ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ನಾರಾಯಣಃ ಪರೋಽವ್ಯಕ್ತಾದಣ್ಡಮವ್ಯಕ್ತಸಮ್ಭವಮ್। ಅಣ್ಡಾಜ್ಜಜ್ಞೇ ಪುನರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಲೋಕಾಸ್ತೇನ ಕೃತಾಃ ಸ್ವಯಮ್

ನಾರಾಯಣನು ಅವ್ಯಕ್ತವನ್ನು ಮೀರಿ, ಅವ್ಯಕ್ತದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಆ ಅಂಡದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹುಟ್ಟಿದನು ಮತ್ತು ಅವನು ಸ್ವತಃ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

ಏಷ ವಃ ಕಥಿತಃ ಪಾದಃ ಸಮಾಸಾನ್ನ ತು ವಿಸ್ತರಾತ್। ಅನೇನಾದ್ಯೇನ ಪಾದೇನ ಪುರಾಣಂ ಸಂಪ್ರಕೀರ್ತಿತಮ್

ಈ ಭಾಗವನ್ನು ನಿಮಗೆ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ವಿವರವಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ಈ ಮೊದಲನೆಯ ಭಾಗದಿಂದ ಪುರಾಣವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಇತ್ಯೇಷ ಪ್ರಥಮಃ ಪಾದಃ ಪ್ರಕ್ರಿಯಾರ್ಥಃ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ। ಶ್ರುತ್ವಾ ತು ಸಂಹೃಷ್ಟಮನಾಃ ಕಾಶ್ಯಪೇಯಃ ಸನಾತನಃ

ಹೀಗೆ ಈ ಮೊದಲನೆಯ ಭಾಗವಾದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ವಿವರಣೆ ಮುಗಿಯಿತು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕಾಶ್ಯಪನ ವಂಶಜನು, ಶಾಶ್ವತನು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆನಂದಗೊಂಡನು.

ಸಮ್ಬೋಧ್ಯ ಸೂತಂ ವಚಸಾ ಪಪ್ರಚ್ಛಾಥೋತ್ತರಾಂ ಕಥಾಮ್। ಅತಃಪ್ರಭೃತಿ ಕಲ್ಪಜ್ಞ ಪ್ರತಿಸಂಧಿಂ ಪ್ರಚಕ್ಷ್ವ ನಃ

ಅವನು ಸೂತನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದನು: 'ಇದರಿಂದ ಮುಂದಿನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳು. ಕಲ್ಪಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನೇ, ಕಲ್ಪಗಳ ಮಧ್ಯದ ಅವಧಿಯನ್ನು ನಮಗೆ ವಿವರಿಸು.'

ಸಮತೀತಸ್ಯ ಕಲ್ಪಸ್ಯ ವರ್ತ್ತಮಾನಸ್ಯ ಚೋಭಯೋಃ। ಕಲ್ಪಯೋರನ್ತರಂ ಯಚ್ಚ ಪ್ರತಿಸಂಧಿರ್ಯತಸ್ತಯೋಃ। ಏತದ್ವೇದಿತುಮಿಚ್ಛಾಮಃ ಅತ್ಯನ್ತಕುಶಲೋ ಹ್ಯಸಿ

ಹಿಂದಿನ ಕಲ್ಪ ಮತ್ತು ಇಂದಿನ ಕಲ್ಪ ಹಾಗೂ ಆ ಎರಡರ ಮಧ್ಯದ ಅವಧಿ—ಅದರ ಸಂಬಂಧವೇನು? ನಾವು ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ, ನೀನು ಬಹಳ ಪಾಂಡಿತ್ಯಶಾಲಿಯೆಂದು.

ಅತ್ರ ವೋಽಹಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಪ್ರತಿಸಂಧಿಞ್ಚ ಯಸ್ತಯೋಃ। ಸಮತೀತಸ್ಯ ಕಲ್ಪಸ್ಯ ವರ್ತ್ತಮಾನಸ್ಯ ಚೋಭಯೋಃ

ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹಿಂದಿನ ಕಲ್ಪ ಮತ್ತು ಇಂದಿನ ಕಲ್ಪದ ಮಧ್ಯದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಮನ್ವನ್ತರಾಣಿ ಕಲ್ಪೇಷು ಯೇಷು ಯಾನಿ ಚ ಸುವ್ರತಾಃ। ಯಶ್ಚಾಯಂ ವರ್ತ್ತತೇ ಕಲ್ಪೋ ವಾರಾಹಃ ಸಾಮ್ಪ್ರತಃ ಶುಭಃ

ಕಲ್ಪಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ಯಾವ ಮನ್ವಂತರಗಳಿವೆ, ಧರ್ಮಶೀಲರೇ, ಮತ್ತು ಈಗ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಈ ಶುಭಕರವಾದ ವರಾಹ ಕಲ್ಪ—

ಅಸ್ಮಾತ್ ಕಲ್ಪಾಚ್ಚ ಯಃ ಕಲ್ಪಃ ಪೂರ್ವೋಽತೀತಃ ಸನಾತನಃ। ತಸ್ಯ ಚಾಸ್ಯ ಚ ಕಲ್ಪಸ್ಯ ಮಧ್ಯಾವಸ್ಥಾನ್ನಿಬೋಧತ

ಈ ಕಲ್ಪಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲೆ ಇದ್ದ ಪ್ರಾಚೀನವಾದ ಕಲ್ಪ ಮತ್ತು ಈ ಕಲ್ಪದ ಮಧ್ಯದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಈಗ ಕೇಳಿರಿ.

ಪ್ರತ್ಯಾಹೃತೇ ಪೂರ್ವಕಲ್ಪೇ ಪ್ರತಿಸಂಧಿಂ ಚ ತತ್ರ ವೈ। ಅನ್ಯಃ ಪ್ರವರ್ತ್ತತೇ ಕಲ್ಪೋ ಜನಾಲ್ಲೋಕಾತ್ ಪುನಃ ಪುನಃ

ಹಿಂದಿನ ಕಲ್ಪವು ಲಯವಾದಾಗ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಕಲ್ಪವು ಜೀವಿಗಳ ಲೋಕದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ವ್ಯುಚ್ಛಿನ್ನಾತ್ ಪ್ರತಿಸಂಧೇಸ್ತು ಕಲ್ಪಾತ್ ಕಲ್ಪಃ ಪರಸ್ಪರಮ್। ವ್ಯುಚ್ಛಿದ್ಯನ್ತೇ ಕ್ರಿಯಾಃಸರ್ವಾಃ ಕಲ್ಪಾನ್ತೇ ಸರ್ವಶಸ್ತದಾ। ತಸ್ಮಾತ್ ಕಲ್ಪಾತ್ತು ಕಲ್ಪಸ್ಯ ಪ್ರತಿಸಂಧಿರ್ನಿಗದ್ಯತೇ

ಒಂದು ಕಲ್ಪ ಮುಗಿದು ಮತ್ತೊಂದು ಕಲ್ಪ ಆರಂಭವಾಗುವ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಕಲ್ಪದಿಂದ ಕಲ್ಪಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಮನ್ವನ್ತರಯುಗಾಖ್ಯಾನಾಮಪ್ಯುಚ್ಛಿನ್ನಾಶ್ಚ ಸನ್ಧಯಃ। ಪರಸ್ಪರಾಃ ಪ್ರವರ್ತ್ತನ್ತೇ ಮನ್ವನ್ತರಯುಗೈಃ ಸಹ

ಮನ್ವಂತರ ಮತ್ತು ಯುಗಗಳ ಸಂಧಿಗಳು ಕೂಡ ಮುರಿದು ಹೋಗುತ್ತವೆ; ಅವು ಮನ್ವಂತರ ಮತ್ತು ಯುಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತವೆ.

ಉಕ್ತಾ ಯೇ ಪ್ರಕ್ರಿಯಾರ್ಥೇನ ಪೂರ್ವಕಲ್ಪಾಃ ಸಮಾಸತಃ। ತೇಷಾಂ ಪರಾರ್ದ್ಧಕಲ್ಪಾನಾಂ ಪೂರ್ವೋ ಹ್ಯಸ್ಮಾತ್ತು ಯಃ ಪರಃ। ಆಸೀತ್ ಕಲ್ಪೋ ವ್ಯತೀತೋ ವೈ ಪರಾರ್ದ್ಧೇನ ಪರಸ್ತು ಸಃ

ಹಿಂದೆ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ ಕಲ್ಪಗಳಲ್ಲಿ, ಪರಾರ್ಧ ಕಾಲದ ಕಲ್ಪಗಳಲ್ಲಿ, ಈ ಕಲ್ಪಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲೆ ಇದ್ದದು ಹಿಂದಿನದು. ಆ ಕಲ್ಪವು ಈಗ ಮುಗಿದಿದೆ, ಅದು ಪರಾರ್ಧ ಕಾಲದದು.

ಅನ್ಯೇ ಭವಿಷ್ಯಾ ಯೇ ಕಲ್ಪಾ ಅಪರಾರ್ದ್ಧಾದ್ಗುಣೀಕೃತಾಃ। ಪ್ರಥಮಃ ಸಾಮ್ಪ್ರತಸ್ತೇಷಾಂ ಕಲ್ಪೋಽಯಂ ವರ್ತ್ತತೇ ದ್ವಿಜಾಃ

ಮುಂದೆ ಬರುವ ಇತರ ಕಲ್ಪಗಳು ಅಪರಾರ್ಧ ಕಾಲದ ನಂತರ ಎಣಿಸಲ್ಪಡುವವು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಕಲ್ಪವೇ ಪ್ರಥಮದು, ದ್ವಿಜರೇ.

ಯಸ್ಮಿನ್ ಪೂರ್ವಃ ಪರಾರ್ದ್ಧೇ ತು ದ್ವಿತೀಯೇ ಪರ ಉಚ್ಯತೇ। ಏತಾವಾನ್ ಸ್ಥಿತಿಕಾಲಶ್ಚ ಪ್ರತ್ಯಾಹಾರಸ್ತತಃ ಸ್ಮೃತಃ

ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದನ್ನು ಮೊದಲಾರ್ಧ ಎಂದು, ನಂತರದದನ್ನು ಎರಡನೇ ಭಾಗ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ಅವಧಿಯವರೆಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸ್ಥಿತಿಯು ಇರುತ್ತದೆ; ಆ ನಂತರವೇ ಲಯದ ಕಾಲ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಅಸ್ಮಾತ್ ಕಲ್ಪಾತ್ತು ಯಃ ಪೂರ್ವಂ ಕಲ್ಪೋಽತೀತಃ ಸನಾತನಃ। ಚತುರ್ಯುಗಸಹಸ್ರಾನ್ತೇ ಅಹೋ ಮನ್ವನ್ತರೈಃ ಪುರಾ

ಈ ಕಲ್ಪಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಇದ್ದ ಕಲ್ಪವು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಪುರಾತನ ಕಲ್ಪವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಅದು ಸಾವಿರಾರು ಚತುರ್ಯುಗಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ, ಹಿಂದಿನ ಮನ್ವಂತರಗಳೊಡನೆ ಕೂಡ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು.

ಕ್ಷೀಣೇ ಕಲ್ಪೇ ತದಾ ತಸ್ಮಿನ್ ದಾಹಕಾಲೇ ಹ್ಯುಪಸ್ಥಿತೇ। ತಸ್ಮಿನ್ ಕಲ್ಪೇ ತದಾ ದೇವಾ ಆಸನ್ವೈಮಾನಿಕಾಸ್ತು ಯೇ

ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆ ಕಲ್ಪವು ಮುಗಿದು, ಸಂಹಾರದ ಸಮಯ ಬಂದಾಗ, ಆ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ವೈಮಾನಿಕ ದೇವತೆಗಳು ಇದ್ದರು.

ನಕ್ಷತ್ರಗ್ರಹತಾರಾಸ್ತು ಚನ್ದ್ರಸೂರ್ಯಗ್ರಹಾಶ್ಚ ಯೇ। ಅಷ್ಟಾವಿಂಶತಿರೇವೈತಾಃ ಕೋಟ್ಯಸ್ತು ಸುಕೃತಾತ್ಮನಾಮ್

ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಗ್ರಹಗಳು, ತಾರೆಗಳು, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ ಗ್ರಹಗಳು—ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಒಟ್ಟು ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ಕೋಟಿ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮರು ಆಗಿದ್ದರು.

ಮನ್ವನ್ತರೇ ತಥೈಕಸ್ಮಿನ್ ಚತುರ್ದಶಸು ವೈ ತಥಾ। ತ್ರೀಣಿ ಕೋಟಿಶತಾನ್ಯಾಸನ್ ಕೋಟ್ಯಾದ್ವಿನವತಿಸ್ತಥಾ। ಅಷ್ಟಾಧಿಕಾಃ ಸಪ್ತಶತಾಃ ಸಹಸ್ರಾಣಾಂ ಸ್ಮೃತಾಃ ಪುರಾ

ಹಾಗೆಯೇ, ಪ್ರತಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಮನ್ವಂತರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮೂರು ನೂರು ಕೋಟಿ, ಜೊತೆಗೆ ತೊಂಬತ್ತು ಕೋಟಿ, ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಕಾಲದಂತೆ ಎಂಟು ಹೆಚ್ಚಿದ ಏಳು ಸಾವಿರದ ಎಂಟು ನೂರು ಜನರು ಇದ್ದರು.

ವೈಮಾನಿಕಾನಾಂ ದೇವಾನಾಂ ಕಲ್ಪೇಽತೀತೇ ತು ಯೇಽಭವನ್। ಏಕೈಕಸ್ಮಿಂಸ್ತು ಕಲ್ಪೇ ವೈ ದೇವಾ ವೈಮಾನಿಕಾಃ ಸ್ಮೃತಾಃ

ಹಿಂದಿನ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ವೈಮಾನಿಕ ದೇವತೆಗಳು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿಯೂ ವೈಮಾನಿಕ ದೇವತೆಗಳೆಂದು ನೆನಪಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಅಥ ಮನ್ವನ್ತರೇಷ್ವಾಸಂಶ್ಚತುರ್ದಶಸು ವೈ ದಿವಿ। ದೇವಾಶ್ಚ ಪಿತರಶ್ಚೈವ ಮುನಯೋ ಮನವಸ್ತಥಾ

ಆಮೇಲೆ, ಹದಿನಾಲ್ಕು ಮನ್ವಂತರಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು, ಪಿತೃಗಳು, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮನುಗಳೂ ಇದ್ದರು.

ತೇಷಾಮನುಚರಾ ಯೇ ಚ ಮನುಪುತ್ರಾಸ್ತಥೈವ ಚ। ವರ್ಣಾಶ್ರಮಿಭಿರೀಡ್ಯಾಶ್ಚ ತಸ್ಮಿನ್ ಕಾಲೇ ತು ಯೇ ಸುರಾಃ। ಮನ್ವನ್ತರೇಷು ಯೇಹ್ಯಾಸನ್ ದೇವಲೋಕೇ ದಿವೌಕಸಃ

ಅವರ ಸೇವಕರು, ಮನುಗಳ ಪುತ್ರರು, ವರ್ಣಾಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಪೂಜ್ಯರಾದವರು, ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ದೇವತೆಗಳು, ಮನ್ವಂತರಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವರು.

ತೇ ತೈಃ ಸಂಯೋಜಕೈಃ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಸಙ್ಕಲನೇ ತಥಾ। ತುಲ್ಯನಿಷ್ಠಾಸ್ತು ತೇ ಸರ್ವೇ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಹ್ಯಾಭೂತಸಂಪ್ಲವೇ

ಅವರೊಡನೆ ಸೇರಿದ್ದವರೊಂದಿಗೆ, ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವಾದಾಗ, ಎಲ್ಲರೂ ಸಮಾನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದರು; ಮಹಾ ಪ್ರಳಯ ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ.

ತತಸ್ತೇಽವಶ್ಯಭಾವಿತ್ವಾದ್ ಬುದ್ಧ್ವಾ ಪರ್ಯಾಯಮಾತ್ಮನಃ। ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವಾಸಿನೋ ದೇವಾಸ್ತಸ್ಮಿನ್ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಹ್ಯುಪಪ್ಲವೇ

ಆಗ, ತಮ್ಮ ಅನಿವಾರ್ಯವಾದ ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನು ತಿಳಿದು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ದೇವತೆಗಳು, ಆ ಪ್ರಳಯವು ಹತ್ತಿರವಾದಾಗ—

ತೇಽನೌತ್ಸುಕ್ಯವಿಷಾದೇನ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಸ್ಥಾನಾನಿ ಭಾವತಃ। ಮಹರ್ಲ್ಲೋಕಾಯ ಸಂವಿಗ್ನಾಸ್ತತಸ್ತೇ ದಧಿರೇ ಮತಿಮ್

ಅವರು ಆಸೆ ಅಥವಾ ವಿಷಾದವಿಲ್ಲದೆ, ಸ್ವಯಂ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಚಿಂತೆಗೊಂಡು ಮಹರ್ಲೋಕದ ಕಡೆಗೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹರಿಸಿದರು.

ತೇ ಯುಕ್ತಾ ಉಪಪದ್ಯನ್ತೇ ಮಹಸಿಸ್ಥೈಃ ಶರೀರಕೈಃ। ವಿಶುದ್ಧಿಬಹುಲಾಃ ಸರ್ವೇ ಮಾನಸೀಂ ಸಿದ್ಧಿಮಾಸ್ಥಿತಾಃ

ಅವರು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ, ಮಹತ್ತಾದ ದೇಹಗಳನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ; ಎಲ್ಲರೂ ಶುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧರಾಗಿದ್ದು, ಮನಸ್ಸಿನ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ತೈಃ ಕಲ್ಪ ವಾಸಿಭಿಃ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಮಹಾನಾಸಾದಿತಸ್ತು ಯೈಃ। ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯೈರ್ವೈಶ್ಯೈಸ್ತದ್ಭಕ್ತೈಶ್ಚಾಪರೈರ್ಜ್ಜನೈಃ

ಅಂತಹ ಕಲ್ಪವಾಸಿಗಳೊಡನೆ, ಮಹತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದವರು—ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ವೈಶ್ಯರು ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇರುವ ಇತರ ಜನರೂ ಸೇರಿದ್ದರು.

ಮತ್ವಾ ತು ತೇ ಮಹರ್ಲ್ಲೋಕಂ ದೇವಸಙ್ಘಾಶ್ಚತುರ್ದ್ದಶ। ತತಸ್ತೇ ಜನಲೋಕಾಯ ಸೋ ದ್ವೇಗಾ ದಧಿರೇ ಮತಿಮ್

ಮಹರ್ಲೋಕವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಹದಿನಾಲ್ಕು ದೇವಸಂಘಗಳು, ನಂತರ ಜನಲೋಕದ ಕಡೆಗೆ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹರಿಸಿದರು.

ವಿಶುದ್ಧಿಬಹುಲಾಃ ಸರ್ವೇ ಮಾನಸೀಂ ಸಿದ್ಧಿಮಾಸ್ಥಿತಾಃ। ತೈಃ ಕಲ್ಪವಾಸಿಭಿಃ ಸಾಂರ್ದ್ಧ ಮಹಾನಾಸಾದಿತಸ್ತು ಯೈಃ

ಎಲ್ಲರೂ ಶುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧರಾಗಿದ್ದು, ಮನಸ್ಸಿನ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಅವರೊಡನೆ ಕಲ್ಪವಾಸಿಗಳು, ಮಹತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದವರು ಸೇರಿದ್ದಾರೆ.

ದಶಕೃತ್ವ ಇವಾವೃತ್ತ್ಯಾ ತಸ್ಮಾದ್ಗಚ್ಛನ್ತಿ ಸ್ವಸ್ತಪಃ। ತತ್ರ ಕಲ್ಪಾನ್ ದಶಸ್ಥಿತ್ವಾ ಸತ್ಯಂ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ವೈ ಪುನಃ। ಏತೇನ ಕ್ರಮಯೋಗೇನ ಯಾನ್ತಿ ಕಲ್ಪನಿವಾಸಿನಃ

ಹೀಗೆ ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಪುನರಾವೃತ್ತಿಯಾಗಿ, ಅವರು ತಪೋಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಅಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಕಲ್ಪಗಳು ಉಳಿದು, ಮತ್ತೆ ಸತ್ಯಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ; ಈ ಕ್ರಮದ ಮೂಲಕ ಕಲ್ಪವಾಸಿಗಳು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತಾರೆ.