ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಇತಸ್ತೇಭ್ಯೋ ಬಲಾ ಯೇ ತು ಸತ್ಯಶೀಲಾ ಹ್ಯಹಿಂಸಕಾಃ। ವೀತಲೋಭಾ ಜಿತಾತ್ಮಾನೋ ನಿವಸನ್ತಿ ಸ್ಮ ತೇಷು ವೈ

ಅವರಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳು, ಸತ್ಯವಂತರು, ಹಿಂಸೆಗೆ ದೂರಿರುವವರು, ಲೋಭವಿಲ್ಲದವರು, ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹ ಹೊಂದಿರುವವರು ಅಲ್ಲಿಯ ಜನರ ಮಧ್ಯೆ ವಾಸವಿದ್ದರು.

ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಣನ್ತಿ ಕುರ್ವನ್ತಿ ತೇಭ್ಯಶ್ಚಾನ್ಯೇಽಲ್ಪತೇಜಸಃ। ಏವಂ ವಿಪ್ರತಿಪನ್ನೇಷು ಪ್ರಪನ್ನೇಷು ಪರಸ್ಪರಮ್

ಅವರು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಬಲಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ; ಇತರರು ಕಡಿಮೆ ಶಕ್ತಿಯವರು ಪರಸ್ಪರ ಭಿನ್ನತೆ ಮತ್ತು ಕಲಹದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಅವರ ಮಧ್ಯೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ತೇನ ದೋಷೇಣ ತೇಷಾಂ ತಾ ಓಷಧ್ಯೋ ಮಿಷತಾಂ ತದಾ। ಪ್ರಣಷ್ಟಾ ಹ್ರಿಯಮಾಣಾ ವೈ ಮುಷ್ಟಿಬ್ಯಾಂ ಸಿಕತಾ ಯಥಾ

ಆ ದೋಷದಿಂದ, ಅವರ ಗಿಡಗಳು ಅವರ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಮಾಯವಾಗಿದವು; ಅದು ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದ ಮರಳಿನಂತೆ ಕಳೆದುಹೋಯಿತು.

ಅಗ್ರಸದ್ಭೂರ್ಯುಗಬಲಾದ್ಗ್ರಾಮ್ಯಾರಣ್ಯಾಶ್ಚತುರ್ದಶ। ಫಲಂ ಗೃಹ್ಣನ್ತಿ ಪುಷ್ಪೈಶ್ಚ ಪುಷ್ವಂ ಪತ್ರೈಶ್ಚ ಯಾಃ ಪುನಃ

ಅನೇಕ ಯುಗಗಳ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಹದಿನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಗೃಹ ಮತ್ತು ಕಾಡು ಗಿಡಗಳು, ಫಲ, ಹೂವು, ಎಲೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತವು, ಅವುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು.

ತತಸ್ತಾಸು ಪ್ರಣಷ್ಟಾಸು ವಿಭ್ರಾನ್ತಾಸ್ತಾಃ ಪ್ರಜಾಸ್ತದಾ। ಸ್ವಯಮ್ಭುವಂ ಪ್ರಭುಂ ಜಗ್ಮುಃ ಕ್ಷುಧಾವಿಷ್ಟಾಃ ಪ್ರಜಾಪತಿಮ್

ಆ ಗಿಡಗಳು ನಾಶವಾದಾಗ, ಜೀವಿಗಳು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾದರು; ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಾಧಿತರಾಗಿ, ಸ್ವಯಂಭುವಾದ ಪ್ರಭುವಾದ ಪ್ರಜಾಪತಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಹೋದರು.

ವೃತ್ತ್ಯರ್ಥಮಭಿ ಲಿಪ್ಸನ್ತ ಆದೌ ತ್ರೇತಾಯುಗಸ್ಯ ತು। ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸ್ವಯಮ್ಭೂರ್ಭಗವಾನ್ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ತಾಸಾಂ ಮನೀಷಿತಮ್

ಜೀವಿಗಳು ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ ತ್ರೇತಾ ಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಬಯಸಿದಾಗ, ಭಗವಂತ ಸ್ವಯಂಭುವಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು.

ಯುಕ್ತಂ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷದೃಷ್ಟೇನ ದರ್ಶನೇನ ವಿಚಾರ್ಯ ಚ। ಗ್ರಸ್ತಾಃ ಪೃಥಿವ್ಯಾ ಓಷಧ್ಯೋ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಪ್ರತ್ಯದುಹತ್ಪುನಃ

ಯೋಗ್ಯವಾದುದನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಂಡು, ಯುಕ್ತಿಯ ಮೂಲಕ ವಿಚಾರಿಸಿ, ಗಿಡಗಳು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೀರಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಮತ್ತೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಾಲು ಹೀರುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು.

ಕೃತ್ವಾ ವತ್ಸಂ ಸುಮೇರುಂ ತು ದುದೋಹ ಪೃಥಿವೀಮಿಮಾಮ್। ದುಗ್ಧೇಯಂ ಗೌಸ್ತದಾ ತೇನ ಬೀಜಾನಿ ಪೃಥಿವೀತಲೇ

ಸುವೇರು ಪರ್ವತವನ್ನು ಹಾಲುಗೋಮಾಳು ಮಾಡಿ, ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಾಲು ಹೀರುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು; ಆಗ ಭೂಮಿ ಹಾಲುಗೋವು ಆಗಿ, ಬೀಜಗಳು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು.

ಜಜ್ಞಿರೇ ತಾನಿ ಬೀಜಾನಿ ಗ್ರಾಮ್ಯಾರಣ್ಯಾಸ್ತು ತಾಃ ಪುನಃ। ಓಷಧ್ಯಃ ಫಲಪಾಕಾನ್ತಾಃ ಸಪ್ತಸಪ್ತದಶಾಸ್ತು ತಾಃ

ಆ ಬೀಜಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು, ಗೃಹ ಮತ್ತು ಕಾಡು ಗಿಡಗಳು; ಅವುಗಳು ಫಲಪಾಕದ ನಂತರ ಫಲ ನೀಡುವ ಗಿಡಗಳು, ಮೊದಲಿಗೆ ಏಳು, ನಂತರ ಹದಿನೇಳು ವಿಧಗಳಾಗಿದ್ದವು.

ವ್ರೀಹಯಶ್ಚ ಯವಾಶ್ಚೈವ ಗೋಧೂಮಾ ಅಣವಸ್ತಿಲಾಃ। ಪ್ರಿಯಙ್ಗವೌ ಹ್ಯುದಾರಾಶ್ಚ ಕಾರಷಾಶ್ಚ ಸತೀನಕಾಃ

ಅಕ್ಕಿ, ಜೋಳ, ಗೋಧಿ, ರಾಗಿ, ಎಳ್ಳು; ಪ್ರಿಯಂಗು, ಉದಾರ, ಕಾರಷ, ಸತೀನಕಾ.

ಮಾಷಾ ಮುದ್ಗಾ ಮಸೂರಾಶ್ಚ ನಿಷ್ಪಾವಾಃ ಸಕುಲತ್ಥಕಾಃ। ಆಢಕ್ಯಶ್ವಣಕಾಶ್ಚೈವ ಸಪ್ತಸಪ್ತದಶಾಃ ಸ್ಮೃತಾಃ

ಮಾಷ, ಮುಂಗ, ಮಸೂರ, ನಿಷ್ಪಾವ, ಕುಲತ್ತ; ಆಢಕ್ಯ ಮತ್ತು ಅಶ್ವಣಕ — ಇವುಗಳು ಏಳು ಮತ್ತು ಹದಿನೇಳು ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಇತ್ಯೇತಾ ಓಷಧೀನಾಂ ತು ಗ್ರಾಮ್ಯಾಣಾಂ ಜಾತಯಃ ಸ್ಮೃತಾಃ। ಓಷಧ್ಯೋ ಯಜ್ಞಿಯಾಶ್ಚೈವ ಗ್ರಾಮ್ಯಾರಣ್ಯಾ ಶ್ಚತುರ್ದ್ದಶ

ಇವುಗಳು ಗೃಹ ಗಿಡಗಳ ಜಾತಿಗಳು ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗಿದೆ; ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಗೃಹ ಮತ್ತು ಕಾಡು ಗಿಡಗಳು ಹದಿನಾಲ್ಕು.

ವ್ರೀಹಯಃ ಸಯವಾ ಮಾಷಾ ಗೋಧೂಮಾ ಅಣವಸ್ತಿಲಾಃ। ಪ್ರಿಯಙುಸಪ್ತಮಾ ಹ್ಯೇತೇ ಅಷ್ಟಮೀ ತು ಕುಲತ್ಥಿಕಾ

ಅಕ್ಕಿ ಜೋಳದೊಂದಿಗೆ, ಮಾಷ, ಗೋಧಿ, ರಾಗಿ, ಎಳ್ಳು; ಪ್ರಿಯಂಗು ಏಳನೆಯದು, ಕುಲತ್ತ ಎಂಟನೆಯದು.

ಶ್ಯಾಮಾಕಾ ಸ್ತ್ವಥ ನೀವಾರಾ ಜರ್ತ್ತಿಲಾಃ ಸಗವೇಧುಕಾಃ। ಕುರುವಿನ್ದಾ ವೇಣುಯವಾಸ್ತಥಾ ಮರ್ಕಟಕಾಶ್ಚ ಯೇ

ಶ್ಯಾಮಾಕ, ನೀವಾರ, ಜರ್ತ್ತಿಲ ಗವೇಧುಕ ಜೊತೆಗೆ, ಕುರವಿಂದ, ವೇಣುಯವ, ಮತ್ತು ಮಾರ್ಕಟಕ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವು.

ಗ್ರಾಮ್ಯಾರಣ್ಯಾಃ ಸ್ಮೃತಾ ಹ್ಯೇತಾ ಓಷಧ್ಯಸ್ತು ಚತುರ್ದ್ದಶ। ಉತ್ಪನ್ನಾಃ ಪ್ರಥಮಾ ಹ್ಯೇತಾ ಆದೌ ತ್ರೇತಾಯುಗಸ್ಯ ತು

ಇವುಗಳು ಗೃಹ ಮತ್ತು ಕಾಡು ಹದಿನಾಲ್ಕು ಗಿಡಗಳು ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇವುಗಳು ತ್ರೇತಾ ಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದವು.

ಅಫಾಲಕೃಷ್ಟಾ ಓಷಧ್ಯೋ ಗ್ರಾಮ್ಯಾರಣ್ಯಾಸ್ತು ಸರ್ವಶಃ। ವೃಕ್ಷಾ ಗುಲ್ಮಲತಾವಲ್ಲೀವೀರುಧಸ್ತೃಣಜಾತಯಃ

ಎಲ್ಲಾ ಗೃಹ ಮತ್ತು ಕಾಡು ಗಿಡಗಳು ಇನ್ನೂ ಫಲ ನೀಡಲಿಲ್ಲ; ಮರಗಳು, ಗುಲ್ಮಗಳು, ಲತೆಗಳು, ಬಳ್ಳಿಗಳು, ಔಷಧಿಗಳು, ಹುಲ್ಲುಗಳ ಜಾತಿಗಳು.

ಮೂಲೈಃ ಫಲೈಶ್ಚ ರೋಹಿಣ್ಯೋ ಗೃಹ್ಣನ್ ಪುಷ್ಪೈಶ್ಚ ಜಾಯತೇ। ಪೃಥ್ವೀ ದುಗ್ಧಾ ತು ಬೀಜಾನಿ ಯಾನಿ ಪೂರ್ವಂ ಸ್ವಯಮ್ಭುವಾ

ಮೂಲ ಮತ್ತು ಫಲಗಳಿಂದ ರೋಹಿಣಿ ಗಿಡಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಹೂಗಳಿಂದ ಅವು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ; ಸ್ವಯಂಭುವನು ಮೊದಲು ಭೂಮಿಯಿಂದ ಹಾಲು ಹೀರಿ ಪಡೆದ ಬೀಜಗಳು.

ಋತುಪುಷ್ಪಫಲಾಸ್ತಾ ವೈ ಓಷಧ್ಯೋ ಜಜ್ಞಿರೇ ತ್ವಿಹ। ಯದಾ ಪ್ರಸೃಷ್ಟಾ ಓಷಧ್ಯೋ ನ ಪ್ರರೇಹನ್ತಿ ತಾಃ ಪುನಃ

ಈಗ ಇಲ್ಲಿ ಋತುಹೂವು ಮತ್ತು ಫಲಗಳೊಂದಿಗೆ ಗಿಡಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು; ಗಿಡಗಳು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡಾಗ ಮತ್ತೆ ಚಲಿಸಲಿಲ್ಲ.

ತತಃ ಸ ತಾಸಾಂ ವೃತ್ತ್ಯರ್ಥಂ ವಾರ್ತ್ತೋಪಾಯಂ ಚಕಾರ ಹ। ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸ್ವಯಂಭೂರ್ಭಗವಾನ್ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಿದ್ಧಿಂ ತು ಕರ್ಮಜಾಮ್

ಆಗ, ಅವುಗಳ ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ, ಸ್ವಯಂಭುವಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಜೀವನಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿದನು.

ತತಃ ಪ್ರಭೃತ್ಯಥೌಷಧ್ಯಃ ಕೃಷ್ಟಪಚ್ಯಾಸ್ತು ಜಜ್ಞಿರೇ। ಸಂಸಿದ್ಧಾಯಾನ್ತು ವಾರ್ತ್ತಾಯಾನ್ತತಸ್ತಾಸಾಂ ಸ್ವಯಂಭುವಃ। ಮರ್ಯಾದಾಃ ಸ್ಥಾಪಯಾಮಾಸ ಯಥಾರಬ್ಧಾಃ ಪರಸ್ಪರಮ್

ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಔಷಧಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡವು. ಕೃಷಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾದಾಗ, ಸ್ವಯಂಭುವನು ಅವುಗಳ ಗಡಿಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರಾರಂಭವಾದಂತೆ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದನು.

ಯೇ ವೈ ಪರಿಗೃಹೀತಾರಸ್ತಾಸಾಮಾಸನ್ವಿಧಾತ್ಮಕಾಃ। ಇತರೇಷಾಂ ಕೃತತ್ರಾಣಾಃ ಸ್ಥಾಪಯಾಮಾಸ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾನ್

ಯಾರು ಅವುಗಳನ್ನು ಸ್ವಾಧೀನ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೋ, ಅವರು ಅವುಗಳ ನಿರ್ವಹಕರಾದರು; ಉಳಿದವರಿಗೆ ರಕ್ಷಕರನ್ನು ನೇಮಿಸಿ, ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು.

ಉಪತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಯೇ ತಾನ್ವೈ ಯಾವನ್ತೋ ನಿರ್ಭಯಾಸ್ತಥಾ। ಸತ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಯಥಾ ಭೂತಂ ಯಥಾ ಭೂತಂ ಬ್ರುವನ್ತೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಶ್ಚ ತೇ

ಯಾರು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಅವರ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಮತ್ತು ಸತ್ಯವನ್ನು ಹಾಗೆ ಹೇಳುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ಕೂಡ ಅವರೊಳಗೆ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.

ಯೇ ಚಾನ್ಯೇಪ್ಯಬಲಾಸ್ತೇಷಾಂ ವೈಶ್ಯಸಂಕರ್ಮಸಂಸ್ಥಿತಾಃ। ಕೀನಾಶಾ ನಾಶಯನ್ತಿ ಸ್ಮ ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ಪ್ರಾಗತನ್ದ್ರಿತಾಃ। ವೈಶ್ಯಾನೇವ ತು ತಾನಾಹುಃ ಕೀ ನಾಶಾನ್ ವೃತ್ತಿಸಾಧಕಾನ್

ಮತ್ತೂ ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರು ವೈಶ್ಯರ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರು; ಕೆಲಸಗಾರರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಆಗಿದ್ದನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದರು, ಹಿಂದೆ ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವರು. ಈ ಕೆಲಸಗಾರರನ್ನು ವೈಶ್ಯರೆಂದು, ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಈ ಕೆಲಸದಿಂದ ಸಾಗಿಸುವವರೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಶೋಚನ್ತಶ್ಚ ದ್ರವನ್ತಶ್ಚ ಪರಿಚರ್ಯಾಸು ಯೇ ರತಾಃ। ನಿಸ್ತೇಜಸೋಽಲ್ಪವೀರ್ಯಾಶ್ಚ ಶೂದ್ರಾಸ್ತಾನಬ್ರವೀತ್ತು ಸಃ

ಯಾರು ದುಃಖಪಡುತ್ತಾರೆ, ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ, ಶಕ್ತಿಯೂ ಬಲವೂ ಕಡಿಮೆಯಿದೆ, ಅವರನ್ನು ಅವನು ಶೂದ್ರರೆಂದು ಹೆಸರಿಸಿದನು.

ತೇಷಾಂ ಕರ್ಮಾಣಿ ಧರ್ಮಾಶ್ಚ ಬ್ರಹ್ಮಾ ತು ವ್ಯದಧಾತ್ ಪ್ರಭುಃ। ಸಂಸ್ಥಿತೌ ಪ್ರಾಕೃತಾಯಾಂ ತು ಚಾತುರ್ವರ್ಣಸ್ಯ ಸರ್ವಶಃ

ಅವರಿಗೆ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನೂ ಧರ್ಮಗಳನ್ನೂ ಬ್ರಹ್ಮನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದನು; ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣಗಳ ಮೂಲ ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೀಗೆ ವಿಧಿಸಿದನು.

ಪುನಃ ಪ್ರಜಾಸ್ತು ತಾ ಮೋಹಾತ್ ತಾನ್ ಧರ್ಮಾಂಸ್ತಾನಪಾಲಯನ್। ವರ್ಣ ಧರ್ಮೈರಜೀವನ್ತ್ಯೋ ವ್ಯರುಧ್ಯನ್ತ ಪರಸ್ಪರಮ್

ಆ ಜನರು ಮೋಹದಿಂದ ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದರು; ವರ್ಣಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಬದುಕುತ್ತಾ, ಪರಸ್ಪರ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ಬ್ರಹ್ಮಾ ತಮರ್ಥಂ ಬುದ್ಧ್ವಾ ತು ಯಾಥಾತಥ್ಯೇನ ವೈ ಪ್ರಭುಃ। ಕ್ಷತ್ರಿಯಾಣಾಂ ಬಲಂ ದಣ್ಡಂ ಯುದ್ಧಮಾಜೀವಮಾದಿಶತ್

ಬ್ರಹ್ಮನು ಆ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಗೆ ಬಲ, ದಂಡನೆ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಜೀವನೋಪಾಯವಾಗಿ ವಿಧಿಸಿದನು.

ಯಾಜನಾಧ್ಯಾಪನಂ ಚೈವ ತೃತೀಯಂ ಚ ಪರಿಗ್ರಹಮ್। ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಂ ವಿಭುಸ್ತೇಷಾಂ ಕರ್ಮಾಣ್ಯೇತಾನ್ಯಥಾದಿಶತ್

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಯಜ್ಞ ನಡೆಸುವುದು, ಪಾಠ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ದಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದನ್ನು ಕರ್ತವ್ಯಗಳಾಗಿ ವಿಧಿಸಿದನು.

ಪಾಶುಪಾಲ್ಯಂ ಚ ವಾಣಿಜ್ಯಂ ಕೃಷಿಂ ಚೈವ ವಿಶಾಂ ದದೌ। ಶಿಲ್ಪಾಜೀವಂ ಭೃತಿಞ್ಚೈವ ಶೂದ್ರಾಣಾಂ ವ್ಯದಧಾತ್ ಪ್ರಭುಃ

ವೈಶ್ಯರಿಗೆ ಪಶುಸಂರಕ್ಷಣೆ, ವ್ಯಾಪಾರ ಮತ್ತು ಕೃಷಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ಶೂದ್ರರಿಗೆ ಕೈಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಸೇವೆಯನ್ನು ಜೀವನೋಪಾಯವಾಗಿ ವಿಧಿಸಿದನು.