ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪುನಃ ಪ್ರಜಾಶ್ಚಾಪಿ ಸ್ವಾನ್ತನುನ್ತಾ ಮಪೌಹತ। ಸಾಪವಿದ್ಧಾ ತನುಸ್ತೇನ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾ ಸದ್ಯಸ್ತ್ವಜಾಯತ

ತಾನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತೊರೆದನು. ಆ ತೊರೆದ ದೇಹವೇ ಕೂಡಲೇ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನೆ ಎಂಬ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದಿತು.

ತಸ್ಮಾದ್ಭವನ್ತಿ ಸಂದೃಷ್ಟಾ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾಯಾ ಉದ್ಭವೇ ಪ್ರಜಾಃ। ಇತ್ಯೇತಾಸ್ತನವಸ್ತೇನ ವ್ಯಪವಿದ್ಧಾ ಮಹಾತ್ಮನಾ

ಆದ್ದರಿಂದ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನೆಯ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಈ ರೂಪಗಳನ್ನು ಮಹಾತ್ಮನು ತೊರೆದನು.

ಸದ್ಯೋ ರಾತ್ರ್ಯಹನೀ ಚೈವ ಸನ್ಧ್ಯಾ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾ ಚ ಜಜ್ಞಿರೇ। ಜಯೋತ್ಸ್ನಾ ಸನ್ಧ್ಯಾ ತಥಾಹಶ್ಚ ಸತ್ತ್ವಮಾತ್ರಾತ್ಮಕಂ ಸ್ವಯಮ್। ತಮೋಮಾತ್ರಾತ್ಮಿಕಾ ರಾತ್ರಿಃ ಸಾ ವೈ ತಸ್ಮಾತ್ರ್ತ್ರಿಯಾಮಿ ಕಾ

ಕೂಡಲೇ ರಾತ್ರಿಯೂ ಹಗಲೂ ಸಂಧ್ಯೆಯೂ ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನೆಯೂ ಹುಟ್ಟಿದವು. ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನೆ, ಸಂಧ್ಯೆ ಮತ್ತು ಹಗಲು ಶುದ್ಧ ಸತ್ವದಿಂದ ಕೂಡಿವೆ. ರಾತ್ರಿಯು ಕೇವಲ ತಮೋಗುಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ಮೂರನೆಯದು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ತಸ್ಮಾದ್ದೇವಾ ದಿವ್ಯತತ್ತ್ವಾತ್ ದೃಷ್‌ಟಾ ಸೃಷ್ಟಾ ಮುಖಾತ್ತು ವೈ। ಯಸ್ಮಾತ್ತೇಷಾಂ ದಿವಾ ಜನ್ಮ ಬಲಿನಸ್ತೇನ ತೇ ದಿವಾ ॥೧.೯.

ಆದ್ದರಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ದಿವ್ಯ ತತ್ತ್ವದಿಂದ, ಬಾಯಿಯಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ಅವರ ಹುಟ್ಟು ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಆದ್ದರಿಂದ, ಅವರು ಹಗಲು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳು.

ತನ್ವಾ ಯದಸುರಾನ್ ರಾತ್ರೌ ಜಘನಾದಸೃ ಜತ್ ಪ್ರಭುಃ

ಆ ರೂಪದಿಂದ ಪ್ರಭು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ದೇಹದ ಕೆಳಭಾಗದಿಂದ ಅಸುರರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಏತಾನ್ಯೇವ ಭವಿಷ್ಯಾಣಾಂ ದೇವಾನಾಮಸುರೈಃ ಸಹ। ಪಿತೄಣಾಂ ಮಾನವಾನಾಞ್ಚ ಅತೀತಾನಾಗತೇಷು ವೈ। ಮನ್ವನ್ತರೇಷು ಸರ್ವೇಷಾಂ ನಿಮಿತ್ತಾನಿ ಭವನ್ತಿ ಹಿ

ಈ ರೂಪಗಳೇ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿನ ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ಮನುವರು, ಹಳೆಯವರೂ ಮುಂದಿನವರೂ, ಎಲ್ಲ ಮಾನ್ವಂತರಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರಣಗಳಾಗುತ್ತವೆ.

ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾ ರಾತ್ರ್ಯಹನೀ ಸನ್ಧ್ಯಾ ಚತ್ವಾರ್ಯಾಭಾಸಿತಾನಿ ವೈ। ಭಾನ್ತಿ ಯಸ್ಮಾತ್ತತೋ ಭಾಸಿ ಭಾಶಬ್ದೋಽಯಂ ಮನೀಷಿಭಿಃ। ವ್ಯಾಪ್ತಿದೀಪ್ತ್ಯಾಂ ನಿಗದಿತಃ ಪುನಶ್ಚಾಹ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ

ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನೆ, ರಾತ್ರಿಯು, ಹಗಲು ಮತ್ತು ಸಂಧ್ಯೆ—ಈ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿವೆ. ಅವು ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದರಿಂದ 'ಭಾ' ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ; ಅದು ವ್ಯಾಪಕತೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಪ್ರಜಾಪತಿ ಪುನಃ ಹೇಳಿದರು.

ಸೋಽಮ್ಭಾಂಸ್ಯೇತಾನಿ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತು ದೇವದಾನವಮಾನವಾನ್। ಪಿತೄಂಶ್ಚ ವಾಸೃಜತ್ಸೋಽನ್ಯಾನಾತ್ಮನೋ ವಿಬುಧಾನ್ ಪುನಃ

ಈ ನೀರುಗಳನ್ನು, ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ದಾನವರನ್ನು, ಮಾನವರನ್ನು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತನ್ನಿಂದ ಬೇರೆಯು ಜ್ಞಾನಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ತಾಮುತ್ಕೃತ್ಯ ತನುಂ ಕೃತ್ಸ್ನಾನ್ತತೋಽನ್ಯಾಮಸೃಜತ್ ಪ್ರಭುಃ। ಮೂರ್ತಿಂ ರಜಸ್ತಮಃಪ್ರಾಯಾಂ ಪುನರೇವಾಭ್ಯಯೂಯುಜತ್

ಆ ದೇಹವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೊರೆದು, ಪ್ರಭು ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಅವನು ಮತ್ತೆ ರಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ತಮಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚಿರುವ ರೂಪವನ್ನು ಸೇರಿಸಿದನು.

ಅನ್ಧಕಾರೇ ಕ್ಷುಧಾವಿಷ್ಟ ಸ್ತತೋಽನ್ಯಾಂ ಸೃಜತೇ ಪುನಃ। ತೇನ ಸೃಷ್ಟಾಃ ಕ್ಷುಧಾತ್ಮಾನಸ್ತೇಽಮ್ಭಾಂಸ್ಯಾದಾತುಮುದ್ಯತಾಃ

ಅಂಧಕಾರದಲ್ಲಿ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಅವನು ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಹಸಿವಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ಜೀವಿಗಳು ನೀರನ್ನು ಸೇವಿಸಲು ಉತ್ಸುಕವಾಗಿದ್ದವು.

ಅಮ್ಭಾಂಸ್ಯೇತಾನಿ ರಕ್ಷಾಮ ಉಕ್ತವನ್ತಶ್ಚ ತೇಷು ಚ। ರಾಕ್ಷಸಾಸ್ತೇ ಸ್ಮೃತಾ ಲೋಕೇ ಕ್ರೋಧಾತ್ಮಾನೋ ನಿಶಾಚರಾಃ

'ನಾವು ಈ ನೀರನ್ನು ಕಾಯೋಣ' ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು. ಅವರಲ್ಲಿಯೇ ರಾಕ್ಷಸರು ಹುಟ್ಟಿದರು; ಅವರು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಕೂಡಿದವರು, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವರು ಎಂದು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಯೇಽಬ್ರುವನ್ ಕ್ಷಿಣುಮೋಽಮ್ಭಾಂಸಿ ತೇಷಾಂ ದೃಷ್ಟಾಃ ಪರಸ್ಪರಮ್। ತೇನ ತೇ ಕರ್ಮಣಾ ಯಕ್ಷಾ ಗುಹ್ಯಕಾಃ ಕ್ರೂರಕರ್ಮಿಣಃ

“ನಾವು ನೀರನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡೋಣ” ಎಂದು ಹೇಳಿದವರು ಪರಸ್ಪರ ಜಗಳವಾಡುತ್ತಾ ಕಂಡುಬಂದರು. ಆ ಕಾರ್ಯದಿಂದಲೇ ಅವರು ಕ್ರೂರಕರ್ಮಗಳುಳ್ಳ ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಗುಹ್ಯಕರು ಆಗಿದರು.

ರಕ್ಷಣೇ ಪಾಲನೇ ಚಾಪಿ ಧಾತುರೇಷ ವಿಭಾವ್ಯತೇ। ಯ ಏಷ ಕ್ಷಿತಿಧಾತುರ್ವೈ ಕ್ಷಯಣೇ ಸನ್ನಿರುಚ್ಯತೇ

ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಪಾಲನೆಗೆ ಈ ಭೂತತ್ವ ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಭೂಮಿಯ ಈ ಅಂಶವು ಕ್ಷಯವಾಗುವ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಹೀಗೆ ಹೆಸರಾಯಿತು.

ತಾನ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹ್ಯಪ್ರಿಯೇಣಾಸ್ಯ ಕೇಶಾ ಅಶೀರ್ಯಂತ ಧೀಮತಃ। ಶೀತೋಷ್ಣಾಚ್ಚೋಚ್ಛ್ರಿತಾ ಹ್ಯೂರ್ದ್ಧ್ವಂ ತದಾರೋಹನ್ತ ತಂ ಪ್ರಭುಮ್ ॥೧.೯.

ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ಜ್ಞಾನಿಯ ಕೂದಲು ಅಸಹ್ಯವಾಗಿ ಉದುರಿತು; ತಂಪು ಮತ್ತು ಬಿಸಿಯಿಂದ ಅದು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿ, ನಂತರ ಆ ಪ್ರಭುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದವು.

ಹೀನಾ ಮಚ್ಛಿರಸೋ ವ್ಯಾಲಾ ಯಸ್ಮಾಚ್ಚೈವಾಪಸರ್ಪಿತಾಃ। ವ್ಯಾಲಾತ್ಮಾನಃ ಸ್ಮೃತಾ ವ್ಯಾಲಾದ್ಧೀನತ್ವಾದಹಯಃ ಸ್ಮೃತಾಃ

ನನ್ನ ತಲೆಯಿಂದ ಹಿಂದುಗಿದವರು ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದ ಕಾರಣ, ಅವುಗಳು ಸರ್ಪಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಸರ್ಪಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟವು; ಕಡಿಮೆತನದಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಅಹಿಗಳು ಎಂದೂ ನೆನಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಪನ್ನತ್ವಾತ್ಪನ್ನಗಾಶ್ಚೈವ ಸರ್ಪಾಶ್ಚೈವಾಪಸರ್ಪಿಣಃ। ತೇಷಾಂ ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ನಿಲಯಾಃ ಸೂರ್ಯಾಚನ್ದ್ರಮಸೋರಧಃ

ಹಬ್ಬುತ್ತಾ ಹೋಗುವ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಅವು ಪನ್ನಗಗಳು, ದೂರ ಸರಿಯುವ ಕಾರಣ ಅವುಗಳನ್ನು ಸರ್ಪಗಳು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಅವುಗಳ ನಿವಾಸಗಳು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯಚಂದ್ರರ ಕೆಳಗಿವೆ.

ತಸ್ಯ ಕ್ರೋಧೋದ್ಭವೋ ಯೋಽಸಾವಗ್ನಿಗರ್ಭಸ್ಸುದಾರುಣಃ। ಸ ತು ಸರ್ಪಸಹೋತ್ಪನ್ನಾನಾವಿವೇಶ ವಿಷಾತ್ಮಿಕಾನ್

ಅವನ ಕೋಪದಿಂದ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಭಯಾನಕ ಜೀವಿ ಉದಯವಾಯಿತು; ಅದು ವಿಷಸ್ವಭಾವವುಳ್ಳ ಸರ್ಪಗಳೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು.

ಸರ್ಪಾನ್ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತತಃ ಕ್ರೋಧಾತ್ ಕ್ರೋಧಾತ್ಮಾನೋ ವಿನಿರ್ಮಮೇ। ವರ್ಣೇನ ಕಪಿಶೇನೋಗ್ರಾಸ್ತೇ ಭೂತಾಃ ಪಿಶಿತಾಶನಾಃ

ಸರ್ಪಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಕೋಪದಿಂದ ಅವನು ಕೋಪಸ್ವಭಾವದ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಅವು ಕಪಿಲವರ್ಣದ ಭಯಂಕರವಾಗಿದ್ದು ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕರಾಗಿದ್ದವು.

ಭೂತತ್ವಾತ್ತೇ ಸ್ಮೃತಾ ಭೂತಾಃ ಪಿಶಾಚಾಃ ಪಿಶಿತಾಶನಾತ್। ವಯತೋ ಗಾಸ್ತತಸ್ತಸ್ಯ ಗನ್ಧರ್ವೋ ಜಜ್ಞಿರೇ ತದಾ

ಆ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಭೂತಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕರನ್ನು ಪಿಶಾಚಿಗಳು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಅವನ ಉಸಿರಿನಿಂದ ಗಂಧರ್ವನು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಧ್ಯಾಯತೀತ್ಯೇಷ ಧಾತುರ್ವೈ ಯಾತ್ರಾರ್ಥೇ ಪರಿಪಠ್ಯತೇ। ಪಿಬತೋ ಜಜ್ಞಿರೇ ಗಾಸ್ತು ಗಂಧರ್ವಾಸ್ತೇನ ತೇ ಸ್ಮೃತಾಃ ।.

ಧ್ಯಾನಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಅಂಶವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಕುಡಿಯುವುದರಿಂದ ಗಾವುಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು, ಅದರಿಂದ ಗಂಧರ್ವರು ಎಂದು ನೆನಪಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಅಷ್ಟಾಸ್ವೇತಾಸು ಸೃಷ್ಟಾಸು ದೇವಯೋನಿಷು ಸ ಪ್ರಭುಃ। ತತಃ ಸ್ವಚ್ಛನ್ದತೋಽನ್ಯಾನಿ ವಯಾಂಸಿ ವಯ ಸೋಽಸೃಜತ್

ಆ ಪ್ರಭು ಎಂಟು ದೈವಿಕ ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದಾಗ, ನಂತರ ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಬೇರೆ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮತ್ತು ಹಾರುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಛಾದ್ಯತಸ್ತಾನಿ ಛನ್ದಾಂಸಿ ವಯಸೋಽಪಿ ವಯಾಂಸ್ಯಪಿ। ಶೂನ್ಯಾನ್ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತು ದೇವೋ ವೈಽಸೃಜತ್ಪಕ್ಷಿಗಣಾನಪಿ

ಅವುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಲಾಯಿತು, ಛಂದಸ್ಸುಗಳನ್ನೂ ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನೂ ಹಾರುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನೂ ಕೂಡ; ಖಾಲಿತನವನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವರು ಹಕ್ಕಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಮುಖತೋಽಜಾನ್ ಸಸರ್ಜ್ಜಾಥ ವಕ್ಷಸಶ್ಚವಯೋಽಸೃಜತ್। ಗಾಶ್ಚೈವಾಥೋದರಾದ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪಾರ್ಶ್ವಾಭ್ಯಾಞ್ಚ ವಿನಿರ್ಮಮೇ

ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು, ಹೃದಯದಿಂದ ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಹೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಗಾವುಗಳನ್ನು, ಪಾರ್ಶ್ವಗಳಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

ಪದ್ಭ್ಯಾಞ್ಚಾಶ್ಚಾನ್ ಸಮಾತಙ್ಗಾನ್ ಶರಭಾನ್ ಗವಯಾನ್ ಮೃಗಾನ್। ಉಷ್ಟ್ರಾನಶ್ಚತರಾಂಶ್ಚೈವ ತಾಶ್ವಾನ್ಯಾಶ್ಚೈವ ಜಾತಯಃ ॥೧.೯.

ಪಾದಗಳಿಂದ ಆನೆ, ಶರಭ, ಗವಯ, ಜಿಂಕೆ, ಒಂಟೆ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳಿರುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಬೇರೆ ಕುದುರೆಗಳ ಜಾತಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಓಷಧ್ಯಃ ಫಲಮೂಲಾನಿ ರೋಮತಸ್ತಸ್ಯ ಜಜ್ಞಿರೇ। ಏವಂ ಪಶ್ವೋಷಧೀಃ ಸೃಷ್ಟ್ವಾ ನ್ಯಯುಞ್ಜತ್ಸೋಽಧ್ವರೇ ಪ್ರಭುಃ

ಅವನ ಕೂದಲಿನಿಂದ ಔಷಧಿಗಳು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಮೂಲಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು; ಹೀಗೆ ಪಶುಗಳು ಮತ್ತು ಸಸ್ಯಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಪ್ರಭು ಅವನ್ನು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ನಿಯೋಜಿಸಿದನು.

ತಸ್ಮಾದಾದೌ ತು ಕಲ್ಪಸ್ಯ ತ್ರೇತಾಯುಗಮುಖೇ ತದಾ। ಗೌರಜಃ ಪುರುಷೋ ಮೇಷೋ ಹ್ಯಶ್ವೋಽಶ್ವತರಗರ್ದ್ದಭೌ। ಏತಾನ್ ಗ್ರಾಮ್ಯಾನ್ ಪಶೂನಾಹುರಾರಣ್ಯಾಂಶ್ಚ ನಿಬೋಧತ

ಆದುದರಿಂದ ಕಲ್ಪದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ತ್ರೇತಾಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ಎತ್ತು, ಮಾನವ, ಕುರಿ, ಕುದುರೆ, ಕಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಕರುಹು—ಇವುಗಳನ್ನು ಗೃಹಪಶುಗಳು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಈಗ ಕಾಡುಪಶುಗಳನ್ನೂ ಕೇಳು.

ಶ್ವಾಪದಾ ದ್ವಿಖುರೋ ಹಸ್ತೀ ವಾನರಃ ಪಕ್ಷಿಪಞ್ಚಮಾಃ। ಉನ್ದಕಾಃ ಪಶವಃ ಸೃಷ್ಟಾಃ ಸಪ್ತಮಾಸ್ತು ಸರೀಸೃಪಾಃ

ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕರು, ಎರಡು ಕೊಂಬುಗಳಿರುವ ಪಶುಗಳು, ಆನೆ, ಕೋತಿ, ಹಕ್ಕಿಗಳು ಐದನೆಯದು, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪಶುಗಳು ಮತ್ತು ಏಳನೆಯದು ಸರಿಸೃಪಗಳು—allವು ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.

ಗಾಯತ್ರಂ ವರುಣಞ್ಚೈವ ತ್ರಿವೃತ್ಸೌಮ್ಯಂ ರಥನ್ತರಮ್। ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮಂ ಚ ಯಜ್ಞಾನಾಂ ನಿರ್ಮಮೇ ಪ್ರಥಮಾನ್ಮುಖಾತ್

ಗಾಯತ್ರ, ವರुण, ತ್ರಿವೃತ್, ಸೌಮ್ಯ, ರಥಂತರ, ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಷ್ಠೋಮ—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಅವನು ಮೊದಲು ತನ್ನ ಬಾಯಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

ಛನ್ದಾಂಸಿ ತ್ರೈಷ್ಟುಭಙ್ಕರ್ಮ ಸ್ತೋಮಂ ಪಞ್ಚದಶನ್ತಥಾ। ಬೃಹತ್ಸಾಮಮಥೋಕ್ಥಞ್ಚ ದಕ್ಷಿಣಾತ್ಸೋಽಸೃಜನ್ಮುಖಾತ್

ಛಂದಸ್ಸುಗಳು, ತ್ರಿಷ್ಟುಭ್, ಕರ್ಮ, ಹದಿನೈದು ಭಾಗದ ಸ್ತೋಮ, ಬೃಹತ್ಸಾಮ ಮತ್ತು ಉಕ್ತವನ್ನು ಅವನು ಬಾಯಿಯ ಬಲಭಾಗದಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.