ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಸರ್ವಕಾಮಸುಖಃ ಕಾಲೋ ನಾತ್ಯರ್ಥಂ ಹ್ಯುಷ್ಣಶೀತತಾ। ಮನೋಭಿಲಷಿತಾಃ ಕಾಮಾಸ್ತಾಸಾಂ ಸರ್ವತ್ರ ಸರ್ವದಾ

ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಇಚ್ಛೆಗಳೂ ಪೂರೈಸಲ್ಪಟ್ಟವು, ಅತಿಯಾದ ಚಳಿ ಅಥವಾ ಬಿಸಿಲು ಇರಲಿಲ್ಲ; ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬರುವ ಕಾಮನೆಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಯಾವಾಗಲೂ ಈಡೇರುತ್ತಿದ್ದವು.

ಉತ್ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ವೈ ತಾಭಿರ್ಧ್ಯಾತಾ ರಸೋತ್ಥಿತಾಃ। ಬಲವರ್ಣಕರೀ ತಾಸಾಂ ಸಿದ್ಧಿಃ ಸಾ ರೋಗನಾಶಿನೀ

ಭೂಮಿಯಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸುವ ರಸವನ್ನು ಅವರು ಧ್ಯಾನಿಸಿದಾಗ ಅದು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಬರುವುದಿತ್ತು; ಆ ಸಾಧನೆ ಅವರಿಗೆ ಬಲ, ವರ್ಣವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ರೋಗವನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು.

ಅಸಂಸ್ಕಾರ್ಯೈಃ ಶರೀರೈಶ್ಚ ಪ್ರಜಾಸ್ತಾಃ ಸ್ಥಿರಯೌವನಾಃ। ತಾಸಾಂ ವಿಶುದ್ಧಾತ್ ಸಙ್ಕಲ್ಪಾಜ್ಜಾಯನ್ತೇ ಮಿಥುನಾಃ ಪ್ರಜಾಃ

ಶುದ್ಧೀಕರಣವಿಲ್ಲದ ದೇಹಗಳೊಂದಿಗೆ ಆ ಪ್ರಜೆಗಳು ಸದಾ ಯೌವನದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದರು; ಅವರ ಶುದ್ಧ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಜೋಡಿಯಾಗಿ ಸಂತಾನ ಹುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದರು.

ಸಮಂ ಜನ್ಮ ಚ ರೂಪಞ್ಚ ಮ್ರಿಯನ್ತೇ ಚೈವ ತಾಃ ಸಮಮ್। ತದಾ ಸತ್ಯಮಲೋಭಶ್ಚ ಕ್ಷಮಾ ತುಷ್ಟಿಃ ಸುಖಂ ದಮಃ

ಜನನ ಮತ್ತು ರೂಪ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನವಾಗಿತ್ತು, ಮರಣವೂ ಒಂದೇ ರೀತಿಯದು; ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ, ಲೋಭರಹಿತತೆ, ಕ್ಷಮೆ, ತೃಪ್ತಿ, ಸುಖ ಮತ್ತು ದಮನ ಇದ್ದವು.

ನಿರ್ವಿಶೇಷಾಃ ಕೃತಾಃ ಸರ್ವಾ ರೂಪಾಯುಃಶೀಲಚೇಷ್ಟಿತೈಃ। ಅಬುದ್ಧಿಪೂರ್ವಕಂ ವೃತ್ತಂ ಪ್ರಜಾನಾಂ ಜಾಯತೇ ಸ್ವಯಮ್

ಎಲ್ಲರೂ ರೂಪ, ಆಯುಷ್ಯ, ಸ್ವಭಾವ ಮತ್ತು ನಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ಒಂದೇ ರೀತಿಯವರಾಗಿದ್ದರು; ಆ ಪ್ರಜೆಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆ ಸ್ವಯಂಸ್ಫೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಯೋಚನೆ ಇಲ್ಲದೆ.

ಅಪ್ರವೃತ್ತಿಃ ಕೃತಯುಗೇ ಕರ್ಮಣೋಃ ಶುಭಪಾಪಯೋಃ। ವರ್ಣಾಶ್ರಮವ್ಯವಸ್ಥಾಶ್ಚ ನ ತದಾಸನ್ನ ಸಙ್ಕರಃ

ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಶುಭ ಅಥವಾ ಪಾಪಕರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗುವಿಕೆ ಇರಲಿಲ್ಲ; ವರ್ಣಾಶ್ರಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇದ್ದರೂ, ಅದರಲ್ಲಿಯೂ ಮಿಶ್ರಣ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಅನಿಚ್ಛಾದ್ವೇಷಯುಕ್ತಾಸ್ತೇ ವರ್ತ್ತಯನ್ತಿ ಪರಸ್ಪರಮ್। ತುಲ್ಯರೂಪಾಯುಷಃ ಸರ್ವಾ ಅಧಮೋತ್ತಮವರ್ಜ್ಜಿತಾಃ

ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಇಚ್ಛೆ ಅಥವಾ ದ್ವೇಷವಿಲ್ಲದೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಎಲ್ಲರೂ ರೂಪ ಮತ್ತು ಆಯುಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಮಾನರಾಗಿದ್ದರು, ಹೀನ-ಉತ್ತಮ ಎಂಬ ಭೇದವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಸುಖಪ್ರಾಯಾ ಹ್ಯಶೋಕಾಶ್ಚ ಉತ್ಪದ್ಯನ್ತೇ ಕೃತೇ ಯುಗೇ। ನಿತ್ಯಪ್ರಹೃಷ್ಟಮನಸೋ ಮಹಾಸತ್ತ್ವಾ ಮಹಾಬಲಾಃ

ಅವರು ಬಹುಪಾಲು ಸುಖದಿಂದ, ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದರು; ಸದಾ ಹರ್ಷಭರಿತ ಮನಸ್ಸು, ಮಹಾ ಶುದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಬಲ ಹೊಂದಿದ್ದರು.

ಲಾಭಾಲಾಭೌ ನಾಸ್ವಾಸ್ತಾಂ ಮಿತ್ರಾಮಿತ್ರೇ ಪ್ರಿಯಾಪ್ರಿಯೇ। ಮನಸಾ ವಿಷಯಸ್ತಾಸಾನ್ನಿರೀಹಾಣಾಂ ಪ್ರವರ್ತ್ತತೇ। ನ ಲಿಪ್ಸನ್ತಿ ಹಿ ತಾಽನ್ಯೋನ್ಯನ್ನಾನುಗೃಹ್ಣನ್ತಿ ಚೈವ ಹಿ

ಲಾಭ-ನಷ್ಟ, ಸ್ನೇಹಿ-ಶತ್ರು, ಪ್ರಿಯ-ಅಪ್ರಿಯ ಎಂಬ ಭೇದಗಳೇ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಇಚ್ಛಾರಹಿತರಿಗೆ ವಿಷಯಗಳು ಕೇವಲ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ; ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಆಸೆಪಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಸಹಾಯವೂ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಧ್ಯಾನಂ ಪರಂ ಕೃತಯುಗೇ ತ್ರೇತಾಯಾಂ ಜ್ಞಾನಮುಚ್ಯತೇ। ಪ್ರವೃತ್ತಂ ದ್ವಾಪರೇ ಯಜ್ಞಂ ದಾನಂ ಕಲಿಯುಗೇ ವರಮ್

ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವೇ ಮುಖ್ಯ, ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞವೇ ನಡೆಯಿತು, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ದಾನವೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ.

ಸತ್ತ್ವಂ ಕೃತಂ ರಜಸ್ತ್ರೇತಾ ದ್ವಾಪರನ್ತು ರಜಸ್ತಮೌ। ಕಲೌ ತಮಸ್ತು ವಿಜ್ಞೇಯಂ ಯುಗವೃತ್ತವಶೇನ ತು

ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಸತ್ವಗುಣವು ಪ್ರಬಲ, ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ರಜೋಗುಣವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ, ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ರಜೋಗುಣ ಮತ್ತು ತಮೋಗುಣ ಎರಡೂ ಇದ್ದವು, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ತಮೋಗುಣ ಮಾತ್ರ ಇದೆ; ಇದು ಯುಗಗಳ ಸ್ವಭಾವದಂತೆ.

ಕಾಲಃ ಕೃತೇ ಯುಗೇ ತ್ವೇಷ ತಸ್ಯ ಸಂಖ್ಯಾನ್ನಿಬೋಧತ। ಚತ್ವಾರಿ ತು ಸಹಸ್ರಾಣಿ ವರ್ಷಾಣಾಂ ತ್ತ ಕೃತಂ ಯುಗಮ್

ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಕಾಲದ ಗಣನೆ ಹೀಗಿದೆ: ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಕೃತಯುಗದ ಅವಧಿ.

ಸನ್ಧ್ಯಾಂಶೌ ತಸ್ಯ ದಿವ್ಯಾನಿ ಶತಾನ್ಯಷ್ಟೌ ಚ ಸಂಖ್ಯಯಾ। ತದಾ ತಾಸಾಂ ಬಭೂವಾಯುರ್ನ್ನ ಚ ಕ್ಲೇಶವಿಪತ್ತಯಃ

ಆ ಯುಗದ ಸಂಧ್ಯಾ ಭಾಗಗಳು ಎಂಟು ನೂರು ದೇವವರ್ಷಗಳಾಗಿವೆ; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಾಯು ಇದ್ದನು, ದುಃಖ ಅಥವಾ ವಿಪತ್ತುಗಳಿರಲಿಲ್ಲ.

ತತಃ ಕೃತಯುಗೇ ತಸ್ಮಿನ್ ಸನ್ಧ್ಯಾಂಶೇ ಹಿ ಗತೇ ತು ವೈಃ। ಪಾದಾವಶಿಷ್ಟೋ ಭವತಿ ಯುಗಧರ್ಮಸ್ತು ಸರ್ವಶಃ

ಕೃತಯುಗದ ಸಂಧ್ಯಾ ಭಾಗವು ಮುಗಿದ ನಂತರ, ಯುಗಧರ್ಮದ ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಉಳಿದಿರುತ್ತದೆ, ಅದರ ಗುಣಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ.

ಸನ್ಧ್ಯಾಯಾಮಪ್ಯತೀತಾಯಾಮನ್ತಕಾಲೇ ಯುಗಸ್ಯ ತು। ಪಾದತಶ್ವಾವತಿಷ್ಠೇತ್ತು ಸನ್ಧ್ಯಾಧರ್ಮೋ ಯುಗಸ್ಯ ತು। ಏವಂ ಕೃತೇ ತು ನಿಃಶೇಷೇ ಸಿದ್ಧಿ ಸ್ತ್ವನ್ತರ್ದಧೇ ತದಾ

ಸಂಧ್ಯಾ ಭಾಗವು ಮುಗಿದಾಗ, ಯುಗದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಧ್ಯಾ ಧರ್ಮದ ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಉಳಿದಿರುತ್ತದೆ; ಹಾಗಾಗಿ ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಿದ್ಧಿ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಳಿದುಹೋಗುತ್ತದೆ.

ತಸ್ಯಾಞ್ಚ ಸಿದ್ಧೌ ಭ್ರಷ್ಟಾಯಾಂ ಮಾನಸ್ಯಾಮಭವತ್ತತಃ। ಸಿದ್ಧಿರನ್ಯಾ ಯುಗೇ ತಸ್ಮಿಸ್ತ್ರೇತಾಯಾಮನ್ತರೇ ಕೃತಾಃ

ಆ ಸಿದ್ಧಿ ಕಳೆದುಹೋದಾಗ, ಮಾನಸಿಕ ಸಿದ್ಧಿಗೆ ಬದಲಾಗಿ ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಸಿದ್ಧಿ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.

ಸರ್ಗಾದೌ ಯಾ ಮಯಾಷ್ಟೌ ತು ಮಾನಸ್ಯೋ ವೈ ಪ್ರಕೀರ್ತ್ತಿತಾಃ। ಅಷ್ಟೌ ತಾಃ ಕ್ರಮಯೋಗೇನ ಸಿದ್ಧಯೋ ಯಾನ್ತಿ ಸಂಕ್ಷಯಮ್

ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೇಳಿದ ಎಂಟು ಮಾನಸಿಕ ಸಿದ್ಧಿಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತವೆ.

ಕಲ್ಪಾದೌ ಮಾನಸೀ ಹ್ಯೇಷಾ ಸಿದ್ಧಿರ್ಭವತಿ ಸಾ ಕೃತೇ। ಮನ್ವನ್ತರೇಷು ಸರ್ವೇಷು ಚತುರ್ಯುಗವಿಭಾಗಶಃ। ವರ್ಣಾಶ್ರಮಾಚಾರಕೃತಃ ಕರ್ಮಸಿದ್ಧೋದ್ಭವಃ ಸ್ಮೃತಃ

ಕಲ್ಪದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಈ ಮಾನಸಿಕ ಸಿದ್ಧಿ ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ; ಎಲ್ಲಾ ಮನ್ವಂತರಗಳಲ್ಲಿ, ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳ ವಿಭಜನೆಯಂತೆ, ವರ್ಣಾಶ್ರಮದ ಆಚರಣೆಯಿಂದ ಸಿದ್ಧಿಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ.

ಸನ್ಧ್ಯಾಕೃತಸ್ಯ ಪಾದೇನ ಸನ್ಧ್ಯಾಪಾದೇನ ಚಾಂಶತಃ। ಕೃತಸನ್ಧ್ಯಾಂಶಕಾ ಹ್ಯೇತೇ ತ್ರೀಂಸ್ತ್ರೀನ್ ಪಾದಾನ್ ಪರಸ್ಪರಾನ್। ಹ್ರಸನ್ತಿ ಯುಗಧರ್ಮೈಸ್ತೇ ತಪಃ ಶ್ರುತಬಲಾಯುಷೈಃ

ಕೃತಯುಗದ ಸಂಧ್ಯಾ ಭಾಗದಿಂದ ಮತ್ತು ಅದರ ಭಾಗದಿಂದ, ಆ ಸಂಧ್ಯಾ ಭಾಗದ ಮೂರು ಭಾಗಗಳು ಯುಗಧರ್ಮಗಳಾದ ತಪಸ್ಸು, ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಆಯುಷ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತವೆ.

ತತಃ ಕೃತಾಂಶೇ ಕ್ಷೀಣೇ ತು ಬಭೂವ ತದನನ್ತರಮ್। ತ್ರೇತಾಯಾಂ ಯುಗಮನ್ಯನ್ತು ಕೃತಾಶಮೃಷಿಸತ್ತಮಾಃ

ಕೃತಯುಗದ ಸಂಧ್ಯಾ ಭಾಗವು ಕಡಿಮೆಯಾದ ಮೇಲೆ, ತಕ್ಷಣವೇ ತ್ರೇತಾಯುಗ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ, ಮಹರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ.

ತಸ್ಮಿನ್ ಕ್ಷೀಣೇ ಕೃತಾಂಶೇ ತು ತಚ್ಛಿಷ್ಟಾಸು ಪ್ರಜಾಸ್ವಿಹ। ಕಲ್ಪಾದೌ ಸಂಪ್ರವೃತ್ತಾಯಾಸ್ತ್ರೇತಾಯಾಃ ಪ್ರಮುಖೇ ತದಾ

ಕೃತಯುಗದ ಸಂಧ್ಯಾ ಭಾಗವು ಕಡಿಮೆಯಾದಾಗ, ಉಳಿದ ಪ್ರಜಗಳಲ್ಲಿ, ಕಲ್ಪದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ, ತ್ರೇತಾಯುಗವು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ರಣಶ್ಯತಿ ತದಾ ಸಿದ್ಧಿಃ ಕಾಲಯೋಗೇನ ನಾನ್ಯಥಾ। ತಸ್ಯಾಂ ಸಿದ್ಧೌ ಪ್ರಣಷ್ಟಾಯಾಮನ್ಯಾ ಸಿದ್ಧಿರವರ್ತ್ತತ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಾಲದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಸಿದ್ಧಿ ಅಳಿದುಹೋಗುತ್ತದೆ, ಬೇರೆ ಕಾರಣದಿಂದ ಅಲ್ಲ; ಆ ಸಿದ್ಧಿ ಕಳೆದುಹೋದಾಗ ಮತ್ತೊಂದು ಸಿದ್ಧಿ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.

ಅಪಾಂ ಸೌಕ್ಷ್ಮ್ಯೇ ಪ್ರತಿಗತೇ ತದಾ ಮೇಘಾತ್ಮನಾ ತು ತೌ। ಮೇಘೇಭ್ಯಸ್ತನಯಿತ್ನುಭ್ಯಃ ಪ್ರವೃತ್ತಂ ವೃಷ್ಟಿಸರ್ಜ್ಜನಮ್

ನೀರಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದಾಗ, ಮೇಘಗಳ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ, ಮೇಘಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಗುಡುಗಿನಿಂದ ಮಳೆಯು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಸಕೃದೇವ ತಯಾ ವೃಷ್ಟ್ಯಾ ಸಂಯುಕ್ತೇ ಪೃಥಿವೀತಲೇ। ಪ್ರಾದುರಾಸಂಸ್ತದಾ ತಾಸಾಂ ವೃಕ್ಷಾಸ್ತು ಗೃಹಸಂಸ್ಥಿತಾಃ

ಒಮ್ಮೆ ಆ ಮಳೆಯು ಬಿದ್ದಾಗ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಭಾಗವು ಒಟ್ಟಾಗುತ್ತದೆ; ಆಗ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮರಗಳು ಬೆಳೆಯಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತವೆ.

ಸರ್ವಪ್ರತ್ಯುಪಭೋಗಸ್ತು ತಾಸಾಂ ತೇಭ್ಯಃ ಪ್ರಜಾಯತೇ। ವರ್ತ್ತಯನ್ತಿ ಹಿ ತೇಭ್ಯಸ್ತಾಸ್ತ್ರೇತಾಯುಗಮುಖೇ ಪ್ರಜಾಃ

ಅವುಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಉಪಯೋಗ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ತ್ರೇತಾಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜೆಗಳು ಅವುಗಳಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ.

ತತಃ ಕಾಲೇನ ಮಹತಾ ತಾಸಾಮೇವ ವಿಪರ್ಯಯಾತ್। ರಾಗಲೋಭಾತ್ಮಕೋ ಭಾವಸ್ತದಾ ಹ್ಯಾಕಸ್ಮಿಕೋಽಭವತ್

ಅನೇಕ ಕಾಲದ ನಂತರ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ಸಂಭವಿಸಿ, ರಾಗ ಮತ್ತು ಲೋಭದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸ್ಥಿತಿ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಉಂಟಾಯಿತು.

ಯತ್ತದ್ಭವತಿ ನಾರೀಣಾಂ ಜೀವಿತಾನ್ತೇ ತದಾರ್ತ್ತವಮ್। ತದಾ ತದ್ವೈ ನ ಭವತಿ ಪುನರ್ಯುಗಬಲೇನ ತು

ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಜೀವಿತ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಗುವ ಆರ್ಥವವು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ನಂತರ ಯುಗದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅದು ಉಂಟಾಯಿತು.

ತಾಸಾಂ ಪುನಃ ಪ್ರವೃತ್ತಂ ತು ಮಾಸೇ ಮಾಸೇ ತದಾರ್ತ್ತವಮ್। ತತಸ್ತೇನೈವ ಯೋಗೇನ ವರ್ತ್ತತಾಂ ಮಿಥುನೇ ತದಾ

ಅವರಲ್ಲಿ ತಿಂಗಳು ತಿಂಗಳಿಗೆ ಪುನಃ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾಸಿಕವು ಸಂಭವಿಸುತ್ತಿತ್ತು; ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಂಭೋಗವೂ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು.

. ತಾಸಾಂ ತತ್ಕಾಲಭಾವಿತ್ವಾನ್ಮಾಸಿ ಮಾಸ್ಯುಪಗಚ್ಛತಾಮ್। ಅಕಾಲೇ ಹ್ಯಾರ್ತ್ತವೋತ್ಪತ್ತಿರ್ಗರ್ಭೋತ್ಪತ್ತಿರಜಾಯತ

ಅವರು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾಸಿಕದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ತಿಂಗಳು ತಿಂಗಳಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯದ ಮಾಸಿಕವು ಬಂದಾಗ ಗರ್ಭಧಾರಣೆಯೂ ಸಂಭವಿಸಿತು.