ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಶ್ರೋತಸೀಸಹ ತದ್ದ್ವಾರಂ ನಿಖಾತಂ ಪುನರೇವ ಚ। ಹಸ್ತಾಷ್ಟೌ ಚ ದಶ ಶ್ರೇಷ್ಠಾ ನವಾಷ್ಟೌ ವಾಽಪರೇ ಮತಾಃ

ಅದರ ಬಾಗಿಲು ನೀರಿನ ಕಾಲುವೆಯೊಂದಿಗೆ ಕೆಳಗಡೆ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ; ಎಂಟು ಅಥವಾ ಹತ್ತು ಕೈಗಳ ಅಗಲವನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಕೆಲವರು ಒಂಬತ್ತು ಅಥವಾ ಎಂಟು ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಖೇಟಾನಾಂ ನಗರಾಣಾಞ್ಚ ಗ್ರಾಮಾಣಾಞ್ಚೈವ ಸರ್ವ್ವಶಃ। ತ್ರಿವಿಧಾನಾಞ್ಚ ದುರ್ಗಾಣಾಂ ಪರ್ವ್ವ ತೋದಕಬನ್ಧನಮ್

ದುರ್ಗಗಳು, ನಗರಗಳು, ಹಳ್ಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಮೂರು ವಿಧದ ದುರ್ಗಗಳಿಗೆ ನೀರು ಅಥವಾ ಪರ್ವತಗಳ ಮೂಲಕ ಗಡಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ತ್ರಿವಿಧಾನಾಞ್ಚ ದುರ್ಗಾಣಾಂ ವಿಷ್ಕಮ್ಭಾಯಾಮಮೇವ ಚ। ಯೋಜನಾನಾಞ್ಚ ವಿಷ್ಕಮ್ಭಮಷ್ಟಭಾಗಾರ್ದ್ಧಮಾಯತಮ್

ಮೂರು ವಿಧದ ದುರ್ಗಗಳಿಗೆ ಅಗಲ ಮತ್ತು ಉದ್ದ ಹೀಗಿದೆ: ಅಗಲವು ಯೋಜನದ ಎಂಟನೇ ಭಾಗದ ಅರ್ಧವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಪರಮಾರ್ದ್ಧಾರ್ದ್ಧಮಾಯಾಮಂ ಪ್ರಗುದಕ್‌ಪ್ರವರಂ ಪುರಮ್। ಛಿನ್ನಕರ್ಣಂ ವಿಕರ್ಣನ್ತು ವ್ಯಞ್ಜನಂ ಕೃಶಸಂಸ್ಥಿತಮ್

ನಗರದ ಉದ್ದವು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅರ್ಧದ ಅರ್ಧವಾಗಿರಬೇಕು, ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ನೀರು ಇರಬೇಕು; ಕಡಿದಿರುವ ಅಥವಾ ವಿಕೃತ ಕೋನಗಳು, ಅಸಮ ಅಥವಾ ಸಣ್ಣ ಆಕಾರ ಇರುವದು ಬೇಡ.

ವೃತ್ತಂ ಹೀನಞ್ಚ ದೀರ್ಘಞ್ಚ ನಗರಂ ನ ಪ್ರಶಸ್ಯತೇ। ಚತುರಸ್ರಾರ್ಜವಂ ದಿಕ್ಸ್ಥಂ ಪ್ರಶಸ್ತಂವೈ ಪುರಂ ಪರಮ್

ಗೋಳಾಕಾರ, ಕಡಿಮೆ ಅಥವಾ ದೀರ್ಘವಾದ ನಗರವನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಚತುಷ್ಕೋಣ, ನೇರ ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ನಗರವನ್ನು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಚತುರ್ವಿಂಶತಿರಾದ್ಯನ್ತು ಹಸ್ತಾನಷ್ಟಶತಂ ಪರಮ್। ಅತ್ರ ಮಧ್ಯಂ ಪ್ರಶಂಸನ್ತಿ ಹ್ರಸ್ವೋತ್ಕೃಷ್ಟವಿವರ್ಜ್ಜಿತಮ್

ಮುಖ್ಯ ಪ್ರಮಾಣವು ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳು, ಗರಿಷ್ಠವು ಎಂಟು ನೂರು ಕೈಗಳು; ಇದರ ಮಧ್ಯಮ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸುತ್ತಾರೆ, ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ ಅಥವಾ ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡದು ಬೇಡ.

ಅಥ ಕಿಷ್ಕುಶತಾನ್ಯಷ್ಟೌ ಪ್ರಾಹುರ್ಮುಖ್ಯನಿವೇಶನಮ್। ನಗರಾದರ್ಧವಿಷ್ಕಮ್ಭಂ ಖೇಟಂ ಗ್ರಾಮಂ ತತೋ ಬಹಿಃ

ಎಂಟು ನೂರು ಕಿಷ್ಕುಗಳು ಮುಖ್ಯ ವಾಸಸ್ಥಳ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ನಗರದ ಅರ್ಧ ಅಗಲವು ಉಪನಗರ, ಅದರ ಹೊರಗೆ ಹಳ್ಳಿ ಇರುತ್ತದೆ.

ನಗರಾದ್ಯೋಜನಂ ಖೇಟಂ ಶೇಟಾದ್ಗ್ರಾಮೋಽರ್ದ್ಧಯೋಜನಮ್। ದ್ವಿಕ್ರೋಶಂ ಪರಮಾ ಸೀಮಾ ಕ್ಷೇತ್ರಸೀಮಾ ಚತುರ್ದ್ಧನುಃ

ನಗರದಿಂದ ಒಂದು ಯೋಜನ ದೂರದಲ್ಲಿ ಉಪನಗರ, ಉಪನಗರದಿಂದ ಅರ್ಧ ಯೋಜನ ದೂರದಲ್ಲಿ ಹಳ್ಳಿ; ಗಡಿಯ ಗರಿಷ್ಠವು ಎರಡು ಕ್ರೋಶಗಳು, ಕೃಷಿ ಗಡಿ ನಾಲ್ಕು ಬಿಲ್ಲುಗಳಷ್ಟು.

ವಿಂಶದ್ಧನೂಂಷಿ ವಿಸ್ತೀರ್ಣೋ ದಿಶಾಂ ಮಾರ್ಗಸ್ತು ತೈಃ ಕೃತಃ। ವಿಂಶದ್ಧನುರ್ಗ್ರಾಮಮಾರ್ಗಃ ಸೀಮಾಮಾರ್ಗೋ ದಶೈವ ತು

ಪ್ರತಿ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಗವು ಇಪ್ಪತ್ತು ಬಿಲ್ಲುಗಳ ಅಗಲದಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ; ಹಳ್ಳಿ ಮಾರ್ಗವು ಇಪ್ಪತ್ತು ಬಿಲ್ಲುಗಳು, ಗಡಿ ಮಾರ್ಗವು ಹತ್ತು ಬಿಲ್ಲುಗಳ ಅಗಲ.

ಧನೂಂಷಿ ದಶ ವಿಸ್ತೀರ್ಣಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ ರಾಜಪಥಃ ಸ್ಮೃತಃ। ನೃವಾಜಿರಥನಾಗಾನಾಮಸಮ್ಬಾಧಃ ಸುಸಞ್ಚರಃ

ರಾಜಮಾರ್ಗವು ಹತ್ತು ಬಿಲ್ಲುಗಳ ಅಗಲವಿರುತ್ತದೆ, ಅದು ಜನರು, ಕುದುರೆಗಳು, ರಥಗಳು ಮತ್ತು ಆನೆಗಳು ಸುಲಭವಾಗಿ ಹೋಗಲು ಅಡಚಣೆ ಇಲ್ಲದೆ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಧನೂಂಷಿ ಚೈವ ಚತ್ವಾರಿ ಶಾಖಾರಥ್ಯಾಸ್ತು ತೈಃ ಕೃತಾಃ। ಗೃಹರಥ್ಯೋಪರಥ್ಯಾಶ್ಚ ದ್ವಿಕಾಶ್ಚಾಪ್ಯುಪರಥ್ಯಕಾಃ

ಶಾಖಾ ರಸ್ತೆಗಳು ನಾಲ್ಕು ಬಿಲ್ಲುಗಳ ಅಗಲದಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಮನೆ ಮಾರ್ಗಗಳು ಮತ್ತು ಉಪಮಾರ್ಗಗಳು ಎರಡು ಬಿಲ್ಲುಗಳು, ಸಣ್ಣ ಉಪಮಾರ್ಗಗಳು ಕೂಡ ಎರಡು ಬಿಲ್ಲುಗಳ ಅಗಲ.

ಘಣ್ಟಾಪಥಶ್ಚತುಷ್ಪಾದಸ್ತ್ರಿಪದಞ್ಚ ಗೃಹಾನ್ತರಮ್। ವೃತ್ತಿಮಾರ್ಗಾಸ್ತ್ವರ್ದ್ಧಪದಂ ಪ್ರಾಗ್ವಂಶಃ ಪದಿಕಃ ಸ್ಮೃತಃ

ಘಂಟಾ ಮಾರ್ಗವು ನಾಲ್ಕು ಅಡಿ, ಮೂರು ಅಡಿ ಮಾರ್ಗವು ಮನೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ; ವೃತ್ತಾಕಾರ ಮಾರ್ಗಗಳು ಅರ್ಧ ಅಡಿ, ಪೂರ್ವದ ಸಾಲು ಪಾದಮಾರ್ಗ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಅವಸ್ಕರಂ ಪರೀವಾಹಂ ಪದಮಾತ್ರಂಸಮನ್ತತಃ। ಕೃತೇಷು ತೇಷು ಸ್ಥಾನೇಷು ಪುನಸ್ವಕ್ರುರ್ಗೃಹಾಣಿ ವೈ

ಒಂದು ಅಡಿ ಅಗಲದ ನೀರು ಕಾಲುವೆ ಸುತ್ತಲೂ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ; ಈ ಸ್ಥಳಗಳು ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ನಂತರ, ಗೃಹಸ್ಥನು ತನ್ನ ಮನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು.

ಯಥಾ ತೇ ಪೂರ್ವಮಾಸನ್ವೈ ವೃಕ್ಷಾಸ್ತು ಗೃಹಸಂಸ್ಥಿತಾಃ। ತಥಾ ಕರ್ತುಂ ಸಮಾರಬ್ಧಾಶ್ಚಿನ್ತಯಿತ್ವಾ ಪುನಃ ಪುನಃ

ಹಿಂದೆ ವೃಕ್ಷಗಳು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಂತೆ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಆ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಪುನಃ ನಿರ್ಮಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ವೃಕ್ಷಾಶ್ಚೈವಗತಾಃ ಶಾಖಾ ನ ತಾಶ್ಚೈವ ಪರಾಗತಾಃ। ಅತ ಊರ್ದ್ಧ್ವಂಗತಾ ಶ್ಚಾನ್ಯಾ ಏವಂ ತಿರ್ಯ್ಯಗ್ಗತಾಃ ಪುರಾ

ಆ ವೃಕ್ಷಗಳ ಶಾಖೆಗಳು ಹರಡಿದ್ದರೂ, ಅವು ಬೇರೆಡೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ; ಅಲ್ಲಿಂದ ಕೆಲವು ಮೇಲಕ್ಕೆ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಹಳೆಯದಂತೆ ಬದಿಗೆ ಹರಡಿದವು.

ಬುದ್ಧ್ವಾಽನ್ವಿಷ್ಯಸ್ತಥಾ ನ್ಯಾಯೋ ವೃಕ್ಷಶಾಖಾ ಯಥಾ ಗತಾಃ। ತಥಾ ಕೃತಾಸ್ತು ತೈಃ ಶಾಖಾಸ್ತಸ್ಮಾಚ್ಛಾಲಾಸ್ತು ತಾಃ ಸ್ಮೃತಾಃ

ವೃಕ್ಷಗಳ ಶಾಖೆಗಳು ಹೇಗೆ ಹರಡುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಅವರು ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಶಾಖೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಶಾಲೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಏವಂ ಪ್ರಸಿದ್ಧಾಃ ಶಾಖಾಭ್ಯಃ ಶಾಲಾಶ್ಚೈವ ಗೃಹಾಣಿ ಚ। ತಸ್ಮಾತ್ತಾ ವೈಸ್ಮೃತಾಃ ಶಾಲಾಃ ಶಾಲಾತ್ವಂ ಚೈವ ತಾಸು ತತ್

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಶಾಖೆಗಳಿಂದ ಶಾಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಮನೆಗಳು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವು ಶಾಲೆ ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಯ ಸ್ವಭಾವವೂ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಸೀದತಿ ಮನಸ್ತಾಸು ಮನಃ ಪ್ರಸಾದಯನ್ತಿ ತಾಃ। ತಸ್ಮಾದ್ಗೃಹಾಣಿ ಶಾಲಾಶ್ಚ ಪ್ರಾಸಾದಾಶ್ಚೈವ ಸಂಜ್ಞಿತಾಃ

ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಸಂತೋಷ ಪಡುತ್ತದೆ, ಅವು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಮನೆಗಳು, ಶಾಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಸಾದಗಳು ಎಂಬ ಹೆಸರು ಪಡೆದಿವೆ.

ಕೃತ್ವಾ ದ್ವನ್ದ್ವೋಪಘಾತಾಂಸ್ತಾನ್ ವಾರ್ತ್ತೋಪಾಯಮಚಿನ್ತಯನ್। ನಷ್ಟೇಷು ಮಧುನಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷೇಷು ವೈ ತದಾ। ವಿಷಾದವ್ಯಾಕುಲಾಸ್ತಾವೈ ಪ್ರಜಾಸ್ತೃಷ್ಣಾಕ್ಷುಧಾತ್ಮಿಕಾಃ

ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಘರ್ಷಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿ, ಜೀವನೋಪಾಯದ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಯೋಚಿಸಿದರು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಹನಿ ನಾಶವಾದಾಗ, ಜನರು ದುಃಖ, ತಿರುಗುಳ ಮತ್ತು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕಲುಷಿತರಾದರು.

ತತಃ ಪ್ರಾದುರ್ಬಭೌ ತಾಸಾಂ ಸಿದ್ಧಿಸ್ತ್ರೇತಾಯುಗೇ ಪುನಃ। ವಾರ್ತಾರ್ಥಸಾಧಿಕಾಪ್ಯನ್ಯಾ ವೃತ್ತಿಸ್ತಾಸಾಂ ಹಿ ಕಾಮತಃ

ಆಮೇಲೆ ತ್ರೇತಾ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಪುನಃ ಯಶಸ್ಸು ದೊರೆತಿತು; ಇನ್ನೊಂದು ಜೀವನೋಪಾಯದ ಮಾರ್ಗವು ಅವರ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಉದಯವಾಯಿತು.

ತಾಸಾಂ ವೃಷ್ಟ್ಯುದಕಾನೀಹ ಯಾನಿ ನಿಮ್ನೈರ್ಗತಾನಿ ತು। ವೃಷ್ಟ್ಯಾ ತದಭಾವತ್ಸ್ರೋತಃ ಖಾತಾನಿ ನಿಮ್ನಗಾಃ ಸ್ಮೃತಾಃ

ಮಳೆಯ ನೀರುಗಳು ಕೆಳಭಾಗಗಳಿಗೆ ಹರಿದು, ಮಳೆಯಿಂದ ಅವು ಹರಿವಾಗಿ ಬದಲಾದವು; ಆ ತೊಳಗಿದ ಕಾಲುವೆಗಳು ನದಿಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟವು.

ಏವಂ ನದ್ಯಃ ಪ್ರವೃತ್ತಾಸ್ತು ದ್ವಿತೀಯೇ ವೃಷ್ಟಿಸರ್ಜ್ಜನೇ। ಯೇ ಪರಸ್ತಾದಪಾಂ ಸ್ತೋಕಾ ಆಪನ್ನಾಃ ಪೄಥಿವೀತಲೇ

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಎರಡನೇ ಮಳೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನದಿಗಳು ಹರಿಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದವು; ಪೃಥ್ವಿಗೆ ಮೊದಲೇ ತಲುಪಿದ ಆ ನೀರಿನ ತುಂಡುಗಳು.

ಅಪಾಮ್ಭೂಮೇಶ್ಚ ಸಂಯೋಗಾದೋಷಧ್ಯಸ್ತಾಸು ಚಾಭವನ್। ಪುಷ್ಪಮೂಲಫಲಿನ್ಯಸ್ತು ಓಷಧ್ಯಸ್ತಾಃ ಪ್ರಜಜ್ಞಿರೇ

ನೀರು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಸಂಯೋಜನೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಗಿಡಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಹೂ, ಬೇರು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣು ನೀಡುವ ಔಷಧಿಗಳು ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾದವು.

ಅಫಾಲಕೃಷ್ಟಾಶ್ಚಾನುಪ್ತಾ ಗ್ರಾಮ್ಯಾಽರಣ್ಯಾಶ್ಚತುರ್ದಶ। ಋತುಪುಷ್ಪಫಲಾಶ್ಚೈವ ವೃಕ್ಷಾ ಗುಲ್ಮಾಶ್ಚ ಜಜ್ಞಿರೇ

ಬಿತ್ತದೂ, ಬಿತ್ತದೂ, ಗೃಹ ಹಾಗೂ ಕಾಡಿನ—ನಾಲ್ಕು ದಶ—ಋತುಗಳಲ್ಲಿ ಹೂ ಮತ್ತು ಹಣ್ಣು ನೀಡುವ ವೃಕ್ಷಗಳು ಹಾಗೂ ಗುಲ್ಮಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು.

ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವಶ್ಚ ತ್ರೇತಾಯಾಂ ವಾರ್ತ್ತಾಯಾಮೌಷಧಸ್ಯ ತು। ತೈನೌಷಧೇನ ವರ್ತ್ತನ್ತೇ ಪ್ರಜಾಸ್ತ್ರೇತಾಯುಗೇ ತದಾ

ತ್ರೇತಾ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಔಷಧಿಗಳು ಉದಯವಾಯಿತು; ಆ ಔಷಧಿಗಳಿಂದ ಜನರು ತ್ರೇತಾ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದರು.

ತತಃ ಪುನರಭೂತ್ತಾಸಾಂ ರಾಗೋ ಲೋಭಶ್ಚ ಸರ್ವಶಃ। ಅವಶ್ಯಮ್ಭಾವಿನಾರ್ಥೇನ ತ್ರೇತಾಯುಗವಶೇನ ತು

ಆಮೇಲೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ರಾಗ ಮತ್ತು ಲೋಭವು ಪುನಃ ಹುಟ್ಟಿತು, ತ್ರೇತಾ ಯುಗದ ಅನಿವಾರ್ಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ.

ತತಸ್ತಾಃ ಪರ್ಯಗೃಹ್ಣನ್ತ ನದೀಕ್ಷೇತ್ರಾಣಿ ಪರ್ವತಾನ್। ವೃಕ್ಷಾನ್ ಗುಲರ್ಮೌಷಧೀಶ್ಚೈವ ಪ್ರಸಹ್ಯ ತು ಯಥಾಬಲಮ್

ಆಮೇಲೆ ಅವರು ನದಿಗಳು, ಹೊಲಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ವೃಕ್ಷಗಳು, ಗುಲ್ಮಗಳು ಹಾಗೂ ಔಷಧಿಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಬಲದಿಂದ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು.

ಸಿದ್ಧಾತ್ಮಾನಸ್ತು ಯೇ ಪೂರ್ವಂ ವ್ಯಾಖ್ಯಾತಾಃ ಪ್ರಾಕೃತೇ ಮಯಾ। ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಮಾನವಾಸ್ತೇ ವೈ ಉತ್ಪನ್ನಾ ಯೋಜನಾದಿಹ

ಹಿಂದೆ ನಾನು ವಿವರಿಸಿದ ಪ್ರಕೃತ ಸ್ವಭಾವದ ಸಿದ್ಧಾತ್ಮರು, ಬ್ರಹ್ಮನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಶಾನ್ತಾಶ್ಚ ಸುಷ್ಮಿಣಶ್ಚೈವ ಕರ್ಮಿಣೋ ದುಃಖಿನಸ್ತದಾ। ತತಃ ಪ್ರವರ್ತ್ತಮಾನಾಸ್ತೇ ತ್ರೇತಾಯಾಂ ಜರ್ಜ್ಞಿರೇ ಪುನಃ

ಶಾಂತರು, ಸುಮೃದುಗಳು, ಕಾರ್ಯಶೀಲರು, ಆದರೆ ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲಿದವರು, ತ್ರೇತಾ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.