ವಾಯುಪುರಾಣಮ್

ತತಸ್ತೇ ನಾಭ್ಯನನ್ದನ್ತ ತದ್ವಾಕ್ಯಂ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ। ಸತ್ಯಸ್ಯೇಹ ತು ಕರ್ಮಾಣಿ ವಾಙ್ಮನಃ ಕರ್ಮಜಾನಿ ತು ।। ೬.

ಆಮೇಲೆ ಅವರು ಪರಮೇಶ್ವರನ ಮಾತನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲ; ಇಲ್ಲಿ ಸತ್ಯದ ಕರ್ಮಗಳು ಮಾತು, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಕೈಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟುವವುಗಳು.

ಯ ಏವಾಪ್ಯವತಿಷ್ಠನ್ತೇ ದೋಷಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತು ಕರ್ಮಸು। ಕ್ಷಯಾತಿಶಯಯುಕ್ತನ್ತು ತೇ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕರ್ಮಣಾಂ ಫಲಮ್ ।। ೬.

ಯಾರು ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ದೋಷವನ್ನು ನೋಡಿ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಕರ್ಮಗಳ ಫಲವನ್ನು ಕ್ಷಯ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಳದಿಂದ ಕೂಡಿದಂತೆ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.

ಜುಗುಪ್ಸನ್ತಃ ಪ್ರಸೂತಿಞ್ಚ ನಿಸ್ತನ್ದ್ರಾ ನಿರ್ಮಮಾಭವನ್। ಅಜಸ್ರಂ ಕಾಂಕ್ಷಮಾಣಾಸ್ತೇ ವಿರಕ್ತಾ ದೋಷದರ್ಶಿನಃ ।। ೬.

ಹುಟ್ಟುವಿಕೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವರು ದಣಿವಿಲ್ಲದೆ ನಿರ್ಲೋಭಿಗಳಾದರು; ಸದಾ ಬಯಸುತ್ತಾ, ದೋಷಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ವಿರಕ್ತರಾದರು.

ಅರ್ಥಂ ಧರ್ಮಞ್ಚ ಕಾಮಞ್ಚ ಹಿತ್ವಾ ತೇ ವೈ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾಃ। ಪೌರುಷಂ ಜ್ಞಾನಮಾಸ್ಥಾಯ ತೇಜಃ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ಯ ಚಾಸ್ಥಿತಾಃ ।। ೬.

ಸಂಪತ್ತು, ಧರ್ಮ, ಕಾಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಆ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಆಧರಿಸಿ, ತಮ್ಮ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ತಡೆದು ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದರು.

ತೇಷಾಞ್ಚ ತಮಭಿಪ್ರಾಯಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಚುಕೋಪ ಹ। ತಾನಬ್ರವೀತ್ತದಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ನಿರುತ್ಸಾಹಾತ್ ಸುರಾನಥ ।। ೬.

ಅವರ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿದು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಕೋಪವಾಯಿತು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಉತ್ಸಾಹವಿಲ್ಲದೆ ಆ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಪ್ರಜಾರ್ಥಮಿಹ ಯೂಯಂ ವೈ ಪ್ರಜಾಸ್ರಷ್ಟಾಽಸ್ಮಿ ನಾನ್ಯಥಾ। ಪ್ರಸೂಯಧ್ವಂ ಜಯಘ್ವಞ್ಚೇತ್ಯುಕ್ತವಾನಸ್ಮಿ ಯತ್ ಪುರಾ ।। ೬.

ನೀವು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಗಾಗಿ ಇದ್ದೀರಿ; ನಾನು ಪ್ರಜೆಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲ. ಹಿಂದೆ ನಾನು ನಿಮಗೆ ‘ಸಂತಾನವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ, ಜಯಶೀಲರಾಗಿರಿ’ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೆ.

ಯಸ್ಮಾದ್ವಾಕ್ಯಮನಾದೃತ್ಯ ಮಮ ವೈರಾಗ್ಯಮಾಸ್ಥಿತಾಃ। ಜುಗುಪ್ಸಮಾನಾಃ ಸ್ವಂ ಜನ್ಮ ಸನ್ತತಿಂ ನಾಭಿ ನನ್ದಥ ।। ೬.

ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸದೆ, ನೀವು ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ನಿಮ್ಮ ಜನ್ಮವನ್ನೂ ಸಂತಾನವನ್ನೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ, ಸಂತೋಷಪಡಲಿಲ್ಲ.

ಕರ್ಮಣಾಞ್ಚ ಕೃತೋ ನ್ಯಾಸೋ ಹ್ಯಮೃತತ್ತ್ವಾಭಿಕಾಂಕ್ಷಯಾ। ತಸ್ಮಾದ್ಯೂಯಮನಾದೃತ್ಯ ಸಪ್ತಕೃತ್ವಸ್ತು ಯಾಸ್ಯಥ ।। ೬.

ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಬಯಸಿ, ನೀವು ಕರ್ಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ, ನೀವು ಏಳು ಬಾರಿ ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ತೇ ಶಪ್ತಾ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ದೇವಾ ಜಯಾಸ್ತಂ ವೈ ಪ್ರಸಾದಯನ್। ಕ್ಷಮಾಸ್ಮಾಕಂ ಮಹಾದೇವ ಯದಜ್ಞಾನಾತ್ ಕೃತಂ ವಿಭೋ ।। ೬.

ಬ್ರಹ್ಮನ ಶಾಪದಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಜಯನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದರು: 'ಮಹಾದೇವಾ, ನಮ್ಮಿಂದ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದಾದ ತಪ್ಪನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ' ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡರು.

ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಸಾನುನಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ತಾನಬ್ರವೀತ್ ಪುನಃ। ಲೋಕೇ ಮಯಾನನುಜ್ಞಾತಃ ಕಃ ಸ್ವಾತನ್ತ್ರ್ಯಮಿಹಾರ್ಹಸಿ ।। ೬.

ಅವರು ವಿನಯದಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನಿಂತಾಗ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಅನುಮತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಯಾರು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರು?''

ಮಯಾ ಪರಿಗತಂ ಸರ್ವಂ ಕಥಮಚ್ಛನ್ದತೋ ಮಮ। ಪ್ರತಿಪತ್ಸ್ಯನ್ತಿ ಭೂತಾನಿ ಶುಭಂ ವಾ ಯದಿ ವಾಽಶುಭಮ್ ।। ೬.

ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ, ಜೀವಿಗಳು ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ, ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಲಿ ಕೆಟ್ಟದಾಗಲಿ, ಹೇಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು?

ಲೋಕೇ ಯದಸ್ತಿ ಕಿಞ್ಚಿದ್ವೈ ಸತ್ತ್ವಾಸತ್ತ್ವವ್ಯವಸ್ಥಿತಮ್। ಬುದ್ಧ್ಯಾತ್ಮನಾ ಮಯಾ ವ್ಯಾಪ್ತಂ ಕೋ ಮಾಂ ಲೋಕೇಽತಿಸನ್ಧಯೇತ್ ।। ೬.

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲವೂ, ಸತ್ವವಿದ್ದರೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯೂ ಆತ್ಮದ ಮೂಲಕ ಆವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರು ನನ್ನನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋಗಬಲ್ಲರು?

ಭೂತಾನಾಂ ತರ್ಕಿತಂ ಯಚ್ಚ ಯಚ್ಚಾಪ್ಯೇಷಾಂ ವಿಧಾರಿತಮ್। ತಥಾ ವಿಚಾರಿತಂ ಯಚ್ಚ ತತ್ಸರ್ವಂ ವಿದಿತಂ ಮಮ ।। ೬.

ಜೀವಿಗಳು ಯೇನನ್ನು ಯುಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಲೋಚಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ನಿಗದಿಯಾಗಿರುವುದೋ, ಯೇನನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ಎಲ್ಲವೂ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ.

ಮಯಾ ಸ್ಥಿತಮಿದಂ ಸರ್ವಂ ಜಗತ್ ಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮಮ್। ಆಶಾಮಯೇನ ತತ್ತ್ವೇನ ಕಥಂ ಛೇತ್ತುಮಿಹೋತ್ಸಹೇ ।। ೬.

ಈ ಜಗತ್ತು, ಚರಾಚರಗಳೂ ಸಹ, ನನ್ನಿಂದ ತಾತ್ತ್ವಿಕವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ. ನಾನು ಇದನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಹೇಗೆ ಇಚ್ಛಿಸಬಹುದು?

ಯಸ್ಮಾಚ್ಚಾಹಂ ವಿವೃತ್ತೋ ವೈ ಸರ್ಗಾರ್ಥಮಿಹ ನಾನ್ಯಥಾ। ಇಹ ಕರ್ಮಾಣ್ಯನಾರಭ್ಯ ಕೋ ಮೇ ಛನ್ದಾದ್ವಿಮೋಕ್ಷ್ಯತೇ ।। ೬.

ನಾನು ಸೃಷ್ಟಿಗಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಬೇರೆ ಕಾರಣವಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸದೆ, ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಯಾರು ಮುಕ್ತರಾಗಬಹುದು?

ಪರಿಭಾಷ್ಯ ತತೋ ದೇವಾನ್ ಜಯಾನ್ ವೈ ನಷ್ಟಚೇತಸಃ। ಅಬ್ರವೀತ್ಸ ಪುನಸ್ತಾನ್ ವೈ ಧೃತಾನ್ ದಣ್ಡೇ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ ।। ೬.

ಆ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಗದರಿಸಿ, ಮನಸ್ಸು ತಪ್ಪಿದ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, ಪ್ರಜಾಪತಿ ಅವರ ಮೇಲೆ ನಿಯಮ ಹೇರಿದ ಜಯನು ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಯಸ್ಮಾನ್ಮಮಾಭಿಸನ್ಧಾಯ ಸನ್ನ್ಯಾಸೋ ವಃ ಕೃತಃ ಪುರಾ। ಯಸ್ಮಾತ್ಸ ವಿಫಲೋಽಯನ್ನೋ ಹ್ಯಪಾರಸ್ತ್ವೇಷ ಯಃ ಕೃತಃ। ಭವಿತಾಽತಃ ಸುಖೋದರ್ಕೋ ದೇವಾ ಭಾವೇಷು ಜಾಯತಾಮ್ ।। ೬.

ನೀವು ಹಿಂದೆ ನನ್ನನ್ನು ನೆನೆಸಿ ಸಂನ್ಯಾಸವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದೀರಿ. ಅದು ಫಲವಿಲ್ಲದಂತೂ ಅಪೂರ್ಣವೂ ಆಗಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ, ದೇವತೆಗಳೇ, ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಸುಖದ ಫಲ ಸಿಗಲಿದೆ.

ಆತ್ಮಚ್ಛನ್ದೇನ ವೋ ಜನ್ಮ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಸುರೋತ್ತಮಾಃ। ಮನ್ವನ್ತರೇಷು ಸಂಮೂಢಾಃ ಷಟ್‌ಸು ಸರ್ವೇ ಗಮಿಷ್ಯಥ ।। ೬.

ದೇವತೆಗಳೇ, ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದಲೇ ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮವಾಗುವುದು. ಆದರೆ ಆರು ಮನ್ವಂತರಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಮೋಹಿತರಾಗುತ್ತೀರಿ.

ವೈವಸ್ವತಾನ್ತೇಷು ಸುರಾಸ್ತಥಾ ಸ್ವಾಯಮ್ಭುವಾದಿಷು। ತಾನ್ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ತತ್ರ ಶ್ಲೋಕೋ ಗೀತಃ ಪುರಾತನಃ ।। ೬.

ವೈವಸ್ವತ ಮತ್ತು ಇತರ ಮನ್ವಂತರಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಬ್ರಹ್ಮನು ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪುರಾತನ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಪಠಿಸಿದರು.

ತ್ರಯೀಂ ವಿದ್ಯಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಂ ಪ್ರಸೂತಿಂ ಶ್ರಾದ್ಧಮೇವ ಚ । ಯಜ್ಞಞ್ಚೈವ ತು ದಾನಞ್ಚ ಏಷಾಮೇವ ತು ಕುರ್ವತಾಮ್। ಸ ಹಿ ಸ್ಮ ವಿರಜಾ ಭೂತ್ವಾ ವಸತೇಽನ್ಯಪ್ರಶಂಸಯಾ ।। ೬.

ಯಾರು ತ್ರಯೀ ವಿದ್ಯೆ, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ, ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ, ಶ್ರಾದ್ಧ, ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ದಾನವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಕಾಮರಹಿತರಾಗಿ, ಇತರರಿಂದ ಪ್ರಶಂಸೆ ಬಯಸದೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸ ಏವಂ ಸ್ಲೋಕಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತು ಜಯಾ ದೇವಾನಥಾಬ್ರವೀತ್। ವೈವಸ್ವತೇಽನ್ತರೇಽತೀತೇ ಮತ್ಸಮೀಪಮಿಹೇಷ್ಯಥ ।। ೬.

ಆ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ನೋಡಿ, ಜಯನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ವೈವಸ್ವತ ಮನ್ವಂತರದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀವು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಬರುವಿರಿ.'

ತತೋ ಯೂಯಂ ಮಯಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಸಿದ್ಧಿಂ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯಥ ಶಾಶ್ವತೀಮ್। ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತು ತಾನ್ ಬ್ರಹ್ಮಾ ತತ್ರೈವಾನ್ತರಧೀಯತ ।। ೬.

ನಂತರ ನೀವು ನನ್ನೊಡನೆ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವಿರಿ ಎಂದು ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿ, ಅಲ್ಲಿ ತಾನೇ ಅಂತರಧಾನವಾದನು.

ತತೋ ದೇವಾಸ್ತಿರೋಭೂತೇ ಈಶ್ವರೇ ಹ್ಯಕುತೋಭಯಮ್। ಪ್ರಪನ್ನಾ ಅಣಿಮಾದ್ಯೈಶ್ಚ ಯುಕ್ತಾ ಯೋಗಬಲಾನ್ವಿತಾಃ ।। ೬.

ಆಗ ದೇವತೆಗಳು, ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಕಾಣೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಕೂಡಲೇ, ಯಾವುದೇ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ, ಅಣಿಮಾದಿ ಯೋಗಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವರಾಗಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದರು.

ತತಸ್ತೇಷಾನ್ತು ಯಾಸ್ತನ್ವಸ್ತಾಽಭವನ್ ದ್ವಾದಶ ಹ್ರದಾಃ। ಜಯಾ ಇತಿ ಸಮಾಖ್ಯಾತಾ ಜಾತಾ ಶ್ಚೋದಧಿಸನ್ನಿಭಾಃ ।। ೬.

ಆ ದೇವತೆಗಳ ದೇಹಗಳಿಂದ ಹನ್ನೆರಡು ಹೃದಗಳು ಉಂಟಾದವು, ಅವುಗಳನ್ನು ಜಯಾ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು; ಅವುಗಳು ಸಮುದ್ರದಂತೆ ವಿಶಾಲವಾಗಿದ್ದವು.

