ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ತತಸ್ತೇಷು ಪ್ರಣಷ್ಟೇಷು ವಿಭ್ರಾನ್ತಾ ವ್ಯಾಕುಲೇನ್ದ್ರಿಯಾಃ। ಅಭಿ ಧ್ಯಾಯನ್ತಿ ತಾಂ ಸಿದ್ಧಿಂ ಸತ್ಯಾಭಿಧ್ಯಾಯಿನಸ್ತದಾ

ಆ ಮರಗಳು ನಾಶವಾದ ಮೇಲೆ, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಗೊಂದಲಗೊಂಡು ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಅಶಾಂತವಾಗಿದ್ದಾಗ, ಸತ್ಯವಾಗಿ ಆ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಬಯಸಿದವರು ಅದನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಿದರು.

ಪ್ರಾದುರ್ಬಭೂವುಸ್ತಾಸಾಂ ಚ ವೃಕ್ಷಾಸ್ತೇ ಗೃಹಸಂಸ್ಥಿತಾಃ। ವಸ್ತ್ರಾಣಿ ಚ ಪ್ರಸೂಯನ್ತೇ ಫಲಾನ್ಯಾಭರಣಾನಿ ಚ

ಅವರಿಗೆ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ ಆ ಮರಗಳು ಪುನಃ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು; ಬಟ್ಟೆಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳು ಉತ್ಪನ್ನವಾಗಿದವು.

ತೇಷ್ವೇವ ಜಾಯತೇ ತಾಸಾಂ ಗಂಧವರ್ಣರಸಾನ್ವಿತಮ್। ಅಮಾಕ್ಷಿಕಂ ಮಹಾವೀರ್ಯಂ ಪುಟಕೇ ಪುಟಕೇ ಮಧು

ಅವರಿಗಾಗಿ, ಆ ಮರಗಳಿಂದಲೇ ಸುಗಂಧ, ಬಣ್ಣ ಮತ್ತು ರುಚಿಯುಳ್ಳ, ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಜೇನು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಗುಡ್ಡೆಯಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗಿತ್ತು.

ತೇನ ತಾ ವರ್ತಯನ್ತಿ ಸ್ಮ ಮುಖೇ ತ್ರೇತಾಯುಗಸ್ಯ ಚ। ಹೃಷ್ಟತುಷ್ಟಾಸ್ತಯಾ ಸಿದ್ಧ್ಯಾ ಪ್ರಜಾ ವೈ ವಿಗತಜ್ವರಾಃ

ಆ ಸಾಧನೆಯಿಂದ, ಅವರು ತ್ರೇತಾ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಆ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಸಂತೃಪ್ತಿಯಿಂದ, ಜನರು ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದರು.

ಪುನಃ ಕಾಲಾಂತರೇಣೈವ ಪುನರ್ಲ್ಲೋಭಾವೃತಾಸ್ತು ತಾಃ। ವೃಕ್ಷಾಂಸ್ತಾನ್ ಪರ್ಯಗೃಹ್ಣನ್ತ ಮಧು ವಾ ಮಾಕ್ಷಿಕಂ ಬಲಾತ್

ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ಕಾಲದ ನಂತರ, ಲೋಭದಿಂದ ಆವರಿತರಾಗಿ, ಅವರು ಆ ಮರಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಜೇನು ಅಥವಾ ಜೇನುತುಪ್ಪವನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು.

ತಾಸಾಂ ತೇನಾಪಚಾರೇಣ ಪುನರ್ಲ್ಲೋಕಕೃತೇನ ವೈ। ಪ್ರಣಷ್ಟಾ ಮಧುನಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಾಃ ವ್ಕಚಿತ್ ವ್ಕಚಿತ್

ಅವರ ಆ ತಪ್ಪಿನಿಂದ, ಮತ್ತೆ ಜನರ ಕಾರಣದಿಂದ, ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಜೇನು ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ನಾಶವಾಗಿದವು.

ತಸ್ಯಾಮೇವಾಲ್ಪಶಿಷ್ಟಾಯಾಂ ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲವಶಾತ್ತದಾ। ಪ್ರಾವರ್ತಂತ ತದಾ ತಾಸಾಂ ದ್ವಂದ್ವಾನ್ಯಭ್ಯುತ್ಥಿತಾನಿ ತು

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದ್ದಾಗ, ಸಂಧ್ಯಾ ಕಾಲದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ, ಅವರಲ್ಲಿ ವಿರುದ್ಧಗಳ ಜೋಡಿಗಳು ಉಂಟಾಗಿದವು.

ಶೀತವಾತಾತಪೈಸ್ತೀವ್ರೈಸ್ತತಸ್ತಾ ದುಃಖಿತಾ ಭೃಶಮ್

ಅವರು ತೀವ್ರವಾದ ಚಳಿ, ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಬಿಸಿಯಿಂದ ಬಹಳ ದುಃಖಪಡಿದರು.

ಕೃತ್ವಾ ದ್ವಂದ್ವ ಪ್ರತೀಕಾರಂ ನಿಕೇತಾನಿ ಹಿ ಭೋಜಿರೇ। ಪೂರ್ವಂ ನಿಕಮಿಪಾರಾಸ್ತೇ ಅನಿಕೇತಾಶ್ರಯಾ ಭೃಶಮ್

ವಿರುದ್ಧಗಳ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ತಡೆಯಲು, ಅವರು ಮನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು; ಮೊದಲು ಅವರು ಬಹಳಷ್ಟು ಕಾಲ ಮನೆ ಇಲ್ಲದೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಯಥಾಯೋಗ್ಯಂ ಯಥಾಪ್ರೀತಿ ನಿಕೇತೇಷ್ವವಸನ್ ಪುನಃ। ಮರುಧನ್ವಸು ನಿಮ್ನೇಷು ಪರ್ವತೇಷು ನದೀಷು ಚ। ಸಂಶ್ರಯನ್ತಿ ಚ ದುರ್ಗಾಣಿ ಧನ್ವಾನಂ ಶಾಶ್ವತೋದಕಮ್

ಅನುಕೂಲ ಮತ್ತು ಇಚ್ಛೆಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ, ಅವರು ಮತ್ತೆ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸ ಮಾಡಿದರು—ಮೈದಾನಗಳಲ್ಲಿ, ಮರಳುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ತಗ್ಗು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನದಿಗಳಲ್ಲಿ; ಅವರು ದುರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತ ನೀರಿರುವ ಮರಳುಭೂಮಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದರು.

ಯಥಾಯೋಗಂ ಯಥಾಕಾಮಂ ಸಮೇಷು ವಿಷಮೇಷು ಚ। ಆರಬ್ಧಾಸ್ತೇ ನಿಕೇತಾ ವೈ ಕರ್ತ್ತಂ ಶೀತೋಷ್ಣ ವಾರಣಮ್

ಅನುಕೂಲ ಮತ್ತು ಇಚ್ಛೆಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ, ಸಮತಲ ಮತ್ತು ಅಸಮತಲ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ, ಅವರು ಚಳಿ ಮತ್ತು ಬಿಸಿಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಮನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ತತಃ ಸಂಸ್ಥಾಪಯಾಮಾಸ ಖೇಟಾನಿ ಚ ಪುರಾಣಿ ಚ। ಗ್ರಾಮಾಂಶ್ಚೈವ ಯಥಾಭಾಗಂ ತಥೈವಾನ್ತಃ ಪುರಾಣಿ ಚ

ಅವರು ನಂತರ ಕೆಟ್ಟೆಗಳು ಮತ್ತು ನಗರಗಳನ್ನು, ಹಾಗೂ ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಹಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅಂತಃಪುರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು.

ತಾಸಾಮಾಯಾಮವಿಷ್ಕಮ್ಭಾನ್ ಸಂನಿವೇಶಾನ್ತರಾಣಿ ಚ। ಚಕ್ರುಸ್ತದಾ ಯಥಾಪ್ರಜ್ಞಂ ಪ್ರದೇಶಃ ಸಂಜ್ಞಿತಸ್ತು ತೈಃ

ಅವರು ನಂತರ ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಅಗಲ, ಉದ್ದ ಮತ್ತು ವಾಸಸ್ಥಳಗಳ ಮಧ್ಯದ ಅಂತರವನ್ನು ತಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು; ಆ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಅವರು ಹೀಗೆ ಹೆಸರಿಸಿದರು.

ಅಂಗುಷ್ಠಸ್ಯ ಪ್ರದೇಶಿನ್ಯಾ ವ್ಯಾಸಃ ಪ್ರಾದೇಶ ಉಚ್ಯತೇ। ತಾಲಃ ಸ್ಮೃತೋ ಮಧ್ಯಮಯಾ ಗೋಕರ್ಣಶ್ಚಾಪ್ಯನಾಮಯಾ

ಅಂಗುಷ್ಠ ಮತ್ತು ತೊಡೆಯ ಬೆರಳಿನಿಂದ ಅಳೆಯುವ ಅಗಲವನ್ನು 'ಪ್ರದೇಶ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಮಧ್ಯಮ ಬೆರಳಿನಿಂದ 'ತಾಲ', ಮತ್ತು ಅನಾಮಿಕೆಯಿಂದ 'ಗೋಕರ್ಣ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಕನಿಷ್ಠಯಾ ವಿತಸ್ತಿಸ್ತು ದ್ವಾದಶಾಙುಲ ಉಚ್ಯತೇ। ರತ್ನಿರಙ್ಗುಲಪರ್ವ್ವಾಣಿ ಸಂಖ್ಯಯಾ ತ್ವೇಕವಿಂಶತಿಃ

ಕನಿಷ್ಠ ಬೆರಳಿನಿಂದ 'ವಿತಸ್ತಿ' ಅಳೆಯುತ್ತಾರೆ, ಅದು ಹನ್ನೆರಡು ಬೆರಳಿನ ಅಗಲ; 'ರತ್ನಿ' ಎಂದರೆ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಬೆರಳಿನ ಅಗಲ.

ಚತುರ್ವಿಂಶತಿಭಿಶ್ಚೈವ ಹಸ್ತಃ ಸ್ಯಾದಙ್ಗುಲಾನಿ ತು। ಕಿಷ್ಕುಃ ಸ್ಮೃತೋ ದ್ವಿರತ್ನಿಸ್ತು ದ್ವಿಚತ್ವಾರಿಂಶದಙ್ಗುಲಮ್

ಒಂದು ಕೈಯು ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಬೆರಳಿನ ಅಗಲವಿರುತ್ತದೆ; ಕಿಷ್ಕು ಎಂಬುದು ಎರಡು ರತ್ನಿ, ಅಂದರೆ ನಲವತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಬೆರಳಿನ ಅಗಲ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಚತುರ್ಹಸ್ತಂ ಧನುರ್ದಣ್ಡೋ ನಾಲಿಕಾಯುಗಮೇವ ಚ। ಧನುಃ ಸಹಸ್ರೇ ದ್ವೇ ತತ್ರ ಗವ್ಯೂತಿಸ್ತೈರ್ವಿಭಾವ್ಯತೇ

ಬಿಲ್ಲಿನ ದಂಡ ಮತ್ತು ಬಾಣದ ದಂಡಗಳು ಪ್ರತಿ ಒಂದು ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳ ಉದ್ದವಿರುತ್ತವೆ; ಎರಡು ಸಾವಿರ ಬಿಲ್ಲುಗಳಷ್ಟು ಉದ್ದವು ಗವ್ಯೂತಿ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಅಷ್ಟೌ ಧನುಃಸಹಸ್ರಾಣಿ ಯೋಜನಂ ತೌರ್ನಿರುಚ್ಯತೇ। ಏತೇನ ಯೋಜನೇನೈವ ಸನ್ನಿವೇಶಸ್ತತಃ ಕೃತಃ

ಎಂಟು ಸಾವಿರ ಬಿಲ್ಲುಗಳ ಉದ್ದವು ಯೋಜನ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಈ ಯೋಜನದ ಮೂಲಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಚತುರ್ಣಾಮೇವ ದುರ್ಗಾಣಾಂ ಸ್ವಸಮುತ್ಥಾನಿ ತ್ರೀಣಿ ತು। ಚತುರ್ಥಂ ಕೃತ್ರಿಮಂ ದುರ್ಗಂ ತಸ್ಯ ವಕ್ಷ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ವಿಧಿಮ್

ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ದುರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ; ನಾಲ್ಕನೇದು ಕೃತಕ ದುರ್ಗ, ಅದರ ವಿಧಾನವನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಸೌಧೋಚ್ಚವಪ್ರಪ್ರಾಕಾರಂ ಸರ್ವತಶ್ಚಾತಕಾವೃತಮ್। ತದೇಕಂ ಸ್ವಸ್ತಿಕದ್ವಾರಂ ಕುಮಾರೀಪುರಮೇವ ಚ

ಎತ್ತರದ ಮನೆಗಳು, ಹಳ್ಳಗಳು ಮತ್ತು ಗೋಡೆಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರೆದಿದ್ದು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಡು ಹುಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಆವರಿತವಾಗಿದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಶುಭದ ಬಾಗಿಲು ಇರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಕುಮಾರೀಪುರ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೋತಸೀಸಹ ತದ್ದ್ವಾರಂ ನಿಖಾತಂ ಪುನರೇವ ಚ। ಹಸ್ತಾಷ್ಟೌ ಚ ದಶ ಶ್ರೇಷ್ಠಾ ನವಾಷ್ಟೌ ವಾಽಪರೇ ಮತಾಃ

ಅದರ ಬಾಗಿಲು ನೀರಿನ ಕಾಲುವೆಯೊಂದಿಗೆ ಕೆಳಗಡೆ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ; ಎಂಟು ಅಥವಾ ಹತ್ತು ಕೈಗಳ ಅಗಲವನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಕೆಲವರು ಒಂಬತ್ತು ಅಥವಾ ಎಂಟು ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಖೇಟಾನಾಂ ನಗರಾಣಾಞ್ಚ ಗ್ರಾಮಾಣಾಞ್ಚೈವ ಸರ್ವ್ವಶಃ। ತ್ರಿವಿಧಾನಾಞ್ಚ ದುರ್ಗಾಣಾಂ ಪರ್ವ್ವ ತೋದಕಬನ್ಧನಮ್

ದುರ್ಗಗಳು, ನಗರಗಳು, ಹಳ್ಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಮೂರು ವಿಧದ ದುರ್ಗಗಳಿಗೆ ನೀರು ಅಥವಾ ಪರ್ವತಗಳ ಮೂಲಕ ಗಡಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ತ್ರಿವಿಧಾನಾಞ್ಚ ದುರ್ಗಾಣಾಂ ವಿಷ್ಕಮ್ಭಾಯಾಮಮೇವ ಚ। ಯೋಜನಾನಾಞ್ಚ ವಿಷ್ಕಮ್ಭಮಷ್ಟಭಾಗಾರ್ದ್ಧಮಾಯತಮ್

ಮೂರು ವಿಧದ ದುರ್ಗಗಳಿಗೆ ಅಗಲ ಮತ್ತು ಉದ್ದ ಹೀಗಿದೆ: ಅಗಲವು ಯೋಜನದ ಎಂಟನೇ ಭಾಗದ ಅರ್ಧವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಪರಮಾರ್ದ್ಧಾರ್ದ್ಧಮಾಯಾಮಂ ಪ್ರಗುದಕ್‌ಪ್ರವರಂ ಪುರಮ್। ಛಿನ್ನಕರ್ಣಂ ವಿಕರ್ಣನ್ತು ವ್ಯಞ್ಜನಂ ಕೃಶಸಂಸ್ಥಿತಮ್

ನಗರದ ಉದ್ದವು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅರ್ಧದ ಅರ್ಧವಾಗಿರಬೇಕು, ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ನೀರು ಇರಬೇಕು; ಕಡಿದಿರುವ ಅಥವಾ ವಿಕೃತ ಕೋನಗಳು, ಅಸಮ ಅಥವಾ ಸಣ್ಣ ಆಕಾರ ಇರುವದು ಬೇಡ.

ವೃತ್ತಂ ಹೀನಞ್ಚ ದೀರ್ಘಞ್ಚ ನಗರಂ ನ ಪ್ರಶಸ್ಯತೇ। ಚತುರಸ್ರಾರ್ಜವಂ ದಿಕ್ಸ್ಥಂ ಪ್ರಶಸ್ತಂವೈ ಪುರಂ ಪರಮ್

ಗೋಳಾಕಾರ, ಕಡಿಮೆ ಅಥವಾ ದೀರ್ಘವಾದ ನಗರವನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಚತುಷ್ಕೋಣ, ನೇರ ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ನಗರವನ್ನು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಚತುರ್ವಿಂಶತಿರಾದ್ಯನ್ತು ಹಸ್ತಾನಷ್ಟಶತಂ ಪರಮ್। ಅತ್ರ ಮಧ್ಯಂ ಪ್ರಶಂಸನ್ತಿ ಹ್ರಸ್ವೋತ್ಕೃಷ್ಟವಿವರ್ಜ್ಜಿತಮ್

ಮುಖ್ಯ ಪ್ರಮಾಣವು ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳು, ಗರಿಷ್ಠವು ಎಂಟು ನೂರು ಕೈಗಳು; ಇದರ ಮಧ್ಯಮ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸುತ್ತಾರೆ, ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ ಅಥವಾ ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡದು ಬೇಡ.

ಅಥ ಕಿಷ್ಕುಶತಾನ್ಯಷ್ಟೌ ಪ್ರಾಹುರ್ಮುಖ್ಯನಿವೇಶನಮ್। ನಗರಾದರ್ಧವಿಷ್ಕಮ್ಭಂ ಖೇಟಂ ಗ್ರಾಮಂ ತತೋ ಬಹಿಃ

ಎಂಟು ನೂರು ಕಿಷ್ಕುಗಳು ಮುಖ್ಯ ವಾಸಸ್ಥಳ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ನಗರದ ಅರ್ಧ ಅಗಲವು ಉಪನಗರ, ಅದರ ಹೊರಗೆ ಹಳ್ಳಿ ಇರುತ್ತದೆ.

ನಗರಾದ್ಯೋಜನಂ ಖೇಟಂ ಶೇಟಾದ್ಗ್ರಾಮೋಽರ್ದ್ಧಯೋಜನಮ್। ದ್ವಿಕ್ರೋಶಂ ಪರಮಾ ಸೀಮಾ ಕ್ಷೇತ್ರಸೀಮಾ ಚತುರ್ದ್ಧನುಃ

ನಗರದಿಂದ ಒಂದು ಯೋಜನ ದೂರದಲ್ಲಿ ಉಪನಗರ, ಉಪನಗರದಿಂದ ಅರ್ಧ ಯೋಜನ ದೂರದಲ್ಲಿ ಹಳ್ಳಿ; ಗಡಿಯ ಗರಿಷ್ಠವು ಎರಡು ಕ್ರೋಶಗಳು, ಕೃಷಿ ಗಡಿ ನಾಲ್ಕು ಬಿಲ್ಲುಗಳಷ್ಟು.

ವಿಂಶದ್ಧನೂಂಷಿ ವಿಸ್ತೀರ್ಣೋ ದಿಶಾಂ ಮಾರ್ಗಸ್ತು ತೈಃ ಕೃತಃ। ವಿಂಶದ್ಧನುರ್ಗ್ರಾಮಮಾರ್ಗಃ ಸೀಮಾಮಾರ್ಗೋ ದಶೈವ ತು

ಪ್ರತಿ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಗವು ಇಪ್ಪತ್ತು ಬಿಲ್ಲುಗಳ ಅಗಲದಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ; ಹಳ್ಳಿ ಮಾರ್ಗವು ಇಪ್ಪತ್ತು ಬಿಲ್ಲುಗಳು, ಗಡಿ ಮಾರ್ಗವು ಹತ್ತು ಬಿಲ್ಲುಗಳ ಅಗಲ.