ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಆಧಿಪತ್ಯಂ ವಿನಾ ತೇ ವೈ ಐಶ್ವರ್ಯೇಣ ತು ತತ್ಸಮಾಃ। ಭವನ್ತಿ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ತುಲ್ಯಾ ರೂಪೇಣ ವಿಷಯೇಣ ಚ

ಅಧಿಪತ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಐಶ್ವರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಮಾನವಾಗಿ, ಅವರು ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ, ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಬ್ರಹ್ಮನಂತೆ ಆಗುತ್ತಾರೆ.

ತತ್ರ ತೇ ಹ್ಯವತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಪ್ರೀತಿಯುಕ್ತಾಃ ಪ್ರಸಙ್ಗಮಾತ್। ಆನನ್ದಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಮುಚ್ಯನ್ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಸಹ

ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಬ್ರಹ್ಮನ ಆನಂದವನ್ನು ಪಡೆದಮೇಲೆ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಜೊತೆಗೆ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಅವಶ್ಯಮ್ಭಾವಿನಾಽರ್ಥೇನ ಪ್ರಾಕೃತೇನೈವ ತೇ ಸ್ವಯಮ್। ನಾನಾ ತ್ವೇನಾಭಿಸಮ್ಬದ್ಧಾಸ್ತದಾ ತತ್ಕಾಲಭಾವಿನಃ

ಅವಶ್ಯವಾಗಿಬರುವ ಘಟನೆಯಿಂದ, ಸ್ವಭಾವದಂತೆ, ಅವರು ತಾವು ತಾವೇ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವರಿಗೆ ಯಾವುದು ಸಂಭವಿಸಬೇಕೋ ಅದು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

ಸ್ವರೂಪತೋ ಬುದ್ಧಿಪೂರ್ವಂ ಯಥಾ ಭವತಿ ಜಾಗ್ರತಃ। ತತ್ಕಾಲಭಾವಿ ತೇಷಾಂ ತು ತಥಾ ಜ್ಞಾನಂ ಪ್ರವರ್ತ್ತತೇ

ಜಾಗೃತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಸ್ವಭಾವ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಜ್ಞಾನ ಉದಯವಾಗುವಂತೆ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅವರಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ರತ್ಯಾಹಾರೇ ತು ಭೇದಾನಾಂ ಯೇಷಾಂ ಭಿನ್ನಾಭಿಸೂಷ್ಮಣಾಮ್। ತೈಃ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಪ್ರತಿಸೃಜ್ಯನ್ತೇ ಕಾರ್ಯಾಣಿ ಕರಣಾನಿ ಚ

ಪ್ರತ್ಯಾಹಾರ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಯಾರು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮಭಾಗಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೋ, ಅವರೊಡನೆ ಅವರ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳೂ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತವೆ.

ನಾನಾತ್ವದರ್ಶನಾತ್ತೇಷಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕನಿವಾಸಿನಾಮ್। ವಿನಷ್ಟಸ್ವಾಧಿಕಾರಾಣಾಂ ಸ್ವೇನ ಧರ್ಮೇಣ ತಿಷ್ಠತಾಮ್

ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು, ವಿಭಿನ್ನತೆಯನ್ನು ನೋಡಿದ ಕಾರಣ, ತಮ್ಮ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ತಮ್ಮ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

ತೇ ತುಲ್ಯಲಕ್ಷಣಾಃ ಸಿದ್ಧಾಃ ಶುದ್ಧಾತ್ಮಾನೋ ನಿರಞ್ಜನಾಃ। ಪ್ರಕೃತೌ ಕಾರಣಾತೀತಾಃ ಸ್ವಾತ್ಮನ್ಯೇವ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾಃ

ಅವರು ಸಮಾನ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವ ಸಿದ್ಧರು, ಶುದ್ಧಾತ್ಮರು, ಮಲಿನತೆ ಇಲ್ಲದವರು; ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನೂ ಕಾರಣವನ್ನೂ ಮೀರಿ, ಸ್ವಯಂ ಆತ್ಮದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿರರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರಖ್ಯಾಪಯಿತ್ವಾ ಹ್ಯಾತ್ಮಾನಂ ಪ್ರಕೃತಿಸ್ತೇಷು ಸರ್ವಶಃ। ಪುರುಷಾವ್ಯವಹೃತತ್ವೇನ ಪ್ರತೀತಾ ನ ಪ್ರವರ್ತ್ತತೇ

ಪ್ರಕೃತಿ ತನ್ನನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ತೋರಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಪುರುಷನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡದೆ, ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ.

ಪ್ರವರ್ತಿತೇ ಪುನಃ ಸರ್ಗೇ ತೇಷಾಂ ವಾ ಕಾರಣಂ ಪುನಃ। ಸಂಯೋಗೇ ಪ್ರಾಕೃತೇ ತೇಷಾಂ ಯುಕ್ತಾನಾಂ ತತ್ತ್ವದರ್ಶಿನಾಮ್

ಮತ್ತೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಚಟುವಟಿಕೆ ಆರಂಭವಾದಾಗ, ಅವರಿಗೆ ಕಾರಣ ಮತ್ತೆ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ; ಪ್ರಕೃತಿಯೊಂದಿಗಿನ ಸಂಯೋಗದಲ್ಲಿ, ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿತವರಲ್ಲಿ ಅದು ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಅತ್ರಾಪವರ್ಗಿಣಾಂ ತೇಷಾಮಪುನರ್ಮಾರ್ಗಗಾಮಿನಾಮ್। ಅಭಾವಃ ಪುನರುತ್ಪತ್ತೌ ಶಾನ್ತಾನಾಮರ್ಚ್ಚಿಷಾಮಿವ

ಇಲ್ಲಿ, ಮುಕ್ತರಾದವರು ಮತ್ತೆ ಮರಳದಿರುವುದರಿಂದ, ಪುನರ್ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಅವರ ಅಸ್ತಿತ್ವವಿರುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ನಿಶ್ಚಲವಾದ ಜ್ವಾಲೆಯು ಆರಿದಂತೆ.

ತತಸ್ತೇಷು ಗತೇಷೂರ್ದ್ಧ್ವಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಾತ್ಸುಮಹಾತ್ಮಸು। ತೈಃ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಯೇ ಮಹರ್ಲ್ಲೋಕಾತ್ತದಾ ನಾಸಾದಿತಾ ಜನಾಃ। ತಚ್ಛಿಷ್ಟಾಶ್ಚೇಹ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಕಲ್ಪಾದ್ದೇಹಮುಪಾಸತೇ

ಮಹಾತ್ಮರು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ಮಹರ್ಲೋಕದಿಂದ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾಗದವರು ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಉಳಿದವರು ಕಲ್ಪಾಂತದವರೆಗೆ ದೇಹವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ಗನ್ಧರ್ವಾದ್ಯಾಃ ಪಿಶಾಚಾನ್ತಾ ಮಾನುಷಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾದಯಃ। ಪಶವಃ ಪಕ್ಷಿಣಶ್ಚೈವ ಸ್ಥಾವರಾಃ ಸಸರೀಸೃಪಾಃ

ಗಂಧರ್ವರಿಂದ ಪಿಶಾಚರ ತನಕ, ಮಾನವರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಸ್ಥಾವರಗಳು ಮತ್ತು ಸರಿಸೃಪಗಳು ಇರುತ್ತಾರೆ.

ತಿಷ್ಠತ್ಸು ತೇಷು ತತ್ಕಾಲಂ ಪೃಥಿವೀತಲವಾಸಿಷು। ಸಹಸ್ರಂ ಯತ್ತು ರಶ್ಮೀನಾಂ ಸೂರ್ಯಸ್ಯೇಹ ವಿಭಾಸತೇ। ತೇ ಸಪ್ತರಶ್ಮಯೋ ಭೂತ್ವಾ ಹ್ಯೇಕೈಕೋ ಜಾಯತೇ ರವಿಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಎಲ್ಲರೂ ಇದ್ದಾಗ, ಇಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ಸಾವಿರ ಕಿರಣಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ; ಆ ಏಳು ಕಿರಣಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿ ಒಂದೂ ಒಂದೊಂದು ಸೂರ್ಯನಾಗಿ ಉದಯಿಸುತ್ತವೆ.

ಕ್ರಮೇಣೋತ್ತಿಷ್ಠಮಾನಾಸ್ತೇ ತ್ರೀನ್ ಲೋಕಾನ್ ಪ್ರದಹನ್ತ್ಯುತ। ಜಙ್ಗಮಾಃ ಸ್ಥಾವರಾಃ ಚೈವ ನದೀಃ ಸಂರ್ವಾಶ್ಚ ಪರ್ವತಾನ್। ಪೂರ್ವೇ ಶುಷ್ಕಾ ಹ್ಯನಾವೃಷ್ಟ್ಯಾ ಸೂರ್ಯೈಸ್ತೈಶ್ಚ ಪ್ರಧೂಪಿತಾಃ

ಅವು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಏಳುತ್ತಾ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ, ಚಲಿಸುವವರನ್ನೂ, ಸ್ಥಾವರಗಳನ್ನೂ, ನದಿಗಳನ್ನೂ, ಪರ್ವತಗಳನ್ನೂ ಸುಡುತ್ತವೆ; ಮೊದಲು ಅವು ಅನಾವೃಷ್ಠಿಯಿಂದ ಒಣಗಿಬಿಡುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಆ ಸೂರ್ಯರಿಂದ ಸುಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತವೆ.

ತದಾ ತೇ ವಿವಿಶುಃ ಸರ್ವೇ ನಿರ್ದ್ದಗ್ಧಾಃ ಸೂರ್ಯರಶ್ಮಿಭಿಃ। ಜಙ್ಗಮಾಃ ಸ್ಥಾವರಾಃ ಸರ್ವೇ ಧರ್ಮಾಧರ್ಮಾತ್ಮಕಾಸ್ತು ವೈ

ಆಗ, ಎಲ್ಲಾ ಚರಾಚರ ಜೀವಿಗಳು, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಕೂಡಿರುವವರು, ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳಿಂದ ಸುಟ್ಟು ಒಳಗೆ ಸೇರಿಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ದಗ್ಧದೇಹಾಸ್ತತಸ್ತೇ ವೈ ಗತಾಃ ಪಾಪಯುಗಾತ್ಯಯೇ। ಯೋನ್ಯಾ ತಯಾ ಹ್ಯನಿರ್ಮುಕ್ತಾಃ ಶುಭಪಾಪಾನುಬನ್ಧಯಾ

ದೇಹಗಳು ಸುಟ್ಟುಹೋದ ಮೇಲೆ, ಪಾಪಯುಗ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಪುಣ್ಯ ಪಾಪಗಳ ಬಂಧದಿಂದ ಜನ್ಮದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ಇಲ್ಲದವರು ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ತತಸ್ತೇ ಹ್ಯುಪಪದ್ಯನ್ತೇ ತುಲ್ಯರೂಪಾ ಜನೇ ಜನಾಃ। ವಿಶುದ್ಧಿಬಹುಲಾಃ ಸರ್ವೇ ಮಾನಸೀಂ ಸಿದ್ಧಿಮಾಸ್ಥಿತಾಃ

ಮತ್ತೆ, ಜನರು ತಮಗೆ ಸಮಾನ ರೂಪದವರ ನಡುವೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ; ಎಲ್ಲರೂ ಹೆಚ್ಚು ಶುದ್ಧರಾಗಿದ್ದು, ಮಾನಸಿಕ ಸಾಧನೆ ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ.

ಉಷಿತ್ವಾ ರಜನೀಂ ತತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮಣೋಽವ್ಯಕ್ತಜನ್ಮನಃ। ಪುನಃ ಸರ್ಗೇ ಭವನ್ತೀಹ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಮಾನಸೀಪ್ರಜಾಃ

ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಅವ್ಯಕ್ತ ಜನನದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ಹೊಸ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಾನಸ ಪುತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ತತಸ್ತೇಷು ಪ್ರವೃತ್ತೇಷು ಜನೇ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವಾಸಿಷು। ನಿರ್ದಗ್ಧೇಷು ಚ ಲೋಕೇಷು ತೇಷು ಸೂರ್ಯೈಸ್ತು ಸಪ್ತಭಿಃ। ವೃಷ್ಟ್ಯಾ ಕ್ಷಿತೌ ಪ್ಲಾವಿತಾಯಾಂ ವಿಶೀರ್ಣೇಷ್ವಾಲಯೇಷು ಚ

ಮತ್ತೆ, ಆ ಜನರು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸಿದಾಗ, ಆ ಲೋಕಗಳು ಏಳು ಸೂರ್ಯರಿಂದ ಸುಟ್ಟುಹೋದಾಗ, ಭೂಮಿ ಮಳೆಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ಮನೆಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

ಸಮುದ್ರಾಶ್ಚೈವ ಮೇಘಾಶ್ಚ ಆಪಃ ಸರ್ವಾಶ್ಚ ಪಾರ್ಥಿವಾಃ। ವ್ರಜನ್ತ್ಯೇಕಾರ್ಣವತ್ವಂ ಹಿ ಸಲಿಲಾಖ್ಯಾಸ್ತದಾಶ್ರಿತಾಃ

ಸಮುದ್ರಗಳು, ಮೇಘಗಳು, ಎಲ್ಲ ಜಲಗಳು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ ಅಗಾಧ ಜಲಸಾಗರವಾಗುತ್ತವೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ನೀರಿನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ.

ಆಗತಾಗತಿಕಂ ತದ್ವೈ ಯದಾ ತು ಸಲಿಲಂ ಬಹು। ಸಂಛಾದ್ಯೇಮಾಂ ಸ್ಥಿತಾಂ ಭೂಮಿಮರ್ಣವಾಖ್ಯಾ ತದಾ ಚ ಸಾ

ಆ ನೀರು, ಬರುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಾ, ತುಂಬಾ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹರಿದು ಬಂದಾಗ, ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಆಗ ಅದನ್ನು ಸಾಗರ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಆಭಾತಿ ಯಸ್ಮಾನ್ನಾಭಾನ್ತಿ ಭಾಸನ್ತೋ ವ್ಯಾಪ್ತಿದೀಪ್ತಿಷು। ಸರ್ವತಃ ಸಮನುಪ್ಲಾವ್ಯ ತಾಸಾಞ್ಚಾಮ್ಭೋ ವಿಭಾವ್ಯತೇ

ಅದು ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದರಿಂದ, ಇತರವುಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮುಚ್ಚಿ, ಅದರ ನೀರೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.

ತದಮ್ಭಸ್ತನುತೇ ಯಸ್ಮಾತ್ ಸರ್ವಾಂ ಪೃಥ್ವೀಂ ಸಮನ್ತತಃ। ಧಾತುಸ್ತನೋತಿರ್ವಿಸ್ತಾರೇ ತೇನಾಮ್ಭಸ್ತನವಃ ಸ್ಮೃತಾಃ

ಆ ನೀರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸುವುದರಿಂದ, ಅದರ ಹರಡುವ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಅದನ್ನು 'ಹರಡುವದು' ಎಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಅರಮಿತ್ಯೇಷ ಶೀಘ್ರನ್ತು ನಿಪಾತಃ ಕವಿಭಿಃ ಸ್ಮೃತಃ। ಏಕಾರ್ಣವೇ ಭವನ್ತ್ಯಾಪೋ ನ ಶೀಘ್ರಾಸ್ತೇನ ತೇ ನರಾಃ

'ಅರಮ್' ಎಂಬುದು ವೇಗವಾಗಿ ಬೀಳುವುದು ಎಂದು ಕವಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಒಂದೇ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ನೀರು ವೇಗವಾಗಿ ಹರಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಹೀಗೆ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ತಸ್ಮಿನ್ ಯುಗಸಹಸ್ರಾನ್ತೇ ಸಂಸ್ಥಿತೇ ಬ್ರಹ್ಮಣೋಽಹನಿ। ರಾಜನ್ಯಾಂ ವರ್ತ್ತಮಾನಾಯಾನ್ತಾವತ್ತತ್ ಸಲಿಲಾತ್ಮನಾ

ಸಾವಿರ ಯುಗಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮನ ದಿನ ಮುಗಿಯುವಾಗ, ರಾಜಯುಗ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಎಲ್ಲವೂ ನೀರಿನ ಸ್ವರೂಪವಾಗುತ್ತದೆ.

ತತಸ್ತು ಸಲಿಲೇ ತಸ್ಮಿನ್ನಷ್ಟೇಽಗ್ನೌ ಪೃಥಿವೀತಲೇ। ಪ್ರಶಾನ್ತವಾತೇಽನ್ಧಕಾರೇ ನಿರಾಲೋಕೇ ಸಮನ್ತತಃ

ಆ ನೀರು ಇಲ್ಲದಾಗ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಅಗ್ನಿ ಶಾಂತವಾಗಿದೆ, ಗಾಳಿ ನಿಂತಿದೆ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕತ್ತಲೆ ಆವರಿಸಿದೆ, ಬೆಳಕು ಎಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ.

ಯೇನೈವಾಧಿಷ್ಠಿತಂ ಹೀದಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸ ಪುರುಷಃ ಪ್ರಭುಃ। ವಿಭಾಗಮಸ್ಯ ಲೋಕಸ್ಯ ಪುನರ್ವೈ ಕರ್ತುಮಿಚ್ಛತಿ

ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಭು ಬ್ರಹ್ಮನು, ಪುನಃ ಈ ಲೋಕವನ್ನು ವಿಭಜಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಏಕಾರ್ಣವೇ ತದಾ ತಸ್ಮಿನ್ನಷ್ಟೇ ಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮೇ। ತದಾ ಸ ಭವತಿ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷಃ ಸಹಸ್ರಪಾತ್

ಆಗ, ಒಂದೇ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ, ಸ್ಥಾವರ ಜಂಗಮಗಳೆಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಗಿರುವಾಗ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣು, ಸಾವಿರ ಕಾಲುಗಳವನು ಆಗುತ್ತಾನೆ.

ಸಹಸ್ರಶೀರ್ಷಾ ಪುರುಷೋ ರುಕ್ಮವರ್ಣೋ ಹ್ಯತೀನ್ದ್ರಿಯಃ। ಬ್ರಹ್ಮಾ ನಾರಾಯಣಾಖ್ಯಸ್ತು ಸುಷ್ವಾಪ ಸಲಿಲೇ ತದಾ

ಸಾವಿರ ತಲೆಗಳಿರುವ, ಹೊಳೆಯುವ ಬಣ್ಣದ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಅತೀತನಾದ, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ನಾರಾಯಣ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಪುರುಷನು, ಆಗ ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಾನೆ.