ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಚತುರ್ದ್ಧಾವಾಸ್ಥಿತಃ ಸೋಽಥ ಸರ್ವಭೂತೇಷು ಕೃತ್ಸ್ನಶಃ। ವಿಪರ್ಯಯೇಣ ಶಕ್ತ್ಯಾ ಚ ತುಷ್ಟ್ಯಾ ಸಿದ್ಧ್ಯಾ ತಥೈವ ಚ

ಆ ಸೃಷ್ಟಿಯು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಾಲ್ಕು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ: ವಿಪರೀತತೆ, ಶಕ್ತಿ, ತೃಪ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧಿ.

ಸ್ಥಾವರೇಷು ವಿಪರ್ಯಾಸಸ್ತಿರ್ಯಗ್ಯೋನಿಷು ಶಕ್ತಿತಾ। ಸಿದ್ಧಾತ್ಮಾನೋ ಮನುಷ್ಯಾಸ್ತು ತುಷ್ಟಿರ್ದ್ದೇವೇಷು ಕೃತ್ಸ್ನಶಃ

ಸ್ಥಾವರಗಳಲ್ಲಿ ವಿಪರೀತತೆ ಇದೆ; ಪಶುಜನನದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ; ಮಾನವರು ಸಿದ್ಧಾತ್ಮರು; ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತಿ ಇದೆ.

ಇತ್ಯೇತೇ ಪ್ರಾಕೃತಾಶ್ಚೈವ ವೈಕೃತಾಶ್ಚ ನವ ಸ್ಮೃತಾಃ। ಸರ್ಗಾಃ ಪರಸ್ಪರಸ್ಯಾಥ ಪ್ರಕಾರಾ ಬಹವಃ ಸ್ಮೃತಾಃ

ಹೀಗೆ, ಈ ಒಂಬತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಗಳು, ಪ್ರಕೃತಿಯೂ ವೈಕೃತಿಯೂ ಸೇರಿ ನೆನಪಾಗಿವೆ. ಸೃಷ್ಟಿಯ ಹಲವಾರು ರೂಪಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಅಗ್ರೇ ಸಸರ್ಜ್ಜ ವೈ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಮಾನಸಾನಾತ್ಮನಃ ಸಮಾನ್। ಸನನ್ದನಞ್ಚ ಸನಕಂ ವಿದ್ವಾಂಸಂ ಚ ಸನಾತನಮ್

ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಪುತ್ರರನ್ನು ತನ್ನಂತೆಯೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು: ಸನಂದನ, ಸನಕ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಸನಾತನ.

ವಿಜ್ಞಾನೇನ ನಿವೃತ್ತಾಸ್ತೇ ವೈವರ್ತೇನ ಮಹೌಜಸಃ। ಸಂಬುದ್ಧಾಶ್ಚೈವ ನಾನಾತ್ವಾದಪವಿದ್ಧಾಸ್ತ್ರಯೋಽಪಿತೇ। ಅಸೃಷ್ಟ್ವೈವ ಪ್ರಜಾಸರ್ಗಂ ಪ್ರತಿಸರ್ಗಂ ಗತಾಃ ಪುನಃ

ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅವರು ನಿವೃತ್ತರಾದರು, ಪರಿವರ್ತನೆಯಿಂದ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರಾದರು. ಜಾಗೃತರಾಗಿದ್ದು, ವಿಭಿನ್ನತೆಯಿಂದ ಆ ಮೂವರು ದೂರವಿಡಲ್ಪಟ್ಟರು. ಅವರು ಸಂತಾನವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸದೆ ಮತ್ತೆ ಲಯಕ್ಕೆ ಹೋದರು.

ತದಾ ತೇಷು ವ್ಯತೀತೇಷು ತದಾನ್ಯಾನ್ ಸಾಧಕಾಂಶ್ಚ ತಾನ್। ಮಾನಸಾನಸೃಜದ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪುನಃ ಸ್ಥಾನಾಭಿಮಾನಿನಃ। ಆಭೂತಸಂಪ್ಲವಾವಸ್ಥಾನ್ನಾಮತಸ್ತಾನ್ನಿಬೋಧತ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಮತ್ತೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇತರ ಜೀವಿಗಳನ್ನು, ಅಂದರೆ ಭೂತಗಳ ಪ್ರಭುಗಳನ್ನು, ಆ ಭೂತಗಳ ಲಯದ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಈಗ ಅವರ ಹೆಸರನ್ನು ಕೇಳಿ.

ಆಪೋಽಗ್ನಿಃ ಪೃಥಿವೀ ವಾಯುರನ್ತರಿಕ್ಷಂ ದಿಶಸ್ತಥಾ। ಸ್ವರ್ಗಂ ದಿವಃ ಸಮುದ್ರಾಂಶ್ಚ ನದಾನ್ ಶೈಲಾನ್ ವನಸ್ಪತೀನ್

ನೀರು, ಬೆಂಕಿ, ಭೂಮಿ, ಗಾಳಿ, ಆಕಾಶ, ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಸ್ವರ್ಗ, ಆಕಾಶ, ಸಮುದ್ರಗಳು, ನದಿಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯ ಮರಗಳು—

ಓಷಧೀನಾಂ ತಥಾತ್ಮಾನೋ ಹ್ಯಾತ್ಮಾನೋ ವೃಕ್ಷವೀರುಧಾಮ್। ಲವಾಃ ಕಾಷ್ಠಾಃ ಕಲಾಶ್ಚೈವ ಮುಹೂರ್ತ್ತಾಃ ಸನ್ಧಿರಾತ್ರ್ಯಹಾಃ

ಹಾಗೆಯೇ, ಔಷಧಿಗಳ ತತ್ವಗಳು, ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಬಳ್ಳಿಗಳ ತತ್ವಗಳು, ಕ್ಷಣಗಳು, ಕಡ್ಡಿಗಳು, ಕಾಲದ ಭಾಗಗಳು, ಕ್ಷಣಗಳು, ಸಂಧಿಗಳು, ಹಗಲು ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ—

ಅರ್ದ್ಧಮಾಸಾಶ್ಚ ಮಾಸಾಶ್ಚ ಅಯನಾಬ್ದಯುಗಾನಿ ಚ। ಸ್ಥಾನಾಭಿಮಾನಿನಃ ಸರ್ವೇ ಸ್ಥಾನಾಖ್ಯಾಶ್ಚೈವ ತೇ ಸ್ಮೃತಾಃ

ಅರ್ಧಮಾಸಗಳು, ಮಾಸಗಳು, ಅಯನಗಳು, ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಯುಗಗಳು—ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಅಧಿಪತಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ಅವುಗಳು ಆ ಸ್ಥಳಗಳ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿವೆ.

ವಕ್ರಾದ್ಯಸ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಃ ಸಂಪ್ರಸೂತಾಸ್ತದ್ವಕ್ಷಸ್ತಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾಃ ಪೂರ್ವಭಾಗೈಃ। ವೈಶ್ಯಾಶ್ಚೋರ್ವೋರ್ಯಸ್ಯ ಪದ್ಭ್ಯಾಞ್ಚ ಶೂದ್ರಾಃ ಸರ್ವೇ ವರ್ಣಾ ಗಾತ್ರತಃ ಸಂಪ್ರಸೂತಾಃ

ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹುಟ್ಟಿದರು, ಕೈಗಳಿಂದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ತೊಡೆಯಿಂದ ವೈಶ್ಯರು, ಕಾಲಿನಿಂದ ಶೂದ್ರರು. ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳು ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದವು.

ನಾರಾಯಣಃ ಪರೋಽವ್ಯಕ್ತಾದಣ್ಡಮವ್ಯಕ್ತಸಮ್ಭವಮ್। ಅಣ್ಡಾಜ್ಜಜ್ಞೇ ಪುನರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಲೋಕಾಸ್ತೇನ ಕೃತಾಃ ಸ್ವಯಮ್

ನಾರಾಯಣನು ಅವ್ಯಕ್ತವನ್ನು ಮೀರಿ, ಅವ್ಯಕ್ತದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಆ ಅಂಡದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹುಟ್ಟಿದನು ಮತ್ತು ಅವನು ಸ್ವತಃ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.

ಏಷ ವಃ ಕಥಿತಃ ಪಾದಃ ಸಮಾಸಾನ್ನ ತು ವಿಸ್ತರಾತ್। ಅನೇನಾದ್ಯೇನ ಪಾದೇನ ಪುರಾಣಂ ಸಂಪ್ರಕೀರ್ತಿತಮ್

ಈ ಭಾಗವನ್ನು ನಿಮಗೆ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ವಿವರವಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ಈ ಮೊದಲನೆಯ ಭಾಗದಿಂದ ಪುರಾಣವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಇತ್ಯೇಷ ಪ್ರಥಮಃ ಪಾದಃ ಪ್ರಕ್ರಿಯಾರ್ಥಃ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ। ಶ್ರುತ್ವಾ ತು ಸಂಹೃಷ್ಟಮನಾಃ ಕಾಶ್ಯಪೇಯಃ ಸನಾತನಃ

ಹೀಗೆ ಈ ಮೊದಲನೆಯ ಭಾಗವಾದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ವಿವರಣೆ ಮುಗಿಯಿತು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕಾಶ್ಯಪನ ವಂಶಜನು, ಶಾಶ್ವತನು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆನಂದಗೊಂಡನು.

ಸಮ್ಬೋಧ್ಯ ಸೂತಂ ವಚಸಾ ಪಪ್ರಚ್ಛಾಥೋತ್ತರಾಂ ಕಥಾಮ್। ಅತಃಪ್ರಭೃತಿ ಕಲ್ಪಜ್ಞ ಪ್ರತಿಸಂಧಿಂ ಪ್ರಚಕ್ಷ್ವ ನಃ

ಅವನು ಸೂತನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದನು: 'ಇದರಿಂದ ಮುಂದಿನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳು. ಕಲ್ಪಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನೇ, ಕಲ್ಪಗಳ ಮಧ್ಯದ ಅವಧಿಯನ್ನು ನಮಗೆ ವಿವರಿಸು.'

ಸಮತೀತಸ್ಯ ಕಲ್ಪಸ್ಯ ವರ್ತ್ತಮಾನಸ್ಯ ಚೋಭಯೋಃ। ಕಲ್ಪಯೋರನ್ತರಂ ಯಚ್ಚ ಪ್ರತಿಸಂಧಿರ್ಯತಸ್ತಯೋಃ। ಏತದ್ವೇದಿತುಮಿಚ್ಛಾಮಃ ಅತ್ಯನ್ತಕುಶಲೋ ಹ್ಯಸಿ

ಹಿಂದಿನ ಕಲ್ಪ ಮತ್ತು ಇಂದಿನ ಕಲ್ಪ ಹಾಗೂ ಆ ಎರಡರ ಮಧ್ಯದ ಅವಧಿ—ಅದರ ಸಂಬಂಧವೇನು? ನಾವು ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ, ನೀನು ಬಹಳ ಪಾಂಡಿತ್ಯಶಾಲಿಯೆಂದು.

ಅತ್ರ ವೋಽಹಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಪ್ರತಿಸಂಧಿಞ್ಚ ಯಸ್ತಯೋಃ। ಸಮತೀತಸ್ಯ ಕಲ್ಪಸ್ಯ ವರ್ತ್ತಮಾನಸ್ಯ ಚೋಭಯೋಃ

ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹಿಂದಿನ ಕಲ್ಪ ಮತ್ತು ಇಂದಿನ ಕಲ್ಪದ ಮಧ್ಯದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಮನ್ವನ್ತರಾಣಿ ಕಲ್ಪೇಷು ಯೇಷು ಯಾನಿ ಚ ಸುವ್ರತಾಃ। ಯಶ್ಚಾಯಂ ವರ್ತ್ತತೇ ಕಲ್ಪೋ ವಾರಾಹಃ ಸಾಮ್ಪ್ರತಃ ಶುಭಃ

ಕಲ್ಪಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ಯಾವ ಮನ್ವಂತರಗಳಿವೆ, ಧರ್ಮಶೀಲರೇ, ಮತ್ತು ಈಗ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಈ ಶುಭಕರವಾದ ವರಾಹ ಕಲ್ಪ—

ಅಸ್ಮಾತ್ ಕಲ್ಪಾಚ್ಚ ಯಃ ಕಲ್ಪಃ ಪೂರ್ವೋಽತೀತಃ ಸನಾತನಃ। ತಸ್ಯ ಚಾಸ್ಯ ಚ ಕಲ್ಪಸ್ಯ ಮಧ್ಯಾವಸ್ಥಾನ್ನಿಬೋಧತ

ಈ ಕಲ್ಪಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲೆ ಇದ್ದ ಪ್ರಾಚೀನವಾದ ಕಲ್ಪ ಮತ್ತು ಈ ಕಲ್ಪದ ಮಧ್ಯದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಈಗ ಕೇಳಿರಿ.

ಪ್ರತ್ಯಾಹೃತೇ ಪೂರ್ವಕಲ್ಪೇ ಪ್ರತಿಸಂಧಿಂ ಚ ತತ್ರ ವೈ। ಅನ್ಯಃ ಪ್ರವರ್ತ್ತತೇ ಕಲ್ಪೋ ಜನಾಲ್ಲೋಕಾತ್ ಪುನಃ ಪುನಃ

ಹಿಂದಿನ ಕಲ್ಪವು ಲಯವಾದಾಗ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಕಲ್ಪವು ಜೀವಿಗಳ ಲೋಕದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ವ್ಯುಚ್ಛಿನ್ನಾತ್ ಪ್ರತಿಸಂಧೇಸ್ತು ಕಲ್ಪಾತ್ ಕಲ್ಪಃ ಪರಸ್ಪರಮ್। ವ್ಯುಚ್ಛಿದ್ಯನ್ತೇ ಕ್ರಿಯಾಃಸರ್ವಾಃ ಕಲ್ಪಾನ್ತೇ ಸರ್ವಶಸ್ತದಾ। ತಸ್ಮಾತ್ ಕಲ್ಪಾತ್ತು ಕಲ್ಪಸ್ಯ ಪ್ರತಿಸಂಧಿರ್ನಿಗದ್ಯತೇ

ಒಂದು ಕಲ್ಪ ಮುಗಿದು ಮತ್ತೊಂದು ಕಲ್ಪ ಆರಂಭವಾಗುವ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಕಲ್ಪದಿಂದ ಕಲ್ಪಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಮನ್ವನ್ತರಯುಗಾಖ್ಯಾನಾಮಪ್ಯುಚ್ಛಿನ್ನಾಶ್ಚ ಸನ್ಧಯಃ। ಪರಸ್ಪರಾಃ ಪ್ರವರ್ತ್ತನ್ತೇ ಮನ್ವನ್ತರಯುಗೈಃ ಸಹ

ಮನ್ವಂತರ ಮತ್ತು ಯುಗಗಳ ಸಂಧಿಗಳು ಕೂಡ ಮುರಿದು ಹೋಗುತ್ತವೆ; ಅವು ಮನ್ವಂತರ ಮತ್ತು ಯುಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತವೆ.

ಉಕ್ತಾ ಯೇ ಪ್ರಕ್ರಿಯಾರ್ಥೇನ ಪೂರ್ವಕಲ್ಪಾಃ ಸಮಾಸತಃ। ತೇಷಾಂ ಪರಾರ್ದ್ಧಕಲ್ಪಾನಾಂ ಪೂರ್ವೋ ಹ್ಯಸ್ಮಾತ್ತು ಯಃ ಪರಃ। ಆಸೀತ್ ಕಲ್ಪೋ ವ್ಯತೀತೋ ವೈ ಪರಾರ್ದ್ಧೇನ ಪರಸ್ತು ಸಃ

ಹಿಂದೆ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ ಕಲ್ಪಗಳಲ್ಲಿ, ಪರಾರ್ಧ ಕಾಲದ ಕಲ್ಪಗಳಲ್ಲಿ, ಈ ಕಲ್ಪಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲೆ ಇದ್ದದು ಹಿಂದಿನದು. ಆ ಕಲ್ಪವು ಈಗ ಮುಗಿದಿದೆ, ಅದು ಪರಾರ್ಧ ಕಾಲದದು.

ಅನ್ಯೇ ಭವಿಷ್ಯಾ ಯೇ ಕಲ್ಪಾ ಅಪರಾರ್ದ್ಧಾದ್ಗುಣೀಕೃತಾಃ। ಪ್ರಥಮಃ ಸಾಮ್ಪ್ರತಸ್ತೇಷಾಂ ಕಲ್ಪೋಽಯಂ ವರ್ತ್ತತೇ ದ್ವಿಜಾಃ

ಮುಂದೆ ಬರುವ ಇತರ ಕಲ್ಪಗಳು ಅಪರಾರ್ಧ ಕಾಲದ ನಂತರ ಎಣಿಸಲ್ಪಡುವವು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಕಲ್ಪವೇ ಪ್ರಥಮದು, ದ್ವಿಜರೇ.

ಯಸ್ಮಿನ್ ಪೂರ್ವಃ ಪರಾರ್ದ್ಧೇ ತು ದ್ವಿತೀಯೇ ಪರ ಉಚ್ಯತೇ। ಏತಾವಾನ್ ಸ್ಥಿತಿಕಾಲಶ್ಚ ಪ್ರತ್ಯಾಹಾರಸ್ತತಃ ಸ್ಮೃತಃ

ಈ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೊದಲನೆಯದನ್ನು ಮೊದಲಾರ್ಧ ಎಂದು, ನಂತರದದನ್ನು ಎರಡನೇ ಭಾಗ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ಅವಧಿಯವರೆಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸ್ಥಿತಿಯು ಇರುತ್ತದೆ; ಆ ನಂತರವೇ ಲಯದ ಕಾಲ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಅಸ್ಮಾತ್ ಕಲ್ಪಾತ್ತು ಯಃ ಪೂರ್ವಂ ಕಲ್ಪೋಽತೀತಃ ಸನಾತನಃ। ಚತುರ್ಯುಗಸಹಸ್ರಾನ್ತೇ ಅಹೋ ಮನ್ವನ್ತರೈಃ ಪುರಾ

ಈ ಕಲ್ಪಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಇದ್ದ ಕಲ್ಪವು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಪುರಾತನ ಕಲ್ಪವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಅದು ಸಾವಿರಾರು ಚತುರ್ಯುಗಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ, ಹಿಂದಿನ ಮನ್ವಂತರಗಳೊಡನೆ ಕೂಡ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡಿತು.

ಕ್ಷೀಣೇ ಕಲ್ಪೇ ತದಾ ತಸ್ಮಿನ್ ದಾಹಕಾಲೇ ಹ್ಯುಪಸ್ಥಿತೇ। ತಸ್ಮಿನ್ ಕಲ್ಪೇ ತದಾ ದೇವಾ ಆಸನ್ವೈಮಾನಿಕಾಸ್ತು ಯೇ

ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆ ಕಲ್ಪವು ಮುಗಿದು, ಸಂಹಾರದ ಸಮಯ ಬಂದಾಗ, ಆ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ವೈಮಾನಿಕ ದೇವತೆಗಳು ಇದ್ದರು.

ನಕ್ಷತ್ರಗ್ರಹತಾರಾಸ್ತು ಚನ್ದ್ರಸೂರ್ಯಗ್ರಹಾಶ್ಚ ಯೇ। ಅಷ್ಟಾವಿಂಶತಿರೇವೈತಾಃ ಕೋಟ್ಯಸ್ತು ಸುಕೃತಾತ್ಮನಾಮ್

ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಗ್ರಹಗಳು, ತಾರೆಗಳು, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ ಗ್ರಹಗಳು—ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಒಟ್ಟು ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ಕೋಟಿ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮರು ಆಗಿದ್ದರು.

ಮನ್ವನ್ತರೇ ತಥೈಕಸ್ಮಿನ್ ಚತುರ್ದಶಸು ವೈ ತಥಾ। ತ್ರೀಣಿ ಕೋಟಿಶತಾನ್ಯಾಸನ್ ಕೋಟ್ಯಾದ್ವಿನವತಿಸ್ತಥಾ। ಅಷ್ಟಾಧಿಕಾಃ ಸಪ್ತಶತಾಃ ಸಹಸ್ರಾಣಾಂ ಸ್ಮೃತಾಃ ಪುರಾ

ಹಾಗೆಯೇ, ಪ್ರತಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಮನ್ವಂತರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮೂರು ನೂರು ಕೋಟಿ, ಜೊತೆಗೆ ತೊಂಬತ್ತು ಕೋಟಿ, ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಕಾಲದಂತೆ ಎಂಟು ಹೆಚ್ಚಿದ ಏಳು ಸಾವಿರದ ಎಂಟು ನೂರು ಜನರು ಇದ್ದರು.

ವೈಮಾನಿಕಾನಾಂ ದೇವಾನಾಂ ಕಲ್ಪೇಽತೀತೇ ತು ಯೇಽಭವನ್। ಏಕೈಕಸ್ಮಿಂಸ್ತು ಕಲ್ಪೇ ವೈ ದೇವಾ ವೈಮಾನಿಕಾಃ ಸ್ಮೃತಾಃ

ಹಿಂದಿನ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ವೈಮಾನಿಕ ದೇವತೆಗಳು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿಯೂ ವೈಮಾನಿಕ ದೇವತೆಗಳೆಂದು ನೆನಪಾಗುತ್ತಾರೆ.