ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಅಷ್ಟಾಸ್ವೇತಾಸು ಸೃಷ್ಟಾಸು ದೇವಯೋನಿಷು ಸ ಪ್ರಭುಃ। ತತಃ ಸ್ವಚ್ಛನ್ದತೋಽನ್ಯಾನಿ ವಯಾಂಸಿ ವಯ ಸೋಽಸೃಜತ್

ಆ ಪ್ರಭು ಎಂಟು ದೈವಿಕ ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಾಗ, ನಂತರ ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಬೇರೆ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮತ್ತು ಹಾರುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಛಾದ್ಯತಸ್ತಾನಿ ಛನ್ದಾಂಸಿ ವಯಸೋಽಪಿ ವಯಾಂಸ್ಯಪಿ। ಶೂನ್ಯಾನ್ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತು ದೇವೋ ವೈಽಸೃಜತ್ಪಕ್ಷಿಗಣಾನಪಿ

ಅವುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಲಾಯಿತು, ಛಂದಸ್ಸುಗಳನ್ನೂ ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನೂ ಹಾರುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನೂ ಕೂಡ; ಖಾಲಿತನವನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವರು ಹಕ್ಕಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಮುಖತೋಽಜಾನ್ ಸಸರ್ಜ್ಜಾಥ ವಕ್ಷಸಶ್ಚವಯೋಽಸೃಜತ್। ಗಾಶ್ಚೈವಾಥೋದರಾದ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪಾರ್ಶ್ವಾಭ್ಯಾಞ್ಚ ವಿನಿರ್ಮಮೇ

ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು, ಹೃದಯದಿಂದ ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಹೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಗಾವುಗಳನ್ನು, ಪಾರ್ಶ್ವಗಳಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

ಪದ್ಭ್ಯಾಞ್ಚಾಶ್ಚಾನ್ ಸಮಾತಙ್ಗಾನ್ ಶರಭಾನ್ ಗವಯಾನ್ ಮೃಗಾನ್। ಉಷ್ಟ್ರಾನಶ್ಚತರಾಂಶ್ಚೈವ ತಾಶ್ವಾನ್ಯಾಶ್ಚೈವ ಜಾತಯಃ ॥೧.೯.

ಪಾದಗಳಿಂದ ಆನೆ, ಶರಭ, ಗವಯ, ಜಿಂಕೆ, ಒಂಟೆ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳಿರುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಬೇರೆ ಕುದುರೆಗಳ ಜಾತಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಓಷಧ್ಯಃ ಫಲಮೂಲಾನಿ ರೋಮತಸ್ತಸ್ಯ ಜಜ್ಞಿರೇ। ಏವಂ ಪಶ್ವೋಷಧೀಃ ಸೃಷ್ಟ್ವಾ ನ್ಯಯುಞ್ಜತ್ಸೋಽಧ್ವರೇ ಪ್ರಭುಃ

ಅವನ ಕೂದಲಿನಿಂದ ಔಷಧಿಗಳು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಮೂಲಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು; ಹೀಗೆ ಪಶುಗಳು ಮತ್ತು ಸಸ್ಯಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಪ್ರಭು ಅವನ್ನು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ನಿಯೋಜಿಸಿದನು.

ತಸ್ಮಾದಾದೌ ತು ಕಲ್ಪಸ್ಯ ತ್ರೇತಾಯುಗಮುಖೇ ತದಾ। ಗೌರಜಃ ಪುರುಷೋ ಮೇಷೋ ಹ್ಯಶ್ವೋಽಶ್ವತರಗರ್ದ್ದಭೌ। ಏತಾನ್ ಗ್ರಾಮ್ಯಾನ್ ಪಶೂನಾಹುರಾರಣ್ಯಾಂಶ್ಚ ನಿಬೋಧತ

ಆದುದರಿಂದ ಕಲ್ಪದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ತ್ರೇತಾಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಎತ್ತು, ಮಾನವ, ಕುರಿ, ಕುದುರೆ, ಕಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಕರುಹು—ಇವುಗಳನ್ನು ಗೃಹಪಶುಗಳು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಈಗ ಕಾಡುಪಶುಗಳನ್ನೂ ಕೇಳು.

ಶ್ವಾಪದಾ ದ್ವಿಖುರೋ ಹಸ್ತೀ ವಾನರಃ ಪಕ್ಷಿಪಞ್ಚಮಾಃ। ಉನ್ದಕಾಃ ಪಶವಃ ಸೃಷ್ಟಾಃ ಸಪ್ತಮಾಸ್ತು ಸರೀಸೃಪಾಃ

ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕರು, ಎರಡು ಕೊಂಬುಗಳಿರುವ ಪಶುಗಳು, ಆನೆ, ಕೋತಿ, ಹಕ್ಕಿಗಳು ಐದನೆಯದು, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪಶುಗಳು ಮತ್ತು ಏಳನೆಯದು ಸರಿಸೃಪಗಳು—allವು ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.

ಗಾಯತ್ರಂ ವರುಣಞ್ಚೈವ ತ್ರಿವೃತ್ಸೌಮ್ಯಂ ರಥನ್ತರಮ್। ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮಂ ಚ ಯಜ್ಞಾನಾಂ ನಿರ್ಮಮೇ ಪ್ರಥಮಾನ್ಮುಖಾತ್

ಗಾಯತ್ರ, ವರुण, ತ್ರಿವೃತ್, ಸೌಮ್ಯ, ರಥಂತರ, ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಷ್ಠೋಮ—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಅವನು ಮೊದಲು ತನ್ನ ಬಾಯಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಛನ್ದಾಂಸಿ ತ್ರೈಷ್ಟುಭಙ್ಕರ್ಮ ಸ್ತೋಮಂ ಪಞ್ಚದಶನ್ತಥಾ। ಬೃಹತ್ಸಾಮಮಥೋಕ್ಥಞ್ಚ ದಕ್ಷಿಣಾತ್ಸೋಽಸೃಜನ್ಮುಖಾತ್

ಛಂದಸ್ಸುಗಳು, ತ್ರಿಷ್ಟುಭ್, ಕರ್ಮ, ಹದಿನೈದು ಭಾಗದ ಸ್ತೋಮ, ಬೃಹತ್ಸಾಮ ಮತ್ತು ಉಕ್ತವನ್ನು ಅವನು ಬಾಯಿಯ ಬಲಭಾಗದಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಸಾಮಾನಿ ಜಗತೀ ಚ್ಛನ್ದಸ್ತೋಮಂ ಪಞ್ಚದಶನ್ತಥಾ। ವೈರೂಪ್ಯಮತಿರಾತ್ರಞ್ಚ ಪಶ್ಚಿಮಾದಸೃಜನ್ಮುಖಾತ್

ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸಾಮಗಾನ, ಜಗತೀ ಛಂದಸ್ಸು, ಹದಿನೈದು ಭಾಗದ ಸ್ತೋತ್ರ, ವೈರೂಪ್ಯ ಮತ್ತು ಅತಿರಾತ್ರ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಏಕವಿಂಶಮಥರ್ವಾಣಮಾಪ್ತೋರ್ಯಾಮಾಣಮೇವ ಚ। ಅನುಷ್ಟುಭಂ ಸವೈರಾಜಮುತ್ತರಾದಸೃಜನ್ಮುಖಾತ್

ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಅಥರ್ವಣ ಗಾನಗಳು, ಆಪ್ತೋರ್ಯಾಮ ಯಜ್ಞ, ಅನುಷ್ಟುಭ್ ಛಂದಸ್ಸು ಮತ್ತು ವೈರಾಜವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ವಿದ್ಯುತೋಽಶನಿಮೇಘಾಂಶ್ಚ ರೋಹಿತೇನ್ದ್ರಧನೂಂಷಿ ಚ। ವಯಾಂಸಿ ಚ ಸಸರ್ಜ್ಜಾದೌ ಕಲ್ಪಸ್ಯ ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಭುಃ

ಆ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನು ಮಿಂಚು, ಗಾಳಿ, ಮೋಡ, ಕೆಂಪು ಧನುಸ್ಸುಗಳು ಮತ್ತು ಗಾಳಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಉಚ್ಚಾವಚಾನಿ ಭೂತಾನಿ ಗಾತ್ರೇಬ್ಯಸ್ತಸ್ಯ ಜಜ್ಞಿರೇ। ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ತು ಪ್ರಜಾಸರ್ಗಂ ಸೃಜತೋ ಹಿ ಪ್ರಜಾಪತೇಃ

ಬ್ರಹ್ಮನು ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವಾಗ ಅವನ ಅಂಗಗಳಿಂದ ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳ ಜೀವಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು.

ಸೃಷ್ಟ್ವಾ ಚತುಷ್ಟಯಂ ಪೂರ್ವಂ ದೇವಾಸುರಪಿತೄನ್ ಪ್ರಜಾಃ। ತತಃ ಸೃಜತಿ ಭೂತಾನಿ ಸ್ಥಾವರಾಣಿ ಚರಾಣಿ ಚ ॥೧.೯.

ಮೊದಲು ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವರು ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ನಂತರ ಸ್ಥಾವರ ಮತ್ತು ಜಂಗಮ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

ಯಕ್ಷಾನ್ ಪಿಶಾಚಾನ್ ಗನ್ಧರ್ವಾನ್ ತಥೈವಾಪ್ಸರಸಾಙ್ಗಣಾನ್। ನರಕಿನ್ನರರಕ್ಷಾಂಸಿ ವಯಃ ಪಶುಮೃಗೋರಗಾನ್

ಅವನು ಯಕ್ಷರು, ಪಿಶಾಚರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಅಪ್ಸರೆಯರು, ಮಾನವರು, ಕಿನ್ನರರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಪಶುಗಳು ಮತ್ತು ಹಾವುಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಅವ್ಯಯಞ್ಚ ವ್ಯಯಂ ಚೈವ ಯದಿದಂ ಸ್ಥಾಣು ಜಙ್ಗಮಮ್। ತೇಷಾಂ ಯೇ ಯಾನಿ ಕರ್ಮಾಣಿ ಪ್ರಾಕ್ಸೃಷ್ಟ್ಯಾಂ ಪ್ರತಿಪೇದಿರೇ। ತಾನ್ಯೇವ ಪ್ರತಿಪದ್ಯನ್ತೇ ಸೃಜ್ಯಮಾನಾಃ ಪುನಃ ಪುನಃ

ಅವ್ಯಯ ಮತ್ತು ವ್ಯಯವಾದವು, ಸ್ಥಾವರ ಮತ್ತು ಜಂಗಮವಾದ ಎಲ್ಲವೂ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೊದಲು ಪಡೆದಿದ್ದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಪ್ರತೀ ಬಾರಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತವೆ.

ಹಿಂಸ್ರಾಹಿಂಸ್ರೇ ಮೃದುಕ್ರೂರೇ ಧರ್ಮಾಧರ್ಮಾವೃತಾನೃತೇ। ತದ್ಭಾವಿತಾಃ ಪ್ರಪದ್ಯನ್ತೇ ತಸ್ಮಾತ್ತತ್ತಸ್ಯ ರೋಚತೇ

ಹಿಂಸಕ ಅಥವಾ ಅಹಿಂಸಕ, ಮೃದುವಾದ ಅಥವಾ ಕ್ರೂರವಾದ, ಧರ್ಮ ಅಥವಾ ಅಧರ್ಮ, ಸತ್ಯ ಅಥವಾ ಅಸತ್ಯವಾದರೂ, ಪ್ರಾಣಿಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದಂತೆ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅದೇ ಅವರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.

ಮಹಾಭೂತೇಷು ನಾನಾತ್ವಮಿನ್ದ್ರಿಯಾರ್ಥೇಷು ಮೂರ್ತ್ತಿಷು। ವಿನಿಯೋಗಞ್ಚ ಭೂತಾನಾಂ ಧಾತೈವ ವ್ಯದಧಾತ್ ಸ್ವಯಮ್

ಮಹಾಭೂತಗಳಲ್ಲಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ, ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಜೀವಿಗಳ ಕರ್ತವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ವೈವಿಧ್ಯವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೇ ಸ್ವತಃ ನಿಗದಿ ಮಾಡಿದನು.

ಕೇಚಿತ್ ಪುರುಷಕಾರನ್ತು ಪ್ರಾಹುಃ ಕರ್ಮ ಚ ಮಾನವಾಃ। ದೈವಮಿತ್ಯಪರೇ ವಿಪ್ರಾಃ ಸ್ವಭಾವಂ ದೈವಚಿನ್ತಕಾಃ

ಕೆಲವರು ಮಾನವನ ಪ್ರಯತ್ನ ಮತ್ತು ಕರ್ಮವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಅದನ್ನು ವಿಧಿಯೆಂದು, ಕೆಲವು ಋಷಿಗಳು ಸ್ವಭಾವವನ್ನೇ ದೈವವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪೌರುಷಂ ಕರ್ಮ ದೈವಞ್ಚ ಫಲವೃತ್ತಿಸ್ವಭಾವತಃ। ನ ಚೈಕಂ ನ ಪೃಥಗ್ಭಾವಮಧಿಕಂ ನ ತಯೋರ್ವಿದುಃ। ಏತದೇವಞ್ಚ ನೈಕಞ್ಚ ನ ಚೋಭೇ ನ ಚ ವಾಪ್ಯುಭೇ

ಮಾನವನ ಕರ್ಮ, ವಿಧಿ ಮತ್ತು ಅದರ ಫಲಗಳ ಸ್ವಭಾವ—ಇವು ಒಂದೇ ಎಂದು ಯಾರೂ ತಿಳಿಯರು, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಎಂದು ಕೂಡ ತಿಳಿಯರು, ಯಾವುದು ಹೆಚ್ಚೆಂದು ಕೂಡ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ; ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ, ಎರಡೂ ಅಲ್ಲ, ಎರಡೂ ಕೂಡ ಅಲ್ಲ.

ಕರ್ಮಸ್ಥಾನ್ ವಿಷಯಾನ್ ಬ್ರೂಯುಃ ಸತ್ತ್ವಸ್ಥಾಃ ಸಮದರ್ಶಿನಃ। ನಾಮರೂಪಞ್ಚ ಭೂತಾನಾಂ ಕೃತಾನಾಞ್ಚ ಪ್ರಪಞ್ಚನಮ್। ವೇದಶಬ್ಧೇಭ್ಯ ಏವಾದೌ ನಿರ್ಮಮೇ ಸ ಮಹೇಶ್ವರಃ

ಸಮದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳ ಸತ್ಪುರುಷರು ಕರ್ಮಸ್ಥಾನ ಮತ್ತು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಜೀವಿಗಳ ಹೆಸರುಗಳು, ರೂಪಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರನು ವೇದಗಳ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

ಋಷೀಣಾಂ ನಾಮಧೇಯಾನಿ ಯಾಶ್ಚ ದೇವೇಷು ದೃಷ್ಟಯಃ। ಶರ್ವರ್ಯನ್ತೇ ಪ್ರಸೂತಾನಾಂ ತಾನ್ಯೇವಾಸ್ಯ ದಧಾತಿ ಸಃ

ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಅವರ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅವರ ದರ್ಶನಗಳನ್ನು, ರಾತ್ರಿ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದಂತೆ, ಅವನು ಹಂಚಿಕೊಡುತ್ತಾನೆ.

ಯಥರ್ತ್ತಾವೃತುಲಿಙ್ಗಾನಿ ನಾನಾರೂಪಾಣಿ ಪರ್ಯಯೇ। ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ತಾನಿ ತಾನ್ಯೇವ ತಥಾ ಭಾವಾ ಯುಗಾದಿಷು

ಋತುಗಳ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ, ಯುಗಗಳ ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೂ ಭಾವಗಳು ಹೀಗೆಯೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.

ಏವಂವಿಧಾಸು ಸೃಷ್ಟಾಸು ಬ್ರಹ್ಮಣಾಽವ್ಯಕ್ತಜನ್ಮನಾ। ಶರ್ವರ್ಯನ್ತೇ ಪ್ರದೃಶ್ಯನ್ತೇ ಸಿದ್ಧಿಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಮಾನಸೀಮ್ ॥೧.೯.

ಅದ್ಭುತವಾದ ಈ ಸೃಷ್ಟಿಗಳನ್ನು ಅವ್ಯಕ್ತದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮಾಡಿದಾಗ, ರಾತ್ರಿ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಜನನ ಹೊಂದಿದ ಜೀವಿಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.

ಏವಂಭೂತಾನಿ ಸೃಷ್ಟಾನಿ ಚರಾಣಿ ಸ್ಥಾವರಾಣಿ ಚ। ಯದಾಸ್ಯ ತಾಃ ಪ್ರಜಾಃ ಸೃಷ್ಟಾ ನ ವ್ಯವರ್ಧನ್ತ ಧೀಮತಃ

ಈ ಜಂಗಮ ಮತ್ತು ಸ್ಥಾವರ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಾಗ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಜ್ಞಾನ ಇದ್ದರೂ ಆ ಪ್ರಜೆಗಳು ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಅಥಾನ್ಯಾನ್ಮಾನಸಾನ್ ಪುತ್ರಾನ್ ಸದೃಶಾನಾತ್ಮನೋಽಸೃಜತ್। ಭೃಗುಂ ಪುಲಸ್ತ್ಯಂ ಪುಲಹಂ ಕ್ರತುಮಾಙ್ಗಿರಸನ್ತಥಾ

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ತನ್ನಂತೆಯೇ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಭೃಗು, ಪುಲಸ್ತ್ಯ, ಪುಲಹ, ಕ್ರತು ಮತ್ತು ಅಂಗಿರಸ ಎಂಬ ಪುತ್ರರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಮರೀಚಿಂ ದಕ್ಷಮತ್ರಿಂ ಚ ವಸಿಷ್ಠಂ ಚೈವ ಮಾನಸಮ್। ನವ ಬ್ರಹ್ಮಾಣ ಇತ್ಯೇತೇ ಪುರಾಣೇ ನಿಶ್ಚಯಂ ಗತಾಃ । ತೇಷಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಾತ್ಮಕಾನಾಂ ವೈ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಾಮ್

ಮರೀಚಿ, ದಕ್ಷ, ಅತ್ರಿ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ವಸಿಷ್ಠನನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಈ ಒಂಬತ್ತು ಜನರನ್ನು ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮರು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಇವರು ಎಲ್ಲರೂ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಿಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳು.

ತತೋಽಸೃಜತ್ಪುನರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ರುದ್ರಂ ರೋಷಾತ್ಮಸಂಭವಮ್। ಸಂಕಲ್ಪಂ ಚೈವ ಧರ್ಮಂ ಚ ಪೂರ್ವೇಷಾಮಪಿ ಪೂರ್ವಜಃ

ಆಮೇಲೆ, ಪುರಾತನರಲ್ಲಿ ಪುರಾತನನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ತನ್ನ ಕೋಪದಿಂದ ಮತ್ತೆ ತನ್ನಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿದ ರುದ್ರನನ್ನು, ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಧರ್ಮವನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಅಗ್ರೇ ಸಸರ್ಜ್ಜ ವೈ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಮಾನಸಾನಾತ್ಮನಃ ಸಮಾನ್। ಸನನ್ದನಂ ಸಸನಕಂ ವಿದ್ವಾಂಸಂ ಚ ಸನಾತನಮ್

ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂನಂದನ, ಸಂನಕ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಸಂನಾತನ ಎಂಬ ಮಾನಸ ಪುತ್ರರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.