ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಯೇ ವೈ ಪರಿಗೃಹೀತಾರಸ್ತಾಸಾಮಾಸನ್ವಿಧಾತ್ಮಕಾಃ। ಇತರೇಷಾಂ ಕೃತತ್ರಾಣಾಃ ಸ್ಥಾಪಯಾಮಾಸ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾನ್

ಯಾರು ಅವುಗಳನ್ನು ಸ್ವಾಧೀನ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೋ, ಅವರು ಅವುಗಳ ನಿರ್ವಹಕರಾದರು; ಉಳಿದವರಿಗೆ ರಕ್ಷಕರನ್ನು ನೇಮಿಸಿ, ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು.

ಉಪತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಯೇ ತಾನ್ವೈ ಯಾವನ್ತೋ ನಿರ್ಭಯಾಸ್ತಥಾ। ಸತ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಯಥಾ ಭೂತಂ ಯಥಾ ಭೂತಂ ಬ್ರುವನ್ತೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಶ್ಚ ತೇ

ಯಾರು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಅವರ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಮತ್ತು ಸತ್ಯವನ್ನು ಹಾಗೆ ಹೇಳುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ಕೂಡ ಅವರೊಳಗೆ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.

ಯೇ ಚಾನ್ಯೇಪ್ಯಬಲಾಸ್ತೇಷಾಂ ವೈಶ್ಯಸಂಕರ್ಮಸಂಸ್ಥಿತಾಃ। ಕೀನಾಶಾ ನಾಶಯನ್ತಿ ಸ್ಮ ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ಪ್ರಾಗತನ್ದ್ರಿತಾಃ। ವೈಶ್ಯಾನೇವ ತು ತಾನಾಹುಃ ಕೀ ನಾಶಾನ್ ವೃತ್ತಿಸಾಧಕಾನ್

ಮತ್ತೂ ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರು ವೈಶ್ಯರ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರು; ಕೆಲಸಗಾರರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಆಗಿದ್ದನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದರು, ಹಿಂದೆ ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವರು. ಈ ಕೆಲಸಗಾರರನ್ನು ವೈಶ್ಯರೆಂದು, ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಈ ಕೆಲಸದಿಂದ ಸಾಗಿಸುವವರೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಶೋಚನ್ತಶ್ಚ ದ್ರವನ್ತಶ್ಚ ಪರಿಚರ್ಯಾಸು ಯೇ ರತಾಃ। ನಿಸ್ತೇಜಸೋಽಲ್ಪವೀರ್ಯಾಶ್ಚ ಶೂದ್ರಾಸ್ತಾನಬ್ರವೀತ್ತು ಸಃ

ಯಾರು ದುಃಖಪಡುತ್ತಾರೆ, ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ, ಶಕ್ತಿಯೂ ಬಲವೂ ಕಡಿಮೆಯಿದೆ, ಅವರನ್ನು ಅವನು ಶೂದ್ರರೆಂದು ಹೆಸರಿಸಿದನು.

ತೇಷಾಂ ಕರ್ಮಾಣಿ ಧರ್ಮಾಶ್ಚ ಬ್ರಹ್ಮಾ ತು ವ್ಯದಧಾತ್ ಪ್ರಭುಃ। ಸಂಸ್ಥಿತೌ ಪ್ರಾಕೃತಾಯಾಂ ತು ಚಾತುರ್ವರ್ಣಸ್ಯ ಸರ್ವಶಃ

ಅವರಿಗೆ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನೂ ಧರ್ಮಗಳನ್ನೂ ಬ್ರಹ್ಮನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದನು; ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣಗಳ ಮೂಲ ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೀಗೆ ವಿಧಿಸಿದನು.

ಪುನಃ ಪ್ರಜಾಸ್ತು ತಾ ಮೋಹಾತ್ ತಾನ್ ಧರ್ಮಾಂಸ್ತಾನಪಾಲಯನ್। ವರ್ಣ ಧರ್ಮೈರಜೀವನ್ತ್ಯೋ ವ್ಯರುಧ್ಯನ್ತ ಪರಸ್ಪರಮ್

ಆ ಜನರು ಮೋಹದಿಂದ ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದರು; ವರ್ಣಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಬದುಕುತ್ತಾ, ಪರಸ್ಪರ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ಬ್ರಹ್ಮಾ ತಮರ್ಥಂ ಬುದ್ಧ್ವಾ ತು ಯಾಥಾತಥ್ಯೇನ ವೈ ಪ್ರಭುಃ। ಕ್ಷತ್ರಿಯಾಣಾಂ ಬಲಂ ದಣ್ಡಂ ಯುದ್ಧಮಾಜೀವಮಾದಿಶತ್

ಬ್ರಹ್ಮನು ಆ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಗೆ ಬಲ, ದಂಡನೆ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಜೀವನೋಪಾಯವಾಗಿ ವಿಧಿಸಿದನು.

ಯಾಜನಾಧ್ಯಾಪನಂ ಚೈವ ತೃತೀಯಂ ಚ ಪರಿಗ್ರಹಮ್। ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಂ ವಿಭುಸ್ತೇಷಾಂ ಕರ್ಮಾಣ್ಯೇತಾನ್ಯಥಾದಿಶತ್

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಯಜ್ಞ ನಡೆಸುವುದು, ಪಾಠ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ದಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದನ್ನು ಕರ್ತವ್ಯಗಳಾಗಿ ವಿಧಿಸಿದನು.

ಪಾಶುಪಾಲ್ಯಂ ಚ ವಾಣಿಜ್ಯಂ ಕೃಷಿಂ ಚೈವ ವಿಶಾಂ ದದೌ। ಶಿಲ್ಪಾಜೀವಂ ಭೃತಿಞ್ಚೈವ ಶೂದ್ರಾಣಾಂ ವ್ಯದಧಾತ್ ಪ್ರಭುಃ

ವೈಶ್ಯರಿಗೆ ಪಶುಸಂರಕ್ಷಣೆ, ವ್ಯಾಪಾರ ಮತ್ತು ಕೃಷಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ಶೂದ್ರರಿಗೆ ಕೈಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಸೇವೆಯನ್ನು ಜೀವನೋಪಾಯವಾಗಿ ವಿಧಿಸಿದನು.

ಸಾಮಾನ್ಯಾನಿ ತು ಕರ್ಮಾಣಿ ಬ್ರಹ್ಮಕ್ಷತ್ರವಿಶಾಂ ಪುನಃ। ಯಜನಾಧ್ಯಯನಂ ದಾನಂ ಸಾಮಾನ್ಯಾನಿ ತು ತೇಷು ಚ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಮತ್ತು ವೈಶ್ಯರಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯಗಳು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವು: ಯಜ್ಞ, ಅಧ್ಯಯನ ಮತ್ತು ದಾನ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಕರ್ಮಾಜೀವಂ ತತೋ ದತ್ತ್ವಾ ತೇಭ್ಯಶ್ಚೈವ ಪರಸ್ಪರಮ್। ಲೋಕಾನ್ತರೇಷು ಸ್ಥಾನಾನಿ ತೇಷಾಂ ಸಿದ್ಧ್ಯಾಽದದತ್ ಪ್ರಭುಃ

ಪ್ರತಿ ವರ್ಣಕ್ಕೆ ಕೆಲಸ ಮತ್ತು ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ನಂತರ, ಅವರ ಯಶಸ್ಸಿನ ಪ್ರಕಾರ ಬೇರೆ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಂ ಸ್ಮೃತಂ ಸ್ಥಾನಂ ಕ್ರಿಯಾವತಾಮ್। ಸ್ಥಾನಮೈನ್ದ್ರಂ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾಣಾಂ ಸಂಗ್ರಾಮಷ್ವೇಪಲಾಯಿನಾಮ್

ಕರ್ಮಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಸ್ಥಾನ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಗೆ ಇಂದ್ರನ ಸ್ಥಾನ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ವೈಶ್ಯಾನಾಂ ಮಾರುತಂ ಸ್ಥಾನಂ ಸ್ವಧರ್ಮಮುಪಜೀವಿನಾಮ್। ಗಾನ್ಧರ್ವಂ ಶೂದ್ರಜಾತೀನಾಂ ಪ್ರತಿಚಾರೇಣ ತಿಷ್ಠತಾಮ್

