ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಧನೂಂಷಿ ಚೈವ ಚತ್ವಾರಿ ಶಾಖಾರಥ್ಯಾಸ್ತು ತೈಃ ಕೃತಾಃ। ಗೃಹರಥ್ಯೋಪರಥ್ಯಾಶ್ಚ ದ್ವಿಕಾಶ್ಚಾಪ್ಯುಪರಥ್ಯಕಾಃ

ಶಾಖಾ ರಸ್ತೆಗಳು ನಾಲ್ಕು ಬಿಲ್ಲುಗಳ ಅಗಲದಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಮನೆ ಮಾರ್ಗಗಳು ಮತ್ತು ಉಪಮಾರ್ಗಗಳು ಎರಡು ಬಿಲ್ಲುಗಳು, ಸಣ್ಣ ಉಪಮಾರ್ಗಗಳು ಕೂಡ ಎರಡು ಬಿಲ್ಲುಗಳ ಅಗಲ.

ಘಣ್ಟಾಪಥಶ್ಚತುಷ್ಪಾದಸ್ತ್ರಿಪದಞ್ಚ ಗೃಹಾನ್ತರಮ್। ವೃತ್ತಿಮಾರ್ಗಾಸ್ತ್ವರ್ದ್ಧಪದಂ ಪ್ರಾಗ್ವಂಶಃ ಪದಿಕಃ ಸ್ಮೃತಃ

ಘಂಟಾ ಮಾರ್ಗವು ನಾಲ್ಕು ಅಡಿ, ಮೂರು ಅಡಿ ಮಾರ್ಗವು ಮನೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ; ವೃತ್ತಾಕಾರ ಮಾರ್ಗಗಳು ಅರ್ಧ ಅಡಿ, ಪೂರ್ವದ ಸಾಲು ಪಾದಮಾರ್ಗ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಅವಸ್ಕರಂ ಪರೀವಾಹಂ ಪದಮಾತ್ರಂಸಮನ್ತತಃ। ಕೃತೇಷು ತೇಷು ಸ್ಥಾನೇಷು ಪುನಸ್ವಕ್ರುರ್ಗೃಹಾಣಿ ವೈ

ಒಂದು ಅಡಿ ಅಗಲದ ನೀರು ಕಾಲುವೆ ಸುತ್ತಲೂ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ; ಈ ಸ್ಥಳಗಳು ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ನಂತರ, ಗೃಹಸ್ಥನು ತನ್ನ ಮನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು.

ಯಥಾ ತೇ ಪೂರ್ವಮಾಸನ್ವೈ ವೃಕ್ಷಾಸ್ತು ಗೃಹಸಂಸ್ಥಿತಾಃ। ತಥಾ ಕರ್ತುಂ ಸಮಾರಬ್ಧಾಶ್ಚಿನ್ತಯಿತ್ವಾ ಪುನಃ ಪುನಃ

ಹಿಂದೆ ವೃಕ್ಷಗಳು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಂತೆ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಆ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಪುನಃ ನಿರ್ಮಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ವೃಕ್ಷಾಶ್ಚೈವಗತಾಃ ಶಾಖಾ ನ ತಾಶ್ಚೈವ ಪರಾಗತಾಃ। ಅತ ಊರ್ದ್ಧ್ವಂಗತಾ ಶ್ಚಾನ್ಯಾ ಏವಂ ತಿರ್ಯ್ಯಗ್ಗತಾಃ ಪುರಾ

ಆ ವೃಕ್ಷಗಳ ಶಾಖೆಗಳು ಹರಡಿದ್ದರೂ, ಅವು ಬೇರೆಡೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ; ಅಲ್ಲಿಂದ ಕೆಲವು ಮೇಲಕ್ಕೆ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಹಳೆಯದಂತೆ ಬದಿಗೆ ಹರಡಿದವು.

ಬುದ್ಧ್ವಾಽನ್ವಿಷ್ಯಸ್ತಥಾ ನ್ಯಾಯೋ ವೃಕ್ಷಶಾಖಾ ಯಥಾ ಗತಾಃ। ತಥಾ ಕೃತಾಸ್ತು ತೈಃ ಶಾಖಾಸ್ತಸ್ಮಾಚ್ಛಾಲಾಸ್ತು ತಾಃ ಸ್ಮೃತಾಃ

ವೃಕ್ಷಗಳ ಶಾಖೆಗಳು ಹೇಗೆ ಹರಡುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಅವರು ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಶಾಖೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಶಾಲೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಏವಂ ಪ್ರಸಿದ್ಧಾಃ ಶಾಖಾಭ್ಯಃ ಶಾಲಾಶ್ಚೈವ ಗೃಹಾಣಿ ಚ। ತಸ್ಮಾತ್ತಾ ವೈಸ್ಮೃತಾಃ ಶಾಲಾಃ ಶಾಲಾತ್ವಂ ಚೈವ ತಾಸು ತತ್

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಶಾಖೆಗಳಿಂದ ಶಾಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಮನೆಗಳು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವು ಶಾಲೆ ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಯ ಸ್ವಭಾವವೂ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಸೀದತಿ ಮನಸ್ತಾಸು ಮನಃ ಪ್ರಸಾದಯನ್ತಿ ತಾಃ। ತಸ್ಮಾದ್ಗೃಹಾಣಿ ಶಾಲಾಶ್ಚ ಪ್ರಾಸಾದಾಶ್ಚೈವ ಸಂಜ್ಞಿತಾಃ

ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಸಂತೋಷ ಪಡುತ್ತದೆ, ಅವು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಮನೆಗಳು, ಶಾಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಸಾದಗಳು ಎಂಬ ಹೆಸರು ಪಡೆದಿವೆ.

ಕೃತ್ವಾ ದ್ವನ್ದ್ವೋಪಘಾತಾಂಸ್ತಾನ್ ವಾರ್ತ್ತೋಪಾಯಮಚಿನ್ತಯನ್। ನಷ್ಟೇಷು ಮಧುನಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷೇಷು ವೈ ತದಾ। ವಿಷಾದವ್ಯಾಕುಲಾಸ್ತಾವೈ ಪ್ರಜಾಸ್ತೃಷ್ಣಾಕ್ಷುಧಾತ್ಮಿಕಾಃ

ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಘರ್ಷಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿ, ಜೀವನೋಪಾಯದ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಯೋಚಿಸಿದರು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಹನಿ ನಾಶವಾದಾಗ, ಜನರು ದುಃಖ, ತಿರುಗುಳ ಮತ್ತು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕಲುಷಿತರಾದರು.

ತತಃ ಪ್ರಾದುರ್ಬಭೌ ತಾಸಾಂ ಸಿದ್ಧಿಸ್ತ್ರೇತಾಯುಗೇ ಪುನಃ। ವಾರ್ತಾರ್ಥಸಾಧಿಕಾಪ್ಯನ್ಯಾ ವೃತ್ತಿಸ್ತಾಸಾಂ ಹಿ ಕಾಮತಃ

ಆಮೇಲೆ ತ್ರೇತಾ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಪುನಃ ಯಶಸ್ಸು ದೊರೆತಿತು; ಇನ್ನೊಂದು ಜೀವನೋಪಾಯದ ಮಾರ್ಗವು ಅವರ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಉದಯವಾಯಿತು.

ತಾಸಾಂ ವೃಷ್ಟ್ಯುದಕಾನೀಹ ಯಾನಿ ನಿಮ್ನೈರ್ಗತಾನಿ ತು। ವೃಷ್ಟ್ಯಾ ತದಭಾವತ್ಸ್ರೋತಃ ಖಾತಾನಿ ನಿಮ್ನಗಾಃ ಸ್ಮೃತಾಃ

ಮಳೆಯ ನೀರುಗಳು ಕೆಳಭಾಗಗಳಿಗೆ ಹರಿದು, ಮಳೆಯಿಂದ ಅವು ಹರಿವಾಗಿ ಬದಲಾದವು; ಆ ತೊಳಗಿದ ಕಾಲುವೆಗಳು ನದಿಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟವು.

ಏವಂ ನದ್ಯಃ ಪ್ರವೃತ್ತಾಸ್ತು ದ್ವಿತೀಯೇ ವೃಷ್ಟಿಸರ್ಜ್ಜನೇ। ಯೇ ಪರಸ್ತಾದಪಾಂ ಸ್ತೋಕಾ ಆಪನ್ನಾಃ ಪೄಥಿವೀತಲೇ

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಎರಡನೇ ಮಳೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನದಿಗಳು ಹರಿಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದವು; ಪೃಥ್ವಿಗೆ ಮೊದಲೇ ತಲುಪಿದ ಆ ನೀರಿನ ತುಂಡುಗಳು.

ಅಪಾಮ್ಭೂಮೇಶ್ಚ ಸಂಯೋಗಾದೋಷಧ್ಯಸ್ತಾಸು ಚಾಭವನ್। ಪುಷ್ಪಮೂಲಫಲಿನ್ಯಸ್ತು ಓಷಧ್ಯಸ್ತಾಃ ಪ್ರಜಜ್ಞಿರೇ

ನೀರು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಸಂಯೋಜನೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಗಿಡಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಹೂ, ಬೇರು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣು ನೀಡುವ ಔಷಧಿಗಳು ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾದವು.

ಅಫಾಲಕೃಷ್ಟಾಶ್ಚಾನುಪ್ತಾ ಗ್ರಾಮ್ಯಾಽರಣ್ಯಾಶ್ಚತುರ್ದಶ। ಋತುಪುಷ್ಪಫಲಾಶ್ಚೈವ ವೃಕ್ಷಾ ಗುಲ್ಮಾಶ್ಚ ಜಜ್ಞಿರೇ

ಬಿತ್ತದೂ, ಬಿತ್ತದೂ, ಗೃಹ ಹಾಗೂ ಕಾಡಿನ—ನಾಲ್ಕು ದಶ—ಋತುಗಳಲ್ಲಿ ಹೂ ಮತ್ತು ಹಣ್ಣು ನೀಡುವ ವೃಕ್ಷಗಳು ಹಾಗೂ ಗುಲ್ಮಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು.

ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವಶ್ಚ ತ್ರೇತಾಯಾಂ ವಾರ್ತ್ತಾಯಾಮೌಷಧಸ್ಯ ತು। ತೈನೌಷಧೇನ ವರ್ತ್ತನ್ತೇ ಪ್ರಜಾಸ್ತ್ರೇತಾಯುಗೇ ತದಾ

ತ್ರೇತಾ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಔಷಧಿಗಳು ಉದಯವಾಯಿತು; ಆ ಔಷಧಿಗಳಿಂದ ಜನರು ತ್ರೇತಾ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದರು.

ತತಃ ಪುನರಭೂತ್ತಾಸಾಂ ರಾಗೋ ಲೋಭಶ್ಚ ಸರ್ವಶಃ। ಅವಶ್ಯಮ್ಭಾವಿನಾರ್ಥೇನ ತ್ರೇತಾಯುಗವಶೇನ ತು

ಆಮೇಲೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ರಾಗ ಮತ್ತು ಲೋಭವು ಪುನಃ ಹುಟ್ಟಿತು, ತ್ರೇತಾ ಯುಗದ ಅನಿವಾರ್ಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ.

ತತಸ್ತಾಃ ಪರ್ಯಗೃಹ್ಣನ್ತ ನದೀಕ್ಷೇತ್ರಾಣಿ ಪರ್ವತಾನ್। ವೃಕ್ಷಾನ್ ಗುಲರ್ಮೌಷಧೀಶ್ಚೈವ ಪ್ರಸಹ್ಯ ತು ಯಥಾಬಲಮ್

ಆಮೇಲೆ ಅವರು ನದಿಗಳು, ಹೊಲಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ವೃಕ್ಷಗಳು, ಗುಲ್ಮಗಳು ಹಾಗೂ ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಬಲದಿಂದ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು.

ಸಿದ್ಧಾತ್ಮಾನಸ್ತು ಯೇ ಪೂರ್ವಂ ವ್ಯಾಖ್ಯಾತಾಃ ಪ್ರಾಕೃತೇ ಮಯಾ। ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಮಾನವಾಸ್ತೇ ವೈ ಉತ್ಪನ್ನಾ ಯೋಜನಾದಿಹ

ಹಿಂದೆ ನಾನು ವಿವರಿಸಿದ ಪ್ರಕೃತ ಸ್ವಭಾವದ ಸಿದ್ಧಾತ್ಮರು, ಬ್ರಹ್ಮನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಶಾನ್ತಾಶ್ಚ ಸುಷ್ಮಿಣಶ್ಚೈವ ಕರ್ಮಿಣೋ ದುಃಖಿನಸ್ತದಾ। ತತಃ ಪ್ರವರ್ತ್ತಮಾನಾಸ್ತೇ ತ್ರೇತಾಯಾಂ ಜರ್ಜ್ಞಿರೇ ಪುನಃ

ಶಾಂತರು, ಸುಮೃದುಗಳು, ಕಾರ್ಯಶೀಲರು, ಆದರೆ ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲಿದವರು, ತ್ರೇತಾ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾ ವೈಶ್ಯಾಃ ಶೂದ್ರಾ ದ್ರೋಹಿಜನಾಸ್ತಥಾ। ಭಾವಿತಾಃ ಪೂರ್ವಜಾತೀಷು ಕರ್ಮಭಿಶ್ಚ ಶುಭಾಶುಭೈಃ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ವೈಶ್ಯರು, ಶೂದ್ರರು ಮತ್ತು ದ್ವೇಷಭಾವದವರು, ತಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಶುಭ-ಅಶುಭ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ರೂಪಗೊಂಡರು.

ಇತಸ್ತೇಭ್ಯೋ ಬಲಾ ಯೇ ತು ಸತ್ಯಶೀಲಾ ಹ್ಯಹಿಂಸಕಾಃ। ವೀತಲೋಭಾ ಜಿತಾತ್ಮಾನೋ ನಿವಸನ್ತಿ ಸ್ಮ ತೇಷು ವೈ

ಅವರಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳು, ಸತ್ಯವಂತರು, ಹಿಂಸೆಗೆ ದೂರಿರುವವರು, ಲೋಭವಿಲ್ಲದವರು, ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹ ಹೊಂದಿರುವವರು ಅಲ್ಲಿಯ ಜನರ ಮಧ್ಯೆ ವಾಸವಿದ್ದರು.

ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಣನ್ತಿ ಕುರ್ವನ್ತಿ ತೇಭ್ಯಶ್ಚಾನ್ಯೇಽಲ್ಪತೇಜಸಃ। ಏವಂ ವಿಪ್ರತಿಪನ್ನೇಷು ಪ್ರಪನ್ನೇಷು ಪರಸ್ಪರಮ್

ಅವರು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಬಲಿ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೆ; ಇತರರು ಕಡಿಮೆ ಶಕ್ತಿಯವರು ಪರಸ್ಪರ ಭಿನ್ನತೆ ಮತ್ತು ಕಲಹದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಅವರ ಮಧ್ಯೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ತೇನ ದೋಷೇಣ ತೇಷಾಂ ತಾ ಓಷಧ್ಯೋ ಮಿಷತಾಂ ತದಾ। ಪ್ರಣಷ್ಟಾ ಹ್ರಿಯಮಾಣಾ ವೈ ಮುಷ್ಟಿಬ್ಯಾಂ ಸಿಕತಾ ಯಥಾ

ಆ ದೋಷದಿಂದ, ಅವರ ಗಿಡಗಳು ಅವರ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಮಾಯವಾಗಿದವು; ಅದು ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದ ಮರಳಿನಂತೆ ಕಳೆದುಹೋಯಿತು.

ಅಗ್ರಸದ್ಭೂರ್ಯುಗಬಲಾದ್ಗ್ರಾಮ್ಯಾರಣ್ಯಾಶ್ಚತುರ್ದಶ। ಫಲಂ ಗೃಹ್ಣನ್ತಿ ಪುಷ್ಪೈಶ್ಚ ಪುಷ್ವಂ ಪತ್ರೈಶ್ಚ ಯಾಃ ಪುನಃ

ಅನೇಕ ಯುಗಗಳ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಹದಿನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಗೃಹ ಮತ್ತು ಕಾಡು ಗಿಡಗಳು, ಫಲ, ಹೂವು, ಎಲೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತವು, ಅವುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು.

ತತಸ್ತಾಸು ಪ್ರಣಷ್ಟಾಸು ವಿಭ್ರಾನ್ತಾಸ್ತಾಃ ಪ್ರಜಾಸ್ತದಾ। ಸ್ವಯಮ್ಭುವಂ ಪ್ರಭುಂ ಜಗ್ಮುಃ ಕ್ಷುಧಾವಿಷ್ಟಾಃ ಪ್ರಜಾಪತಿಮ್

ಆ ಗಿಡಗಳು ನಾಶವಾದಾಗ, ಜೀವಿಗಳು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾದರು; ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಾಧಿತರಾಗಿ, ಸ್ವಯಂಭುವಾದ ಪ್ರಭುವಾದ ಪ್ರಜಾಪತಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಹೋದರು.

ವೃತ್ತ್ಯರ್ಥಮಭಿ ಲಿಪ್ಸನ್ತ ಆದೌ ತ್ರೇತಾಯುಗಸ್ಯ ತು। ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸ್ವಯಮ್ಭೂರ್ಭಗವಾನ್ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ತಾಸಾಂ ಮನೀಷಿತಮ್

ಜೀವಿಗಳು ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ ತ್ರೇತಾ ಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಬಯಸಿದಾಗ, ಭಗವಂತ ಸ್ವಯಂಭುವಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು.

ಯುಕ್ತಂ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷದೃಷ್ಟೇನ ದರ್ಶನೇನ ವಿಚಾರ್ಯ ಚ। ಗ್ರಸ್ತಾಃ ಪೃಥಿವ್ಯಾ ಓಷಧ್ಯೋ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಪ್ರತ್ಯದುಹತ್ಪುನಃ

ಯೋಗ್ಯವಾದುದನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಂಡು, ಯುಕ್ತಿಯ ಮೂಲಕ ವಿಚಾರಿಸಿ, ಗಿಡಗಳು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೀರಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಮತ್ತೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಾಲು ಹೀರುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು.

ಕೃತ್ವಾ ವತ್ಸಂ ಸುಮೇರುಂ ತು ದುದೋಹ ಪೃಥಿವೀಮಿಮಾಮ್। ದುಗ್ಧೇಯಂ ಗೌಸ್ತದಾ ತೇನ ಬೀಜಾನಿ ಪೃಥಿವೀತಲೇ

ಸುವೇರು ಪರ್ವತವನ್ನು ಹಾಲುಗೋಮಾಳು ಮಾಡಿ, ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಾಲು ಹೀರುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು; ಆಗ ಭೂಮಿ ಹಾಲುಗೋವು ಆಗಿ, ಬೀಜಗಳು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು.

ಜಜ್ಞಿರೇ ತಾನಿ ಬೀಜಾನಿ ಗ್ರಾಮ್ಯಾರಣ್ಯಾಸ್ತು ತಾಃ ಪುನಃ। ಓಷಧ್ಯಃ ಫಲಪಾಕಾನ್ತಾಃ ಸಪ್ತಸಪ್ತದಶಾಸ್ತು ತಾಃ

ಆ ಬೀಜಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು, ಗೃಹ ಮತ್ತು ಕಾಡು ಗಿಡಗಳು; ಅವುಗಳು ಫಲಪಾಕದ ನಂತರ ಫಲ ನೀಡುವ ಗಿಡಗಳು, ಮೊದಲಿಗೆ ಏಳು, ನಂತರ ಹದಿನೇಳು ವಿಧಗಳಾಗಿದ್ದವು.