ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ತೇಷಾಮನುಚರಾ ಯೇ ಚ ಮನುಪುತ್ರಾಸ್ತಥೈವ ಚ। ವರ್ಣಾಶ್ರಮಿಭಿರೀಡ್ಯಾಶ್ಚ ತಸ್ಮಿನ್ ಕಾಲೇ ತು ಯೇ ಸುರಾಃ। ಮನ್ವನ್ತರೇಷು ಯೇಹ್ಯಾಸನ್ ದೇವಲೋಕೇ ದಿವೌಕಸಃ

ಅವರ ಸೇವಕರು, ಮನುಗಳ ಪುತ್ರರು, ವರ್ಣಾಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಪೂಜ್ಯರಾದವರು, ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ದೇವತೆಗಳು, ಮನ್ವಂತರಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವರು.

ತೇ ತೈಃ ಸಂಯೋಜಕೈಃ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಸಙ್ಕಲನೇ ತಥಾ। ತುಲ್ಯನಿಷ್ಠಾಸ್ತು ತೇ ಸರ್ವೇ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಹ್ಯಾಭೂತಸಂಪ್ಲವೇ

ಅವರೊಡನೆ ಸೇರಿದ್ದವರೊಂದಿಗೆ, ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವಾದಾಗ, ಎಲ್ಲರೂ ಸಮಾನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದರು; ಮಹಾ ಪ್ರಳಯ ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ.

ತತಸ್ತೇಽವಶ್ಯಭಾವಿತ್ವಾದ್ ಬುದ್ಧ್ವಾ ಪರ್ಯಾಯಮಾತ್ಮನಃ। ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವಾಸಿನೋ ದೇವಾಸ್ತಸ್ಮಿನ್ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಹ್ಯುಪಪ್ಲವೇ

ಆಗ, ತಮ್ಮ ಅನಿವಾರ್ಯವಾದ ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನು ತಿಳಿದು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ದೇವತೆಗಳು, ಆ ಪ್ರಳಯವು ಹತ್ತಿರವಾದಾಗ—

ತೇಽನೌತ್ಸುಕ್ಯವಿಷಾದೇನ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಸ್ಥಾನಾನಿ ಭಾವತಃ। ಮಹರ್ಲ್ಲೋಕಾಯ ಸಂವಿಗ್ನಾಸ್ತತಸ್ತೇ ದಧಿರೇ ಮತಿಮ್

ಅವರು ಆಸೆ ಅಥವಾ ವಿಷಾದವಿಲ್ಲದೆ, ಸ್ವಯಂ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಚಿಂತೆಗೊಂಡು ಮಹರ್ಲೋಕದ ಕಡೆಗೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹರಿಸಿದರು.

ತೇ ಯುಕ್ತಾ ಉಪಪದ್ಯನ್ತೇ ಮಹಸಿಸ್ಥೈಃ ಶರೀರಕೈಃ। ವಿಶುದ್ಧಿಬಹುಲಾಃ ಸರ್ವೇ ಮಾನಸೀಂ ಸಿದ್ಧಿಮಾಸ್ಥಿತಾಃ

ಅವರು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ, ಮಹತ್ತಾದ ದೇಹಗಳನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ; ಎಲ್ಲರೂ ಶುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧರಾಗಿದ್ದು, ಮನಸ್ಸಿನ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ತೈಃ ಕಲ್ಪ ವಾಸಿಭಿಃ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಮಹಾನಾಸಾದಿತಸ್ತು ಯೈಃ। ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯೈರ್ವೈಶ್ಯೈಸ್ತದ್ಭಕ್ತೈಶ್ಚಾಪರೈರ್ಜ್ಜನೈಃ

ಅಂತಹ ಕಲ್ಪವಾಸಿಗಳೊಡನೆ, ಮಹತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದವರು—ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ವೈಶ್ಯರು ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇರುವ ಇತರ ಜನರೂ ಸೇರಿದ್ದರು.

ಮತ್ವಾ ತು ತೇ ಮಹರ್ಲ್ಲೋಕಂ ದೇವಸಙ್ಘಾಶ್ಚತುರ್ದ್ದಶ। ತತಸ್ತೇ ಜನಲೋಕಾಯ ಸೋ ದ್ವೇಗಾ ದಧಿರೇ ಮತಿಮ್

ಮಹರ್ಲೋಕವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಹದಿನಾಲ್ಕು ದೇವಸಂಘಗಳು, ನಂತರ ಜನಲೋಕದ ಕಡೆಗೆ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹರಿಸಿದರು.

ವಿಶುದ್ಧಿಬಹುಲಾಃ ಸರ್ವೇ ಮಾನಸೀಂ ಸಿದ್ಧಿಮಾಸ್ಥಿತಾಃ। ತೈಃ ಕಲ್ಪವಾಸಿಭಿಃ ಸಾಂರ್ದ್ಧ ಮಹಾನಾಸಾದಿತಸ್ತು ಯೈಃ

ಎಲ್ಲರೂ ಶುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧರಾಗಿದ್ದು, ಮನಸ್ಸಿನ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಅವರೊಡನೆ ಕಲ್ಪವಾಸಿಗಳು, ಮಹತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದವರು ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.

ದಶಕೃತ್ವ ಇವಾವೃತ್ತ್ಯಾ ತಸ್ಮಾದ್ಗಚ್ಛನ್ತಿ ಸ್ವಸ್ತಪಃ। ತತ್ರ ಕಲ್ಪಾನ್ ದಶಸ್ಥಿತ್ವಾ ಸತ್ಯಂ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ವೈ ಪುನಃ। ಏತೇನ ಕ್ರಮಯೋಗೇನ ಯಾನ್ತಿ ಕಲ್ಪನಿವಾಸಿನಃ

ಹೀಗೆ ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಪುನರಾವೃತ್ತಿಯಾಗಿ, ಅವರು ತಪೋಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಅಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಕಲ್ಪಗಳು ಉಳಿದು, ಮತ್ತೆ ಸತ್ಯಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ; ಈ ಕ್ರಮದ ಮೂಲಕ ಕಲ್ಪವಾಸಿಗಳು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತಾರೆ.

ಏವಂ ದೇವಯುಗಾನಾನ್ತು ಸಹಸ್ರಾಣಿ ಪರಸ್ಪರಾತ್। ಗತಾನಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ವೈ ಅಪರಾವರ್ತ್ತಿನೀಂ ಗತಿಮ್

ಹೀಗೆ ಸಾವಿರಾರು ದೇವಯುಗಗಳು ಒಂದಿನಂತರೊಂದು ಕಳೆದಿವೆ; ಅವು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು, ಮರಳದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು, ತಲುಪಿವೆ.

ಆಧಿಪತ್ಯಂ ವಿನಾ ತೇ ವೈ ಐಶ್ವರ್ಯೇಣ ತು ತತ್ಸಮಾಃ। ಭವನ್ತಿ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ತುಲ್ಯಾ ರೂಪೇಣ ವಿಷಯೇಣ ಚ

ಅಧಿಪತ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಐಶ್ವರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಮಾನವಾಗಿ, ಅವರು ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ, ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಬ್ರಹ್ಮನಂತೆ ಆಗುತ್ತಾರೆ.

ತತ್ರ ತೇ ಹ್ಯವತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಪ್ರೀತಿಯುಕ್ತಾಃ ಪ್ರಸಙ್ಗಮಾತ್। ಆನನ್ದಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಮುಚ್ಯನ್ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಸಹ

ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಬ್ರಹ್ಮನ ಆನಂದವನ್ನು ಪಡೆದಮೇಲೆ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಜೊತೆಗೆ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಅವಶ್ಯಮ್ಭಾವಿನಾಽರ್ಥೇನ ಪ್ರಾಕೃತೇನೈವ ತೇ ಸ್ವಯಮ್। ನಾನಾ ತ್ವೇನಾಭಿಸಮ್ಬದ್ಧಾಸ್ತದಾ ತತ್ಕಾಲಭಾವಿನಃ

ಅವಶ್ಯವಾಗಿಬರುವ ಘಟನೆಯಿಂದ, ಸ್ವಭಾವದಂತೆ, ಅವರು ತಾವು ತಾವೇ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅವರಿಗೆ ಯಾವುದು ಸಂಭವಿಸಬೇಕೋ ಅದು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.

ಸ್ವರೂಪತೋ ಬುದ್ಧಿಪೂರ್ವಂ ಯಥಾ ಭವತಿ ಜಾಗ್ರತಃ। ತತ್ಕಾಲಭಾವಿ ತೇಷಾಂ ತು ತಥಾ ಜ್ಞಾನಂ ಪ್ರವರ್ತ್ತತೇ

ಜಾಗೃತ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಸ್ವಭಾವ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಜ್ಞಾನ ಉದಯವಾಗುವಂತೆ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅವರಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ರತ್ಯಾಹಾರೇ ತು ಭೇದಾನಾಂ ಯೇಷಾಂ ಭಿನ್ನಾಭಿಸೂಷ್ಮಣಾಮ್। ತೈಃ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಪ್ರತಿಸೃಜ್ಯನ್ತೇ ಕಾರ್ಯಾಣಿ ಕರಣಾನಿ ಚ

ಪ್ರತ್ಯಾಹಾರ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಯಾರು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮಭಾಗಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೋ, ಅವರೊಡನೆ ಅವರ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳೂ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತವೆ.

ನಾನಾತ್ವದರ್ಶನಾತ್ತೇಷಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕನಿವಾಸಿನಾಮ್। ವಿನಷ್ಟಸ್ವಾಧಿಕಾರಾಣಾಂ ಸ್ವೇನ ಧರ್ಮೇಣ ತಿಷ್ಠತಾಮ್

ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು, ವಿಭಿನ್ನತೆಯನ್ನು ನೋಡಿದ ಕಾರಣ, ತಮ್ಮ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ತಮ್ಮ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

ತೇ ತುಲ್ಯಲಕ್ಷಣಾಃ ಸಿದ್ಧಾಃ ಶುದ್ಧಾತ್ಮಾನೋ ನಿರಞ್ಜನಾಃ। ಪ್ರಕೃತೌ ಕಾರಣಾತೀತಾಃ ಸ್ವಾತ್ಮನ್ಯೇವ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾಃ

ಅವರು ಸಮಾನ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವ ಸಿದ್ಧರು, ಶುದ್ಧಾತ್ಮರು, ಮಲಿನತೆ ಇಲ್ಲದವರು; ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನೂ ಕಾರಣವನ್ನೂ ಮೀರಿ, ಸ್ವಯಂ ಆತ್ಮದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿರರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರಖ್ಯಾಪಯಿತ್ವಾ ಹ್ಯಾತ್ಮಾನಂ ಪ್ರಕೃತಿಸ್ತೇಷು ಸರ್ವಶಃ। ಪುರುಷಾವ್ಯವಹೃತತ್ವೇನ ಪ್ರತೀತಾ ನ ಪ್ರವರ್ತ್ತತೇ

ಪ್ರಕೃತಿ ತನ್ನನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ತೋರಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಪುರುಷನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡದೆ, ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ.

ಪ್ರವರ್ತಿತೇ ಪುನಃ ಸರ್ಗೇ ತೇಷಾಂ ವಾ ಕಾರಣಂ ಪುನಃ। ಸಂಯೋಗೇ ಪ್ರಾಕೃತೇ ತೇಷಾಂ ಯುಕ್ತಾನಾಂ ತತ್ತ್ವದರ್ಶಿನಾಮ್

ಮತ್ತೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಚಟುವಟಿಕೆ ಆರಂಭವಾದಾಗ, ಅವರಿಗೆ ಕಾರಣ ಮತ್ತೆ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ; ಪ್ರಕೃತಿಯೊಂದಿಗಿನ ಸಂಯೋಗದಲ್ಲಿ, ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿತವರಲ್ಲಿ ಅದು ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಅತ್ರಾಪವರ್ಗಿಣಾಂ ತೇಷಾಮಪುನರ್ಮಾರ್ಗಗಾಮಿನಾಮ್। ಅಭಾವಃ ಪುನರುತ್ಪತ್ತೌ ಶಾನ್ತಾನಾಮರ್ಚ್ಚಿಷಾಮಿವ

ಇಲ್ಲಿ, ಮುಕ್ತರಾದವರು ಮತ್ತೆ ಮರಳದಿರುವುದರಿಂದ, ಪುನರ್ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಅವರ ಅಸ್ತಿತ್ವವಿರುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ನಿಶ್ಚಲವಾದ ಜ್ವಾಲೆಯು ಆರಿದಂತೆ.

ತತಸ್ತೇಷು ಗತೇಷೂರ್ದ್ಧ್ವಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಾತ್ಸುಮಹಾತ್ಮಸು। ತೈಃ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಯೇ ಮಹರ್ಲ್ಲೋಕಾತ್ತದಾ ನಾಸಾದಿತಾ ಜನಾಃ। ತಚ್ಛಿಷ್ಟಾಶ್ಚೇಹ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಕಲ್ಪಾದ್ದೇಹಮುಪಾಸತೇ

ಮಹಾತ್ಮರು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ಮಹರ್ಲೋಕದಿಂದ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾಗದವರು ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಉಳಿದವರು ಕಲ್ಪಾಂತದವರೆಗೆ ದೇಹವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ಗನ್ಧರ್ವಾದ್ಯಾಃ ಪಿಶಾಚಾನ್ತಾ ಮಾನುಷಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾದಯಃ। ಪಶವಃ ಪಕ್ಷಿಣಶ್ಚೈವ ಸ್ಥಾವರಾಃ ಸಸರೀಸೃಪಾಃ

ಗಂಧರ್ವರಿಂದ ಪಿಶಾಚರ ತನಕ, ಮಾನವರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಸ್ಥಾವರಗಳು ಮತ್ತು ಸರಿಸೃಪಗಳು ಇರುತ್ತಾರೆ.

ತಿಷ್ಠತ್ಸು ತೇಷು ತತ್ಕಾಲಂ ಪೃಥಿವೀತಲವಾಸಿಷು। ಸಹಸ್ರಂ ಯತ್ತು ರಶ್ಮೀನಾಂ ಸೂರ್ಯಸ್ಯೇಹ ವಿಭಾಸತೇ। ತೇ ಸಪ್ತರಶ್ಮಯೋ ಭೂತ್ವಾ ಹ್ಯೇಕೈಕೋ ಜಾಯತೇ ರವಿಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಎಲ್ಲರೂ ಇದ್ದಾಗ, ಇಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ಸಾವಿರ ಕಿರಣಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ; ಆ ಏಳು ಕಿರಣಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿ ಒಂದೂ ಒಂದೊಂದು ಸೂರ್ಯನಾಗಿ ಉದಯಿಸುತ್ತವೆ.

ಕ್ರಮೇಣೋತ್ತಿಷ್ಠಮಾನಾಸ್ತೇ ತ್ರೀನ್ ಲೋಕಾನ್ ಪ್ರದಹನ್ತ್ಯುತ। ಜಙ್ಗಮಾಃ ಸ್ಥಾವರಾಃ ಚೈವ ನದೀಃ ಸಂರ್ವಾಶ್ಚ ಪರ್ವತಾನ್। ಪೂರ್ವೇ ಶುಷ್ಕಾ ಹ್ಯನಾವೃಷ್ಟ್ಯಾ ಸೂರ್ಯೈಸ್ತೈಶ್ಚ ಪ್ರಧೂಪಿತಾಃ

ಅವು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಏಳುತ್ತಾ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ, ಚಲಿಸುವವರನ್ನೂ, ಸ್ಥಾವರಗಳನ್ನೂ, ನದಿಗಳನ್ನೂ, ಪರ್ವತಗಳನ್ನೂ ಸುಡುತ್ತವೆ; ಮೊದಲು ಅವು ಅನಾವೃಷ್ಠಿಯಿಂದ ಒಣಗಿಬಿಡುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಆ ಸೂರ್ಯರಿಂದ ಸುಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತವೆ.

ತದಾ ತೇ ವಿವಿಶುಃ ಸರ್ವೇ ನಿರ್ದ್ದಗ್ಧಾಃ ಸೂರ್ಯರಶ್ಮಿಭಿಃ। ಜಙ್ಗಮಾಃ ಸ್ಥಾವರಾಃ ಸರ್ವೇ ಧರ್ಮಾಧರ್ಮಾತ್ಮಕಾಸ್ತು ವೈ

ಆಗ, ಎಲ್ಲಾ ಚರಾಚರ ಜೀವಿಗಳು, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಕೂಡಿರುವವರು, ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳಿಂದ ಸುಟ್ಟು ಒಳಗೆ ಸೇರಿಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ದಗ್ಧದೇಹಾಸ್ತತಸ್ತೇ ವೈ ಗತಾಃ ಪಾಪಯುಗಾತ್ಯಯೇ। ಯೋನ್ಯಾ ತಯಾ ಹ್ಯನಿರ್ಮುಕ್ತಾಃ ಶುಭಪಾಪಾನುಬನ್ಧಯಾ

ದೇಹಗಳು ಸುಟ್ಟುಹೋದ ಮೇಲೆ, ಪಾಪಯುಗ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಪುಣ್ಯ ಪಾಪಗಳ ಬಂಧದಿಂದ ಜನ್ಮದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ಇಲ್ಲದವರು ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ತತಸ್ತೇ ಹ್ಯುಪಪದ್ಯನ್ತೇ ತುಲ್ಯರೂಪಾ ಜನೇ ಜನಾಃ। ವಿಶುದ್ಧಿಬಹುಲಾಃ ಸರ್ವೇ ಮಾನಸೀಂ ಸಿದ್ಧಿಮಾಸ್ಥಿತಾಃ

ಮತ್ತೆ, ಜನರು ತಮಗೆ ಸಮಾನ ರೂಪದವರ ನಡುವೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ; ಎಲ್ಲರೂ ಹೆಚ್ಚು ಶುದ್ಧರಾಗಿದ್ದು, ಮಾನಸಿಕ ಸಾಧನೆ ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ.

ಉಷಿತ್ವಾ ರಜನೀಂ ತತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮಣೋಽವ್ಯಕ್ತಜನ್ಮನಃ। ಪುನಃ ಸರ್ಗೇ ಭವನ್ತೀಹ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಮಾನಸೀಪ್ರಜಾಃ

ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಅವ್ಯಕ್ತ ಜನನದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ಹೊಸ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಾನಸ ಪುತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ತತಸ್ತೇಷು ಪ್ರವೃತ್ತೇಷು ಜನೇ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವಾಸಿಷು। ನಿರ್ದಗ್ಧೇಷು ಚ ಲೋಕೇಷು ತೇಷು ಸೂರ್ಯೈಸ್ತು ಸಪ್ತಭಿಃ। ವೃಷ್ಟ್ಯಾ ಕ್ಷಿತೌ ಪ್ಲಾವಿತಾಯಾಂ ವಿಶೀರ್ಣೇಷ್ವಾಲಯೇಷು ಚ

ಮತ್ತೆ, ಆ ಜನರು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸಿದಾಗ, ಆ ಲೋಕಗಳು ಏಳು ಸೂರ್ಯರಿಂದ ಸುಟ್ಟುಹೋದಾಗ, ಭೂಮಿ ಮಳೆಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ಮನೆಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.