ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ಚನ್ದ್ರಾದಿತ್ಯೌ ಸನಕ್ಷತ್ರೌ ಸಗ್ರಹೌ ಸಹ ವಾಯುನಾ। ಲೋಕಾಲೋಕಂ ಚ ಯತ್ ಕಿಂಚಿಚ್ಚಾಣ್ಡೇ ತಸ್ಮಿನ್ ಸಮರ್ಪಿತಮ್

ಚಂದ್ರನು, ಸೂರ್ಯನು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಗ್ರಹಗಳು, ಗಾಳಿಯೂ ಸಹ, ಲೋಕ ಮತ್ತು ಅಲೋಕದ ನಡುವೆ ಇರುವ ಎಲ್ಲವೂ ಆ ಅಂಡದೊಳಗೆ ಸೇರಿವೆ.

ಅದ್ಭಿರ್ದಶಗುಣಾಭಿಸ್ತು ಬಾಹ್ಯತೋಽಣ್ಡಂ ಸಮಾವೃತಮ್। ಆಪೋ ದಶಗುಣಾ ಹ್ಯೇವನ್ತೇಜಸಾ ಬಾಹ್ಯತೋ ವೃತಾಃ

ಆ ಅಂಡವನ್ನು ಹೊರಗಿನಿಂದ ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾದ ನೀರು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದೆ; ಆ ನೀರನ್ನು ಕೂಡ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾದ ಬೆಂಕಿ ಆವರಿಸಿದೆ.

ತೇಜೌದಶಗುಣೇನೈವ ಬಾಹ್ಯತೋ ವಾಯುನಾ ವೃತಮ್। ವಾಯೋರ್ದ್ದಶಗುಣೇನೈವ ಬಾಹ್ಯತೋ ನಭಸಾ ವೃತಮ್

ಆ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಹೊರಗಿನಿಂದ ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾದ ಗಾಳಿ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದೆ; ಆ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾದ ಆಕಾಶ ಆವರಿಸಿದೆ.

ಆಕಾಶೇನ ವೃತೋ ವಾಯುಃ ಖಂ ಚ ಭೂತಾದಿನಾ ವೃತಮ್। ಭೂತಾದಿರ್ಮಹತಾ ಚಾಪಿ ಅವ್ಯಕ್ತೇನ ವೃತೋ ಮಹಾನ್। ಏತೈರಾವರಣೈರಣ್ಡಂ ಸಪ್ತಭಿಃ ಪ್ರಾಕೃತೈರ್ವೃತಮ್

ಆ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಆಕಾಶ ಆವರಿಸಿದೆ; ಆ ಆಕಾಶವನ್ನು ಮೂಲಭೂತವು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದೆ; ಮೂಲಭೂತವನ್ನು ಮಹತ್ತತ್ವ ಆವರಿಸಿದೆ; ಮಹತ್ತ್ವವನ್ನು ಅವ್ಯಕ್ತವು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದೆ; ಹೀಗೆ ಈ ಏಳು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಪದರಗಳು ಆ ಅಂಡವನ್ನು ಆವರಿಸಿವೆ.

ಏತಾಸ್ವಾವೃತ್ಯ ಚಾನ್ಯೋನ್ಯಮಷ್ಟೌ ಪ್ರಕೃತಯಃ ಸ್ಥಿತಾಃ। ಪ್ರಸರ್ಗಕಾಲೇ ಸ್ಥಿತ್ವಾ ಚ ಗ್ರಸನ್ತ್ಯೇತಾಃ ಪರಸ್ಪರಮ್

ಹೀಗೆ ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು, ಆ ಎಂಟು ಮೂಲಭೂತಗಳು ಉಳಿದಿವೆ; ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅವುಗಳು ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ಗ್ರಸಿಸುತ್ತವೆ.

ಏವಂ ಪರಸ್ಪರೋತ್ಪನ್ನಾ ಧಾರಯನ್ತಿ ಪರಸ್ಪರಮ್। ಆಧಾರಾಧೇಯಭಾವೇನ ವಿಕಾರಸ್ಯ ವಿಕಾರಿಷು

ಹೀಗೆ ಅವುಗಳು ಒಂದೊಂದರಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿ, ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿವೆ; ಬದಲಾವಣೆ ಮತ್ತು ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿವೆ.

ಅವ್ಯಕ್ತಂ ಕ್ಷೇತ್ರಮುದ್ದಿಷ್ಟಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞ ಉಚ್ಯತೇ। ಇತ್ಯೇಷ ಪ್ರಾಕೃತಃ ಸರ್ಗಃ ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞಾಧಿಷ್ಠಿತಸ್ತು ಸಃ। ಅಬುದ್ಧಿಪೂರ್ವಂ ಪ್ರಾಗಾಸೀತ್ ಪ್ರಾದುರ್ಭೂತಾ ತಡಿದ್ಯಥಾ

ಅವ್ಯಕ್ತವನ್ನು ಕ್ಷೇತ್ರವೆಂದು, ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇದು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೃಷ್ಟಿ, ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞನು ಇದರ ಅಧಿಪತಿ; ಬುದ್ಧಿ ಹುಟ್ಟುವ ಮೊದಲು ಇದು ಇದ್ದಿತು, ಹಠಾತ್ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು.

ಏತದ್ಧಿರಣ್ಯಗರ್ಭಸ್ಯ ಜನ್ಮ ಯೋ ವೇದ ತತ್ತ್ವತಃ। ಆಯುಷ್ಮಾನ್ ಕೀರ್ತಿಮಾನ್ ಧನ್ಯಃ ಪ್ರಜಾವಾಂಶ್ಚ ಭವತ್ಯುತ

ಯಾರು ಈ ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭನ ಜನನವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ, ಕೀರ್ತಿ, ಭಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂತಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ನಿವೃತ್ತಿಕಾಮೋಽಪಿ ನರಃ ಶುದ್ಧಾತ್ಮಾ ಲಭತೇ ಗತಿಮ್। ಪುರಾಣಶ್ರವಣಾನ್ನಿತ್ಯಂ ಸುಖಂ ಚ ಕ್ಷೇಮಮಾಪ್ನುಯಾತ್

ವಿರಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸಿದವನೂ ಸಹ, ಶುದ್ಧಾತ್ಮನಾದರೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಪುರಾಣವನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಸುಖ ಮತ್ತು ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.

ಯದ್ಧಿ ಸೃಷ್ಟೇಸ್ತು ಸಂಖ್ಯಾತಂ ಮಯಾ ಕಾಲಾನ್ತರನ್ದ್ವಿಜಾಃ। ಏತತ್ ಕಾಲಾನ್ತರಂ ಜ್ಞೇಯಮಹರ್ವೈ ಪಾರಮೇಶ್ವರಮ್

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ವಿವರಿಸಿದ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಅವಧಿಯೇ ಪರಮೇಶ್ವರನ ಮಹಾ ಹಗಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿರಿ.

ರಾತ್ರಿಸ್ತ್ವೇತಾವತೀ ಜ್ಞೇಯಾ ಪರಮೇಶಸ್ಯ ಕೃತ್ಸ್ನಶಃ। ಅಹಸ್ತಸ್ಯ ತು ಯಾ ಸೃಷ್ಟಿಃ ಪ್ರಲಯೋ ರಾತ್ರಿರುಚ್ಯತೇ

ಪರಮೇಶ್ವರನ ರಾತ್ರಿಯೂ ಹಗಲಿನಷ್ಟೇ ಉದ್ದವಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಅವನ ಹಗಲು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕಾಲ, ಅವನ ರಾತ್ರಿಯೇ ಲಯದ ಕಾಲ.

ಅಹಶ್ಚ ವಿದ್ಯತೇ ತಸ್ಯ ನ ರಾತ್ರಿರಿತಿ ಧಾರಣಾ। ಉಪಚಾರಃ ಪ್ರಕ್ರಿಯತೇ ಲೋಕಾನಾಂ ಹಿತಕಾಮ್ಯಯಾ

ಅವನಿಗೆ ಹಗಲು ಮಾತ್ರ ಇದೆ, ರಾತ್ರಿಯಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಧಾರಣೆ ಇದೆ; ಇದು ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ರೂಪಕವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಜಾಃ ಪ್ರಜಾನಾಮ್ಪತಯ ಋಷಯೋ ಮುನಿಭಿಃ ಸಹ। ಋಷೀನ್ ಸನತ್ಕುಮಾರಾಖ್ಯಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮಸಾಯುಜ್ಯಗೈಃ ಸಹ

ಪ್ರಜೆಗಳು, ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಮುನಿಗಳೊಡನೆ, ಸನತ್ಕುಮಾರ ಎಂಬ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದವರೂ ಸಹ—

ಇನ್ದ್ರಿಯಾಣೀನ್ದ್ರಿಯಾರ್ಥಾಶ್ಚ ಮಹಾಭೂತಾನಿ ಪಞ್ಚ ಚ। ತನ್ಮಾತ್ರಾ ಇನ್ದ್ರಿಯಗಣೋ ಬುದ್ಧಿಶ್ಚ ಮನಸಾ ಸಹ

ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಅವುಗಳ ವಿಷಯಗಳು, ಐದು ಮಹಾಭೂತಗಳು, ಸೂಕ್ಷ್ಮಭೂತಗಳು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಗುಂಪು, ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು—

ಅಹಸ್ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ತೇ ಸರ್ವೇ ಪರಮೇಶಸ್ಯ ಧೀಮತಃ। ಅಹರನ್ತೇ ಪ್ರಲೀಯನ್ತೇ ರಾತ್ರ್ಯನ್ತೇ ವಿಶ್ವಸಂಭವಃ

ಈ ಎಲ್ಲವು ಪರಮೇಶ್ವರನ ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತವೆ; ಅವನ ರಾತ್ರಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವು ಲಯವಾಗುತ್ತವೆ, ವಿಶ್ವವು ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.

ಸ್ವಾತ್ಮನ್ಯವಸ್ಥಿತೇ ಸತ್ವೇ ವಿಕಾರೇ ಪ್ರತಿಸಂಹತೇ। ಸಾಧರ್ಮ್ಯೇಣಾವತಿಷ್ಠೇತೇ ಪ್ರಧಾನಪುರುಷಾವುಭೌ

ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ತಾನೇ ನೆಲೆಸಿರುವಾಗ, ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಲಯಗೊಂಡಾಗ, ಪ್ರಧಾನದೂ ಪುರುಷನೂ ಸಹ ಸ್ವಭಾವದ ಸಮಾನತೆಯಿಂದ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ.

ತಮಃ ಸತ್ತ್ವಗುಣಾವೇತೌ ಸಮತ್ವೇನ ವ್ಯವಸ್ತಿತೌ। ಅತ್ರೋದ್ರಿಕ್ತೌ ಪ್ರಸೂತೌ ಚ ತೌ ತಥಾ ಚ ಪರಸ್ಪರಮ್। ಗುಣಸಾಮ್ಯೇ ಲಯೋ ಜ್ಞೇಯೋ ವೈಷಮ್ಯೇ ಸೃಷ್ಟಿರುಚ್ಯತೇ

ತಮಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸತ್ತ್ವಗುಣ ಈ ಎರಡೂ ಸಮಭಾವದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತವೆ; ಒಂದರ ಪ್ರಾಬಲ್ಯದಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿ, ಸಮಭಾವದಲ್ಲಿ ಲಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ತಿಲೇಷು ವಾ ಯಥಾ ತೈವಂ ಘೃತಂ ಪಯಸಿ ವಾ ಸ್ಥಿತಮ್। ತಥಾ ತಮಸಿ ಸತ್ತ್ವೇ ಚ ರಜೋಽವ್ಯಕ್ತಾಶ್ರಿತಂ ಸ್ಥಿತಮ್

ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಯೂ ಎಣ್ಣೆ ಬೀಜಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆ, ಹಾಲು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆ, ರಾಜೋಗುಣವೂ ತಮೋಗುಣ ಮತ್ತು ಸತ್ತ್ವಗುಣಗಳೊಳಗೆ, ಕಾಣದಂತೆ ನೆಲೆಸಿದೆ.

ಉಪಾಸ್ಯ ರಜನೀಂ ಕೃತ್ಸ್ನಾಂ ಪರಾಂ ಮಾಹೇಶ್ವರೀಂ ತದಾ। ಅಹರ್ಮುಖೇ ಪ್ರವೃತ್ತೇ ಚ ಪುರಃ ಪ್ರಕೃತಿಸಮ್ಭವಃ

ಆ ರಾತ್ರಿ ತುಂಬಾ ಮಹೇಶ್ವರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೂಲವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಯಿತು.

ಕ್ಷೋಭಯಾಮಾಸ ಯೋಗೇನ ಪರೇಣ ಪರಮೇಶ್ವರಃ। ಪ್ರಧಾನಂ ಪುರುಷಞ್ಚೈವ ಪ್ರವಿಶ್ಯಾಣ್ಡಂ ಮಹೇಶ್ವರಃ

ಪರಮೇಶ್ವರನು ತನ್ನ ಪರಮ ಯೋಗದಿಂದ ಪ್ರಧಾನದನ್ನೂ, ಪುರುಷನನ್ನೂ ಚಲಿಸಿ, ಆಂಡದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಮಹೇಶ್ವರನಾದನು.

ಪ್ರಧಾನಾತ್ ಕ್ಷೋಭ್ಯಮಾಣಾತ್ತು ರಜೋ ವೈ ಸಮವರ್ತ್ತತ। ರಜಃ ಪ್ರವರ್ತ್ತಕಂ ತತ್ರ ಬೀಜೇಷ್ವಪಿ ಯಥಾ ಜಲಮ್

ಪ್ರಧಾನ ಚಲಿಸಿದಾಗ ರಾಜೋಗುಣವು ಹುಟ್ಟಿತು; ಬೀಜಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ಹೇಗೆ ಚಲನೆಗೆ ಕಾರಣವೋ, ಹಾಗೆ ರಾಜೋಗುಣವೂ ಚಟುವಟಿಕೆಗೆ ಮೂಲವಾಗಿದೆ.

ಗುಣವೈಷಮ್ಯಮಾಸಾದ್ಯ ಪ್ರಸೂಯನ್ತೇ ಹ್ಯಧಿಷ್ಠಿತಾಃ। ಗುಣೇಭ್ಯಃ ಕ್ಷೋಭ್ಯ ಮಾಣೇಭ್ಯಸ್ತ್ರಯೋ ದೇವಾ ವಿಜಜ್ಞಿರೇ। ಆಶ್ರಿತಾಃ ಪರಮಾ ಗುಹ್ಯಾಃ ಸರ್ವಾತ್ಮಾನಃ ಶರೀರಿಣಃ

ಗುಣಗಳು ಸಮತೋಲನ ತಪ್ಪಿದಾಗ, ಅವುಗಳ ಆಧೀನದಲ್ಲಿರುವ ಜೀವಿಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ; ಆ ಗುಣಗಳ ಚಲನೆಯಿಂದ ಮೂರು ದೇವರುಗಳು ಜನಿಸಿದರು—ಅವರು ಸೂಕ್ಷ್ಮರೂಪದವರು, ಪರಮರೂಪದವರು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಆತ್ಮರೂಪದವರು.

ರಜೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ತಮೋ ಹ್ಯಗ್ನಿಃ ಸತ್ತ್ವಂ ವಿಷ್ಣುರಜಾಯತ। ರಜಃಪ್ರಕಾಶಕೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸ್ರಷ್ಟ್ಟೃತ್ವೇನ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ

ರಾಜೋಗುಣದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ತಮೋಗುಣದಿಂದ ಅಗ್ನಿ, ಸತ್ತ್ವಗುಣದಿಂದ ವಿಷ್ಣು ಹುಟ್ಟಿದರು; ಬ್ರಹ್ಮನು ರಾಜೋಗುಣವನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸಿ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾಗಿ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ತಮಃಪ್ರಕಾಶಕೋಽಗ್ನಿಸ್ತು ಕಾಲತ್ವೇನ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ। ಸತ್ತ್ವಪ್ರಕಾಶಕೋ ವಿಷ್ಣುರೌದಾಸೀನ್ಯೇ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ

ಅಗ್ನಿ ತಮೋಗುಣವನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸಿ ಕಾಲರೂಪದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ; ವಿಷ್ಣು ಸತ್ತ್ವಗುಣವನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸಿ ನಿರಪೇಕ್ಷತೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ.

ಏತ ಏವ ತ್ರಯೋ ದೇವಾ ಏತ ಏವ ತ್ರಯೋಽಗ್ನಯಃ। ಪರಸ್ಪರಾಶ್ರಿತಾ ಹ್ಯೇತೇ ಪರಸ್ಪರಮನುವ್ರತಾಃ

ಈ ಮೂವರು ದೇವರುಗಳು, ಈ ಮೂವರು ಅಗ್ನಿಗಳು; ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಅವಲಂಬಿತರು, ಪರಸ್ಪರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಾರೆ.

ಪರಸ್ಪರೇಣ ವರ್ತ್ತನ್ತೇ ಧಾರಯನ್ತಿ ಪರಸ್ಪರಮ್। ಅನ್ಯೋನ್ಯಮಿಥುನಾಹ್ಯೇತೇ ಹ್ಯನ್ಯೋನ್ಯಮುಪಜೀವಿನಃ। ಕ್ಷಣಂ ವಿಯೋಗೋ ನ ಹ್ಯೇಷಾನ್ನ ತ್ಯಜನ್ತಿ ಪರಸ್ಪರಮ್

ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಸಹಕಾರದಿಂದ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಒಬ್ಬರನ್ನು ಒಬ್ಬರು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಜೋಡಿಯಾಗಿ ಪರಸ್ಪರ ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಅವರಲ್ಲಿ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವೂ ಬೇರ್ಪಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಅವರು ಎಂದಿಗೂ ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಈಶ್ವರೋ ಹಿ ಪರೋ ದೇವೋ ವಿಷ್ಣುಸ್ತು ಮಹತಃ ಪರಃ । ಬ್ರಹ್ಮಾ ತು ರಜಸೋದ್ರಿಕ್ತಃ ಸರ್ಗಾಯೇಹ ಪ್ರವರ್ತ್ತತೇ। ಪರಶ್ಚ ಪುರುಷೋ ಜ್ಞೇಯಃ ಪ್ರಕೃತಿಶ್ಚ ಪರಾ ಸ್ಮೃತಾ

ಪರಮೇಶ್ವರನು ಪರಮ ದೇವರು; ವಿಷ್ಣು ಮಹತ್ತಿಗಿಂತಲೂ ಮೇಲಿರುವವನು; ಬ್ರಹ್ಮನು ರಾಜೋಗುಣದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಇಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಮುಂದಾಗುತ್ತಾನೆ; ಪರಮ ಪುರುಷನೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು, ಪ್ರಕೃತಿಯೂ ಪರಮೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ.

ಅಧಿಷ್ಠಿತೋಽಸೌ ಹಿ ಮಹೇಶ್ವರೇಣ ಪ್ರವರ್ತ್ತತೇ ಚೋದ್ಯಮಾನಃ ಸಮನ್ತಾತ್। ಅನುಪ್ರವರ್ತ್ತನ್ತಿ ಮಹಾನ್ತ ಏವ ಚಿರಸ್ಥಿತಾಃ ಸ್ವೇ ವಿಷ್ಯೇ ಪ್ರಿಯತ್ವಾತ್

ಅವನು ಮಹೇಶ್ವರನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಮಹಾನ್‌ಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ನೆಲೆಸಿದ್ದು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರಧಾನಂ ಗುಣವೈಷಮ್ಯಾತ್ಸರ್ಗಕಾಲೇ ಪ್ರವರ್ತ್ತತೇ। ಈಶ್ವರಾಧಿಷ್ಠಿತಾತ್ ಪೂರ್ವನ್ತಸ್ಮಾತ್ಸದಸದಾತ್ಮಕಾತ್। ಬ್ರಹ್ಮಾ ಬುದ್ಧಿಶ್ಚ ಮಿಥುನಂ ಯುಗಪತ್ಸಮ್ಬಭೂವತುಃ

ಗುಣಗಳ ಅಸಮಾನತೆಯಿಂದ ಪ್ರಧಾನವು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಚಲನೆಗೆ ಬರುತ್ತದೆ; ಮಹೇಶ್ವರನ ಆಧೀನದಲ್ಲಿರುವ, ಮೊದಲಿನಿಂದಲೇ ಇರುವ ಸದುಸದುರೂಪದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿ ಜೋಡಿಯಾಗಿ ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವು.