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದವನು, ಸಂನಕ ಮತ್ತು ಸಂನಂದನ—ಈ ಶಾಶ್ವತರು, ನಿರ್ಲಿಪ್ತರಾಗಿದ್ದು, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ.

ಸರ್ವೇ ತೇ ಹ್ಯಾಗತಜ್ಞಾನಾ ವೀತರಾಗಾ ವಿಮತ್ಸರಾಃ। ತೇಷ್ವೇವಂ ನಿರಪೇಕ್ಷ್ಯೇಷು ಲೋಕವೃತ್ತಾನುಕಾರಣಾತ್

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದವರು, ಆಸೆ-ಮೋಹವಿಲ್ಲದವರು, ಹಗೆ ಇಲ್ಲದವರು; ಇಂತಹ ನಿರಪೇಕ್ಷರಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಅವರು ಲೋಕದ ನಡೆಗೆ ಅನುಸರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭೋ ಭಗವಾನ್ ಪರಮೇಷ್ಠೀ ಹ್ಯಚಿನ್ತಯತ್। ತಸ್ಯ ರೋಷಾತ್ಸಮುತ್ಪನ್ನಃ ಪುರುಷೋಽರ್ಕ್ಕಸಮದ್ಯುತಿಃ। ಅರ್ದ್ಧನಾರೀನರವಪುಸ್ತೇಜಸಾ ಜ್ವಲನೋಪಮಃ

ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭನೆಂಬ ಭಗವಂತನು, ಪರಮೇಶ್ವರನು, ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದನು; ಅವನ ಕೋಪದಿಂದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ಅರ್ಧ ಪುರುಷ, ಅರ್ಧ ಸ್ತ್ರೀ ರೂಪದ, ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಒಂದು ಜೀವಿ ಹುಟ್ಟಿತು.

ಸರ್ವಂ ತೇಜೋಮಯಂ ಜಾತಮಾದಿತ್ಯಸಮತೇಜಸಮ್। ವಿಭಜಾತ್ಮಾನಮಿತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ತತ್ರೈವಾನ್ತರಧೀಯತ

ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ತುಂಬಿತು; 'ನಿನ್ನನ್ನು ವಿಭಜಿಸು' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅವನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಂತರಧಾನವಾಯಿತು.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ದ್ವಿಧಾಭೂತಃ ಪೃಥಕ್ ಸ್ತ್ರೀ ಪುರುಷಃ ಪೃಥಕ್। ಸ ಚೈಕಾದಶಧಾ ಜಜ್ಞೇ ಅರ್ದ್ಧಮಾತ್ಮಾನಮೀಶ್ವರಃ ॥೧.೯.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ಜೀವಿ ಎರಡು ಭಾಗವಾಯಿತು—ಒಂದು ಭಾಗ ಸ್ತ್ರೀ, ಇನ್ನೊಂದು ಭಾಗ ಪುರುಷ; ಆ ದೇವರು ತನ್ನ ಅರ್ಧ ಭಾಗದಿಂದ ಹನ್ನೊಂದು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ತಾನು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡನು.

ತೇನೋಕ್ತಾಸ್ತೇ ಮಹಾತ್ಮಾನಃ ಸರ್ವ ಏವ ಮಹಾತ್ಮನಾ। ಜಗತೋ ಬಹುಲೀಭಾವಮಧಿಕೃತ್ಯ ಹಿತೈಷಿಣಃ

ಆ ಮಹಾತ್ಮನು, ಲೋಕದ ವೃದ್ಧಿಗೆ ಮತ್ತು ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ತನ್ನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಆ ಮಹಾತ್ಮರನ್ನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಲೋಕವೃತ್ತಾನ್ತಹೇತೋರ್ಹಿ ಪ್ರಯತಧ್ವಮತನ್ದ್ರಿತಾಃ। ವಿಶ್ವಂ ವಿಶ್ವಸ್ಯ ಲೋಕಸ್ಯ ಸ್ಥಾಪನಾಯ ಹಿತಾಯ ಚ

ಲೋಕದ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ, ನೀವು ಶ್ರಮವಿಟ್ಟು, ದಣಿವಿಲ್ಲದೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ; ಈ ವಿಶ್ವದ ಸ್ಥಿರತೆಗೂ ಹಿತಕ್ಕೂ ಕೆಲಸಮಾಡಿರಿ.

ಏವಮುಕ್ತಾಸ್ತು ರುರುದುರ್ದುದ್ರುವುಶ್ಚ ಸಮನ್ತತಃ। ರೋದನಾದ್ದ್ರಾವಣಾಚ್ಚೈವ ರುದ್ರಾ ನಾಮ್ನೇತಿವಿಶ್ರುತಾಃ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಅವರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅಳುತ್ತಾ ಓಡಿದರು; ಅವರ ಅಳುವೂ ಓಡಾಟವೂ ಕಾರಣವಾಗಿ, ಅವರು 'ರುದ್ರರು' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದರು.

ಯೈರ್ಹಿ ವ್ಯಾಪ್ತಮಿದಂ ಸರ್ವಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಸಚರಾಚರಮ್। ತೇಷಾಮನುಚರಾ ಲೋಕೇ ಸರ್ವಲೋಕಪರಾಯಣಾಃ

ಅವರು ಈ ಮೂವತ್ತು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ, ಚರಾಚರಗಳನ್ನೂ ತುಂಬಿದ್ದಾರೆ; ಅವರ ಸೇವಕರು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮರ್ಪಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ನೈಕನಾಗಾ ಯುತಬಲಾ ವಿಕ್ರಾನ್ತಾಶಚವ ಗಣೇಶ್ವರಾಃ। ತತ್ರ ಯಾ ಸಾ ಮಹಾಭಾಗಾ ಶಂಕರಸ್ಯಾರ್ದ್ಧಕಾಯಿನೀ

ಅವರು ಅನೇಕ ನಾಗಸೇನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಲಶಾಲಿಗಳು, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳು, ಗಣಪತಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಅವರಲ್ಲಿ, ಶಂಕರನ ಅರ್ಧದೇಹವಿರುವ ಅವಳು ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯವಂತಳು.

ಪ್ರಾಗುಕ್ತಾ ತು ಮಯಾ ತುಭ್ಯಂ ಸ್ತ್ರೀ ಸ್ವಯಂಭೋರ್ಮುಖೋದ್ಗತಾ। ಕಾಯಾರ್ದ್ಧಂ ದಕ್ಷಿಣನ್ತಸ್ಯಾಃ ಶುಕ್ಲಂ ವಾಮಂ ತಥಾಽಸಿತಮ್

ನಾನು ಮೊದಲು ಹೇಳಿದ ಆ ಸ್ತ್ರೀ, ಸ್ವಯಂಭುವಿನ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಬಂದಳು; ಅವಳ ಬಲಭಾಗವು ಬಿಳುಪಾಗಿದ್ದು, ಎಡಭಾಗವು ಕಪ್ಪಾಗಿದೆ.

ಆತ್ಮಾನಂ ವಿಭಜಸ್ವೇತಿ ಸೋಕ್ತಾ ದೇವೀ ಸ್ವಯಂಭುವಾ। ಸಾ ತು ಪ್ರೋಕ್ತಾ ದ್ವಿಧಾಭೂತಾ ಶೂಕ್ಲಾ ಕೃಷ್ಣಾ ಚ ವೈ ದ್ವಿಜಾಃ। ತಸ್ಯಾ ನಾಮಾನಿ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಶ್ರೃಣುಧ್ವಂ ಸುಸಮಾಹಿತಾಃ

ಸ್ವಯಂಭುವನು 'ನಿನ್ನನ್ನು ವಿಭಜಿಸು' ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ಆ ದೇವಿ ತಾನೇ ಎರಡು ಭಾಗವಾಯಿತು—ಒಂದು ಬಿಳುಪು, ಇನ್ನೊಂದು ಕಪ್ಪು. ಈಗ ನಾನು ಅವಳ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳಿರಿ.

ಸ್ವಾಹಾ ಸ್ವಧಾ ಮಹಾವಿದ್ಯಾ ಮೇಧಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀಃ ಸರಸ್ವತೀ। ಅಪರ್ಣಾ ಚೈಕಪರ್ಣಾ ಚ ತಥಾ ಸ್ಯಾದೇವ ಪಾಟಲಾ

ಸ್ವಾಹಾ, ಸ್ವಧಾ, ಮಹಾವಿದ್ಯೆ, ಮೇಧೆ, ಲಕ್ಷ್ಮೀ, ಸರಸ್ವತಿ, ಅಪರ್ಣಾ, ಏಕಪರ್ಣಾ ಮತ್ತು ಪಾಟಲಾ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳು ಅವಳಿಗೆ ಇವೆ.

ಉಮಾ ಹೈಮವತೀ ಷಷ್ಠೀ ಕಲ್ಯಾಣೀ ಚೈವ ನಾಮತಃ। ಖ್ಯಾತಿಃ ಪ್ರಜ್ಞಾ ಮಹಾಭಾಗಾ ಲೋಕೇ ಗೌರೀತಿ ವಿಶ್ರುತಾ

ಉಮಾ, ಹೈಮವತಿ, ಷಷ್ಠಿ, ಕಲ್ಯಾಣಿ, ಖ್ಯಾತಿ, ಪ್ರಜ್ಞಾ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತಳು ಮತ್ತು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

ವಿಶ್ವರೂಪಮಥಾರ್ಯಾಯಾಃ ಪೃಥಗ್ದೇಹವಿಭಾವನಾತ್। ಶ್ರೃಣು ಸಂಕ್ಷೇಪತಸ್ತಸ್ಯಾ ಯಥಾವದನುಪೂರ್ವಶಃ ॥೧.೯.

ಈ ವಿಶ್ವರೂಪಿಣಿಯ ದೇಹ ವಿಭಾಗಗಳಿಂದಾಗಿ, ಅವಳ ಕುರಿತು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳಿರಿ.

ಪ್ರಕೃತಿರ್ನಿಯತಾ ರೌದ್ರೀ ದುರ್ಗಾ ಭದ್ರಾ ಪ್ರಮಾಥಿನೀ। ಕಾಲರಾತ್ರಿರ್ಮಹಾಮಾಯಾ ರೇವತೀ ಭುತನಾಯಿಕಾ

ಅವಳು ಪ್ರಕೃತಿ, ನಿಯತಾ, ರೌದ್ರಿ, ದುರ್ಗಾ, ಭದ್ರಾ, ಪ್ರಮಾಥಿನಿ, ಕಾಲರಾತ್ರಿ, ಮಹಾಮಾಯೆ, ರೇವತಿ ಮತ್ತು ಭೂತಗಳ ನಾಯಕಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

ದ್ವಾಪರಾನ್ತವಿಕಾರೇಷು ದೇವ್ಯಾ ನಾಮಾನಿ ಮೇ ಶ್ರೃಣು। ಗೌತಮೀ ಕೌಶಿಕೀ ಆರ್ಯಾ ಚಣ್ಡೀ ಕಾತ್ಯಾಯನೀ ಸತೀ

ದ್ವಾಪರಯುಗದ ಅಂತ್ಯದ ಬದಲಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ, ದೇವಿಯೇ, ನನ್ನ ಹೆಸರಗಳನ್ನು ಕೇಳು: ಗೌತಮಿ, ಕೌಶಿಕಿ, ಆರ್ಯೆ, ಚಂಡಿ, ಕಾತ್ಯಾಯನಿ ಮತ್ತು ಸತಿ.

ಕುಮಾರೀ ಯಾದವೀ ದೇವೀ ವರದಾ ಕೃಷ್ಣಪಿಙ್ಗಲಾ। ಬರ್ಹಿರ್ಧ್ವಜಾ ಶೂಲಧರಾ ಪರಮಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣೀ

ಕುಮಾರಿ, ಯಾದವಿ, ದೇವಿ, ವರದಾ, ಕೃಷ್ಣಪಿಂಗಳಾ, ಬರ್ಹಿರ್ಧ್ವಜಾ, ಶೂಲಧರಾ ಮತ್ತು ಪರಮಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿ.

ಮಾಹೇನ್ದ್ರೀ ಚೇನ್ದ್ರಭಗಿನೀ ವೃಷಕನ್ಯೈಕವಾಸಸೀ। ಅಪರಾಜಿತಾ ಬಹುಭುಜಾ ಪ್ರಗಲ್ಭಾ ಸಿಂಹವಾಹಿನೀ

ಮಾಹೇಂದ್ರಿ, ಇಂದ್ರನ ಸಹೋದರಿ, ವೃಷಕನ್ಯೆ, ಏಕವಾಸಸಿ, ಅಪರಾಜಿತಾ, ಬಹುಭುಜಾ, ಪ್ರಗಲ್ಭಾ ಮತ್ತು ಸಿಂಹವಾಹಿನಿ.

ಏಕಾನಸಾ ದೈತ್ಯಹನೀ ಮಾಯಾ ಮಹಿಷಮರ್ದ್ದಿನೀ। ಅಮೋಘಾ ವಿನ್ಧ್ಯನಿಲಯಾ ವಿಕ್ರಾನ್ತಾ ಗಣನಾಯಿಕಾ

ಏಕಾನಸಾ, ದೈತ್ಯರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವಳು, ಮಾಯೆ, ಮಹಿಷಮರ್ದಿನಿ, ಅಮೋಘಾ, ವಿಂಧ್ಯನಿಲಯಾ, ವಿಕ್ರಾಂತಾ ಮತ್ತು ಗಣನಾಯಕಿ.