ಸ್ವಧರ್ಮದಿಂದ ಬದುಕುವ ವೈಶ್ಯರಿಗೆ ಮಾರುತನ ಸ್ಥಾನ, ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ಶೂದ್ರರಿಗೆ ಗಾಂಧರ್ವ ಲೋಕ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಸ್ಥಾನಾನ್ಯೇತಾನಿ ವರ್ಣಾನಾಂ ವ್ಯತ್ಯಾಚಾರವತಾಂ ಸ್ವಯಮ್। ತತಃ ಸ್ಥಿತೇಷು ವರ್ಣೇಷು ಸ್ಥಾಪಯಾಮಾಸ ಚಾಶ್ರಮಾನ್

ಈ ಸ್ಥಾನಗಳು ಪ್ರತಿ ವರ್ಣಕ್ಕೆ ಅವರ ನಡೆ ಪ್ರಕಾರ ನಿಗದಿಯಾಗಿದೆ; ನಂತರ ವರ್ಣಗಳು ಸ್ಥಾಪನೆಯಾದಾಗ, ಆಶ್ರಮಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು.

ಗೃಹಸ್ಥೋ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿತ್ವಂ ವಾನಪ್ರಸ್ಥಂ ಸಭಿಕ್ಷುಕಮ್। ಆಶ್ರಮಾಂಶ್ಚತುರೋ ಹ್ಯೇತಾನ್ ಪೂರ್ವಮಾಸ್ಥಾಪಯತ್ ಪ್ರಭುಃ

ಗೃಹಸ್ಥ, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ, ವಾನಪ್ರಸ್ಥ ಮತ್ತು ಭಿಕ್ಷುಕು—ಈ ನಾಲ್ಕು ಆಶ್ರಮಗಳನ್ನು ಮೊದಲಿಗೆ ಪ್ರಭುವು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.

ವರ್ಣಕರ್ಮಾಣಿ ಯೇ ಕೇಚಿತ್ತೇಷಾಮಿಹ ನ ಕುರ್ವತೇ । ಕುತಃ ಕರ್ಮಾ ಕ್ಷಿತಿಂ ಪ್ರಾಹುರಾಶ್ರಮಸ್ಥಾನವಾಸಿನಃ

ಯಾರು ಇಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ವರ್ಣದ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವರಿಗಾಗಿ ಆಶ್ರಮಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕರ್ತವ್ಯಗಳೂ ಇರಲಾರವು.

ಬ್ರಹ್ಮಾ ತಾನ್ ಸ್ಥಾಪಯಾಮಾಸ ಆಶ್ರಮಾನ್ನಾಮನಾಮತಃ। ನಿರ್ದ್ದೇಶಾರ್ಥಂ ತತಸ್ತೇಷಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಧರ್ಮಾನ್ ಪ್ರಭಾಷತ। ಪ್ರಸ್ಥಾನಾನಿ ಚ ತೇಷಾಂ ವೈ ಯಮಾಂಶ್ಚ ನಿಯಮಾಂಶ್ಚ ಹ

ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವರಿಗೆ ಆಶ್ರಮಗಳ ಹೆಸರನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಸ್ಪಷ್ಟತೆಗಾಗಿ ಅವರ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು, ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದನು.

ಚಾತುರ್ವರ್ಣಾತ್ಮಕಃ ಪೂರ್ವಂ ಗೃಹಸ್ಥಶ್ಚಾಶ್ರಮಃ ಸ್ಮೃತಃ। ತ್ರಯಾಣಾಮಾಶ್ರಮಾಣಾಞ್ಚ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಯೋನಿರೇವ ಚ। ಯಥಾಕ್ರಮಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಯಮೈಶ್ಚ ನಿಯಮೈಶ್ಚ ತೇ

ಹಿಂದೆ ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮವನ್ನು ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡದ್ದು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಉಳಿದ ಮೂರು ಆಶ್ರಮಗಳಿಗೂ ಇದುವೇ ಆಧಾರ ಮತ್ತು ಮೂಲವಾಗಿದೆ. ಈಗ ನಾನು ಅವುಗಳ ನಿಯಮಗಳು ಮತ್ತು ಆಚರಣೆಗಳನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ದಾರಾಽಗ್ನಯೋಽಥಾತಿಥೇಯ ಇಜ್ಯಾಶ್ರಾದ್ಧಕ್ರಿಯಾಃ ಪ್ರಜಾಃ। ಇತ್ಯೇಷ ವೈ ಗೃಹಸ್ಥಸ್ಯ ಸಮಾಸಾದ್ಧರ್ಮಸಂಗ್ರಹಃ

ಹೆಂಡತಿ, ಅಗ್ನಿಗಳು, ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಆತಿಥ್ಯ, ಹೋಮಗಳು, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧ, ಸಂತಾನ—ಇವೇ ಗೃಹಸ್ಥನ ಪ್ರಮುಖ ಕರ್ತವ್ಯಗಳಾಗಿವೆ.

ದಣ್ಡೀ ಚ ಮೇಖಲೀ ಚೈವ ಹ್ಯಧಃ ಶಾಯೀ ತಥಾ ಜಟೀ। ಗುರುಶುಶ್ರೂಷಣಂ ಭೈಕ್ಷಂ ವಿದ್ಯಾದ್ವೈ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಃ

ದಂಡ ಹಿಡಿಯುವುದು, ಮೇಖಲೆ ಧರಿಸುವುದು, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗುವುದು, ಜಟೆ ಇಡುವುದು, ಗುರುಸೇವೆ ಮತ್ತು ಭಿಕ್ಷಾಟನೆ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಚೀರಪತ್ರಾಜಿನಾನಿ ಸ್ಯುರ್ದ್ಧಾನ್ಯಮೂಲಫಲೌಷಧಮ್। ಉಭೇ ಸನ್ಧ್ಯೇಽವಗಾಹಶ್ಚ ಹೋಮಶ್ವಾರಣ್ಯ ವಾಸಿನಾಮ್

ಚೀರ, ಎಲೆ, ಅಜಿನ, ಧಾನ್ಯ, ಮೂಲ, ಹಣ್ಣು, ಔಷಧಿಗಳು, ಎರಡು ಸಂಧ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ, ಹೋಮ—ಇವು ಅರಣ್ಯವಾಸಿಗಳಿಗೆ ವಿಧಿಸಲಾಗಿವೆ.

ಆಸನ್ನಮುಸಲೇ ಭೈಕ್ಷಮಸ್ತೇಯಂ ಶೌಚಮೇವ ಚ। ಅಪ್ರಮಾದೋಽವ್ಯವಾಯಶ್ಚ ದಯಾ ಭೂತೇಷು ಚ ಕ್ಷಮಾ

ಮುಸುಕಿನ ಹತ್ತಿರ ಭಿಕ್ಷೆ, ಪರದಿನದು ಕಳವು ಮಾಡದಿರುವುದು, ಶುದ್ಧತೆ, ಎಚ್ಚರಿಕೆ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೆ ದಯೆ ಮತ್ತು ಕ್ಷಮೆ—ಇವುಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು.

ಅಕ್ರೋಧೋ ಗುರುಶುಶ್ರೂಷಾ ಸತ್ಯಞ್ಚ ದಶಮಂ ಸ್ಮೃತಮ್। ದಶಲಕ್ಷಣಿಕೋ ಹ್ಯೇಷ ಧರ್ಮಃ ಪ್ರೋಕ್ತಃ ಸ್ವಯಮ್ಭುವಾ

ಕೋಪವಿಲ್ಲದಿರುವುದು, ಗುರುಸೇವೆ, ಸತ್ಯವಾಡುವುದು—ಇವು ಹತ್ತನೆಯದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಈ ಹತ್ತು ಲಕ್ಷಣಗಳು ಧರ್ಮದ ಮೂಲವೆಂದು ಸ್ವಯಂಭುವು ಸಾರಿದ್ದಾರೆ.

ಭಿಕ್ಷೋರ್ವ್ರತಾನಿ ಪಞ್ಚಾತ್ರ ಪಞ್ಚೈವೋಪವ್ರತಾನಿ ಚ। ಆಚಾರಶುದ್ಧಿರ್ನಿಯಮಃ ಶೌಚಞ್ಚ ಪ್ರತಿಕರ್ಮ ಚ। ಸಮ್ಯಗ್ದರ್ಶನಮಿತ್ಯೇವಂ ಪಞ್ಚೈವೋಪವ್ರತಾನ್ಯಪಿ

ಭಿಕ್ಷುಕನಿಗೆ ಐದು ವ್ರತಗಳು ಮತ್ತು ಐದು ಉಪವ್ರತಗಳಿವೆ: ನಡವಳಿಕೆಯ ಶುದ್ಧತೆ, ನಿಯಮ, ಸ್ವಚ್ಛತೆ, ಕರ್ತವ್ಯಪಾಲನೆ ಮತ್ತು ಸಮ್ಯಗ್ದರ್ಶನ—ಇವು ಐದು ಉಪವ್ರತಗಳೂ ಹೌದು.

ಧ್ಯಾನಂ ಸಮಾಧಿರ್ಮನಸೇನ್ದ್ರಿಯಾಣಾಂ ಸಸಾಗರೈರ್ಭೈಕ್ಷಮಥೋಪಗಮ್ಯ। ಮೌನಂ ಪವಿತ್ರೋಪಚಿತೈರ್ವಿಮುಕ್ತಿಃ ಪರಿವ್ರಜೋ ಧರ್ಮಮಿಮಂ ವದನ್ತಿ

ಧ್ಯಾನ, ಸಮಾಧಿ, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣ, ಜನರೊಳಗಿಂದ ಭಿಕ್ಷೆ, ಮೌನ, ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಪವಿತ್ರತೆ—ಇವು ಪರಿವ್ರಾಜಕರ ಮುಕ್ತಿಗೆ ಮಾರ್ಗವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಸರ್ವೇ ತೇ ಶ್ರೇಯಸೇ ಪ್ರೋಕ್ತೋ ಆಶ್ರಮಾ ಬ್ರಹಮಣಾ ಸ್ವಯಮ್। ಸತ್ಯಾರ್ಜ್ಜವನ್ತಪಃ ಕ್ಷಾನ್ತಿರ್ಯೋಗೇಜ್ಯಾ ದಮಪೂರ್ವಿಕಾ

ಈ ಎಲ್ಲಾ ಆಶ್ರಮಗಳನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಪರಮ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ವಿಧಿಸಿದ್ದಾನೆ: ಸತ್ಯ, ನೀತಿ, ತಪಸ್ಸು, ಕ್ಷಮೆ, ಯೋಗ, ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ದಮನವೇ ಅವುಗಳ ಆಧಾರ.

ವೇದಾಃ ಸಾಙ್ಗಾಶ್ಚ ಯಜ್ಞಾಶ್ಚ ವ್ರತಾನಿ ನಿಯಮಾಶ್ಚ ಯೇ। ನ ಸಿದ್ಧ್ಯನ್ತಿ ಪ್ರದುಷ್ಟಸ್ಯ ಭಾವದೋಷ ಉಪಾಗತೇ

ವೇದಗಳು, ಅವುಗಳ ಅಂಗಗಳು, ಯಜ್ಞಗಳು, ವ್ರತಗಳು, ನಿಯಮಗಳು—ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೋಷವಿದ್ದವರಿಗೆ ಫಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಬಹಿಃ ಕರ್ಮಾಣಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಯನ್ತಿ ಕದಾಚನ। ಅನ್ತರ್ಭಾವಪ್ರದುಷ್ಟಸ್ಯ ಕುರ್ವತೋಽಪಿ ಪರಾಕ್ರಮಾನ್

ಹೊರಗಿನ ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಗಬಹುದು, ಆದರೆ ಒಳಗಿನ ಭಾವ ದುಷ್ಟವಾದವನು ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದರೂ ಫಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಸರ್ವಸ್ವಮಪಿ ಯೋದದ್ಯಾತ್ ಕಲುಷೇಣಾನ್ತರಾತ್ಮನಾ। ನ ತೇನ ಧರ್ಮಭಾಕ್ ಸ ಸ್ಯಾದ್ಭಾವ ಏವಾತ್ರ ಕಾರಣಮ್

ಒಬ್ಬನು ತನ್ನೆಲ್ಲವನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೂ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರತೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅವನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾರನು; ಇಲ್ಲಿ ಕಾರಣವೆಂದರೆ ಒಳಗಿನ ಭಾವವೇ.