ತತಃ ಸ್ವಾಯಮ್ಭುವೇ ತಸ್ಮಿನ್ ಸರ್ಗೇತೇ ಜಜ್ಞಿರೇ ಸುರಾಃ। ಅಜಿತಾಯಾಂ ರುಚೇಃ ಪುತ್ರಾ ಅಜಿತಾ ದ್ವಾದಶಾತ್ಮಕಃ ।। ೬.

ಆ ನಂತರ ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ, ರುಚಿಯ ಪುತ್ರರಾದ ದೇವತೆಗಳು ಅಜಿತಾದಿಂದ ಹನ್ನೆರಡು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು.

ವಿಧಿಶ್ಚ ಮುನಯಶ್ಚೈವ ಕ್ಷೇಮೋ ನನ್ದೋಽವ್ಯಯಸ್ತಥಾ। ಪ್ರಾಣೋಽಪಾನಃ ಸುಧಾಮಾ ಚ ಕ್ರತುಶಕ್ತಿವ್ಯವಸ್ಥಿತಾಃ । ಇತ್ಯೇತೇ ಮಾನಸಾಃ ಸರ್ವೇ ಅಜಿತಾ ದ್ವಾದಶ ಸ್ಮೃತಾಃ ।। ೬.

ವಿಧಿ, ಮುನಿಗಳು, ಕ್ಷೇಮ, ನಂದ, ಅವ್ಯಯ, ಪ್ರಾಣ, ಅಪಾನ, ಸುಧಾಮಾ, ಕ್ರತು, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ—ಈ ಹನ್ನೆರಡು ಜನರು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರು ಎಂದು ಅಜಿತಾ ದೇವತೆಗಳು ಹೆಸರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ತೇ ಚ ಯಜ್ಞೇ ಸುರೈಃ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಯಜ್ಞಭಾಜಸ್ತದಾ ಸ್ಮೃತಾಃ। ಸ್ವಾಯಮ್ಭುವೇಽನ್ತರೇ ಪೂರ್ವೇ ತತಃ ಸ್ವಾರೋಚಿಷೇ ಪುನಃ। ತುಷಿತಾಯಾಂ ಸಮುತ್ಪನ್ನಾಃ ಪುನಃ ಪುತ್ರಾಃ ಸ್ವರೋಚಿಷಃ ।। ೬.

ಅವರು ದೇವತೆಗಳೊಡನೆ ಸೇರಿ ಮೊದಲ ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವವರಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದರು; ನಂತರ ಸ್ವಾರೋಚಿಷ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ತುಷಿತಾದಿಂದ ಸ್ವರೋಚಿಷನ ಪುತ್ರರು ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಿದರು.

ತುಷಿತಾ ನಾಮ ತೇ ಹ್ಯಾಸನ್ ಪ್ರಾಣಾಖ್ಯಾ ಯಾತ್ರಿಕಾಃ ಸುರಾಃ। ಪುನಸ್ತೇ ತುಷಿತಾ ದೇವಾ ಉತ್ತಮೇ ತ್ವನ್ತರೇ ಸ್ವಯಮ್ ।। ೬.

ಅವರು ತುಷಿತಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ, ಪ್ರಾಣ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ, ಯಾತ್ರಿಕ ದೇವತೆಗಳಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು; ಮತ್ತೆ ಉತ್ಥಮ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ತುಷಿತಾ ದೇವತೆಗಳು ತಾವೇ ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಉತ್ತಮಸ್ಯ ತು ತೇ ಪುತ್ರಾಃ ಸತ್ಯಾಯಾಂ ಜಜ್ಞಿರೇ ಶುಭಾಃ। ತತಃ ಸತ್ಯಾಃ ಸ್ಮೃತಾ ದೇವಾ ಉತ್ತಮೇ ಚಾನ್ತರೇ ತದಾ ।। ೬.

ಉತ್ತಮ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ, ಸತ್ಯಾದಿಂದ ಶುಭಕರ ಪುತ್ರರು ಹುಟ್ಟಿದರು; ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸತ್ಯಾ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಯಿತು.