ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಯಥಾಯೋಗಂ ಯಥಾಕಾಮಂ ಸಮೇಷು ವಿಷಮೇಷು ಚ। ಆರಬ್ಧಾಸ್ತೇ ನಿಕೇತಾ ವೈ ಕರ್ತ್ತಂ ಶೀತೋಷ್ಣ ವಾರಣಮ್

ಅನುಕೂಲ ಮತ್ತು ಇಚ್ಛೆಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ, ಸಮತಲ ಮತ್ತು ಅಸಮತಲ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ, ಅವರು ಚಳಿ ಮತ್ತು ಬಿಸಿಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಮನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ತತಃ ಸಂಸ್ಥಾಪಯಾಮಾಸ ಖೇಟಾನಿ ಚ ಪುರಾಣಿ ಚ। ಗ್ರಾಮಾಂಶ್ಚೈವ ಯಥಾಭಾಗಂ ತಥೈವಾನ್ತಃ ಪುರಾಣಿ ಚ

ಅವರು ನಂತರ ಕೆಟ್ಟೆಗಳು ಮತ್ತು ನಗರಗಳನ್ನು, ಹಾಗೂ ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಹಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅಂತಃಪುರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.

ತಾಸಾಮಾಯಾಮವಿಷ್ಕಮ್ಭಾನ್ ಸಂನಿವೇಶಾನ್ತರಾಣಿ ಚ। ಚಕ್ರುಸ್ತದಾ ಯಥಾಪ್ರಜ್ಞಂ ಪ್ರದೇಶಃ ಸಂಜ್ಞಿತಸ್ತು ತೈಃ

ಅವರು ನಂತರ ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಅಗಲ, ಉದ್ದ ಮತ್ತು ವಾಸಸ್ಥಳಗಳ ಮಧ್ಯದ ಅಂತರವನ್ನು ತಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು; ಆ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಅವರು ಹೀಗೆ ಹೆಸರಿಸಿದರು.

ಅಂಗುಷ್ಠಸ್ಯ ಪ್ರದೇಶಿನ್ಯಾ ವ್ಯಾಸಃ ಪ್ರಾದೇಶ ಉಚ್ಯತೇ। ತಾಲಃ ಸ್ಮೃತೋ ಮಧ್ಯಮಯಾ ಗೋಕರ್ಣಶ್ಚಾಪ್ಯನಾಮಯಾ

ಅಂಗುಷ್ಠ ಮತ್ತು ತೊಡೆಯ ಬೆರಳಿನಿಂದ ಅಳೆಯುವ ಅಗಲವನ್ನು 'ಪ್ರದೇಶ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಮಧ್ಯಮ ಬೆರಳಿನಿಂದ 'ತಾಲ', ಮತ್ತು ಅನಾಮಿಕೆಯಿಂದ 'ಗೋಕರ್ಣ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಕನಿಷ್ಠಯಾ ವಿತಸ್ತಿಸ್ತು ದ್ವಾದಶಾಙುಲ ಉಚ್ಯತೇ। ರತ್ನಿರಙ್ಗುಲಪರ್ವ್ವಾಣಿ ಸಂಖ್ಯಯಾ ತ್ವೇಕವಿಂಶತಿಃ

ಕನಿಷ್ಠ ಬೆರಳಿನಿಂದ 'ವಿತಸ್ತಿ' ಅಳೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅದು ಹನ್ನೆರಡು ಬೆರಳಿನ ಅಗಲ; 'ರತ್ನಿ' ಎಂದರೆ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಬೆರಳಿನ ಅಗಲ.

ಚತುರ್ವಿಂಶತಿಭಿಶ್ಚೈವ ಹಸ್ತಃ ಸ್ಯಾದಙ್ಗುಲಾನಿ ತು। ಕಿಷ್ಕುಃ ಸ್ಮೃತೋ ದ್ವಿರತ್ನಿಸ್ತು ದ್ವಿಚತ್ವಾರಿಂಶದಙ್ಗುಲಮ್

ಒಂದು ಕೈಯು ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಬೆರಳಿನ ಅಗಲವಿರುತ್ತದೆ; ಕಿಷ್ಕು ಎಂಬುದು ಎರಡು ರತ್ನಿ, ಅಂದರೆ ನಲವತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಬೆರಳಿನ ಅಗಲ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಚತುರ್ಹಸ್ತಂ ಧನುರ್ದಣ್ಡೋ ನಾಲಿಕಾಯುಗಮೇವ ಚ। ಧನುಃ ಸಹಸ್ರೇ ದ್ವೇ ತತ್ರ ಗವ್ಯೂತಿಸ್ತೈರ್ವಿಭಾವ್ಯತೇ

ಬಿಲ್ಲಿನ ದಂಡ ಮತ್ತು ಬಾಣದ ದಂಡಗಳು ಪ್ರತಿ ಒಂದು ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳ ಉದ್ದವಿರುತ್ತವೆ; ಎರಡು ಸಾವಿರ ಬಿಲ್ಲುಗಳಷ್ಟು ಉದ್ದವು ಗವ್ಯೂತಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಅಷ್ಟೌ ಧನುಃಸಹಸ್ರಾಣಿ ಯೋಜನಂ ತೌರ್ನಿರುಚ್ಯತೇ। ಏತೇನ ಯೋಜನೇನೈವ ಸನ್ನಿವೇಶಸ್ತತಃ ಕೃತಃ

ಎಂಟು ಸಾವಿರ ಬಿಲ್ಲುಗಳ ಉದ್ದವು ಯೋಜನ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಈ ಯೋಜನದ ಮೂಲಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಚತುರ್ಣಾಮೇವ ದುರ್ಗಾಣಾಂ ಸ್ವಸಮುತ್ಥಾನಿ ತ್ರೀಣಿ ತು। ಚತುರ್ಥಂ ಕೃತ್ರಿಮಂ ದುರ್ಗಂ ತಸ್ಯ ವಕ್ಷ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ವಿಧಿಮ್

ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ದುರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ; ನಾಲ್ಕನೇದು ಕೃತಕ ದುರ್ಗ, ಅದರ ವಿಧಾನವನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಸೌಧೋಚ್ಚವಪ್ರಪ್ರಾಕಾರಂ ಸರ್ವತಶ್ಚಾತಕಾವೃತಮ್। ತದೇಕಂ ಸ್ವಸ್ತಿಕದ್ವಾರಂ ಕುಮಾರೀಪುರಮೇವ ಚ

ಎತ್ತರದ ಮನೆಗಳು, ಹಳ್ಳಗಳು ಮತ್ತು ಗೋಡೆಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರೆದಿದ್ದು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಡು ಹುಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಆವರಿತವಾಗಿದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಶುಭದ ಬಾಗಿಲು ಇರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಕುಮಾರೀಪುರ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೋತಸೀಸಹ ತದ್ದ್ವಾರಂ ನಿಖಾತಂ ಪುನರೇವ ಚ। ಹಸ್ತಾಷ್ಟೌ ಚ ದಶ ಶ್ರೇಷ್ಠಾ ನವಾಷ್ಟೌ ವಾಽಪರೇ ಮತಾಃ

ಅದರ ಬಾಗಿಲು ನೀರಿನ ಕಾಲುವೆಯೊಂದಿಗೆ ಕೆಳಗಡೆ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ; ಎಂಟು ಅಥವಾ ಹತ್ತು ಕೈಗಳ ಅಗಲವನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಕೆಲವರು ಒಂಬತ್ತು ಅಥವಾ ಎಂಟು ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಖೇಟಾನಾಂ ನಗರಾಣಾಞ್ಚ ಗ್ರಾಮಾಣಾಞ್ಚೈವ ಸರ್ವ್ವಶಃ। ತ್ರಿವಿಧಾನಾಞ್ಚ ದುರ್ಗಾಣಾಂ ಪರ್ವ್ವ ತೋದಕಬನ್ಧನಮ್

ದುರ್ಗಗಳು, ನಗರಗಳು, ಹಳ್ಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಮೂರು ವಿಧದ ದುರ್ಗಗಳಿಗೆ ನೀರು ಅಥವಾ ಪರ್ವತಗಳ ಮೂಲಕ ಗಡಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ತ್ರಿವಿಧಾನಾಞ್ಚ ದುರ್ಗಾಣಾಂ ವಿಷ್ಕಮ್ಭಾಯಾಮಮೇವ ಚ। ಯೋಜನಾನಾಞ್ಚ ವಿಷ್ಕಮ್ಭಮಷ್ಟಭಾಗಾರ್ದ್ಧಮಾಯತಮ್

ಮೂರು ವಿಧದ ದುರ್ಗಗಳಿಗೆ ಅಗಲ ಮತ್ತು ಉದ್ದ ಹೀಗಿದೆ: ಅಗಲವು ಯೋಜನದ ಎಂಟನೇ ಭಾಗದ ಅರ್ಧವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಪರಮಾರ್ದ್ಧಾರ್ದ್ಧಮಾಯಾಮಂ ಪ್ರಗುದಕ್‌ಪ್ರವರಂ ಪುರಮ್। ಛಿನ್ನಕರ್ಣಂ ವಿಕರ್ಣನ್ತು ವ್ಯಞ್ಜನಂ ಕೃಶಸಂಸ್ಥಿತಮ್

ನಗರದ ಉದ್ದವು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅರ್ಧದ ಅರ್ಧವಾಗಿರಬೇಕು, ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ನೀರು ಇರಬೇಕು; ಕಡಿದಿರುವ ಅಥವಾ ವಿಕೃತ ಕೋನಗಳು, ಅಸಮ ಅಥವಾ ಸಣ್ಣ ಆಕಾರ ಇರುವದು ಬೇಡ.

ವೃತ್ತಂ ಹೀನಞ್ಚ ದೀರ್ಘಞ್ಚ ನಗರಂ ನ ಪ್ರಶಸ್ಯತೇ। ಚತುರಸ್ರಾರ್ಜವಂ ದಿಕ್ಸ್ಥಂ ಪ್ರಶಸ್ತಂವೈ ಪುರಂ ಪರಮ್

ಗೋಳಾಕಾರ, ಕಡಿಮೆ ಅಥವಾ ದೀರ್ಘವಾದ ನಗರವನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಚತುಷ್ಕೋಣ, ನೇರ ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ನಗರವನ್ನು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಚತುರ್ವಿಂಶತಿರಾದ್ಯನ್ತು ಹಸ್ತಾನಷ್ಟಶತಂ ಪರಮ್। ಅತ್ರ ಮಧ್ಯಂ ಪ್ರಶಂಸನ್ತಿ ಹ್ರಸ್ವೋತ್ಕೃಷ್ಟವಿವರ್ಜ್ಜಿತಮ್

ಮುಖ್ಯ ಪ್ರಮಾಣವು ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳು, ಗರಿಷ್ಠವು ಎಂಟು ನೂರು ಕೈಗಳು; ಇದರ ಮಧ್ಯಮ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸುತ್ತಾರೆ, ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ ಅಥವಾ ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡದು ಬೇಡ.

ಅಥ ಕಿಷ್ಕುಶತಾನ್ಯಷ್ಟೌ ಪ್ರಾಹುರ್ಮುಖ್ಯನಿವೇಶನಮ್। ನಗರಾದರ್ಧವಿಷ್ಕಮ್ಭಂ ಖೇಟಂ ಗ್ರಾಮಂ ತತೋ ಬಹಿಃ

ಎಂಟು ನೂರು ಕಿಷ್ಕುಗಳು ಮುಖ್ಯ ವಾಸಸ್ಥಳ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ನಗರದ ಅರ್ಧ ಅಗಲವು ಉಪನಗರ, ಅದರ ಹೊರಗೆ ಹಳ್ಳಿ ಇರುತ್ತದೆ.

ನಗರಾದ್ಯೋಜನಂ ಖೇಟಂ ಶೇಟಾದ್ಗ್ರಾಮೋಽರ್ದ್ಧಯೋಜನಮ್। ದ್ವಿಕ್ರೋಶಂ ಪರಮಾ ಸೀಮಾ ಕ್ಷೇತ್ರಸೀಮಾ ಚತುರ್ದ್ಧನುಃ

ನಗರದಿಂದ ಒಂದು ಯೋಜನ ದೂರದಲ್ಲಿ ಉಪನಗರ, ಉಪನಗರದಿಂದ ಅರ್ಧ ಯೋಜನ ದೂರದಲ್ಲಿ ಹಳ್ಳಿ; ಗಡಿಯ ಗರಿಷ್ಠವು ಎರಡು ಕ್ರೋಶಗಳು, ಕೃಷಿ ಗಡಿ ನಾಲ್ಕು ಬಿಲ್ಲುಗಳಷ್ಟು.

ವಿಂಶದ್ಧನೂಂಷಿ ವಿಸ್ತೀರ್ಣೋ ದಿಶಾಂ ಮಾರ್ಗಸ್ತು ತೈಃ ಕೃತಃ। ವಿಂಶದ್ಧನುರ್ಗ್ರಾಮಮಾರ್ಗಃ ಸೀಮಾಮಾರ್ಗೋ ದಶೈವ ತು

ಪ್ರತಿ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಗವು ಇಪ್ಪತ್ತು ಬಿಲ್ಲುಗಳ ಅಗಲದಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ; ಹಳ್ಳಿ ಮಾರ್ಗವು ಇಪ್ಪತ್ತು ಬಿಲ್ಲುಗಳು, ಗಡಿ ಮಾರ್ಗವು ಹತ್ತು ಬಿಲ್ಲುಗಳ ಅಗಲ.

ಧನೂಂಷಿ ದಶ ವಿಸ್ತೀರ್ಣಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ ರಾಜಪಥಃ ಸ್ಮೃತಃ। ನೃವಾಜಿರಥನಾಗಾನಾಮಸಮ್ಬಾಧಃ ಸುಸಞ್ಚರಃ

ರಾಜಮಾರ್ಗವು ಹತ್ತು ಬಿಲ್ಲುಗಳ ಅಗಲವಿರುತ್ತದೆ, ಅದು ಜನರು, ಕುದುರೆಗಳು, ರಥಗಳು ಮತ್ತು ಆನೆಗಳು ಸುಲಭವಾಗಿ ಹೋಗಲು ಅಡಚಣೆ ಇಲ್ಲದೆ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಧನೂಂಷಿ ಚೈವ ಚತ್ವಾರಿ ಶಾಖಾರಥ್ಯಾಸ್ತು ತೈಃ ಕೃತಾಃ। ಗೃಹರಥ್ಯೋಪರಥ್ಯಾಶ್ಚ ದ್ವಿಕಾಶ್ಚಾಪ್ಯುಪರಥ್ಯಕಾಃ

ಶಾಖಾ ರಸ್ತೆಗಳು ನಾಲ್ಕು ಬಿಲ್ಲುಗಳ ಅಗಲದಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಮನೆ ಮಾರ್ಗಗಳು ಮತ್ತು ಉಪಮಾರ್ಗಗಳು ಎರಡು ಬಿಲ್ಲುಗಳು, ಸಣ್ಣ ಉಪಮಾರ್ಗಗಳು ಕೂಡ ಎರಡು ಬಿಲ್ಲುಗಳ ಅಗಲ.

ಘಣ್ಟಾಪಥಶ್ಚತುಷ್ಪಾದಸ್ತ್ರಿಪದಞ್ಚ ಗೃಹಾನ್ತರಮ್। ವೃತ್ತಿಮಾರ್ಗಾಸ್ತ್ವರ್ದ್ಧಪದಂ ಪ್ರಾಗ್ವಂಶಃ ಪದಿಕಃ ಸ್ಮೃತಃ

ಘಂಟಾ ಮಾರ್ಗವು ನಾಲ್ಕು ಅಡಿ, ಮೂರು ಅಡಿ ಮಾರ್ಗವು ಮನೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ; ವೃತ್ತಾಕಾರ ಮಾರ್ಗಗಳು ಅರ್ಧ ಅಡಿ, ಪೂರ್ವದ ಸಾಲು ಪಾದಮಾರ್ಗ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಅವಸ್ಕರಂ ಪರೀವಾಹಂ ಪದಮಾತ್ರಂಸಮನ್ತತಃ। ಕೃತೇಷು ತೇಷು ಸ್ಥಾನೇಷು ಪುನಸ್ವಕ್ರುರ್ಗೃಹಾಣಿ ವೈ

ಒಂದು ಅಡಿ ಅಗಲದ ನೀರು ಕಾಲುವೆ ಸುತ್ತಲೂ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ; ಈ ಸ್ಥಳಗಳು ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ನಂತರ, ಗೃಹಸ್ಥನು ತನ್ನ ಮನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು.

ಯಥಾ ತೇ ಪೂರ್ವಮಾಸನ್ವೈ ವೃಕ್ಷಾಸ್ತು ಗೃಹಸಂಸ್ಥಿತಾಃ। ತಥಾ ಕರ್ತುಂ ಸಮಾರಬ್ಧಾಶ್ಚಿನ್ತಯಿತ್ವಾ ಪುನಃ ಪುನಃ

ಹಿಂದೆ ವೃಕ್ಷಗಳು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಂತೆ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಆ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಪುನಃ ನಿರ್ಮಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ವೃಕ್ಷಾಶ್ಚೈವಗತಾಃ ಶಾಖಾ ನ ತಾಶ್ಚೈವ ಪರಾಗತಾಃ। ಅತ ಊರ್ದ್ಧ್ವಂಗತಾ ಶ್ಚಾನ್ಯಾ ಏವಂ ತಿರ್ಯ್ಯಗ್ಗತಾಃ ಪುರಾ

ಆ ವೃಕ್ಷಗಳ ಶಾಖೆಗಳು ಹರಡಿದ್ದರೂ, ಅವು ಬೇರೆಡೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ; ಅಲ್ಲಿಂದ ಕೆಲವು ಮೇಲಕ್ಕೆ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಹಳೆಯದಂತೆ ಬದಿಗೆ ಹರಡಿದವು.

ಬುದ್ಧ್ವಾಽನ್ವಿಷ್ಯಸ್ತಥಾ ನ್ಯಾಯೋ ವೃಕ್ಷಶಾಖಾ ಯಥಾ ಗತಾಃ। ತಥಾ ಕೃತಾಸ್ತು ತೈಃ ಶಾಖಾಸ್ತಸ್ಮಾಚ್ಛಾಲಾಸ್ತು ತಾಃ ಸ್ಮೃತಾಃ

ವೃಕ್ಷಗಳ ಶಾಖೆಗಳು ಹೇಗೆ ಹರಡುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಅವರು ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಶಾಖೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಶಾಲೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಏವಂ ಪ್ರಸಿದ್ಧಾಃ ಶಾಖಾಭ್ಯಃ ಶಾಲಾಶ್ಚೈವ ಗೃಹಾಣಿ ಚ। ತಸ್ಮಾತ್ತಾ ವೈಸ್ಮೃತಾಃ ಶಾಲಾಃ ಶಾಲಾತ್ವಂ ಚೈವ ತಾಸು ತತ್

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಶಾಖೆಗಳಿಂದ ಶಾಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಮನೆಗಳು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವು ಶಾಲೆ ಎಂದು ನೆನಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಯ ಸ್ವಭಾವವೂ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಸೀದತಿ ಮನಸ್ತಾಸು ಮನಃ ಪ್ರಸಾದಯನ್ತಿ ತಾಃ। ತಸ್ಮಾದ್ಗೃಹಾಣಿ ಶಾಲಾಶ್ಚ ಪ್ರಾಸಾದಾಶ್ಚೈವ ಸಂಜ್ಞಿತಾಃ

ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಸಂತೋಷ ಪಡುತ್ತದೆ, ಅವು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಮನೆಗಳು, ಶಾಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಸಾದಗಳು ಎಂಬ ಹೆಸರು ಪಡೆದಿವೆ.

ಕೃತ್ವಾ ದ್ವನ್ದ್ವೋಪಘಾತಾಂಸ್ತಾನ್ ವಾರ್ತ್ತೋಪಾಯಮಚಿನ್ತಯನ್। ನಷ್ಟೇಷು ಮಧುನಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷೇಷು ವೈ ತದಾ। ವಿಷಾದವ್ಯಾಕುಲಾಸ್ತಾವೈ ಪ್ರಜಾಸ್ತೃಷ್ಣಾಕ್ಷುಧಾತ್ಮಿಕಾಃ

ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಘರ್ಷಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿ, ಜೀವನೋಪಾಯದ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಯೋಚಿಸಿದರು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಹನಿ ನಾಶವಾದಾಗ, ಜನರು ದುಃಖ, ತಿರುಗುಳ ಮತ್ತು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕಲುಷಿತರಾದರು.